Słowa Boga Wszechmogącego dni ostatecznych

Prawda to rzeczywistość wszystkich rzeczy pozytywnych. Może być życiem danej osoby i kierunkiem, w którym ona podąża; może umożliwić człowiekowi odrzucenie zepsutego usposobienia, banie się Boga i unikanie zła, stanie się kimś, kto podporządkowuje się Bogu i jest odpowiednią istotą stworzoną, taką, którą Bóg kocha i uznaje za akceptowalną. (…) Jako że prawda stanowi dla ludzi gotową pomoc i zaopatrzenie, a także może być ich życiem, powinni oni traktować ją jako coś najcenniejszego. Jest tak dlatego, że muszą polegać na prawdzie, aby żyć, aby spełnić wymagania Boga, aby zacząć się Go bać i unikać zła oraz aby znaleźć w swoim codziennym życiu ścieżkę praktykowania i pojąć zasady praktyki, podporządkowując się Bogu; ludzie muszą również polegać na prawdzie, aby odrzucić swoje skażone usposobienie, aby dostąpić zbawienia i stać się odpowiednimi istotami stworzonymi.

(Punkt dziesiąty: Gardzą prawdą, bezczelnie lekceważą zasady i ignorują ustalenia domu Bożego (Część siódma), w: Słowo, t. 4, Demaskowanie antychrystów)

Bóg obdarzył człowieka swoim własnym życiem, wszystkim tym, czym jest, i tym, co ma, aby ludzie mogli to urzeczywistnić, aby mogli wziąć wszystko to, czym Bóg jest i co ma, oraz prawdy, którymi obdarzył człowieka, i uczynić z nich kierunek i cel swojego życia, aby mogli żyć według Jego słów i przekuwać je w swoje życie. Czyż w takim razie nie można powiedzieć, że Bóg obdarzył człowieka swoim życiem za darmo, aby mogło ono stać się życiem człowieka? (Można tak powiedzieć). Co zatem ludzie otrzymują od Boga? Jego oczekiwania? Obietnice? Coś innego? To, co ludzie otrzymują od Boga, to nie są puste słowa, to jest Boże życie! Podczas kiedy Bóg obdarza ludzi życiem, stawia im tylko jeden wymóg: aby uczynili Jego życie swoim własnym i je urzeczywistniali. Kiedy Bóg zobaczy, jak urzeczywistniasz to życie, jest usatysfakcjonowany. To jest Jego jedyny wymóg. Dlatego to, co ludzie otrzymują od Boga, jest bezcenne, ale w tym samym czasie, kiedy obdarza ich tą najbardziej bezcenną rzeczą, sam nic nie dostaje. Najbardziej korzysta na tym człowiek. Zbiera on największe plony i największe korzyści. Kiedy ludzie przyjmują słowa Boże jako swoje życie, rozumieją prawdę i mają zasady, a także podstawę dla swojego postępowania, mają więc kierunek swojej życiowej ścieżki. Nie są już wprowadzani w błąd ani pętani przez szatana, nie są już sprowadzani na manowce ani wykorzystywani przez złych ludzi, nie są już też zanieczyszczani ani kuszeni przez złe trendy. Żyją swobodni i wyzwoleni między niebem a ziemią i są w stanie prawdziwie żyć pod panowaniem Boga tak, by nigdy więcej nie potraktowała ich brutalnie jakaś zła i mroczna siła. Oznacza to, że gdy dana osoba urzeczywistnia takie życie, nie odczuwa już bólu i nie napotyka trudności, ale żyje szczęśliwie, swobodnie i z łatwością. Ma normalną relację z Bogiem, nie buntuje się przeciwko Niemu ani Mu się nie opiera. Żyjąc prawdziwie pod Jego suwerenną władzą, człowiek na wskroś żyje w sposób całkowicie uzasadniony. Posiada prawdę oraz człowieczeństwo i staje się godny miana ludzkości.

(Człowiek jest największym beneficjentem Bożego planu zarządzania, w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

Kiedy ludzie przyjmują słowa Boże jako swoje życie, wkraczają również w ich rzeczywistość i są w stanie rozważać rozmaite kwestie i zastanawiać się nad nimi, posługując się prawdą, oraz za jej pomocą rozwiązywać różne problemy. Gdy ludzie pozbędą się różnych swoich pojęć i błędnych wyobrażeń dotyczących Boga, będą mogli natychmiast poprawić swoją relację z Nim, a jednocześnie utorować sobie drogę do wkroczenia w życie. Gdy zaś osiągną już takie zmiany, co stanie się z ich relacją z Bogiem? Stanie się ona relacją istot stworzonych i Stwórcy. W relacjach na tej płaszczyźnie nie ma żadnej rywalizacji, żadnych prób i jest bardzo niewiele skłonności do buntu; ludzie są o wiele bardziej podporządkowani, wyrozumiali, pobożni, lojalni i uczciwi wobec Boga oraz prawdziwie się Go boją.

(Tylko pozbywając się własnych pojęć, możesz wkroczyć na właściwą ścieżkę wiary w Boga (1), w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

Gdy słowa Boże zapuszczą korzenie w twoim sercu, będziesz w stanie praktykować prawdę. W miarę jak będziesz realizował pewne aspekty rzeczywistości słów Bożych, będziesz widział sprawy zewnętrzne z wielką przenikliwością i jasnością. Będziesz miał trafną ocenę, zrozumienie i rozeznanie w kwestii złych trendów, sposobu przetrwania ludzkości, swojego małżeństwa i swojej rodziny, różnych relacji międzyludzkich oraz wszelkich rodzajów ludzi, wydarzeń i spraw. Skąd biorą się to trafne zrozumienie, ta ocena i to rozeznanie? Pochodzą ze słów Bożych. Źródłem są słowa Boże – to dlatego, że zostałeś zaopatrzony w słowa Boże. A jaka jest ścieżka? Zdobywasz doświadczenie słów Bożych, stajesz się zdolny do doświadczania prawdy i zyskujesz od Boga mądrość pozwalającą odróżnić dobro od zła oraz zdolność rozumienia złych trendów. A co jest tym najważniejszym, co jeszcze zyskujesz? (Życie). Powiedzieć, że zyskujesz życie – to tylko doktryna. Co jeszcze zyskujesz? Mając doświadczenia związane z różnymi ludźmi, wydarzeniami i sprawami, zaczynasz dostrzegać, jak Bóg wszystkim rozporządza; zaczynasz dostrzegać poprzez różnych ludzi, różne wydarzenia i różne sprawy, jakie są intencje Boga; zaczynasz dostrzegać, jakie jest usposobienie Boga, jaka jest mądrość Boga oraz jakie są Jego sposób i zasady postępowania; a także zaczynasz dostrzegać mądrość w tym, jak Bóg traktuje ludzi różnego rodzaju – musisz dostrzec to wszystko, by poznać Stwórcę.

(Boże omówienie)

Czyż to nie jest niesamowite, kiedy ludzie doświadczają aż do dnia, w którym ich spojrzenie na życie oraz znaczenie i podstawa ich egzystencji całkowicie się zmienią, kiedy zostaną przemienieni aż do szpiku kości i staną się kimś innym? To wielka zmiana, przełomowa zmiana. Będziesz mieć podobieństwo do istoty ludzkiej jedynie wtedy, gdy stracisz zainteresowanie sławą, zyskami, statusem, pieniędzmi, przyjemnościami, władzą oraz chwałą świata i będziesz potrafił bez trudu z nich zrezygnować. Ci, którzy ostatecznie zostaną dopełnieni przez Boga, są właśnie taką grupą – żyją dla prawdy, dla Boga i dla tego, co sprawiedliwe. To jest podobieństwo prawdziwej istoty ludzkiej.

(Część trzecia, w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

U ludzi, którzy prawdziwie znają Boga, rozumieją prawdę i zyskują ją, następuje rzeczywista zmiana światopoglądu i spojrzenia na życie, po której następuje również prawdziwa zmiana w ich życiowym usposobieniu. Kiedy ludzie mają właściwe cele życiowe, są w stanie dążyć do prawdy i postępować zgodnie z prawdą, kiedy bezwzględnie poddają się Bogu i żyją według Jego słów, kiedy czują grunt pod nogami, a najgłębsze zakamarki ich serc rozświetla jasność, kiedy ich serca są wolne od ciemności i kiedy mogą żyć w całkowicie swobodny i nieskrępowany sposób w Bożej obecności – dopiero wtedy wiodą autentyczne ludzkie życie i dopiero wtedy stają się tymi, którzy posiedli prawdę i człowieczeństwo. Ponadto wszystkie prawdy, które zrozumiałeś i zyskałeś, pochodzą ze słów Boga i od samego Boga. Dopiero gdy zdobędziesz aprobatę Boga Najwyższego – Stwórcy, i gdy On stwierdzi, że jesteś odpowiednią stworzoną istotą urzeczywistniającą ludzkie podobieństwo, twoje życie stanie się w najwyższym stopniu znaczące. Posiadanie Bożej aprobaty oznacza, że pozyskałeś prawdę i że jesteś kimś, kto posiada prawdę i człowieczeństwo. W dzisiejszym świecie, zdominowanym przez szatana, a także na przestrzeni co najmniej kilku tysięcy lat historii, któż spośród całego rodzaju ludzkiego uzyskał prawdziwe człowiecze życie? Nikt. Ponieważ ludzie zostali głęboko skażeni przez szatana i kierują się w życiu jego filozofiami, a wszystko, co robią, jest wrogie Bogu, a do tego każda ich wypowiedź i teoria zrodziła się z szatańskiego zepsucia i przejawia bezpośrednią niechęć do słów Boga, są oni właśnie tym rodzajem ludzi, którzy sprzeciwiają się Bogu. Jeśli nie przyjmą Bożego zbawienia, czeka ich zguba i zniszczenie, a z ich życia nic nie zostanie. Dążą do sławy i zysku, starają się być kimś wielkim lub znanym i mają nadzieję, że „ich nazwiska zostaną przekazane przyszłym pokoleniom” i że będą „sławne w całej historii”. To diabelskie słowa, których nie da się obronić. Każda wielka lub sławna postać jest w rzeczywistości osobą pokroju szatana i już dawno za karę spadła do osiemnastego poziomu piekła i nigdy się nie odrodzi. Kiedy zepsuta ludzkość oddaje tym ludziom cześć i akceptuje ich diabelskie słowa i fałszywe przekonania, pada tym samym ofiarą diabłów i szatana. Istoty stworzone powinny czcić Stwórcę. Jest to całkowicie naturalne i uzasadnione, ponieważ tylko Bóg jest prawdą. Bóg panuje nad niebem, ziemią i wszystkimi rzeczami oraz sprawuje suwerenną władzę nad wszystkim. Nie wierzyć w Boga i nie podporządkować się Mu to nie móc uzyskać prawdy. Jeśli żyjesz zgodnie ze słowami Boga, to w głębi serca będziesz czuł jasność i lekkość, będziesz również cieszyć się niezrównaną słodyczą. Kiedy tak się stanie, wówczas prawdziwie uzyskasz życie.

(Jak poznać naturę człowieka, w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

Kiedy dana osoba zostanie zbawiona i zyska prawdę, jej punkt widzenia na różne sprawy ulegnie całkowitej przemianie, doskonale dopasowując się do słów Boga i będąc zgodny z Bogiem. Kiedy ten etap zostanie osiągnięty, człowiek nie będzie już buntował się przeciwko Bogu, a Bóg nie będzie już go karcił ani sądził, nie będzie też nim gardził. Jest to spowodowane tym, że osoba ta nie będzie już wrogiem Boga, nie będzie już stała w opozycji do Boga, a Bóg prawdziwie i słusznie stanie się Stwórcą stworzonych przez siebie istot. Ludzie powracają pod panowanie Boga, a Bóg cieszy się uwielbieniem, uległością i strachem, jakie ludzie powinni Mu okazywać. Wszystko w naturalny sposób układa się na swoim miejscu. (…) Kiedy zrozumiesz podstawy postępowania zgodnie ze słowami Boga oraz zrozumiesz i wkroczysz w prawdozasady, wówczas będziesz wiedzieć, jak się zachowywać, i staniesz się prawdziwym człowiekiem. To jest podstawa postępowania i tylko życie kogoś takiego ma sens, tylko taki ktoś zasługuje na życie i nie powinien umierać.

(Jak dążyć do prawdy (8), w: Słowo, t. 6, O dążeniu do prawdy)

Jak objawi się to, że człowiek przyjął prawdorzeczywistość jako swoje życie? Przede wszystkim będzie on w stanie podporządkować się Bogu i urzeczywistnić ludzkie podobieństwo; będzie uczciwym człowiekiem, którego usposobienie życiowe uległo zmianie. Istnieje kilka oznak charakteryzujących zmianę usposobienia życiowego. Pierwszą z nich jest zdolność do podporządkowania się kwestiom, które są właściwe i zgodne z prawdą. Bez względu na to, kto wyraża swoją opinię – czy jest to osoba stara czy młoda, czy jesteś w stanie się z nią dogadać czy nie, czy znasz ją czy nie, czy jesteś z nią zaznajomiony czy nie, czy twój związek z nią jest dobry czy zły – tak długo, jak długo to, co mówi, jest właściwe, zgodne z prawdą i korzystne dla pracy domu Bożego, będziesz w stanie tego wysłuchać, przyjąć to i zaakceptować, nie poddając się wpływowi żadnych innych czynników. Zdolność do przyjęcia i podporządkowania się kwestiom, które są właściwe i zgodne z prawdą, jest pierwszą oznaką. Drugą jest zdolność do szukania prawdy, gdy coś się dzieje; nie chodzi jedynie o zdolność do przyjęcia prawdy, lecz także o praktykowanie jej, zamiast załatwiania spraw zgodnie z własną wolą. Bez względu na to, co ci się przydarzy, będziesz w stanie szukać odpowiedzi na pytanie o to, kiedy nie potrafisz jasno postrzegać spraw, a także będziesz w stanie dowiedzieć się, jak rozwiązać tę kwestię, jak praktykować w taki sposób, aby było to zgodne z prawdozasadami i spełniało Boże wymagania. Trzecią oznaką jest branie pod uwagę Bożych intencji bez względu na to, z jakim problemem się stykasz, oraz buntowanie się przeciwko ciału, aby móc podporządkować się Bogu. Będziesz mieć na uwadze Boże intencje bez względu na to, jaki obowiązek wykonujesz, i wykonasz go zgodnie z Bożymi wymaganiami. Jakiekolwiek wymagania Bóg ma w stosunku do tego obowiązku, wykonując go, będziesz działać zgodnie z owymi wymaganiami, aby zadowolić Boga. Musisz pojąć tę zasadę i wykonywać swój obowiązek odpowiedzialnie i lojalnie. To właśnie oznacza mieć na względzie Boże intencje. Jeśli nie wiesz, jak brać pod uwagę Boże intencje lub jak zadowolić Boga w jakiejś sprawie, to musisz poszukiwać. Powinniście odnieść do siebie owe trzy oznaki zmiany usposobienia i sprawdzić, czy je posiadacie, czy też nie. Jeżeli masz praktyczne doświadczenie w tych trzech obszarach oraz znasz ścieżki ich praktykowania, to będziesz radzić sobie z różnymi kwestiami według zasad.

(Jedynie przez praktykowanie prawdy można zrzucić okowy zepsutego usposobienia, w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

Kiedy prawda stanie się twoim życiem, to widząc kogoś, kto bluźni przeciw Bogu, nie ma bojaźni Bożej, wykonuje obowiązek zdawkowo albo zakłóca pracę kościoła i w niej przeszkadza, zareagujesz zgodnie z prawdozasadami i w razie konieczności będziesz w stanie zidentyfikować i zdemaskować taką osobę. Jeśli prawda nie stała się twoim życiem, lecz nadal żyjesz w swoim szatańskim usposobieniu, to kiedy dostrzegasz złych ludzi i diabły, które powodują zakłócenia i niepokoje w pracy kościoła, przymkniesz oko i będziesz udawał głuchego; bez wyrzutów sumienia odsuniesz tę sprawę na bok. Pomyślisz nawet, że fakt, iż ktoś powoduje zaburzenia w pracy kościoła, nie ma nic wspólnego z tobą. Bez względu na to, jak bardzo cierpi dzieło kościoła i interesy domu Bożego, ty o to nie dbasz, nie interweniujesz ani nie czujesz się winny – przez to stajesz się kimś, kto nie ma sumienia ani rozumu, stajesz się niedowiarkiem, robotnikiem. Jesz to, co należy do Boga, pijesz to, co Jego, cieszysz się wszystkim, co od Boga pochodzi, a mimo to uważasz, że jakakolwiek szkoda dla interesów domu Bożego nie ma z Tobą związku – a zatem jesteś zdrajcą, gryziesz rękę, która cię karmi. Skoro nie chronisz interesów domu Bożego, to czy w ogóle jesteś człowiekiem? Jesteś demonem, który podstępnie wkradł się do kościoła. Udajesz wiarę w Boga, udajesz, że jesteś wybrańcem, i chcesz żyć na cudzy koszt w domu Bożym. Nie prowadzisz życia istoty ludzkiej, przypominasz bardziej demona niż człowieka i w oczywisty sposób jesteś niedowiarkiem. Jeśli jesteś kimś, kto prawdziwie wierzy w Boga, to nawet gdy jeszcze nie zyskałeś prawdy i życia, będziesz przynajmniej mówił i działał po stronie Boga; nie będziesz przynajmniej siedział bezczynnie widząc, że interesy domu Bożego doznają szwanku. Kiedy przyjdzie ci ochota, by przymknąć na to oko, poczujesz się winny, ogarnie cię niepokój i powiesz sobie: „Nie mogę siedzieć bezczynnie i nic nie robić, muszę wstać i coś powiedzieć, muszę wziąć na siebie odpowiedzialność, muszę zdemaskować to złe postępowanie, muszę to zatrzymać, by interesy domu Bożego nie ucierpiały i by życie kościoła nie zostało zaburzone”. Jeżeli prawda stała się twoim życiem, to nie tylko będziesz miał odwagę i determinację i będziesz w stanie dokładnie zrozumieć tę sprawę, ale także wypełnisz odpowiedzialność, do której powinieneś się poczuwać, za dzieło Boga oraz za sprawy Jego domu, i w ten sposób wypełnisz swój obowiązek. Jeśli będziesz potrafił uznać swój obowiązek za swoją odpowiedzialność i zlecenie od Boga i uważasz, że jest to konieczne, by móc stanąć przed obliczem Boga oraz przed własnym sumieniem, to czy wówczas nie będziesz urzeczywistniał normalnej ludzkiej uczciwości i godności? Twoje czyny i zachowanie będą wyrazem „bogobojności i unikania zła”, o których Bóg mówi. Będziesz realizował istotę tych słów i wprowadzał w życie ich rzeczywistość. Kiedy prawda staje się życiem człowieka, jest on w stanie wprowadzić w życie jej rzeczywistość.

(Część trzecia, w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

Jeżeli ktoś potrafi zadowolić Boga wykonując swój obowiązek, jeśli jego słowa i działania opierają się na zasadach i potrafi wkroczyć w rzeczywistość wszystkich aspektów prawdy, wówczas jest on osobą, która jest udoskonalona przez Boga. Można powiedzieć, że dzieło i słowa Boże są dla tego człowieka całkowicie skuteczne, że słowa Boże stają się jego życiem, że otrzymał on prawdę i że potrafi żyć według słów Bożych. Następnie natura jego ciała, czyli fundament jego pierwotnego istnienia, zatrzęsie się i upadnie. Dopiero gdy ktoś przyjmie słowa Boga jako swoje życie, stanie się nowym człowiekiem. Słowa Boga stają się jego życiem; wizja Bożego dzieła, Jego akt obnażania ludzkości oraz żądania, jakie wobec niej formułuje, a także standardy ludzkiego życia, których Bóg wymaga od człowieka, stają się jego życiem, człowiek żyje według tych słów i prawd i zostaje udoskonalony przez słowa Boże. Taka osoba odradza się i staje się nowym człowiekiem dzięki Jego słowom. Jest to ścieżka, którą Piotr dążył do prawdy. Jest to ścieżka udoskonalenia. Piotr został udoskonalony przez słowa Boga, zyskał z nich życie, prawda wyrażona przez słowa Boga stała się jego życiem, a on stał się osobą, która uzyskała prawdę.

(Jak obrać ścieżkę Piotra, w: Słowo, t. 3, Rozmowy Chrystusa dni ostatecznych)

Powiązane hymny

Bóg za darmo dał człowiekowi życie

Oto podobieństwo prawdziwego człowieka