1. Bóg Wszechmogący jest Jedynym Prawdziwym Bogiem, który rządzi wszystkimi rzeczami

Ważne słowa Boga:

Wszystko, co należy do tego świata, szybko zmienia się wraz z myślami Wszechmogącego i pod Jego spojrzeniem. Nagle pojawiają się rzeczy, o których człowiek nigdy nie słyszał, podczas gdy rzeczy, które od dawna posiadał, niepostrzeżenie znikają. Nikt nie potrafi pojąć miejsca pobytu Wszechmogącego, a tym bardziej nikt nie potrafi poczuć transcendencji i wielkości Jego siły życiowej. Jest on transcendentny w tym sensie, że może postrzegać to, czego ludzie nie potrafią. Jest wielki w tym sensie, że jest Jednym, który zbawia człowieka, mimo że człowiek go odrzucił. Zna znaczenie życia i śmierci, a ponadto zna reguły egzystencji, jakich powinna przestrzegać ludzkość, którą stworzył. Jest podstawą ludzkiej egzystencji i jest Odkupicielem, który ponownie wskrzesza ludzkość. Szczęśliwe serca obarcza smutkiem, a smutne obdarza szczęściem. Wszystko to dzieje się ze względu na Jego dzieło i Jego plan.

(Westchnienie Wszechmogącego, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)

W ogromie kosmosu i sklepienia niebieskiego niezliczone stworzenia żyją i rozmnażają się, przestrzegając prawa życia w niekończącym się cyklu i trzymając się jednej stałej zasady. Ci, którzy umierają, zabierają ze sobą historie żywych, a żyjący powtarzają te same tragiczne scenariusze tych, którzy umarli. Zatem ludzkość nie potrafi powstrzymać się przed pytaniami: „Dlaczego żyjemy?”, „Dlaczego musimy umrzeć?”, „Kto rządzi tym światem?”, „Kto stworzył ludzkość?”, „Czy ludzkość naprawdę została stworzona przez naturę?”, „Czy człowiek naprawdę kieruje własnym przeznaczeniem?” (…) Człowiek po prostu nie wie, kto jest Najwyższym Władcą wszechświata i wszystkich rzeczy, a tym bardziej nie zna początku ludzkości ani jej przyszłości. Człowiek, z konieczności, żyje pośród tego prawa. Nikt nie może od niego uciec ani go zmienić, ponieważ pośród wszystkich rzeczy na ziemi i w niebie istnieje tylko jeden jedyny wieczny On, który sprawuje suwerenną władzę nad wszystkim. On jest Tym, którego człowiek nigdy nie ujrzał, którego ludzkość nigdy nie poznała, w którego istnienie nigdy nie wierzyła, a mimo to, jest Tym jedynym, który tchnął życie w przodków człowieka i dał początek ludzkości. On jest Tym, który zaopatruje i karmi człowieka, umożliwiając mu istnienie oraz Tym, który go prowadził aż po dzień dzisiejszy. Ponadto On i tylko On jest Tym, na którym ludzkość opiera swoje przetrwanie. On sprawuje suwerenną władzę nad wszystkim i nad każdą żywą istotą we wszechświecie. On rządzi czterema porami roku i to On przywołuje wiatr, mróz, śnieg i deszcz. Daje człowiekowi słońce oraz sprowadza noc. On ukształtował niebo i ziemię, dając ludziom góry, jeziora i rzeki, a także wszystko, co w nich żywe. Jego czyny są wszechobecne, Jego moc jest wszechobecna, Jego mądrość jest wszechobecna i Jego władza jest również wszechobecna. Każde z tych praw oraz każda z tych reguł jest ucieleśnieniem Jego czynów i objawieniem Jego mądrości oraz autorytetu. Kto byłby w stanie uwolnić się spod Jego suwerennej władzy? Kto byłby w stanie wypisać się z Jego planów? Wszystkie rzeczy istnieją pod Jego spojrzeniem, co więcej, wszystko żyje pod Jego suwerenną władzą. Jego czyny i moc nie pozostawiają ludzkości innego wyboru jak uznać fakt, że On naprawdę istnieje oraz sprawuje suwerenną władzę nad wszystkim. Nic poza Nim nie może rządzić wszechświatem, tym bardziej nie może bez końca zaopatrywać rodzaju ludzkiego. Bez względu na to, czy jesteś w stanie rozpoznać czyny Boże, czy wierzysz w istnienie Boga, nie ulega wątpliwości, że twój los został ustanowiony przez Boga, i nie ulega wątpliwości, że Bóg zawsze będzie sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami. Jego istnienie i autorytet nie są oparte na tym, czy człowiek jest w stanie je rozpoznać i pojąć. Tylko Bóg zna przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość człowieka i tylko On może określić los rodzaju ludzkiego. Bez względu na to, czy potrafisz zaakceptować ten fakt, już niedługo ludzkość zobaczy to wszystko na własne oczy i jest to fakt, który Bóg wkrótce wprowadzi w czyn. Ludzkość żyje i umiera na oczach Boga. Człowiek istnieje dla Bożego zarządzania i kiedy przychodzi na człowieka czas, by zamknąć oczy po raz ostatni, to również dzieje się dla owego zarządzania. Człowiek nieustannie przychodzi oraz odchodzi, tam i z powrotem. Wszystko to, bez wyjątku, jest częścią suwerennej władzy Boga i Jego planu. Boże zarządzanie wiecznie postępuje naprzód – nigdy nie ustaje. Bóg sprawi, że ludzkość uświadomi sobie Jego istnienie, zawierzy Jego suwerennej władzy, ujrzy Jego czyny i powróci do Jego królestwa. Oto Jego plan oraz dzieło, którym zarządza od tysięcy lat.

(Dodatek 3: Człowiek może dostąpić zbawienia jedynie pod Bożym zarządzaniem, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)

Droga życia nie jest czymś, co może stać się udziałem każdego, ani nie jest ona dla każdego łatwo dostępna. A to dlatego, że życie może pochodzić tylko od Boga, co oznacza, że tylko Sam Bóg posiada istotę życia oraz drogę życia. A zatem tylko Bóg jest źródłem życia i niewyczerpywalnym źródłem żywej wody życia. Odkąd Bóg stworzył świat, wykonał ogrom pracy, która niesie ze sobą witalność życia; wykonał wiele pracy, która ożywia człowieka, i zapłacił ogromną cenę, aby umożliwić człowiekowi uzyskanie życia. Wynika to z tego, że Sam Bóg jest życiem wiecznym i Sam Bóg jest drogą, poprzez którą człowiek może powstać z martwych. Bóg nigdy nie jest nieobecny w sercu człowieka i przez cały czas żyje pośród ludzi. Jest siłą napędową życia człowieka, podstawą jego przetrwania i bogatym źródłem dla przetrwania człowieka po narodzinach. Pozwala On człowiekowi się odrodzić i wytrwale żyć w każdej roli. Polegając na Jego mocy i niewyczerpywalnej sile życiowej, człowiek żył z pokolenia na pokolenie, podczas gdy moc życia Bożego konsekwentnie zapewniała mu wsparcie pośród ludzi, a Bóg zapłacił cenę, jakiej żaden zwykły człowiek nigdy nie zapłacił. Siła życiowa Boga potrafi pokonać każdą moc, a wręcz każdą moc przewyższa. Jego życie jest wieczne, Jego moc nadzwyczajna, a Jego siły życiowej nie może przemóc żadna istota stworzona ani wroga siła. Siła życiowa Boga istnieje i jaśnieje wspaniałym blaskiem bez względu na czas i miejsce. Niebo i ziemia mogą przechodzić wielkie zmiany, ale życie Boże pozostaje niezmienne. Wszystkie rzeczy mogą przeminąć, ale życie Boże będzie wciąż istniało, gdyż Bóg jest źródłem i podstawą przetrwania wszystkiego, co istnieje. Życie człowieka pochodzi od Boga, niebo istnieje z powodu Boga, a i przetrwanie ziemi ma swoje źródło w mocy życia Bożego. Żadna rzecz posiadająca witalność nie może wykroczyć poza suwerenną władzę Boga, ani też żadna rzecz posiadająca żywotność nie może uciec poza zasięg Bożej władzy. W ten sposób wszyscy ludzie, bez względu na to, kim są, muszą poddać się panowaniu Boga, wszyscy ludzie muszą żyć pod Bożą kontrolą i nikt z nich nie może wymknąć się z Jego rąk.

(Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)

Zanim powstała ludzkość, istniał już kosmos: wszystkie planety i wszystkie gwiazdy na niebie. Na poziomie makro te ciała niebieskie krążą regularnie po orbitach pod kontrolą Boga przez cały okres swojego istnienia, bez względu na liczbę mijających lat. To, gdzie zmierza dana planeta w określonym czasie, jakie zadanie wykonuje i kiedy, po jakiej krąży orbicie i kiedy znika albo jest zastępowana, wszystko to zachodzi bez najmniejszej pomyłki. Położenie planet i odległości między nimi odpowiadają ścisłym regułom; każdą z nich można opisać za pomocą precyzyjnych danych; trajektorie, prędkość i prawidłowości ich orbit, czas, w jakim znajdują się w różnych położeniach – wszystkie te rzeczy można dokładnie obliczyć i opisać za pomocą specjalnych praw. Planety od wieków rządzą się tymi prawami bez nawet najmniejszych odchyleń. Żadna siła nie może zmienić czy zakłócić ich orbit ani prawidłowości, którym podlegają. Ponieważ te szczególne prawa, które rządzą ich ruchem, i dokładne dane, które je opisują, są predestynowane przez autorytet Stwórcy, planety są dobrowolnie posłuszne tym prawom w ramach kontroli sprawowanej przez Stwórcę i Jego suwerennej władzy. Na poziomie makro człowiekowi nie jest trudno odkryć niektóre reguły, dane czy inne dziwne i niewytłumaczalne prawa bądź zjawiska. Chociaż ludzkość nie uznaje istnienia Boga ani nie przyjmuje faktu, że Stwórca uczynił wszystko i sprawuje nad wszystkim suwerenną władzę, co więcej, nie uznaje istnienia autorytetu Stwórcy, ludzcy naukowcy, astronomowie i fizycy i tak znajdują coraz więcej dowodów na to, że zasady i reguły, które dyktują istnienie i ruch wszystkich rzeczy, są rządzone i kontrolowane przez bezmierną i ukrytą ciemną energię. Fakt ten zmusza człowieka do konfrontacji i przyznania, że pośród tych reguł ruchu istnieje ten Jeden Potężny, który wszystkim rozporządza. Jego władza jest nadzwyczajna i chociaż nikt nie może zobaczyć Jego prawdziwej twarzy, sprawuje On nad wszystkim suwerenną władzę i kontroluje wszystko w każdej chwili. Żaden człowiek ani siła nie może wykroczyć poza Jego suwerenną władzę. W obliczu tego faktu człowiek musi uznać, że prawa rządzące istnieniem wszystkich rzeczy nie mogą być kontrolowane przez ludzi ani nie mogą być przez kogokolwiek zmienione; musi też przyznać, że ludzie nie są w stanie w pełni zrozumieć tych praw i że nie występują one w sposób naturalny, lecz dyktuje je Suweren. Wszystko to są wyrażenia autorytetu Boga, jakie ludzkość może dostrzec na poziomie makro.

Na poziomie mikro, wszystkie góry, rzeki, jeziora, morza i lądy, jakie człowiek może oglądać na ziemi, wszystkie doświadczane przez niego pory roku, wszystko, co zamieszkuje ziemię, w tym rośliny, zwierzęta, mikroorganizmy i ludzie, wszystko to podlega zwierzchności i kontroli Boga. W ramach Jego suwerennej władzy i pod Jego kontrolą wszystkie rzeczy powstają lub znikają zgodnie z Jego myślami; powstają prawa, które rządzą ich egzystencją, a one wzrastają i rozmnażają się w zgodzie z tymi prawami. Żaden człowiek czy rzecz nie jest ponad tymi prawami.

(Sam Bóg, Jedyny III, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga)

Gdy Bóg stwarzał cały świat, wyznaczył granice górom, równinom, pustyniom, wzgórzom, rzekom i jeziorom. Na ziemi występują bowiem góry, równiny, pustynie i wzgórza, jak również różnorodne akweny. Czyż nie są to zupełnie różne rodzaje terenu? Między każdym z nich Bóg wyznaczył granice. Kiedy mówimy o wyznaczaniu granic, oznacza to, że góry i równiny mają określone zarysy, pustynie pewien zasięg, a wzgórza zajmują ustaloną przestrzeń. Jest też wyznaczona liczba akwenów, takich jak rzeki czy jeziora. Tak więc, gdy Bóg stwarzał świat, bardzo wyraźnie wszystko podzielił. (…) W granicach wszystkich tych najrozmaitszych terenów i środowisk geograficznych stworzonych przez Boga, On zarządza wszystkim w sposób planowy i uporządkowany. I tak wszystkie te środowiska wciąż istnieją i pełnią swoje funkcje kilka, a nawet kilkadziesiąt tysięcy lat po tym, jak zostały przez Niego stworzone. Chociaż w pewnych okresach czasu wybuchają wulkany, w innych dochodzi do trzęsień ziemi i znacznych przesunięć lądu, Bóg pod żadnym pozorem nie dopuści do tego, by jakiś rodzaj terenu stracił swoją pierwotną funkcję. Tylko dzięki tego rodzaju Bożemu zarządzaniu, panowaniu i władzy Boga nad tymi prawami wszystkie te rzeczy, wszystko to, co ludzie oglądają i czym się cieszą, może przetrwać na ziemi w należytym porządku. (…)

(…)

(…) Bóg wyznaczył granice nie tylko dla poszczególnych środowisk geograficznych, lecz także dla różnych ptaków, zwierząt lądowych, ryb, owadów i wszystkich roślin. Ustanowił też dla nich odpowiednie prawa. Ze względu na istnienie odmiennych środowisk geograficznych oraz istniejące pomiędzy nimi rozbieżności, różne rodzaje ptaków i zwierząt lądowych, ryb, owadów i roślin żyją w tych środowiskach, które pozwalają im przetrwać. Ptaki, zwierzęta lądowe i owady zamieszkują tereny pokryte roślinnością, ryby bytują w wodzie, a rośliny rosną na lądzie. (…) że wszystkie rzeczy stworzone przez Boga – bez względu na to, czy znajdują się na stałe w wyznaczonym miejscu, czy też oddychają przez nozdrza – przestrzegają praw, dzięki którym mogą przetrwać. Na długo przed tym, jak Bóg stworzył żywe istoty, przygotował im własne siedliska, czyli środowiska nadające się do życia. Istoty te miały wyznaczone otoczenie, w którym mogły przetrwać, określone jedzenie, swoje siedliska, własne miejsca nadające się do przeżycia, o odpowiedniej temperaturze. W ten sposób nie błądziły bez celu i nie zagrażały przetrwaniu ludzkości, ani też nie wpływały na jej życie. Tak właśnie Bóg zarządza wszystkimi rzeczami. Zapewnia ludzkości otoczenie optymalne do przetrwania. Spośród wszystkich rzeczy żywe istoty mają w swoim środowisku dostęp do właściwego dla nich, podtrzymującego życie pokarmu. Dzięki temu są przywiązane do swojego naturalnego otoczenia. W przypisanym im środowisku udaje im się przetrwać, rozmnażają się i funkcjonują zgodnie z prawami, które Bóg dla nich ustanowił. Dzięki tego typu prawom, dzięki Bożej predestynacji, wszystkie rzeczy żyją w harmonii z ludzkością, a ludzkość współistnieje i jest współzależna ze wszystkimi rzeczami.

(Sam Bóg, Jedyny IX, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga)

Od chwili, gdy z płaczem przychodzisz na ten świat, zaczynasz wypełniać swoje obowiązki. Przez wzgląd na plan Boga i Jego zarządzenie odgrywasz swoją rolę i rozpoczynasz swoją życiową podróż. Bez względu na twoje pochodzenie i na to, jaką podróż masz przed sobą, tak czy inaczej nikt nie jest w stanie uciec przed rozporządzeniami i ustaleniami Niebios i nikt nie jest w stanie kontrolować własnego losu, ponieważ tylko Ten, który sprawuje suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami, jest zdolny do takiej pracy. Odkąd człowiek zaczął istnieć na początku, Bóg stale wykonywał swoje dzieło w taki sposób, zarządzając wszechświatem oraz kierując prawami, zgodnie z którymi zmieniają się wszystkie rzeczy, i trajektorią ich ruchu. Podobnie jak wszystko, człowiek po cichu i bezwiednie karmiony jest słodyczą, deszczem i rosą od Boga; jak wszystko, człowiek bezwiednie żyje pod rozporządzeniem Bożej ręki. Serce i duch człowieka są pod Bożą kontrolą; Bóg widzi też wszystko, co dzieje się w jego życiu. Bez względu na to, czy w to wszystko wierzysz, czy nie, wszystko bez wyjątku, tak to, co żywe, jak i to, co martwe, będzie przemieszczać się, zmieniać, odnawiać i znikać zgodnie z Bożym zamysłem. Oto w jaki sposób Bóg sprawuje suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami.

Kiedy po cichu nadchodzi noc, człowiek pozostaje nieświadomy, ponieważ jego serce nie potrafi dociec, jak ona się zbliża, ani skąd przychodzi. Gdy zaś nad ranem noc cicho się wymyka, człowiek z radością wita światło dnia, lecz o tym, skąd światło to przyszło i jak rozproszyło nocne ciemności, wie jeszcze mniej i jeszcze mniej jest tego świadom. Te nieustanne przemiany dnia w noc i nocy w dzień przenoszą człowieka z jednej epoki do kolejnej, z jednego kontekstu historycznego do następnego, zapewniając jednocześnie realizację Bożego dzieła w każdej epoce i wykonanie Jego planu na każdy wiek.

(Bóg jest źródłem ludzkiego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)

Od chwili stworzenia świata zacząłem przeznaczać i wybierać tę grupę ludzi – mianowicie was żyjących dzisiaj. Wasz temperament, potencjał, wygląd, postawa, rodzina, w której się urodziliście; twoja praca i twoje małżeństwo, cały ty, nawet kolor twoich włosów i twojej skóry, a także czas twojego urodzenia – wszystko to zostało ułożone przez Moje ręce. Nawet rzeczy, które czynisz, i ludzie, których spotykasz każdego dnia – wszystko to zostało ułożone przez Moje ręce, nie mówiąc już o tym, że samo wprowadzenie cię dzisiaj w Moją obecność jest tak naprawdę Moim zrządzeniem. Nie wzburzaj się; powinieneś postępować ze spokojem.

(Wypowiedzi Chrystusa na początku, rozdz. 74, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)

Losy ludzkości i wszystkich rzeczy są ściśle splecione z suwerennością Stwórcy, nierozerwalnie związane z Jego rozporządzeniami. Koniec końców, nie da się ich oddzielić od autorytetu Stwórcy. Na podstawie praw wszystkich rzeczy człowiek dochodzi do zrozumienia rozporządzeń Stwórcy i Jego suwerenności; na podstawie prawa przetrwania wszystkich rzeczy człowiek dostrzega Jego rządy; na podstawie losów wszystkich rzeczy człowiek wyciąga wnioski dotyczące sposobów sprawowania nad nimi suwerennej władzy i kontroli przez Stwórcę; natomiast na podstawie cykli życia ludzi i wszystkich rzeczy człowiek zaczyna doświadczać zarządzeń i ustaleń poczynionych przez Stwórcę dla wszystkich rzeczy i istot żyjących, oraz jest świadkiem, w jaki sposób te zarządzenia i ustalenia wykraczają poza wszelkie ziemskie prawa, reguły i instytucje, wszelkie inne moce i siły. A skoro tak jest, ludzkość musi zatem uznać, że suwerenność Stwórcy nie może zostać naruszona przez żadną istotę stworzoną, że żadna siła nie może zaburzyć zdarzeń i rzeczy predestynowanych przez Stwórcę ani ich zmieniać. Zgodnie z tymi boskimi prawami i zasadami ludzie i wszystkie rzeczy żyją i rozmnażają się z pokolenia na pokolenie. Czyż nie jest to prawdziwe ucieleśnienie autorytetu Stwórcy?

(Sam Bóg, Jedyny III, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga)

Bóg sprawuje suwerenną władzę nad przeznaczeniem całej ludzkości

(Wybrany rozdział Słowa Bożego)

Obowiązkiem i powinnością nas wszystkich, jako członków ludzkości i pobożnych chrześcijan, jest ofiarowanie naszych umysłów i ciał, aby wypełnić posłannictwo wyznaczone przez Boga, ponieważ cała nasza istota pochodzi od Boga, a nasze istnienie zawdzięczamy Bożej suwerennej władzy. Jeśli nasze umysły i ciała nie będą oddane posłannictwu wyznaczonemu przez Boga ani nie będą oddane sprawiedliwej sprawie ludzkości, wówczas nasze dusze poczują się zawstydzone wobec tych, którzy zginęli śmiercią męczeńską dla posłannictwa wyznaczonego przez Boga, a jeszcze bardziej zawstydzone przed Bogiem, który zapewnił nam wszystko.

Bóg stworzył ten świat, stworzył ludzkość i co więcej, był architektem starożytnej kultury Grecji i ludzkiej cywilizacji. Tylko Bóg przynosi pociechę tej ludzkości i tylko On czuwa nad nią w dzień i w nocy. Rozwój ludzkości i czynione przez nią postępy są nierozerwalnie związane z suwerenną władzą Boga, a historia i przyszłość ludzkości nie mogą wymknąć się ustaleniom poczynionym przez Boże ręce. Jeśli jesteś prawdziwym chrześcijaninem, z pewnością uwierzysz w to, że wzrost i upadek każdego państwa lub narodu następuje w ramach Bożych ustaleń. Tylko Bóg zna los każdego kraju czy narodu i tylko On kontroluje bieg tej ludzkości. Jeżeli ludzkość pragnie dobrego losu, jeśli kraj pragnie dobrego losu, to cała ludzkość musi pokłonić się Bogu, oddać Mu cześć i przyjść przed Boże oblicze, by okazać skruchę i wyznać Bogu swoje grzechy, bo w przeciwnym razie los i przeznaczenie ludzkości będą nieuniknionym kataklizmem.

Wróćmy pamięcią do czasów, gdy Noe zbudował arkę: ludzkość była głęboko zepsuta, ludzie oddalili się od Bożych błogosławieństw, Bóg nie czuwał już nad nimi i utracili oni Jego obietnice. Żyli w ciemności, pozbawieni Bożego światła. Następnie stali się rozwiąźli z natury i zdeprawowani do odrażającego stopnia. Tacy ludzie nie mogli już dłużej być dziedzicami Bożej obietnicy; byli niegodni ujrzenia oblicza Boga czy usłyszenia Jego głosu, ponieważ Go porzucili, odtrącili wszystko, czym On ich obdarzył, i zapomnieli słowa Bożych nauk. Ich serca oddalały się od Boga coraz bardziej, a później zdeprawowali się do tego stopnia, że utracili rozum i człowieczeństwo, coraz bardziej oddając się złu. Następnie weszli na drogę wiodącą ku śmierci i upadli, gdy dosięgnęły ich Boży gniew oraz Boża kara. Tylko Noe czcił Boga i unikał zła, dlatego był zdolny usłyszeć głos Boga i Jego polecenia. Zbudował arkę zgodnie z Bożym nakazem i zgromadził na niej wszystkie gatunki żywych stworzeń. W ten sposób, gdy wszystko było już przygotowane, Bóg rozpoczął swe dzieło zniszczenia świata. Tylko Noe i siedmiu członków jego rodziny przeżyli kataklizm, jako że Noe czcił Jahwe i unikał zła.

Teraz przyjrzyj się obecnym czasom: ludzie sprawiedliwi, tacy jak Noe, potrafiący czcić Boga i wystrzegać się zła, przestali istnieć. Jednak Bóg wciąż pozostaje łaskawy wobec tej ludzkości i wciąż okazuje pobłażliwość tej ludzkości wieku ostatecznego. Bóg poszukuje tych, którzy tęsknią do Jego ukazania się, poszukuje tych, którzy zważają na Jego słowa, poszukuje tych, którzy nie zapominają o Jego posłannictwie i ofiarowują Bogu swe serca i ciała, oraz poszukuje tych, którzy są podporządkowani i nie stawiają oporu przed Jego obliczem, na podobieństwo niemowląt. Jeśli poświęcisz się Bogu bez przeszkód ze strony jakiejkolwiek siły, Bóg spojrzy na ciebie przychylnie i obdarzy cię swymi błogosławieństwami. Jeśli masz wysoki status, świetną reputację, bogatą wiedzę, mnóstwo dóbr i wsparcie wielu osób, a mimo to te rzeczy nie odbierają ci spokoju i nadal przychodzisz przed oblicze Boga, aby przyjąć Jego wezwanie i posłannictwo oraz czynić to, o co Bóg cię prosi, to wówczas wszystko, co czynisz, będzie najbardziej znaczącą sprawą na ziemi i najsprawiedliwszym przedsięwzięciem ludzkości. Jeśli odrzucisz Boże wezwanie na rzecz własnego statusu czy osobistych celów, to wszystko, czego dokonasz, będzie przeklęte, a nawet tym bardziej nienawistne Bogu. Może jesteś prezydentem, naukowcem, pastorem lub starszym w kościele, ale bez względu na to, jak wysoka jest twoja pozycja, jeśli wykorzystujesz swoje zdolności i swoją wiedzę, aby prowadzić własne przedsięwzięcie, zawsze odniesiesz porażkę i będziesz osobą pozbawioną Bożego błogosławieństwa, ponieważ Bóg nie akceptuje niczego, co czynisz, i nie uznaje, że zajmujesz się sprawiedliwym przedsięwzięciem, ani nie uznaje tego za pracę dla dobra ludzkości. Bóg powie, że wszystko, co robisz, jest wykorzystywaniem ludzkiej wiedzy i siły do próby odepchnięcia Bożej ochrony człowieka, a także, iż jest to zaprzeczenie Bożych błogosławieństw. Bóg powie, że prowadzisz ludzkość ku ciemności i śmierci, ku początkowi bezkresnej egzystencji, w której człowiek jest pozbawiony Boga i utracił Jego błogosławieństwa.

Od czasu pojawienia się nauk społecznych nauka i wiedza zaprzątają serca istot ludzkich. Nauka i wiedza stały się następnie narzędziami do rządzenia istotami ludzkimi, pozostawiając je bez wystarczającej przestrzeni oraz bez tak wielu sprzyjających warunków do oddawania czci Bogu. Pozycja Boga coraz bardziej obniża się w sercach wszystkich ludzi. Gdy ludzie nie mają miejsca dla Boga w swoich sercach, ich wewnętrzny świat jest mroczny, jest pozbawiony nadziei i jest pusty. Następnie na pierwszy plan wysunęło się wielu przedstawicieli nauk społecznych, historyków i polityków, przedstawiających teorie z dziedziny nauk społecznych, teorię ewolucji człowieka i inne stwierdzenia, które zaprzeczają prawdzie, że Bóg stworzył ludzkość, i którymi wypełniają oni serca i umysły istot ludzkich. W ten sposób coraz mniej jest tych, którzy wierzą, że Bóg jest stwórcą wszystkiego, a coraz więcej tych, którzy wierzą w teorię ewolucji. Coraz więcej osób traktuje zapisy o Bożym dziele i słowa Boga z wieku Starego Testamentu jako mity i legendy. Godność Boga i Jego wielkość przybladły w sercu człowieka, a także istnienie Boga oraz dogmat o tym, że Bóg sprawuje suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami, przybladły w sercu człowieka. Przetrwanie ludzkości oraz przeznaczenie państw i narodów nie są już dla nich ważne, a cała ludzkość żyje w pustym świecie skoncentrowanym jedynie na jedzeniu, piciu i poszukiwaniu przyjemności… Niewielu ludzi podejmuje się poszukiwania, gdzie Bóg dokonuje dzisiaj swego dzieła, lub próbuje dowiedzieć się, w jaki sposób sprawuje On suwerenną władzę nad przeznaczeniem ludzkości i je ustala. Tym samym, bez wiedzy człowieka, ludzka cywilizacja staje się coraz mniej zdolna do dostosowania się do oczekiwań człowieka i jest nawet sporo ludzi, którzy zamiast tego mają poczucie, że żyjąc w takim świecie, są mniej szczęśliwi niż ci, którzy już odeszli. Nawet mieszkańcy krajów o niegdyś wysokim stopniu rozwoju cywilizacyjnego również się na to skarżą. Ponieważ bez Bożego przewodnictwa, nawet jeśli rządzący i socjologowie łamią sobie głowy, aby zachować ludzką cywilizację, wszystko jest na próżno. Żadna osoba nie może wypełnić pustki w ludzkich sercach, bo żadna osoba nie może być życiem człowieka, i żaden dyskurs społeczny nie uwolni człowieka od utrapień pustki. Nauka, wiedza, wolność, demokracja, przyjemność i wygoda przynoszą człowiekowi tylko tymczasowe pocieszenie. Nawet posiadając te wszystkie rzeczy, ludzkość wciąż nieuchronnie grzeszy i narzeka na niesprawiedliwość społeczną. Posiadanie tych rzeczy nie jest w stanie powstrzymać w ludzkości pragnienia i chęci odkrywania. Dzieje się tak, ponieważ człowiek został stworzony przez Boga, a pozbawione sensu poświęcenia i poszukiwania ludzkości mogą tylko wpędzać człowieka w coraz większe strapienie i sprawiać, że będzie trwał w stanie ciągłego lęku, nie wiedząc, jak stawić czoło przyszłości ludzkości i nie wiedząc, jak stawić czoło drodze, która się przed nim rozpościera – do tego stopnia, że ludzkość boi się nawet nauki, boi się wiedzy, a jeszcze bardziej boi się uczucia pustki. Na tym świecie, bez względu na to, czy żyjesz w wolnym państwie, czy w kraju, gdzie nie przestrzega się praw człowieka, nie możesz w żaden sposób uciec przed przeznaczeniem ludzkości. Czy to jako władca, czy ten, który władzy podlega, jesteś zupełnie niezdolny do ucieczki przed pragnieniem odkrywania losu, tajemnic i miejsca przeznaczenia ludzkości, tym bardziej zaś nie jesteś w stanie uciec przed niewytłumaczalnym uczuciem pustki. Tego rodzaju zjawiska, wspólne dla całej ludzkości, nazywane są przez socjologów zjawiskami społecznymi, jednak żaden wielki człowiek nie jest w stanie wystąpić z rozwiązaniem tych problemów. Ostatecznie człowiek jest człowiekiem, a status Boga i życie Boga nie mogą być zastąpione przez nikogo. Tym, czego potrzebuje ludzkość, nie jest jedynie sprawiedliwe społeczeństwo, w którym ludzie są syci, wszyscy są sobie równi i wszyscy są wolni; ludzkość potrzebuje Bożego zbawienia i zaopatrzenia w życie przez Boga. Potrzeby ludzkości, jej pragnienie odkrywania i pustka w sercu mogą zostać zaspokojone i przezwyciężone dopiero wtedy, gdy ludzkość dostąpi Bożego zbawienia i zaopatrzenia w życie. Jeśli ludzie w danym kraju lub narodzie nie mogą otrzymać Bożego zbawienia i Bożej opieki, wówczas taki kraj lub naród będzie zmierzał ku upadkowi, ku ciemności, i w rezultacie zostanie przez Boga unicestwiony.

Być może twój kraj przeżywa obecnie rozkwit, jednak jeśli sprawisz, że twój lud oddali się od Boga, wówczas twój kraj będzie coraz bardziej pozbawiony Bożych błogosławieństw, jego cywilizacja będzie coraz bardziej sponiewierana przez ludzi i w niedługim czasie zamieszkujący go ludzie powstaną, by przeciwstawić się Bogu i przekląć Niebiosa. Tym sposobem przeznaczenie kraju zostanie bezwiednie zrujnowane. Bóg wzbudzi potężne państwa, aby przeciwstawiały się tym przeklętym przez Niego, i może wręcz zmieść te ostatnie z powierzchni ziemi. Kluczem do dobrobytu bądź upadku kraju lub narodu jest to, czy jego władcy czczą Boga i prowadzą swój lud tak, by zbliżył się do Niego i Go czcił. Jednak w tej końcowej erze tych, którzy szczerze poszukują Boga i czczą Boga, jest coraz mniej, więc Bóg obdarza szczególną łaską kraje, w których chrześcijaństwo jest religią państwową. Te właśnie kraje gromadzi, aby utworzyć stosunkowo sprawiedliwy obóz świata, podczas gdy państwa ateistyczne i te, które nie czczą prawdziwego Boga, stają się przeciwnikami owego sprawiedliwego obozu. Tym samym Bóg nie tylko ma pośród ludzkości miejsce, w którym może wykonywać swoje dzieło, ale równocześnie zyskuje także kraje sprawujące sprawiedliwą władzę, co pozwala na nakładanie sankcji i restrykcji na te państwa, które Mu się sprzeciwiają. Mimo to Bóg nadal nie jest w stanie pozyskać większej liczby ludzi, którzy by Go czcili, ponieważ ludzkość za bardzo oddaliła się od Niego, na zbyt długo o Nim zapomniała, i na tej ziemi istnieją jedynie kraje, które sprawują sprawiedliwość i sprzeciwiają się niesprawiedliwości. Jednak jest to dalekie od spełnienia Bożych pragnień, jako że władca żadnego państwa nie pozwoli, aby Bóg panował nad jego ludem, ani też partia polityczna w żadnym kraju nie zgromadzi ludzi, by złożyli hołd Bogu. Bóg utracił swoje należyte miejsce w sercu każdego kraju, każdego narodu, każdej partii rządzącej, a nawet w sercu każdego człowieka. Chociaż istnieją na tym świecie pewne sprawiedliwe siły, jakiekolwiek rządy, pod którymi w sercu człowieka nie ma miejsca dla Boga, są bardzo kruche, a arena polityczna pozbawiona Bożego błogosławieństwa jest pogrążona w zamęcie i niezdolna do wytrzymania nawet jednego ciosu. Dla ludzkości brak Bożego błogosławieństwa jest dokładnie tym samym co brak słońca. Bez względu na to, jak wytrwale władcy wspierają swój lud, niezależnie od tego, ile sprawiedliwych konferencji ludzkość zorganizuje, żadna z tych rzeczy nie odwróci biegu wydarzeń ani żadna z nich nie zmieni przeznaczenia ludzkości. Człowiek wierzy, że kraj, w którym istoty ludzkie są syte i odziane, w którym żyją razem w pokoju, jest dobrym krajem i takim, który ma dobre przywództwo. Ale Bóg tak nie myśli. On uważa, że kraj, w którym nikt nie oddaje Mu czci, to kraj, który On unicestwi. Myśli człowieka zawsze bardzo się różnią od myśli Boga. Jeśli więc głowa danego państwa nie czci Boga, wówczas kraj ten czeka bardzo tragiczny los i będzie ten kraj pozbawiony przeznaczenia.

Bóg nie uczestniczy w polityce ludzkości, ale panuje nad przeznaczeniem każdego kraju i narodu, sprawuje kontrolę nad tym światem i nad całym wszechświatem. Przeznaczenie ludzkości i Boży plan są ściśle powiązane i żaden człowiek, kraj czy naród nie może umknąć suwerennej władzy Bożej. Aby poznać przeznaczenie ludzkości, należy przyjść przed oblicze Boga. Bóg sprawi, że tym spośród ludzi, którzy za Nim podążają i Go czczą, będzie się wiodło, oraz sprawi, że ci, którzy Mu się opierają i odrzucają Go, upadną i pójdą na zatracenie.

Przypomnij sobie scenę z Biblii, gdy Bóg sprowadził zniszczenie na Sodomę, i wspomnij także, jak żona Lota zamieniła się w słup soli. Spójrz na to, jak ludzie z Niniwy okazali skruchę i wyznali swoje grzechy w worach i popiele. Przypomnij sobie, jak skończyli Żydzi po tym, jak przybili Jezusa do krzyża 2 tysiące lat temu – zostali wygnani z Izraela i uciekli do krajów na całym świecie, wielu zostało zabitych, a cały naród żydowski został poddany niespotykanemu bólowi unicestwienia swojego kraju. Ukrzyżowali Boga, popełniając ohydny grzech, czym sprowokowali Boże usposobienie. Musieli zapłacić za to, co uczynili, i ponieść wszelkie konsekwencje swojego postępowania. Potępili Boga, wyrzekli się Go, zatem czekało ich tylko jedno przeznaczenie – zostać ukaranymi przez Boga. Taka była gorzka konsekwencja i katastrofa, jakie ich władcy sprowadzili na swój kraj i naród.

Dzisiaj Bóg powrócił między ludzi, aby wykonywać swoje dzieło, a Jego pierwszym przystankiem w owym dziele jest uosobienie dyktatur: Chiny, niezłomna twierdza ateizmu. Bóg pozyskał grupę ludzi poprzez swą mądrość i swoją moc. W tym okresie był ścigany na wszelkie sposoby przez chińską partię rządzącą i poddawany wszelkiego rodzaju cierpieniom, bez miejsca na złożenie głowy i jakiegokolwiek schronienia. Mimo to Bóg wciąż kontynuuje dzieło, którego zamierza dokonać: wypowiadanie słów, wygłaszanie wypowiedzi i szerzenie ewangelii. Żaden człowiek nie jest w stanie przeniknąć wszechmocy Boga. W Chinach, kraju, który postrzega Go jako wroga, Bóg nigdy nie zaniechał swego dzieła. Zamiast tego pozyskał więcej ludzi, którzy przyjęli Jego dzieło i słowo, ponieważ Bóg w możliwie największym stopniu zbawia każdego członka ludzkości. My wszyscy wierzymy, że tego, co Bóg zamierza osiągnąć, nie może powstrzymać żaden kraj ani żadne siły, oraz że ci, którzy próbują utrudnić Boże dzieło, ci, którzy sprzeciwiają się słowu Bożemu, oraz ci, którzy przeszkadzają i próbują zaszkodzić Bożemu planowi, zostaną ostatecznie przez Boga ukarani. Jeśli jakiś człowiek stawia opór dziełu Bożemu, Bóg wygna taką osobę do piekła; jeśli jakiś kraj stawia opór dziełu Bożemu, Bóg zniszczy ten kraj; jeśli jakiś naród powstaje, by sprzeciwić się dziełu Bożemu, Bóg zmiecie ten naród z powierzchni ziemi i położy kres jego istnieniu. Nawołuję ludzi z każdego narodu i każdego kraju, a nawet z każdej branży, by przyszli słuchać głosu Boga, by przyszli ujrzeć dzieło Boga i by mieli baczenie na przeznaczenie ludzkości, czyniąc w ten sposób Boga najświętszym, najbardziej uwielbionym, najwyższym i jedynym przedmiotem czci pośród ludzkości, a także umożliwiając całej ludzkości życie pośród Bożych błogosławieństw, tak jak potomkowie Abrahama żyli objęci obietnicą daną przez Jahwe i tak jak Adam i Ewa, których Bóg stworzył na początku, żyli w ogrodzie Eden.

Dzieło Boga prze naprzód jak potężne fale. Nikt nie może Go powstrzymać i nikt nie może zatrzymać Jego marszu. Tylko ci, którzy słuchają uważnie słów Boga, szukają Go i pragną, mogą podążać śladami Boga i przyjąć Bożą obietnicę. Wszystkich tych, którzy tego nie robią, spotka przytłaczająca katastrofa i zostaną oni poddani należytej karze.

(Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)

Wstecz: Dostrzeganie ukazania się Boga w Jego sądzie i karceniu

Dalej: 2. Bóg Wszechmogący jest Jezusem, który powrócił

Powiązane treści

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce

Połącz się z nami w Messengerze