Jak dążyć do prawdy (28)

Poprzednim razem obszernie omawialiśmy ten aspekt – prawdy dotyczące Boga wcielonego. Kilkukrotnie omawialiśmy konkretne treści związane z normalnością i realnością Boga wcielonego. Czy teraz w większym zakresie rozumiecie ten temat? (Tak). Czy poszerzyliście swoje zrozumienie normalności i realności Boga wcielonego – Chrystusa – oraz istoty Chrystusa? (Tak). Czy zatem zdołaliście wyzbyć się niektórych waszych pojęć i wyobrażeń na temat Boga wcielonego? (Tak). Jeśli po prostu dowiadujesz się czegoś o kimś, czy jest to jego usposobienie lub sposób postępowania, mniej więcej poznajesz po prostu rozmaite cechy zwyczajnego człowieka, którym ten ktoś jest – jego osobowość i temperament lub jego sposoby i metody postępowania, jego filozofie funkcjonowania w świecie, jego dążenia, niektóre z jego zainteresowań i hobby oraz niektóre z jego wrodzonych problemów. Co najwyżej jest to poznawanie człowieczeństwa tego kogoś i w żadnej mierze nie wiąże się z prawdą. Dotyczy to dowiadywania się czegoś na temat zwyczajnego człowieka. Dlatego bez względu na to, jaką osobę lub typ osoby spośród ludzkości poznajesz, bez względu na to, jak dużo się o niej dowiadujesz, jak głęboko ją rozumiesz lub czy pojmujesz ją w sposób pełny, czy niepełny, w żadnym razie nie wiąże się to z prawdą. Tymczasem poznawanie Boga wcielonego jest czymś innym; wszystkie tematy związane z poznawaniem rozmaitych aspektów Boga wcielonego wiążą się z prawdą. Wcielenie jest szczególną formą przyjętą przez Boga ze względu na potrzeby wynikające z Jego dzieła i bezpośrednio wiąże się z rozmaitymi aspektami dotyczącymi Boga, w tym z tożsamością Boga, istotą Boga i usposobieniem Boga; poznanie Boga wcielonego jest też częścią poznania Boga oraz dotyczy poznania Boga oraz związanych z poznaniem Boga prawd, które ludzie powinni zrozumieć. Dlatego poznanie Boga wcielonego jest aspektem prawdy, który ludzie muszą zrozumieć i poznać, podążając za Bogiem, aby dojść do wiedzy o Bogu i podporządkowania się Bogu. Ponieważ poznanie Boga wcielonego i poznanie rozmaitych aspektów prawdy wyrażanej przez Boga wcielonego bez wyjątku wiążą się z prawdorzeczywistością, którą ludzie powinni zrozumieć i w którą powinni wkroczyć w ramach swojej wiary w Boga, nie można stawiać znaku równości między poznaniem Boga wcielonego a poznaniem zwyczajnej osoby, zepsutej istoty ludzkiej. Nie można stawiać między nimi znaku równości, bo poznanie Boga wcielonego wiąże się z prawdą o poznaniu Boga, które jest częścią poznania Stwórcy. Krótko mówiąc, bez względu na to, czego te treści dotyczą, wiążą się z poznaniem Stwórcy, z poznaniem samego Boga i, rzecz jasna, również z tym, jak wyzbyć się pojęć i wyobrażeń na temat Boga. Można powiedzieć, że gdy już zrozumiesz Boga wcielonego i prawdy, które Go dotyczą, w dużym stopniu dojdziesz już do poznania części istoty Boga i Jego usposobienia. Oczywiście, co za tym idzie, w dużej mierze wyzbędziesz się pojęć i wyobrażeń na temat Boga, czyli pojęć i wyobrażeń na temat Boga w niebie i Stwórcy. Wyzbycie się tych pojęć i wyobrażeń może przynajmniej pomóc ci w lepszym zrozumieniu Boga i zdobyciu dokładniejszej autentycznej wiedzy o Nim. Jaką zatem rolę odgrywają to zrozumienie i ta wiedza? Rolę niezwykle ważną. Być może, gdy nie znasz Boga, masz poczucie, że jest On Tym, z którym ludzie są zaznajomieni w swoich umysłach i myślach albo w ramach swoich tradycyjnych pojęć oraz Tym, który jest niewidzialny i nienamacalny. Gdy jednak dojdziesz do poznania normalności i realności Boga wcielonego oraz Jego usposobienia i istoty, będziesz miał autentyczną wiedzę o Bogu. Ta autentyczna wiedza jest w stanie umożliwić ci prawidłowe i szczere podporządkowanie się Bogu, nie zaś fałszywe podporządkowanie się, istniejące jedynie na poziomie pojęć i wyobrażeń. Co jest bardziej szczere i prawidłowe – wiara i podporządkowanie zrodzone z ludzkich pojęć i wyobrażeń czy wiara w Boga i podporządkowanie się Bogu zrodzone z autentycznej wiedzy o Nim? Czy potraficie odpowiedzieć? Wiara zrodzona z wiedzy o Bogu nie jest wiarą opartą na ludzkich pojęciach i wyobrażeniach; jest to raczej wiara zbudowana na fundamencie autentycznej, prawidłowej wiedzy o Bogu. Dlatego w twoim przypadku ta wiara może pozwolić ci trafniej uchwycić i zrozumieć intencje Boga w prawdziwym życiu oraz, w każdym rzeczywistym środowisku lub pośród rzeczywistych ludzi, wydarzeń i spraw, trafniej poznać to, jak postępować zgodnie z intencjami Boga, jak postępować w sposób, który jest prawidłowy, który jest szczerym podporządkowaniem się Bogu i który odzwierciedla szczerą wiarę w Boga i zawierzenie się Bogu. Jeśli spojrzeć z dowolnej perspektywy, poznanie Boga wcielonego nie jest takie proste jak poznanie zwyczajnej osoby, bo w grę wchodzi wiele aspektów prawdy, w tym istota Boga i istota człowieka, istoty stworzone i Stwórca. Poprzednio podałem przykłady i mówiłem o prawdach dotyczących poznania Boga; ludzie nie powinni traktować tych tematów jak tematów zwyczajnych, ale powinni starać się je poznać jako aspekt prawdy. Jest tak dlatego, że Bóg wcielony jest, bądź co bądź, ciałem, w którym Duch Boży materializuje się prawdziwie i rzeczywiście, oraz osobą posiadającą boską istotę; On jest przedstawicielem Boga na ziemi i wyraża dzieło Boże na ziemi. Pod kątem dokonywania dzieła i Jego istoty jest w pełni zdolny do reprezentowania Boga w niebie. Choć istnieją ograniczanie pod względem Jego postaci i z pozoru może się wydawać, że On się nie nadaje do tego, by reprezentować Boga w niebie, to pod kątem Jego istoty i usposobienia, jakie On posiada, jest w pełni zdolny do reprezentowania Boga w niebie. Toteż z tego względu ludzie powinni poważnie traktować rozmaite aspekty prawdy dotyczące Boga wcielonego i uważnie się z nimi zapoznawać. Tylko wówczas, gdy traktujesz je poważnie i wkładasz serce w ich poznawanie, możesz prawdziwie zrozumieć Boga. Tylko wówczas, gdy już prawdziwie rozumiesz Boga na ziemi, możesz w dużej mierze zrozumieć Boga w niebie i Stwórcę. Po prostu nie jesteś w stanie zobaczyć, jak Stwórca – Bóg – przemawia w niebie oraz w obrębie całego wszechświata i wszystkich rzeczy, w jaki sposób traktuje ludzi, z jakim nastawieniem traktuje ludzi, jak działa, jakie są Jego myśli, a także innych podobnych rzeczy związanych usposobieniem Boga i Jego istotą. Gdy jednak Bóg staje się ciałem i przychodzi na ziemię, by stać się zwyczajnym człowiekiem, by stać się człowiekiem posiadającym postać i obraz, a także ciało z krwi i kości, Jego usposobienie i istota mogą zostać zrozumiane przez ludzi w okresie, w którym On działa oraz wchodzi w interakcje i styka się z nimi. Poprzez Jego rozmaite słowa i czyny oraz pełny wachlarz emocji, jakie On wyraża, możesz zrozumieć, jaki Bóg rzeczywiście jest, jakie są Jego sposoby i zasady działania oraz jakie jest nastawienie przyjmowane przez Niego w Jego działaniach. Będziesz w stanie zrozumieć Go bardziej szczegółowo oraz dotknąć, ujrzeć i usłyszeć Go bardziej konkretnie. To wszystko z kolei sprzyja twojemu zrozumieniu Boga w niebie. Bóg wcielony, którego możesz ujrzeć i dotknąć; na własne uszy możesz usłyszeć słowa, które On wypowiada, i na własne oczy możesz zobaczyć Jego zasady i metody postępowania. Jest to równoznaczne z twoją osobistą stycznością ze słowami i działalnością Boga wcielonego oraz równoznaczne z posiadaniem wiedzy o Bogu wcielonym; tym sposobem zyskujesz również pewne zrozumienie i poznanie Boga w niebie. Jeśli rozumiesz prawdy wyrażone przez Boga wcielonego, będziesz w stanie poznać usposobienie Boga – tym zatem, co wiesz, jest dokładnie jest aspekt istoty Boga w niebie. Dlatego to, jak Bóg wcielony działa i przemawia na ziemi, to, jakie usposobienie przejawia, i to, jaką istotę posiada – to wszystko w dużym stopniu pozwoliło ci, pod tym ograniczonym warunkiem, prawidłowo ujrzeć, usłyszeć na własne oczy lub zrozumieć i poznać słowa Boga i Jego czyny, sposoby przemawiania i działania Boga, a nawet usposobienie Boga i Jego istotę. Mówiłem wcześniej o tych prawdach dotyczących Boga wcielonego, ale nigdy w sposób konkretny; tym razem obszernie i szczegółowo o nich powiedziałem. Mam nadzieję, że po usłyszeniu tego nie będziecie traktować tego aspektu prawdy jak zwyczajnej prawdy dotyczącej praktyki albo zwyczajnej prawdy dotyczącej poznania rozmaitych rodzajów ludzi, lecz potraktujecie to jako prawdę dotyczącą poznania Boga. Powodem jest to, że – czy to w teorii, czy w rzeczywistości – Bóg wcielony i Bóg w niebie są jednością; Bóg wcielony jest Tym, poprzez którego Bóg wyraża się i przejawia na ziemi, a także Tym, któremu powierzone jest dzieło Boże na ziemi. Jakby tego nie ująć, pod względem istoty i usposobienia ten wcielony Syn Człowieczy jest przede wszystkim w jedności i zgodności z Bogiem w niebie, ze Stwórcą. Ponieważ są Oni jednością, poznanie Boga wcielonego jest ścieżką do poznania Boga w niebie. Oczywiście poznanie Boga wcielonego jest też dla was najlepszą sposobnością na poznanie Boga w niebie i oferuje najkorzystniejsze warunki takiego poznania. Zgadza się? (Tak). Czy powiedzielibyście, że przesadzam? (Nie). Czy to, co mówię, pokrywa się z faktami? (Tak).

Niektórzy ludzie mówią: „Bóg w niebie może stworzyć wszystkie rzeczy, sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami i sprawować suwerenną władzę nad losem ludzkości. Czy Bóg wcielony to potrafi? Skoro Bóg wcielony i Bóg w niebie są jednością oraz Bóg wcielony może reprezentować Boga w niebie, to czy potrafi On stworzyć wszystkie rzeczy? Czy potrafi sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami?”. Gdy ktoś dzieli się takim spostrzeżeniem, jak to objaśnicie? Powiedzcie Mi: czy Bóg wcielony potrafi dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami? (Tak). Na jakiej podstawie odpowiadacie „tak”? Powiedzcie Mi, jak się na to zapatrujesz. Co myślisz? (Ponieważ Bóg wcielony jest także samym Bogiem, może dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami. Chodzi tylko o to, że Bóg wcielony ma dzieło, którego powinien dokonywać; nie dokonuje tamtego dzieła). Można tak to ująć. Czy pod kątem teorii to stwierdzenie jest słuszne? Czy jest w jakikolwiek sposób wypaczone lub błędne? (Nie). To stwierdzenie oznacza, że Bóg wcielony z pewnością może dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami; zależy tylko, czy go dokonuje, czy też nie. Jeśli go nie dokonuje, to nie możesz ujrzeć go, dziejącego się, ale gdyby miał go dokonać, to absolutnie potrafiłby to uczynić. Ta teoria jest słuszna, ale czy nie ma rozdźwięku między tą teorią a tym, co omawiamy, jeśli chodzi o poznanie istoty oraz normalności i realności Boga wcielonego? (Jest rozdźwięk). Dajcie więc sobie więcej czasu do namysłu. Jak należy to omówić, by rozwiązać ten problem? (Boże, chcę coś dodać. Istotą Boga jest prawda, a Duch Boży potrafi wyrazić prawdę; Bóg wcielony też głównie wyraża prawdę. Autorytet samej prawdy jest w stanie sprawować suwerenną władzę nad wszystkim i wszystko kontrolować. Czuję, że to może pokazać, iż Bóg wcielony i Bóg w niebie są jednością oraz że Bóg wcielony też może sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami). Czy to stwierdzenie jest słuszne? Jest słuszne, ale wciąż nie dociera do sedna problemu i nie rozwiązuje rzeczywistego problemu. To dowodzi, że to stwierdzenie jest tylko teorią. Jeśli chodzi o postać Boga wcielonego, jest On ograniczany przez wrodzone uwarunkowania i instynkty ciała – z pozoru wydaje się, że nie potrafi On działać tak, jak działa Duch Boży. W rzeczywistości nie chodzi o to, że nie potrafi, ale o to, że biorąc pod uwagę, iż stał się ciałem, przyszedł dokonać dzieła, którego Bóg wcielony powinien się podjąć, i nie dokonuje dzieła niepowiązanego z dziełem, którego do Niego należy. Ponieważ Bóg wcielony ma swoją stronę normalną i realną, na pozór wydaje się, że, będąc ograniczonym przez wrodzone uwarunkowania bycia w ciele i przez rozmaite obiektywne czynniki, nie może się On równać z Bogiem w niebie. Jednak pod względem swojej istoty Bóg wcielony może stworzyć wszystkie rzeczy i wszystkie rzeczy kontrolować. Potrafi to, bo Jego istota jest istotą Boga i Jego życie jest życiem Boga. To, co właśnie powiedzieliście, nie dotarło do sedna tego problemu ani nie odniosło się do trzonu tego problemu. Jaki jest ten trzon? To, że Bóg wcielony może stworzyć wszystkie rzeczy i sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami, jest faktem; nie jest to teoria ani jedynie stwierdzenie, a tym bardziej nie jest to ludzkie pojęcie. Gdzie zatem są przejawy pokazujące, że Bóg wcielony może dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami? Ponieważ Bóg wcielony ma istotę Boga i życie Boga, może wypowiadać słowa Boże. Jeśli chodzi o słowa Boże, one same niosą w sobie autorytet i moc; mogą osiągnąć wszystko, mogą stworzyć wszystko i, rzecz jasna, mogą też sprawować suwerenną władzę nad wszystkim. Czy nie jest to fakt? (Jest). On wypełnia słowa, które On sam wypowiada, i żadna siła nie jest w stanie temu zapobiec. Widzisz, wszystkie słowa wypowiadane przez Boga wcielonego, tego zwykłego człowieka, niosą w sobie autorytet i moc bez względu na to, jakiego rodzaju są to słowa lub czego dotyczą. To jest jedna rzecz. Ponadto bez względu na to, ile lat to zabiera, słowa, które On wypowiada, wypełniają się i spełniają jedno po drugim, niechybnie, jak to ujmuje Bóg w swoich własnych słowach: „Bóg ma na myśli to, co mówi, to, co mówi, stanie się, a to, co czyni, przetrwa na wieki”. To stwierdzenie jest najbardziej autentycznym i konkretnym objaśnieniem dotyczącego tego, że Bóg stwarza wszystkie rzeczy i sprawuje suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami. Od pierwszego słowa, jakie kiedykolwiek wypowiedział, aż do dziś każde pojedyncze słowo stopniowo się wypełnia i spełnia w rozmaitym stopniu, w różnych zakątkach świata i w różnych okresach. Czy z tej perspektywy Bóg wcielony może dokonywać dzieła sprawowania suwerennej władzy nad wszystkim? (Tak). Czy dostrzegacie fakty w tym względzie? (Tak). To jest jeden aspekt faktów. Drugi aspekt jest taki, że te słowa wypowiedziane przez Boga wcielonego – jeśli przyjmujesz ten etap dzieła Bożego, przychodzisz przed oblicze Boga i jesteś w stanie przyjąć te słowa – mogą stać się twoim życiem, zmienić twoje zapatrywanie na życie oraz zmienić kierunek twojego postępowania. Ci, którzy przyjmują te słowa, są przez nie osądzani, karceni, obnażani, potępiani, a nawet przeklinani, lecz ostatecznie wszyscy oni są przez te słowa podbijani. Po podbiciu przez te słowa ludzie, którzy dąży do prawy, ostatecznie je zyskują. Słowa Boże i prawda wkrótce stają się ich życiem i gdy to się dzieje, ludzie ci stają się nową ludzkością. Narodziny nowej ludzkości – powiedzcie Mi: czy jest to rezultat osiągnięty przez słowa Boże? (Tak). Choć to Bóg stworzył zarówno tę nową ludzkość, jak i ludzkość z czasów Adama i Ewy, różnią się one formą i metodą stworzenia. Narodziny tej nowej ludzkości oznaczają, ze Bóg posłużył się słowami, by ponownie stworzyć ludzkość. Skoro więc Bóg wcielony posługuje się słowami, by stworzyć ludzkość, czy twoim zdaniem można też powiedzieć, że Bóg wcielony może stworzyć wszystkie rzeczy? (Tak). Ludzie, którzy przyjmują teraz ten etap dzieła, przyjmują słowa Boża i przyjmują Boże karcenie i sąd oraz przechodzą oczyszczenie, są zupełnie innym rodzajem ludzi niż ludzie za czasów Adama i Ewy lub zepsuci ludzie – są to dwa rodzaje ludzi posiadające odmienne życie. Ci, którzy przyjmują słowa Boże jako swoje życie, przynależą do nowej ludzkości; odrzucili starą naturę właściwą zepsutej ludzkości, mają słowa Boże jako swoje życie i stali się nową ludzkością, która wkrótce wkroczy w nowy wiek, nową epokę. Czy mając to na uwadze, można powiedzieć, że ciało Boga wcielonego jeszcze raz stworzyło nową ludzkość? On posłużył się słowami, by stworzyć nową ludzkość, której życiem są słowa Boże. To jest jeden aspekt. To jest dzieło dokonywane przez Boga wcielonego. Sądząc po efektach Jego dzieła i ostatecznym rezultacie, On może dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami. Powodem tego, że może dokonać tego dzieła, jest to, że Duch Boży mieszka w tym ciele i ma ono boską istotę, moc Boga, autorytet Boga i, rzecz jasna, w tym większym stopniu posiada ono prawdę, którą posiada Bóg. Bóg w niebie – Stwórca – posłużył się słowami, by stworzyć wszystkie rzeczy; On przemawiał i stawało się; On rozkazywał i ustanawiało się; I ten ostatni etap dzieła dokonywanego przez Boga wcielonego jest dokładnie taki sam jak dzieło Boga w niebie, posługującego się słowami, by wszystko ustanawiać, i posługującego się słowami, by stworzyć wszystkie rzeczy; mają one tę samą naturę. Choć ciało, którym stał się Bóg, by zrealizować ten etap dzieła, wygląda jak ciało zwyczajnej, normalnej osoby, która nie ma wstrząsających ziemią osiągnięć ani nie dokonała wstrząsających ziemią czynów, słowa, które On wypowiedział, i prawdy, które wyraził przez te wiele lat, już pozyskały Mu grupę ludzi i już stopniowo wpoiły ludziom słowa Boże i prawdę. Wkrótce narodzi się nowa ludzkość, której życiem będą słowa Boże; to jest dzieło dokonywane przez Boga wcielonego. Na czym ono polega? Na posługiwaniu się słowami, by zrealizować ostatni etap dzieła Bożego, wpajanie ludziom słów, a także na posługiwaniu się słowami, by jeszcze raz stworzyć nową ludzkość. To jest jeden aspekt. Drugi jest taki, że poczynając od czasu, gdy Bóg stał się ciałem po raz drugi, by działać, drugi etap dział Bożego – dzieło Wieku Łaski – został doprowadzony do końca i obwieszczono jego zakończenie. Gdy skończył się Wiek Łaski, obwieszczono kres dzieła Ducha Świętego w Wieku Łaski i całego dzieła dokonanego przez Boga w Wieku Łaski. Cały świat religijny, pod względem jego formy religijnej i jej Bożej definicji, odszedł w przeszłość. Dzieło Ducha Świętego w kościołach i grupach z Wieku Łaski zostało wycofane, gdy Bóg zaczął dokonywać dzieła sądu w dniach ostatecznych. Innymi słowy, od momentu, gdy Bóg wcielony pojawił się i zaczął działać oraz wypowiedział słowa i przemówił, cały świat religijny został uznany przez Boga za ośrodki religijne i grupy religijne; nie były to już miejsca, w których działał Bóg, ani nie było przedmiotami Jego troski. On już je opuścił, czyli Duch Święty już w nich nie działał. Czy to chrześcijaństwo, czy to katolicyzm, judaizm i tym podobne – wszystkie zostały uznane za religie. Duch Święty pośród nich nie działa. Dzieło Boże w całości wkroczyło w nowy wiek, nową epokę. Oznacza to, że od momentu, gdy Bóg stał się ciałem po raz drugi i oficjalnie zaczął dokonywać dzieła i wypowiadać swoje słowa, Wiek Łaski w zupełności się zakończył. Obwieszczono też kres całego dzieła i całej aktywności świata religijnego, bo Bóg wcielony zaczął wypowiadać słowa i wyrażać rozmaite aspekty prawdy tego etapu dzieła. To obwieszczenie ich kresu oznacza, że dla całej ludzkości istnieje nowa formuła dotycząca wiary, formy religijnej i charakterystyki nazw religijnych. Tamten wiek przeminął, czyli Wiek Łaski w całości się zakończył. Teraz, gdy mamy tę nową formułę, można stwierdzić, iż chrześcijaństwo lub katolicyzm nie stanowi już przedmiotu czci pośród ludzkości jako wiodąca religia wyznaczająca trendy w wierze ludzkości, lecz stanowi coś, co odeszło w przeszłość. Jest tak dlatego, że Bóg wcielony zaczął już prowadzić ludzkość, która zaraz wejdzie w kolejny wiek i zaraz wkroczy w nowy wiek. Od kiedy Bóg wcielony zaczął wkraczać w kolejny wiek, chrześcijaństwo odeszło w przeszłość pośród całej ludzkości; stało się starą religią. Oczywiście odkąd Bóg wcielony zaczął dokonywać dzieła i wypowiadać słowa, cała ludzkość została, nic o tym nie wiedząc, wprowadzona w nowy wiek, w nową epokę. Pośród całej ludzkości wszystkie tematy lub popularne zwroty dotyczące religii lub pewne wskaźniki trendów w rozmaitych dziedzinach też rozwijają się w nowym kierunku i są wprowadzane w nową epokę. Oczywiście słowa wypowiadane i dzieło dokonywane przez Boga wcielonego oraz rozmaite terminy duchowe i powiedzenia popularne w kościele lub niektóre myśli i zapatrywania dotyczące wiary będą w przyszłości wpływać na tę ludzkość przez jakiś czas, tak samo jak chrześcijaństwo wpływało na całą ludzkość przez dwa tysiące lat w rozmaitych sferach. W miarę jak dzieło Boże i ewangelia będą się szerzyć, słowa wypowiadane przez Boga wcielonego lub niektóre powiedzenia i myśli oraz zapatrywania w obrębie tego etapu dzieła Bożego w kościele będą stopniowo wskazywać drogę i prowadzić ludzkość w kolejnym wieku oraz kierować jej sposobem życia; to jest trend. Oczywiście gdy Bóg wcielony rozpoczął ten etap dzieła, z powodu przeniesienia dzieła Ducha Świętego świat religijny utracił dzieło Ducha Świętego i popadł w stan opustoszenia. Można rzeczywiście powiedzieć, że świat religijny został rozmontowany i wyeliminowany przez ten etap dzieła. Innymi słowy, przybycie Boga wcielonego i początek tego etapu dzieła Bożego są nie tylko wyzwaniem dla całego świata, dla ludzkości i dla jej wiary, ale także potępieniem i, rzecz jasna, pewnym rodzajem zmiany, zgadza się? (Tak). Odkąd Bóg wcielony zaczął wypowiadać słowa i realizować ten etap dzieła, kierunek wiary całej ludzkości całkowicie się zmienił i świat religijny też całkowicie się zmienił; to wszystko są fakty. Te słowa wypowiedziane przez Boga wcielonego i te rozmaite tematy związane z prawdą w przyszłości stopniowo dotrą do wszystkich krajów i miejsc na świecie, szerząc się w rozmaitych dziedzinach i pośród grup religijnych. Różne myśli i zapatrywania, których te słowa dotyczą, wkrótce wpłyną na świat religijny i na tę ludzkość oraz, rzecz jasna, wkrótce zmienią tę ludzkość i świat religijny, odmieniając aktualną sytuację ludzkości i świata religijnego. Równie dobrze można powiedzieć, że ten etap dzieła Bożego znów posługuje się słowami Boga i zapatrywaniami, które On wyraża na temat różnych rzeczy, by wpłynąć na całą ludzkość i świat religijny. Jeśli chodzi o same te słowa, mają one dość autorytetu i mocy, by zmienić ludzkość, ten świat i świat religijny, by przyporządkować ludzi wedle ich rodzaju i ich sklasyfikować oraz by obwieścić ich wyniki i przeznaczenia. Oczywiście w miarę jak Bóg wypowiada wszystkie te słowa, Duch Boży również nieustannie zmienia rozmaite okoliczności i sprawuje suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami. Gdziekolwiek szerzą się te słowa wypowiadane przez Boga wcielonego, bez względu na to, czy ci, którzy je słyszą i czytają, przyjmują je, czy też sprzeciwiają się im, te słowa ich poruszają i wszyscy ci, którzy mają z nimi styczność, są stopniowo obnażani i klasyfikowani. Oznacza to, że w obecności tych słów ujawnia się prawdziwe oblicze ludzi każdego rodzaju – tych, którzy miłują prawdę, i tych, którzy odczuwają niechęć do prawdy, zepsutych ludzi, diabłów, zwierząt i żywych trupów, tych, którzy mają wszelkiego rodzaju dążenia, i tych, którzy mają wszelkiego rodzaju myśli i zapatrywania, a także tych, którzy wierzą w Boga, mając przy tym rozmaite pojęcia, ambicje i pragnienia. W ten sposób wszyscy ludzie są przyporządkowywani wedle swojego rodzaju: owieczki Boga miłujące prawdę powracają do domu Bożego; tymczasem ci, którzy nie miłują ani nie przyjmują prawdy, nie są owieczkami Boga – drzwi są przed nimi zamykane i zostają oni potępieni i wyeliminowani. Ludzie tego rodzaju, którzy zostają potępieni i wyeliminowani, wkrótce oczekiwać będą na sąd wielkiego dnia, o którym mówią słowa Boże – to jest kara spadająca na złych ludzi, o której mówią słowa Boże. Wpływ, jaki ma na ludzkość, teraz i w przyszłości, ten etap dzieła realizowany przez Boga i wypowiadane przez Niego słowa, jest w całości rezultatem osiągniętym przez słowa Boże i wszystko to jest osiągnięte mocą słów Bożych. Te słowa są całością dokonywanego dzieła i słowami wypowiadanymi przez Boga w czasie Jego wcielenia. Powiedzcie Mi zatem: sądząc po tym wpływie lub po rozmaitych rezultatach już osiągniętych i widocznych dla ludzi, czy Bóg wcielony jest w stanie, pod kątem swojej istoty i tożsamości, dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami? (Tak, jest w stanie). Te słowa, „jest w stanie”, nie są doktryną ani jedynie stwierdzeniem, zgadza się? (Tak). Choć Bóg wcielony pod względem postaci nie jest tak tajemniczy, nieprzenikniony ani potężny jak Bóg w niebie lub Duch Boży, to pod względem swojej istoty i swojego życia oraz słów, które wypowiada, jest w pełni zdolny do stworzenia nowej ludzkości, do zmiany tego świata i przemiany ludzkości oraz do sprawowania suwerennej władzy nad ludzkością. Jest tak dlatego, że Bóg wcielony, posługujący się słowami, by to wszystko osiągnąć, jest całkowicie zgodny i z zupełności spójny z Bogiem w niebie, posługującym się słowami, by wszystko osiągnąć. Jeśli chodzi o Jego zewnętrzną postać, czyli wcielenie Boga, i Jego zewnętrzny wygląd, wydaje się, że nie potrafi On dokonywać dzieła dokonywanego przez Boga w niebie oraz nie posiada autorytetu i mocy Boga w niebie. Jednak pod względem Jego istoty i życia potrafi On dokonywać dzieła posługiwania się słowami, by wszystko osiągnąć, wszystko stworzyć i wszystko zmienić, zgadza się? (Tak). Spójrzcie, jak sprawy się dziś mają: czy chodzi o świat religijny, czy świat jako taki, to, jakie są ich formy i w jakim znajdują się stanie, jest w całości związane ze słowami Bożymi. Z jednej strony wszystko to wypełnia słowa wypowiedziane przez Boga; z drugiej strony oba te światy są eliminowane, bo Bóg wypowiada swoje nowe słowa i wyraża prawdę. Jakby nie spojrzeć, niezależnie od stanu, w jakim te dwa światy się obecnie znajdują, wszystkie te stany są zmieniane przez słowa Boże, są rezultatem słów Bożych i są powiązane ze słowami, które Bóg wypowiada, i wszystkimi aspektami tego, co mówi Bóg. W miarę jak ewangelia będzie się szerzyć i słowa Boże będą rozprzestrzeniać się coraz bardziej, więcej ludzi – ludzi z wszystkich krajów na świecie, ludzi wszystkich ras i ze wszystkich sfer – przyjdzie i przyjmie ten nowy etap dzieła Bożego. Tym sposobem więcej ludzi przyjmie słowa Boże, więcej ludzi zostanie odmienionych przez słowa Boże oraz więcej ludzi zyska słowa Boże i stanie się nową ludzkością. Oczywiście w miarę jak ewangelia będzie się szerzyć i słowa Boże będą rozprzestrzeniać się coraz bardziej, w bliskiej przyszłości – z pewnością potrwa to krócej niż dwa tysiące lat Wieku Łaski – wiara ludzkości oraz jej myśli i zapatrywania na wszelkiego rodzaju sprawy zostaną odmienione przez słowa Boże. Ci, którzy nie wierzą w słowa Boże ani ich nie uznają, oraz ci, którzy nie uznają Boga, również ulegną wpływowi tych słów w rozmaitym stopniu. Sądząc po tych rezultatach, ostatecznie sprowadza się to do faktu w postaci prawdy mówiącej, że słowa wypowiedziane przez Boga wcielonego są w stanie wszystko osiągnąć i wszystko zmienić, zgadza się? (Tak).

Sądząc po tych aspektach omówionych treści, czy istnieje jakakolwiek przepaść między dziełem dokonywanym i słowami wypowiadanymi przez Boga wcielonego a dziełem i słowami Boga w niebie? (Nie). Nie ma żadnej sprzeczności między faktem, że Bóg wcielony potrafi dokonać dzieła stworzenia wszystkich rzeczy i sprawowania suwerennej władzy nad wszystkimi rzeczami, faktem, że Bóg w niebie stworzył wszystkie rzeczy i sprawuje suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami; nie ma rozdźwięku ani przepaści między tymi dwoma faktami. Co do tej kwestii nie powinno być żadnych wątpliwości. Ta pewność nie jest teorią ani nie jest pojęciem czy wyobrażeniem, a tym bardziej nie jest przyjemnym powiedzeniem; mówimy to, opierając się na faktach. Inną ważną kwestią jest to, że bez względu na to, co mówi Bóg wcielony lub jakiego dzieła zamierza dokonać, z jednej strony Jego słowa same w sobie posiadają autorytet i moc oraz mogą osiągnąć rezultat w postaci dokonania wszystkiego, a z drugiej strony w miarę jak Jego słowa są wypowiadane, Duch Boży też działa równolegle do nich, by wszystko to osiągnąć. Jest to coś, czego żaden człowiek nie jest w stanie osiągnąć za pomocą swoich słów czy działań. Bez względu na to, co robi jakakolwiek zwyczajny człowiek, na przykład prorok, znana postać lub ekspert – czy próbuje spekulować, coś przewidzieć, mówić o jakichś zjawiskach albo opublikować jakiś raport – nie jest w stanie jasno wytłumaczyć, jak sprawy się konkretnie rozwiną albo coś się stanie, i nie mają odwagi, żeby ze stuprocentową pewnością powiedzieć: „Te słowa nieuchronnie się wypełnią i niechybnie staną się rzeczywistością”. To jest coś poza zasięgiem ludzkich możliwości. Tymczasem każde słowo wypowiedziane przez Boga wcielonego wyraża Boże usposobienie i Bożą istotę oraz pochodzi od Boga, więc bez względu na to, o czym On mówi, niechybnie się to wypełni i urzeczywistni. Z jednej strony jest to potęga i autorytet słów Bożych, a z drugiej – powinieneś zdać sobie sprawę, że to działa Duch Boży. Czy można też powiedzieć, że podczas gdy Bóg wcielony dokonuje dzieła, Duch Boży również działa oraz że ciało i Duch są nierozdzielne i są jednością? (Tak). Powiedzcie Mi zatem: gdy przemawia Bóg wcielony, czy przemawia to ciało, czy też przemawia Duch Boży? Czy potraficie to jasno wytłumaczyć? To Bóg wypowiadający słowa, zgadza się? Właśnie dlatego, że to jest Bóg wypowiadający słowa, wszystkie Jego słowa mogą się dokonać i wypełnić. Bardzo obszernie to omawialiśmy – czy problem, który przed chwilą wspomnieliśmy, został rozwiązany? (Tak). Słowa Boże osiągają wszystko, a Bóg posługuje się słowami, by stworzyć wszystkie rzeczy – powiedzcie Mi: czyż nie jest to prawda? Czy nie jest to fakt? (Jest). Jest to prawda i jest to również fakt. Dlatego rezultaty osiągnę przez dzieło, którego dokonuje Bóg wcielony, nie są czymś, co może osiągnąć zwykły człowiek, a natura i istota dzieła i słów Boga wcielonego nie są takie same jak w przypadku słów zwykłego człowieka. Gdyby ktoś zapytał: „Czy ludzie są w stanie stworzyć wszystkie rzeczy, sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami i wszystko osiągnąć?”, moglibyśmy stanowczo odpowiedzieć: „Nie!”. Gdyby ktoś zapytał: „Czy zatem Bóg jest w stanie stworzyć wszystkie rzeczy, sprawować suwerenną władzę nad wszystkimi rzeczami i wszystko osiągnąć?”, nie powinniśmy się w ogóle wahać, lecz stanowczo odpowiedzieć: „Tak!”. Te słowa nie są doktryną, ale prawdami i faktami.

Wcześniej, gdy dostępny był tylko pierwszy tom księgi Słowo ukazuje się w ciele i wielu ludzi poszło głosić ewangelię, całkiem sporo osób religijnych przeczytało słowa Boże i przyjęło ten etap dzieła Bożego; świat religijny całkowicie się rozpadł. Następnie światło dzienne ujrzały wszystkie pozostałe tomy – drugi, trzeci, czwarty, piąty, szósty i siódmy – i dotarły do każdego zakątka i ośrodka religijnego każdej rasy i w każdym kraju. Powiedzcie Mi: gdy te słowa zostaną jawnie ogłoszone całej ludzkości, jaki przyniesie to skutek? Jaka scena się ukaże? Ludzkość będzie inna, zgadza się? (Tak). W ciągu jednego roku, w którym ewangelia rozprzestrzeniała się szeroko w Chinach kontynentalnych, niektórzy ludzie stawiali czoła niebezpieczeństwu i szli głosić ewangelię wszędzie, w takich miejscach jak ulice, fabryki i wioski. Podówczas było naprawdę wielu ludzi, którzy przyjęli ewangelię. Gdy tylko pierwszy tom księgi Słowo ukazuje się w ciele był dostępny, już wtedy wielu ludzi uwierzyło i uznało, że to jest prawdziwa droga. Wielu uznało, że to jest prawdziwa droga, lecz nie śmiało jej przyjąć z powodu rozszalałych represji, aresztowań i prześladowań ze strony wielkiego czerwonego smoka, a mimo to słowa Boże wciąż szerzyły się na terytorium Chin kontynentalnych. Kościół Boga Wszechmogącego został ustanowiony w każdej prowincji, w każdym mieście i w każdym powiecie. Z tego powodu wielki czerwony smok trząsł się ze strachu; robił, co mógł, by uskutecznić represje i aresztowania, a nawet zagroził: „Siły zostaną wycofane dopiero wtedy, gdy likwidacja dobiegnie końca”. Jednak nikt się nie spodziewał, że dziesięć lat później słowa Boże dotrą do wszystkich krajów i miejsc na świecie. W szczególności byliśmy świadkami ciągłego szerokiego rozprzestrzeniania się pracy ewangelizacyjnej na Filipinach w Azji, w Ameryce Północnej i Południowej, a także w Europie i Afryce. Podczas głoszenia ewangelii w Chinach kontynentalnych ukuty został termin „ewangelizacja grupowa”, oznaczający głoszenie ewangelii kilku lub kilkudziesięciu ludziom jednocześnie, co przyniosło wyjątkowo dobre rezultaty. Później, z powodu rozszalałych represji i aresztowań dokonywanych przez wielkiego czerwonego smoka, ta metoda została zawieszona, ale stała się znów popularna w niektórych innych krajach. W pewnych krajach azjatyckich nie mówią „ewangelizacja grupowa”, ale „szerzenie ewangelii w całych wioskach, szkołach i fabrykach”, i głoszą ewangelię nawet w instytucjach rządowych, na posterunkach policji i w jednostkach wojskowych. Skutek był podobny: wielu ludzi przyjęło ewangelię. Cała ludzkość, bez względu na branżę, grupę społeczną czy pochodzenie etniczne, żyje pogrążona w mroku, bezradności i zagubieniu. Ludzie nie wiedzą, jak żyć, ani nie wiedzą, jak postępować; ludzkość potrzebuje Bożego zbawienia. To zbawienie nie jest formalnością ani rytuałem. Zbawienie ludzi wymaga słów Bożych, prowadzenia przez słowa Boże, przewodnictwa słów Bożych i oświecenia płynącego ze słów Bożych, a także wymaga dobitnego języka ze strony Bóg, by wskazać ludziom kierunek i ścieżkę oraz by uczyć ludzi, jak postępować, jakimi być ludźmi, jaką ścieżką kroczyć i jakich zasad przestrzegać w odniesieniu do każdej napotkanej sprawy. Ta ludzkość tak bardzo potrzebuje tych prawd. Dlatego gdy ludzie głoszący ewangelię szerzyli ją w całych wioskach, miasteczkach, szkołach, fabrykach, jednostkach wojskowych i na posterunkach policji, czytali na głos odpowiednie słowa Boże i dawali świadectwo o trzech etapach dzieła Bożego. Większość odbiorców ewangelii była skłonna tego słuchać i to przyjąć oraz chciała uczestniczyć w życiu kościoła – po prostu w tamtym czasie warunki im na to nie pozwalały; poddani byli pewnym ograniczeniom. Sądząc jednak po tych zjawiskach, jakie wystąpiły podczas szerzenia ewangelii, ta ludzkość wiedzie wyjątkowo smutne i żałosne życie oraz potrzebuje przewodnictwa słów Bożych. Tylko słowa Boże mogą wskazać ludziom kierunek i cele, umożliwić im lepsze życie i dalsze przetrwanie, by już nie byli dłużej gnębieni przez szatana lub przez złe trendy. Powiedzcie Mi: gdyby cała ludzkość przyjęła te słowa Boże oraz przyjęła zaopatrywanie i przewodnictwo słów Bożych od Boga, czyż nie wiodłaby życia bardzo szczęśliwego? (Tak by było). Jedno jest pewne: gdyby ta ludzkość przyjęła zaopatrywanie i przewodnictwo słów Bożych, żyłaby pośród Bożych błogosławieństw i nie byłaby już gnębiona przez szatana, a jej wynik byłby inni niż wynik tej obecnej zepsutej ludzkości. Zgadza się? (Tak). Czy słyszeliście o tych sytuacjach związanych z głoszeniem ewangelii? (Tak). Ludzie wierzący w Boga od wielu lat czytali te słowa Boże przez długi czas, a potem mieli w sercach tylko takie poczucie: „To są słowa Boże, te słowa są dobre i są one prawdą”, lecz nie byli szczególnie podekscytowani. Natomiast ci, którzy dopiero co usłyszeli te słowa, czują się nasyceni w głębi serca, jak ryby odnajdujące na powrót drogę do strumienia. Jest takie powiedzenie: „odświeżające jak deszcz po długiej suszy” – oni dokładnie tak się czują. Toteż wielu ludzi było skłonnych przyjąć słowa Boże po ich usłyszeniu. Uczniowie w szkołach, policjanci i komendanci na posterunkach oraz urzędnicy rządowi – wszyscy oni byli skłonni przyjąć te słowa. Są nawet duchowni w świecie religijnym, którzy przyjęli je jako pierwsi, a potem przyprowadzili niektórych innych duchownych i wiernych do kościoła. Jakby nie patrzeć, słowa wypowiedziane i prawdy wyrażone przez Boga wcielonego nie tylko mogą zaspokoić potrzeby ludzkości, ale także są w stanie odmienić jej los. Dlatego prawdy dotyczące poznania Boga wcielonego są bardzo ważne, a poznanie Go jest częścią poznania Boga; nie ma co do tego wątpliwości. Czy doszliście do poznania tych rzeczy? (Poprzez takie Boże omówienie poniekąd doszliśmy do ich poznania. W przeszłości nasze poznanie Boga wcielonego było w całości doktryną; wiedzieliśmy, że Bóg sprawuje suwerenną władzę nad wszystkim, ale nie dostrzegaliśmy faktów. Po Bożym omówieniu stało się to dla nas jaśniejsze). Teraz, gdy jest to dla was jaśniejsze, czy macie większą wiarę? (Tak). Gdyby któregoś dnia w twoim lokalnym kościele większość ludzi nabrała wątpliwości co do Boga, nie miała odwagi dłużej w Niego wierzyć i utraciła wiarę z powodu prześladowań przez rząd i odrzucenia przez świat, pozostawiając cię samego jedynego, a na dodatek wielu ludzi by cię osądzało i potępiało, mówiąc: „Wierzysz w jakiegoś człowieka; zostałeś zwiedziony”, to co byś zrobił? (Zignorowałbym ich i wierzyłbym dalej). Czy to by na ciebie wpłynęło? Czy czułbyś się samotny? Czy również nabrałbyś wątpliwości, myśląc sobie: „Tak wielu ludzi na tym świecie nie ma wiary; czy moja wiara naprawdę jest słuszna? Co mogę zyskać, dalej wierząc w taki sposób? Czy będę miał dobry wynik i dobre przeznaczenie?”. Czy tak właśnie byście pomyśleli? (Widząc obecnie, że wiele słów Bożych się już dokonało i wypełniło, nie mielibyśmy takich myśli, ale czasem pewnie wciąż odczuwalibyśmy słabość). Słabości nie trzeba się obawiać. Jest jedna kwestia, która, jeśli możesz być jej pewny, nie pozwoli ci upaść z powodu tej słabości. Musisz pamiętać to: bez względu na to, jak normalny i realny jest Bóg wcielony, nawet jeśli widzisz coś, co uznajesz za Jego braki i niedoskonałości, lub nawet jeśli słyszysz jakieś bezpodstawne plotki lub jeśli dowiadujesz się, że Bóg wcielony zachorował oraz wystąpiły u Niego przejawy bólu i słabości, to wszystko nie jest problemem. Bez względu na to, jak normalny i realny jest Bóg wcielony, i bez względu na to, jaki jest Jego wygląd zewnętrzny, po prostu twardo trzymaj się jednego – On jest prawdą, drogą i życiem. To jest powód, dla którego za Nim podążasz, i to jest także podstawa twojej wiary w Boga. Jeśli możesz być pewny tej kwestii, to wystarczy i nigdy nie będziesz żałował. Podążasz za Nim z tego jedynego powodu, że On jest prawdą, drogą i życiem; On jest w stanie przyprowadzić cię przed oblicze Boga, On potrafi reprezentować Boga i On jest przejawem Boga, wyrazem Boga i Tym, któremu powierzono dzieło Boże na ziemi. Słusznie czynisz, że za Nim podążasz. Podążając za Nim, podążasz nie za jakimś człowiekiem, ale za Bogiem. Jesteś tym, który podąża za Bogiem, jedną z owieczek Boga; nie obrałeś niewłaściwej ścieżki. Podążając za Nim, nigdy nie wejdziesz na niewłaściwą ścieżkę i nigdy się nie zgubisz. Podążając za Nim, jesteś Bożą istotą stworzoną; nie możesz zbłądzić, podążając za Nim. Gdy masz co do tego pewność, położony został fundament twojej wiary w Boga. Nieważne, jak normalny i realny wydaje ci się Bóg wcielony, nieważne, jakie bezpodstawne plotki czy niedorzeczności słyszysz, i nieważne, jakich pojęć wciąż się nie wyzbyłeś – to wszystko nie ma znaczenia. Nawet jeśli odczuwasz słabość i ból, to też nie ma znaczenia. Jeśli tylko masz prawdziwą wiarę, jeśli tylko potrafisz szukać prawdy, by rozwiązywać wszelkie napotykane problemy, i nigdy, w żadnym momencie, nie porzucasz Boga, na koniec z pewnością będziesz kimś pozyskanym przez Boga, kimś przynależącym do nowej ludzkości wkraczającej w kolejny wiek, i będziesz kimś błogosławionym. Dlatego w każdej chwili musisz nie ulegać wpływowi wywieranemu przez zewnętrzne środowisko, przez jakiekolwiek uwagi, przez kogokolwiek uważanego przez ciebie za wielką postać lub sławną osobę ani też przez kogokolwiek, komu oddajesz cześć. Musisz tylko niezachwianie wierzyć, że Tym, który jest prawdą, drogą i życiem, jest sam Bóg – to wystarczy.

Przed chwilą omówiliśmy, jak ważne są prawdy dotyczące poznania Boga wcielonego. Ponieważ Bóg wcielony jest w pełni zdolny do reprezentowania samego Boga w dokonywaniu własnego dzieła Boga, to naturalnie wpływ słów, które On wypowiada, i dzieła, którego On dokonuje, na całą ludzkość również stopniowo się urzeczywistni i będzie dla ciebie widoczny. Bez względu na wszystko dzieło dokonywane przez Boga wcielonego jest dziełem dokonywanym przez samego Boga, a słowa, które On wypowiada, są słowami wypowiadanymi przez samego Boga. Oznacza to, że bez względu na to, jaki jest obraz lub wygląd zewnętrzny Boga wcielonego, jest On w pełni zdolny do reprezentowania samego Boga. Dlatego poznanie Boga wcielonego jest też częścią poznania Boga i nie powinieneś przeoczyć prawd tego dotyczących. Jeśli chcesz poznać Boga oraz poznać Boga w niebie i jeśli chcesz wyzbyć się pojęć i wyobrażeń na temat Boga w niebie, to najpierw musisz poznać Boga na ziemi, poznać Boga wcielonego, i wyzbyć się pojąć i wyobrażeń na Jego temat. To może pomóc ci jeszcze bardziej wzmocnić twoją wiarę w Boga i utrwalić twój fundament w podążaniu za Bogiem. Jeśli tylko masz pewność, że Bóg wcielony jest samym Bogiem oraz jest prawdą, drogą i życiem, to nie będziesz postrzegał Go jako osoby. Im bardziej będziesz za Nim podążał oraz doświadczał Jego słów i dzieła, tym większe będziesz miał poczucie: „Ta zwyczajna osoba nie jest zwyczajna. On nie jest zwyczajną osobą w prawdziwym sensie tego słowa; jest On raczej zwyczajną osobą z istotą Boga”. Gdy już to sobie uświadomisz, nie będziesz postrzegał Go jako kogoś należącego do zwyczajnej zepsutej ludzkości, lecz będziesz traktował Go jako osobę posiadającą tożsamość i istotę Boga. Będzie to inne od twojego traktowania kogoś należącego do zwyczajnej zepsutej ludzkości z użyciem filozofii funkcjonowania w świecie i powszechnych wśród ludzi sposobów załatwiania spraw; będziesz raczej traktował Boga wcielonego tak, jak traktowałbyś Boga. W ten sposób traktując wcielonego Syna Człowieczego, jesteś w stanie Go poznać. Gdy traktujesz Go tak, jak wymaga Bóg, nie musisz się bać ani martwić i nie musisz być hiperostrożny, a tym bardziej nie musisz mieć się na baczności. Powinieneś Go traktować, przyjmując metodę i nastawienie, które są najwłaściwsze w odniesieniu do traktowania Boga. Ten sposób traktowania Go jest też, rzecz jasna, sposobem, w jaki istota stworzona powinna traktować Boga. O jakich sposobach traktowania Boga wspomnieliśmy wcześniej? Czy jeszcze pamiętacie? (Pierwszy – bycie otwartym i uczciwym, drugi – okazywanie szacunku, trzeci – bycie posłusznym Jego słowom). Bycie otwartym i uczciwym, okazywanie szacunku i posłuszeństwo Jego słowom – oto te trzy sposoby. Widzisz, te trzy sposoby można zamknąć w zaledwie kilku słowach. Na pozór wydają się łatwe do stosowania, ale jeśli przyjmujesz niewłaściwą pozycję i twoje nastawienie jest niewłaściwe, to bardzo trudno wcielać te sposoby w życie. Widzisz, łatwo je zrozumieć w sensie dosłownym, ale nie jest łatwo wcielać je w życie. Powiedzcie Mi: jeśli ludzie nie są w stanie dojść do tego, żeby być otwartymi i uczciwymi, okazywać szacunek i być posłusznymi słowom Boga wcielonego, czy są w stanie to samo osiągnąć w stosunku do Boga w niebie? (Nie). Dlaczego nie? (Bo jeśli ludzie nie mają prawdziwego poznania Boga, to będą Go traktować, kierując się swoimi pojęciami i wyobrażeniami). Jest to zdeterminowane istotą ludzi; jest to zdeterminowane ich skażonymi skłonnościami. Nie ma to nic wspólnego z tym, jak wewnętrznie się powściągasz albo jakiego rodzaju masz pragnienia; jeśli nie wyzbędziesz się skażonych skłonności, bardzo trudno będzie ci traktować Boga wedle tych trzech sposobów. Jeśli wyzbędziesz się niektórych skażonych skłonności oraz będzie mieć też podstawowe zrozumienie i poznanie Boga, będziesz w stanie część tego osiągnąć oraz będziesz w stanie przyjąć właściwą pozycję jako istota stworzona i z tej pozycji odnosić się do Boga. Aby te trzy rzeczy osiągnąć, z jednej strony musisz wyzbyć się niektórych skażonych skłonności i twoja racjonalność musi zostać w pewnym stopniu przywrócona; z drugiej strony musisz mieć jakieś poznanie Boga. Bez poznania Boga nie da rady, zgadza się? (Tak). Tak to wygląda, jeśli chodzi o sposób traktowania Boga wcielonego, i oczywiście tak to też wygląda, jeśli chodzi o sposób traktowania Boga w niebie. Jeśli nie potrafisz wcielić w życie tych trzech sposobów w swoim traktowaniu Boga wcielonego, to nie trzeba dodawać, że nie potrafisz ich wcielić w życie w odniesieniu do Boga w niebie. Nie jesteś w stanie ujrzeć, usłyszeć ani uchwycić dzieła i słów Boga w niebie; jeśli mówisz, że potrafisz podporządkować się Bogu, jest to tylko pustosłowie. Spójrzcie na wczesną ludzkość: Bóg nakazał im składać ofiary, oddawać dziesiątą cześć rocznych plonów. Ludzie w swoich sercach rozumieli, że muszą ofiarować to, czego Bóg żąda, ale gdy przyszedł na to czas, nie chcieli złożyć ofiary Bogu. Chcieli nawet zabrać z powrotem to, co już ofiarowali, myśląc: „Nie Ty posiałeś i nie Ty zbierałeś, dlaczego więc mamy Ci to dać?”. Gdy składali ofiary, czynili to niechętnie, czuli się nieswojo i wpadali w złość. Czy to było okazywanie szacunku? Nie byli w stanie tego osiągnąć, zgadza się? Dlatego nie jest wcale czymś łatwym okazywanie Bogu szacunku i okazywanie posłuszeństwa Jego słowom; jeśli ludzie nie wyzbyli się skażonych skłonności, nie są w stanie tego osiągnąć. Co by nie było, aby wyzbyć się pojęć i wyobrażeń na temat Boga wcielonego, musisz najpierw mieć poznanie i zrozumienie istoty Boga wcielonego oraz rozmaitych prawd, które Go dotyczą, a także musisz wyzbyć się pojęć i wyobrażeń. Tylko wtedy możesz przyswoić sobie te aspekty prawdy, które dotyczą Boga wcielonego, oraz prawdziwie poznać tożsamość i istotę Boga; i dopiero potem jesteś w stanie dojść do podporządkowania się Bogu i do bojaźni Bożej.

Poprzednio omawialiśmy wyzbywanie się pojęć i wyobrażeń dotyczących Boga wcielonego. Pierwsza zasada mówi, żeby nie porównywać Boga wcielonego z Bogiem w niebie, a druga zasada mówi, żeby nie stawiać Boga wcielonego na równi z zepsutą ludzkością. Gdy omawiana była druga zasada, wspomniane zostało, że Bóg wcielony nie oszukuje, nie staje w szranki, nie walczy, nie knuje, nie atakuje ani się nie mści. Wszystko to już omówiliśmy. Teraz omówimy następny temat – nie kusi. Sposoby postępowania Boga wcielonego, sposoby Jego interakcji z ludźmi czy też niektóre sposoby Jego działania, przejawianie przez istotę Jego usposobienia, obejmują to: On nie kusi. Jak należy to rozumieć? Czy to, jak ludzie dosłownie rozumieją słowa „nie kusi”, jest spójne z faktem, iż Bóg wcielony nie kusi ludzi, co przejawia się w sposobie, w jaki On przemawia i działa? Jeśli to ludzkie zrozumienie jest sprzeczne z tym, co przejawia Bóg wcielony, czy to, co ludzie rozumieją, nie jest tylko ludzkimi pojęciami? Bardzo prawdopodobne, że są to tylko ludzkie pojęcia i wyobrażenia. Omówmy zatem ten temat – jak to, że Bóg wcielony nie kusi, jest przejawiane przez Jego człowieczeństwo i istotę. Jakie jest wasze podstawowe zrozumienie tego tematu? Czy znacie konsekwentny sposób, w jaki Bóg się wypowiada? Czy doszliście do tego, jakimi sposobami Bóg się posługuje, mówiąc do ludzi, a jakimi wtedy, gdy wypowiada swoje słowa? (Bóg mówi w dość bezpośredni sposób. Jego wypowiedzi obejmują pomoc, wskazówki, prowadzenie, a także cierpliwe przewodnictwo; On w żaden sposób nie kusi). To, że nie kusi, jest pewne, ale ludzie wciąż nie do końca rozumieją szczegółowo, co to znaczy, że „nie kusi”. Sądząc po formach językowej ekspresji i stylu języka, jakich Bóg zazwyczaj używa, mówi on w sposób bardzo prosty i bezpośredni, starając się, by ludzie zrozumieli i pojęli to, co On mówi. Nie stosuje gier słownych ani nie mówi o rzeczach fałszywych, pompatycznych i pustych, a tym bardziej Jego słowa nie są formalistyczne. Odnosi się rzeczowo do bieżącego tematu, robiąc wszystko, co możliwe, by wypowiadać się, używając ludzkiego języka i sposobów mówienia dostosowanych do ludzkości. Jego słowa mają charakter rady, pocieszenia, napomnienia, a czasem ostrzeżenia; oczywiście częściej mają charakter zaopatrywania, pomocy, wsparcia i obnażania – obnażają zepsutą naturę ludzi i istotę problemów, zgadza się? Obnażanie, zaopatrywanie, przewodnictwo, wspieranie i pomaganie to metody, których On używa najczęściej. Niektóre spośród tych sposobów wiążą się z podawaniem konkretnych przykładów, a niektóre z obrazowymi metaforami odnoszącymi się do jakiejś żywej istoty, zwierzęcia, zjawiska lub rzeczy, które zdarzają się w życiu ludzi. Z jednej strony rozjaśnia to ludziom prawdy – czy też rzeczywistość – w słowach Bożych, które powinni oni zrozumieć. Z drugiej strony przykłady podawane przez Boga to incydenty, które przytrafiły się pewnym konkretnym osobom – posługiwanie się tymi incydentami jako lekcjami lub przykładami pomaga wam dostrzec, jakie były problemy tych ludzi, jaka była istota problemów, jakie zepsucie oni przejawiali i jakie prawdy wchodziły w grę. W ten sposób Bóg przekazuje ludziom pewien aspekt prawdy, aby na bazie zrozumienia tego aspektu prawdy wiedzieli, jak praktykować zgodnie z intencjami Boga i zgodnie z zasadami. Celem Boga w posługiwaniu się najbardziej bezpośrednimi i najprostszymi formami językowymi jest zaopatrywanie ludzi w prawdę. On zaopatruje ludzi w prawdę, aby napotykając rozmaite osoby, wydarzenia i sprawy, mogli poznać, od strony negatywnej, niedorzeczne myśli i zapatrywania ludzi, skażone skłonności ludzi oraz występujące i nich przejawy i istotę, które sprzeciwiają się Bogu. Jednocześnie On czyni to, by prowadzić ludzi, w pozytywnym sensie, do zrozumienia prawdozasad, tak aby mieli ścieżki praktyki i wkraczali w prawdorzeczywistość. Ostatecznym celem Boga w zaopatrywaniu ludzi, by zrozumieli prawdę, poznali prawdę i poznali prawdozasady, jest umożliwienie im stanięcia przed obliczem Boga i dojścia do podporządkowania się Bogu, podporządkowania się Jego suwerennej władzy, podporządkowania się Jego ustaleniom, podporządkowania się Jego rozporządzeniom oraz podporządkowania się karceniu, sądowi, uszlachetnianiu i próbom, które od Niego pochodzą, co pozwala im stać się ludźmi, którzy boją się Boga i oddają Mu część, stać się prawdziwymi istotami stworzonymi – istotami stworzonymi spełniającymi standardy. To są konkretne zasady kryjące się za słowami i działaniami Boga, w tym za wszystkim, co On czyni. Konkretne słowa, jakie Bóg wypowiada, i konkretne działania, jakie podejmuje, są pozbawione kuszenia; wszystkie są publiczne, jawne, otwarte, uczciwe i w świetle dziennym. Nie pociągają za sobą żadnych podejrzanych intryg i spisków, a tym bardziej knowań lub niewypowiadalnych intencji i celów dotyczących ludzkości. Czy chodzi o cel i znaczenie słów Boga, czy o dzieło, którego On dokonuje, nie ma On nigdy żadnych niewłaściwych celów dotyczących ludzi. Wręcz przeciwnie – wszystkie Jego cele są pozytywne; wszystko, co On czyni, ma przynieść ludziom korzyści, ma pomóc im zrozumieć prawdę i zyskać prawdę oraz ma pomóc im wkroczyć na właściwą ścieżkę w życiu. Toteż sądząc po celu i znaczeniu dzieła Boga oraz po Jego słowach i działaniach, nie ma żadnego kuszenia w istocie Boga ani w punkcie wyjściowym dzieła Bożego.

Słowo „kusić” pojawia się w Biblii bardzo wcześnie; czy wszyscy to wiecie? (Tak). Zanim człowiek dał się skusić szatanowi po raz pierwszy, Bóg coś powiedział. Co takiego powiedział Bóg? („Z każdego drzewa w ogrodzie możesz swobodnie jeść, ale co do drzewa poznania dobra i zła, nie wolno ci z niego jeść; bo w dniu, w którym zjesz z niego, na pewno umrzesz” (Rdz 2:16-17)). Ile elementów zawiera ta wypowiedź Boga? Można jeść owoce z każdego drzewa w ogrodzie – to wskazuje ludziom zakres tego, co można jeść. To jest najpozytywniejsze zaopatrywania dla ludzi – mówi to ludziom, co mogą jeść. Czy te słowa nie są bardzo proste i bezpośrednie? (Tak, ludzie są w stanie je zrozumieć). Zgadza się. Nie ma potrzeby ich analizować ani studiować; ludzie są w stanie je zrozumieć, gdy tylko je słyszą. Następne zdanie brzmi: „Ale co do drzewa poznania dobra i zła, nie wolno ci z niego jeść”. To zdanie mówi o wyjątku. Jakim wyjątku? Mówi ono ludziom, że jest w ogrodzie drzewo poznania dobra i zła oraz że owoców tego drzewa nie wolno im jeść. Czy te słowa nie są proste i bezpośrednie? (Są). Jak bardzo są proste i bezpośrednie? (Tak bardzo, że ludzie są w stanie je zrozumieć, gdy tylko jest słyszą). Nie ma potrzeby ich analizowania ani studiowania; każdy, kto ma uszy i mózg, wie, co to zdanie znaczy, gdy tylko je usłyszy. Bóg powiedział ludziom, co mogą, a czego nie mogą jeść. Czego nie wolno było jeść? Owocu z drzewa poznania dobra i zła. Ale czy po usłyszeniu tego ludzie mieli w swoich sercach wątpliwości co do słów Boga? (Tak). Następnie ludzie by zapytali: „Dlaczego nie wolno nam jeść owocu z tego drzewa?”. Nie czekając na to pytanie, Bóg rzekł: „Bo w dniu, w którym zjesz z niego, na pewno umrzesz”. Czy te słowa są proste? (Tak). Są bardzo proste – jeśli zjesz z niego, na pewno umrzesz. Śmierć to sprawa śmiertelnie poważna, więc Bóg zadbał o to, by pouczyć ludzi w tej kwestii. Czy jest coś niewłaściwego w tym pouczeniu? (Nie). Ani jedno słowo Bożego pouczenia nie jest niewłaściwe i nie ma tam żadnego kuszenia. Jest jasno i wyraźnie powiedziane, co można jeść, a czego jeść nie wolno, i Bóg ponadto powiedział ludziom, jakie będą konsekwencje, jeśli zjedzą to, czego jeść nie powinni. Po usłyszeniu tych trzech prostych zdań rozumiesz wiele rzeczy. W normalnych okolicznościach po usłyszeniu słów wypowiedzianych przez Stwórcę istoty stworzone zyskują co do nich jasność, rozumieją je, zachowują je w swoich sercach i wiedzą, jak powinny postępować. Powinny być posłuszne i robić to, co się im mówi, jedząc tylko to, co Bóg pozwolił jeść, a nie jedząc tego, czego Bóg zabronił im jeść. Nie powinny wystawiać Boga na próbę ani okazywać nieposłuszeństwa Jego nakazowi. Nie będziemy się zagłębiać w konsekwencje nieposłuszeństwa słowom Boga. Co do tych słów wypowiedzianych przez Boga – sądząc po ich formie i stylu językowym, Bóg przemawia w sposób, który ludziom wyjątkowo łatwo jest zrozumieć. Jego słowa nie są głębokie i nie każe On ludziom niczego zgadywać, a tym bardziej nie ma ukrytych intencji. Choć te kilka zdań wypowiedzianych przez Boga jest prostych, wystarczą one, by ludzie zobaczyli, że słowa Boga są jasne, proste i łatwe do zrozumienia. Jakie jest zatem serce Boga? Jest pełne miłości, szczerości i wierności. W czym odzwierciedla się ta miłość? W tych kilku pouczeniach od Boga. Boże pouczenia są wyjątkowo konkretne i dokładne. Sądząc po tych kilku pouczeniach, Bóg czuje się odpowiedzialny za ludzi i troszczy się o nich. Posługuje się najprostszym językiem, by pomóc ludziom zrozumieć, a gdy już rozumieją, odchodzi ze spokojnym umysłem. Widzisz, czy Bóg snuje jakieś knowania dotyczące ludzi? (Nie snuje żadnych knowań). Powodowany miłością i troską, Bóg ma nadzieję, że ludzie osiągną jedną rzecz: będą posłuszni, nie będą buntować się przeciwko Bogu, nie będą wobec Niego podejrzliwi i nie będą w Niego wątpić. To jest cel i oczekiwanie, kryjące się za tymi trzema pouczeniami od Boga. Bądźcie posłuszni. Nie wątpcie w Boga. Każde słowo Boga jest prawdziwe; Bóg jest wierny. Bóg wywiązuje się z tej odpowiedzialności z miłością i troską oraz daje ludzkości te trzy pouczenia z miłością i troską. Na tej podstawie widzimy z jednej strony istotę Boga, a z drugiej strony widzimy też sposób, w jaki Bóg mówi do ludzkości, i punkt wyjściowy Jego słów. Bóg mówi w taki sposób, bo chce, by ludzie, słysząc Jego słowa, mogli je zrozumieć i zachować w swoich sercach. Bez względu, jak ludzie to postrzegają, punkt wyjściowy Boga jest właśnie taki. On reprezentuje samego Boga; nie ma żadnych przebiegłych ani mrocznych intencji czy celów. Co więcej, sądząc po tych kilku instrukcjach, Bóg od razu przechodzi do sedna. Mówi po to, byś zrozumiał Jego intencje i wiedział, co robić. Bóg nigdy nie mówi do ludzi zagadkami; zawsze jest szczery i bezpośredni. Rozmawia z ludźmi codziennym językiem, które najłatwiej jest im zrozumieć, po to, by mogli zrozumieć i zapamiętać to, co On mówi, i żeby nie mówił nadaremno. Czy Bóg przemawia z pozycji statusu? Czy prawi ludziom kazania? (Nie). Gdy Bóg rozmawia z ludzkością i poucza ludzi, to nawet jeśli poucza ich z perspektywy Boga lub z takiej, która przypomina perspektywę ludzkiego rodzica lub starszego, wciąż rozmawia z ludźmi, posługując się najbardziej bezpośrednim, najprostszym językiem. Tak naprawdę, w oczach zepsutych ludzi, sądząc po formie gramatycznej używanej przez Boga i z perspektywy ludzkiej wiedzy i ludzkiego języka, te słowa są po prostu całkiem zwyczajne; można by w ten sposób mówić do dziecka. Niektórzy twierdzą: „Te słowa nie są głębokie, nie są wzniosłe ani majestatyczne, nie brzmią imponująco. Ponadto nie zawierają wyrafinowanych określeń ani kwiecistej retoryki”. Zgadza się – w taki właśnie sposób Bóg mówi do ludzi. Bóg jest wszechmogący, u Niego wszystko jest obfite i On wykracza poza wszystkie rzeczy, ale rozmawia z ludźmi najprostszym i najbardziej bezpośrednim językiem. Ponieważ w oczach Boga ludzie są jak dzieci, On poucza ich, posługując się słowami, które dzieci są w stanie pojąć i zrozumieć – co mogą jeść, czego nie wolno im jeść i co się stanie, gdy to zjedzą. On używa tak prostych słów do pouczania ludzi po to, by mogli je zrozumieć. Jak to się nazywa w oczach zepsutych ludzi? Nazywa się to obniżeniem Jego statusu. Ale jak Bóg na to się zapatruje? Jest to coś, co On naturalnie przejawia. Bóg nie musi się maskować ani nie musi zawczasu się przygotować lub deliberować, gdy to robi; jest to, co On naturalnie przejawia. Widzisz, ponieważ te słowa nie są głębokie ani tajemnicze i nieprzeniknione, ludzie często nie traktują ich poważnie. Nie potrafią traktować słów Boga z poważnym nastawieniem ani nie potrafią okazać posłuszeństwa i się podporządkować. To jest zepsucie zepsutej ludzkości oraz ignorancja najwcześniejszej ludzkości. Gdy ludzie usłyszeli stwierdzenia różniące się od tego, co Bóg powiedział, zwątpili w Niego i mieli się przed Nim na baczności, zaczęli wątpić w słowa Boga i im zaprzeczać, a także zaczęli z podejrzliwością podchodzić do celów kryjących się za słowami Boga. Tym sposobem oddalili się od Boga. Po tym, jak dali się skusić szatanowi i zaczęli żywić podejrzenia i wątpliwości dotyczące Boga, nie mogli już słuchać słów Boga ani się im podporządkowywać oraz coraz bardziej oddalali się od Boga. Jakie były konsekwencje tego, że ludzie porzucili światło Bożego oblicza, nie słuchali słów Bożych i im nie wierzyli? Zostali zdeprawowani przez szatana i są tacy aż do dziś.

Mówiłem przed chwilą o historii, w której po raz pierwszy w Biblii pojawia się słowo „kusić”. Na podstawie tej historii ludzie powinni mieć podstawowe zrozumienie Bożego sposobu mówienia, Bożego usposobienia i nastawienia Boga do ludzkości. Ten aspekt Boga – to, że w Jego istocie nie ma ani śladu kuszenia – jest też czymś, co posiada Bóg wcielony; to powinno być bardzo łatwo dostrzegalne. Nie ma w Biblii zbyt wiele o tym, co Bóg mówił lub robił, więc trudno jest ludziom zyskać precyzyjne poznanie w tym zakresie. Na tym etapie dzieła w dniach ostatecznych Bóg wcielony wypowiedział wiele słów i uczynił wiele rzeczy. Przez te liczne lata Mojego przemawiania i prowadzenia z wami omówień, a nawet podczas Mojej styczności z wami w życiu codziennym, Moje słowa i czyny zasadniczo odzwierciedlają to samo nastawienie, jakie miał Bóg względem ludzi we wspomnianej przed chwilą opowieści biblijnej. Staram się mówić w sposób, który jesteście w stanie pojąć i zrozumieć, więc czasem przywołuje rozliczne konkrety i szczegóły, a nawet się powtarzam, przez co nieuchronnie robi się to nieco rozwlekłe. Ma to tylko jedną przyczynę: bez względu na to, w jaki sposób Stwórca – Bóg – ukazuje się i działa, zawsze ma długotrwałe, trudne do zmiany, nawykowe nastawienie i nawykowe zapatrywanie, gdy idzie o ludzkość. „Nawykowe” i „długotrwałe” nie są może najtrafniejszymi określeniami, ale ludzki język jest zbyt ograniczony, więc na razie mogę to tylko tak ująć. Do czego zatem odnosi się to zapatrywanie? Odnosi się do tego, jak, z perspektywy Boga, ludzkość zawsze będzie tą samą niepojętną, naiwną ludzkością od samego początku stworzoną dłońmi Boga – ludzkością, która z wyglądu wydaje się dorosła, ale której wewnętrzna istota jest taka jak u trzyletniego dziecka. Toteż nastawienie Boga do ludzkości jest zawsze różne od perspektywy i nastawienia, z jakimi ludzie postrzegają ludzkość. Właśnie z powodu tej różnicy wiele razy, gdy Bóg mówi do ludzkości lub ją poucza, Jego sposób mówienia lub punkt wyjściowy polega bardziej na tym, że chce On użyć ludzkiego języka, aby ludzie lepiej wiedzieli, co On mówi. Bóg traktuje ludzi i mówi do nich w taki sposób po to, by pozwolić im klarowniej poznać to, jakie są Jego intencje, jakie są wymagane przez Niego standardy, jakie są zasady dotyczące tego wszystkiego, czego On od ludzi wymaga, i jak powinni oni postrzegać wszystkie osoby, wydarzenia i sprawy. Gdy Bóg mówi te słowa do ludzkości z perspektywy Stwórcy, nie wygłasza przemowy, nie wydaje odezwy ani, oczywiście, nie kieruje wezwania do ludzi; On oferuje im zaopatrywanie. Czym jest oferowanie zaopatrywania? Powiedzcie Mi, co to jest waszym zdaniem. (Jest to nadrobienie tego, czego ludzie potrzebują i czego im brakuje; to się nazywa oferowaniem zaopatrywania). Oferowanie zaopatrywania obejmuje wsparcie i pomoc, czasem napomnienie, ponaglanie, zachętę i tak dalej. Czy zatem jest oferowanie zaopatrywania? Oznacza to, że bez względu na to, ile ludzie mają lat, jak wiele umiejętności przetrwania opanowani lub jak wysoki jest ich poziom wiedzy, zawsze mają pustkę w głowie, gdy idzie o prawdę. Wiedza, jaką rozumieją, jest nie do pogodzenia z prawdą. Jest tak wiele prawd, które ludzi powinni zrozumieć, i zaopatrywanie, jakiego ludzie najbardziej potrzebują, to zaopatrywanie w prawdę i życie. Dlatego jedynie omawianie prawdy jest najlepszym zaopatrywaniem dla ludzi. Innymi słowy, twoje zapatrywania, twoje rozumienie i twoje nastawienie w obliczu wszystkich ludzi, wydarzeń i spraw nie mają nic wspólnego z prawdą. Bez względu na to, jak wielką wiedzą posiadasz, jak wyrafinowane są twoje taktyki funkcjonowania w świecie i jak duże jest twoje doświadczenie życiowe, masz pustkę w głowie, gdy idzie o prawdę; nie posiadasz prawdy. Nawet jeśli niektórzy ludzie wierzą w Boga od wielu lat i rozumieją niektóre doktryny, w gruncie rzeczy nie rozumieją prawdy. Co to znaczy nie rozumieć prawdy? Z jednej strony, pod kątem obiektywnych faktów, oznacza to, że nie rozumiesz prawdozasad, nie wiesz, jak praktykować i jesteś zagubiony w obliczu szczególnych sytuacji. Z drugiej strony istnieje też przyczyna subiektywna – ludzie mają skażone skłonności. One stają ci na drodze i cię zniewalają, przez co nie jesteś w stanie praktykować prawdy. Nie potrafisz wcielić w życie nawet tej odrobiny prawdy, którą rozumiesz; praktykowanie prawdy jest dla ciebie trudne i napotykasz przeszkody w tym zakresie. Dlatego w oczach Boga ludzkość na zawsze pozostanie niemowlęciem. Niektórzy ludzie mówią: „Czy człowiek już na zawsze będzie niemowlęciem w oczach Boga? Czy to zależy od etapu, na którym ktoś się znajduje?”. Nie zależy. Dlaczego mówię, że to nie zależy od etapu, na którym ktoś się znajduje? Biorąc pod uwagę istotę człowieka, ludzkość jest zawsze ludzkością i człowiek na zawsze będzie niemowlęciem przed obliczem Boga. Niektórzy mówią: „Czy zatem Abraham i Hiob byli niemowlakami?”. Tak. Dlaczego Abraham i Hiob byli i tak niemowlakami, choć dali świadectwo? To jest porównanie z istotą Boga i Jego wszechmocą. Bez względu na to, jak dużo prawdy danej przez Boga ludzie rozumieją, i bez względu na to, jak bardzo są w stanie podporządkować się Bogu, poznanie istoty usposobienia Boga przez ludzi i ich zrozumienie prawdy są ograniczone. Co oznacza słowo „ograniczone”? Oznacza to ograniczenie do zakresu ich życia i przetrwania. Nawet jeśli rozumiesz rozmaite aspekty prawdy i jesteś doskonalony przez Boga, koniec końców to wciąż Bóg jest Tym, który cię zaopatruje. Bóg zawsze będzie źródłem twojego życia i trwania, a ty zawsze będziesz odbiorcą zaopatrywania i podlewania słowami Bożymi Bożym życiem. Z tego punktu widzenia ludzkość zawsze będzie niemowlęciem w oczach Boga. Konkretnie mówiąc, to, czy jesteś niemowlęciem w powijakach, oseskiem karmionym piersią, czy też znajdujesz się na jakimś innym etapie, jest to klasyfikowane zgodnie z prawdami, które rozumiesz. Ale etap nie ma znaczenia, bo ludzie, te stworzone istoty żywe, są istotami stworzonymi, więc w oczach Stwórcy zawsze będą niemowlakami. Toteż mając wzgląd na tożsamość i istotę niemowlęcia, głównym celem i naturą mówienia Boga do ludzkości jest zaopatrywanie. Oczywiście zaopatrywanie oferowane przez Boga ma szeroki zakres: część to odsłanianie, część to napominanie, część to dyscyplinowanie, a czasem jest to demaskowanie, czasem jest to przycinanie, czasem jest to przemawianie do ludzi bezpośrednio, czasem jest to mówienie ludziom pewnych rzeczy wprost, a czasem jest to po prostu podawanie przykładu, by powiedzieć im o jakiejś zasadzie, tak by to rozważyli i sami tego doświadczyli. Bez względu na to, w jaki sposób On mówi, jeśli chodzi o naturę mówienia Stwórcy do istot ludzkich, które stworzył, jest to zawsze forma zaopatrywania. Gdy zatem idzie o Boga oferującego ludziom zaopatrywanie, czy dostrzegacie, że nie ma w tym ani śladu kuszenia? (Tak). Z punktu widzenia ludzi tym, co ludzkość zyskuje od Boga jest zawsze prawda, droga i życie; zyskuje korzyść, a plonem, który zbiera, jest życie. Nawet jeśli na koniec zostajesz udoskonalony, wciąż musisz przyjąć suwerenną władzę Boga i podporządkować się Jego rozporządzeniom i ustaleniom. Wciąż musisz przyjąć Boże zaopatrywanie, wciąż musisz przyjąć Boże przewodnictwo i wciąż jesteś istotą stworzoną; twoja tożsamość nigdy się nie zmieni. Po prostu życie i postawa wewnątrz tej tożsamości będzie wtedy inna niż życie i postawa wewnątrz twojej obecnej tożsamości. Wtedy twoja tożsamość będzie tym bardziej prawowita; będziesz mieć życie należące do nowej ludzkości. Istota tego życia pochodzi ze słów Bożych. Ta nowa ludzkość jest w stanie podporządkować się Bogu i oddawać Mu cześć; nie czci już szatana, odrzuciła go, nie jest już kuszona przez szatana i nie nosi znamienia bestii.

Nie ma ani śladu kuszenia w żadnym z tych słów wypowiedzianych przez Boga wcielonego, od pierwszego dnia, gdy je przeczytaliście, aż do dziś – lub gdy będziecie je czytać w przyszłości – i w żadnym słowie, które czytacie, i w żadnym słowie, które słyszycie i przyjmujecie, ilekroć Bóg mówi. Nawet gdy zadaję wam pytania, robię to bezpośrednio, pytając o wasze zapatrywania i o to, jak coś rozumiecie i postrzegacie. Mogę też postawić pytanie i dać wam czas do namysłu, a jeśli zobaczę, że nie potraficie go rozgryźć albo nie zyskaliście jasności po dyskusji, po prostu omówię to bezpośrednio. Gdy już skończę mówić, a wy zrozumiecie i będzie w stanie pojąć tę kwestię, już nie będę więcej o niej mówił. Czasem gdy coś mówię, podaję przykłady. Niektórzy słyszą je i mają poczucie: „Czy On naucza małe dzieci?”. Cóż, większość ludzi wierzących w Boga to dorośli po dwudziestce lub po trzydziestce; w rzeczy samej nie są małymi dziećmi. Jednak wierzący w Boga jedzą i piją słowa Boże, więc bez względu na to, ile ktoś ma lat, w obliczu słów Bożych i przed obliczem Boga jest małym dzieckiem i zawsze nim będzie. Widzisz, ludzie w domu Bożym z najróżniejszych środowisk: są to robotnicy, rolnicy, technicy, urzędnicy rządowi, studenci, a nawet studenci podyplomowi, doktoranci, profesorowie i tak dalej. Ale ilu spośród nich jest w stanie uchwycić prawdę? Gdy wygłaszam kazania takie jak to, ilu ludzi potrafi je w pełni zrozumieć? Jeśli nie wypowiadam się szczegółowo i konkretnie, czy ludzie są w stanie zrozumieć, co mówię? Rozumieją tylko trochę dosłownego znaczenia, ale gdy przychodzi czas, by praktykowali i doświadczali, nie mają ścieżki. Dlatego muszę mówić szczegółowo i konkretnie oraz muszę podawać przykłady; wszystkie te sposoby mówienia są niezbędne. Jeśli ktoś myśli, że to jest uczenie małych dzieci, to ma rację. Gdy wypowiadam te słowa, naprawdę mówię do małych dzieci. Powiedzcie Mi zatem: czyż wy wszyscy nie jesteście małymi dziećmi przed obliczem Boga? Ilu spośród was potrafi uchwycić sens słów Bożych i je zrozumieć? Jeśli rzeczywiście traktujecie samych siebie jak małe dzieci, to prawdziwie posiadacie rozum. Powinniście samych siebie traktować jak małe dzieli, gdy słuchacie słów Bożych; to nastawienie jest właściwe. Widzisz, gdy wypowiadam te słowa przeznaczone dla małych dzieci, czy one was angażują i mówicie im „Amen”? Czy Moje mówienie w ten sposób rozwiązuje wasze trudności? Czy rozwiązuje wasze problemy? Jeśli wasze problemy rzeczywiście są rozwiązane, to te słowa są czymś, czego ludzie potrzebują, a Moje mówienie w ten sposób faktycznie jest idealnie dostosowane. Zepsuci ludzie naprawdę potrzebują, żebym mówił w ten sposób – podając przykłady, używając metafor oraz mówiąc nieznużenie i po wielokroć z różnych perspektyw i za pomocą rozmaitych metod. Co więcej, posługuję się słowami podobnymi do tych, którymi można by zwracać się do dziecka; są to słowa najprostsze i najbardziej bezpośrednie. Tylko wtedy, gdy tak mówię, ludzie mogą mnie zrozumieć. Jednak bez względu na to, jak mówię, pośród wszystkich tych słów nie ma ani jednego, które byłoby kłamstwem lub miałoby was zwieść. Wszystkie one mówią wam, byście wierzyli we wszystko, co mówi Bóg; w żadnym razie nie wolno wam wątpić w Jego słowa. Każdy, kto wątpi w słowa Boga, daje się nabrać na sztuczki szatana i wpada w jego sidła. Na przykład, Bóg powiedział: „Ale co do drzewa poznania dobra i zła, nie wolno ci z niego jeść; bo w dniu, w którym zjesz z niego, na pewno umrzesz” (Rdz 2:17). A jak szatan zwiódł ludzi? Powiedział: „Raczej nie umrzecie” (Rdz 3:4). To zwiodło ludzi. Czy w tym, co powiedziałem, są jakiekolwiek słowa podobne do słów szatana albo słowa, które zwiodły ludzi tak samo jak słowa szatana? Czy kiedykolwiek powiedziałem choćby jedno słowo mające taką naturę? (Nie). Z jednej strony słowa, które wypowiedziałem, pomagają poznać wam szatańskie skażone skłonności i rozmaite niedorzeczne myśli i zapatrywania, które on wpaja ludziom, dzięki czemu możecie je poznać i przeanalizować, a potem je odrzucić. Z drugiej strony te słowa mówią wam, jak podążać drogą Boga, jaka jest droga Boga, jakich zasad ludzie mają przestrzegać zgodnie z Bożymi wymaganiami i do jakich zasad ludzie powinni się stosować w rozmaitych sprawach. Wszystko, co powiedziałem, miało pomóc ci trzymać się z dala od szatana i złych trendów, odrzucić szatana, odseparować się od złych trendów, przyjść przed oblicze Boga, szukać Jego intencji i prawdozasad w różnych ludziach, wydarzeniach i sprawach oraz wkraczać z rzeczywistość słów Bożych i się im podporządkowywać. Wszystko, co powiedziałem, miało pomóc wam wyzbyć się skażonych skłonności, a następnie stać się ludźmi, którzy boją się Boga i oddają Mu cześć. Nigdy nie mówiłem wam, żebyście podążali za światowymi trendami lub podpisywali się pod różnymi myślami i zapatrywaniami świata. Nie powiedziałem ani jednego słowa, by odwieść was od prawdziwej drogi lub od Boga, ani nie mówiłem wam, żebyście wydawali wyrok na Boga lub byli z Niego niezadowoleni. Oczywiście tym bardziej Moje słowa nigdy nie reprezentowały Boga nieprawidłowo z perspektywy Boga wcielonego ani nie zawierały błędnych informacji, tak byście opacznie pojmowali Boga lub mieli się przed Nim na baczności. Ja raczej dokładam wszelkich starań, by rozwiązać problem waszych błędnych myśli i zapatrywań dotyczących Boga oraz waszych rozmaitych pojęć i wyobrażeń na temat Boga, przyprowadzając was przed Jego oblicze – wręcz popychając was w Jego stronę – i pomagając wam trzymać się z dala od złych trendów i wyzbywać się rozmaitych niedorzecznych myśli i zapatrywań. Widzisz, wszystkie te słowa analizujące szczegółowo rozmaite niedorzeczne myśli i zapatrywania – w tym Moje omówienia dotyczące małżeństwa, rodziny, pracy, polityki, aspiracji, widoków na przyszłość, pieniędzy, statusu, sławy i zysku, relacji damsko-męskich oraz ścieżek obieranych przez różnych ludzi w świecie, tego, jak ludzie powinni rozeznawać się co do rozmaitych emocji, jak traktować uczucia, i tak dalej – zaopatrują was we właściwe i pozytywne myśli i zapatrywania oraz w prawdę. Jedynie przyjmując prawdę, człowiek może posługiwać się różnymi perspektywami, by rozeznać się co do rozmaitych niedorzecznych myśli i zapatrywań, rozeznać się co do ciemności i zła tego świata, stać się zdolnym do ujrzenia tego świata wyraźnie oraz odrzucić szatana; jedynie przyjmując prawdę, człowiek może mieć właściwe myśli i zapatrywania, które są w zgodzie z prawdą, jak tego wymaga od niego Bóg, może kroczyć jasną i właściwą ścieżką oraz może przyjść przed oblicze Boga, by się Mu podporządkować i Go czcić. Co więcej, jeśli jakaś intencja przyświeca temu, że mówię te słowa, jest tylko jedna: zrobić wszystko, co możliwe, by pomóc wam zrozumieć prawdę, stać się zdolnymi do wyzbycia się doczesnych perspektyw i interesów oraz innych różnych rzeczy cielesnych, a następnie dążyć do prawdy. Chodzi też o to, by użyć wszelkiego rodzaju różnych metod do powiedzenia ludziom o różnych tematach dotyczących prawdy, byście zainteresowali się prawdą. W szczególności używam pewnych stosunkowo humorystycznych i dowcipnych metod, by wzbudzić w was zainteresowanie i chęć do słuchania, tak abyście mogli to wszystko sobie przyswoić, a potem zrozumieć wypowiedzianą prawdę. Mogę posłużyć się zabawną lub ciekawą historią, by przyciągnąć waszą uwagę i obudzić w was chęć do słuchania. W ten sposób po jej wysłuchaniu nie tylko ją zapamiętacie, ale będziecie też w stanie przypomnieć ją sobie, gdy napotkacie podobną sytuację w prawdziwym życiu, i będziecie w stanie szukać prawd dotyczących danej sprawy. Szukając, zyskacie oświecenie od Ducha Świętego i poznacie powiązane prawdozasady, poznacie intencje Boga i prawdy, jakie ludzie powinni praktykować. Innymi słowy, staram się sprawić, byś nie był już zdezorientowany, byś nie miał związanych rąk i byś nie był już skołowany lub cierpiący, gdy napotykasz rozmaite sprawy, ale byś miał realną ścieżkę i, co ważniejsze, byś już nie był kontrolowany przez szatańskie myśli i skażone skłonności, jak wcześniej, byś już nie traktował szatańskich skażonych skłonności jak swojego życia i byś już nie posługiwał się myślami i zapatrywaniami wpojonymi ci przez szatana do załatwiania różnych spraw, tylko żebyś zamiast tego zastąpił je słowami Bożymi i prawdozasadami. Widzisz, bez względu na to, jakiej metody używam we wszystkim, co mówię, czy takiej, która ma wzbudzić twoje zainteresowanie, czy takiej, która jest wystarczająco angażująca, staram się pomóc ci zrozumieć prawdą – to jest Mój ostateczny cel. Nawet jeśli czasami opowiadam dowcip lub anegdotę, ma to pomóc wam wyciszyć wasze serca i siedzieć spokojnie; w ten sposób będziecie chcieli słuchać prawdy i będziecie mili sposobność do przyjęcia prawdy. Jeśli chodzi o cele, ten jest jedyny. W szczególności co do niektórych młodych ludzi wierzących w Boga od niedawna i mających płytkie doświadczenie – tej grupy ludzi wciąż pełnych oczekiwań i ciekawości odnośnie do świata – aby pomóc tym nowym wierzącym położyć fundament na prawdziwej drodze, wypowiedziałem wiele słów i wykonałem mnóstwo pracy. Co do wierzących ze wszystkich grup wiekowych, co do wierzących w najprzeróżniejszych sytuacjach i co do wierzących wszystkich ras, jedynym celem i jedyną intencją, jakie przyświecają Moim słowom, jest to, by pomóc im zyskać prawdę podczas podążania za Bogiem, zrozumieć prawdozasady i intencje Boga, stać się zdolnymi do podążania za Bogiem i kroczenia właściwą ścieżką, już dłużej nie podążać za światowymi trendami, już dłużej nie być kontrolowanymi przez szatańskie skażone skłonności i już dłużej nie przyjmować szatańskiego zepsucia, tylko zamiast tego oddawać cześć prawdziwemu Bogu, Stwórcy, i powrócić na swoje pierwotne miejsce jako istoty stworzone, by oddawać cześć Stwórcy – jedynie taki przyświeca Mi cel. Co do tego jedynego celu – nawet jeśli czasem stosuje szczególne metody i omawiam szczególne tematy, gdy coś mówię, i nawet jeśli wypowiadam słowa, które są poniekąd głębokie i trudne do zrozumienia, bez względu na sytuację nigdy Moim celem nie jest kuszenie. Mam tylko jeden cel, a mianowicie oferować wam zaopatrywanie i przewodnictwo, które są swego rodzaju cierpliwym pouczaniem. By użyć niedoskonałej analogii, oferowanie wam zaopatrywania i przewodnictwa jest jak pielęgnowanie kwiatów w szklarni. Nie śmiałbym być choćby trochę niedbały. Nie może być za gorąco ani za zimno. Gdy pogoda jest ładna, muszę zadbać, by kwiaty łyknęły trochę słońca, i muszę cały czas pilnować temperatury. Jeśli będzie za gorąco, kwiaty uschną i zwiędną; jeśli temperatura nagle spadnie i będzie za zimno, małe kwiaty zamarzną i zwiędną. Właśnie tak kruche są wasze postawy. Co to znaczy „kruche”? Oznacza to, że jesteście zbyt niedojrzali nie macie żadnej postawy. Jaki jest rzeczywisty przejaw nieposiadania żadnej postawy? Taki, że większość ludzi nie ma praktycznie żadnego życiowejścia, gdy coś ich spotyka w prawdziwym życiu. Jak ktoś mógłby mieć postawę bez żadnego życiowejścia? Postawa jest budowana i umacniania z czasem, na bazie stopniowego budowania życiowejścia. Toteż gdy do was mówię, muszę niestrudzenie oferować wam zaopatrywanie i przewodnictwo w zakresie różnych tematów z różnych perspektyw, z różnych punktów widzenia, za pomocą rozmaitych metod i przykładów – to się nazywa udzielaniem cierpliwego pouczenia. To pouczenie nie jest kuszeniem – jest oferowaniem przewodnictwa i zaopatrywania; jest swojego rodzaju prowadzeniem. To prowadzenie nie ma żadnych negatywnych skutków ani nie wynika z żadnych niewłaściwych intencji. Poddajcie analizie słowa, które wypowiadam: czy chodzi o intencję, czy też Mój sposób mówienia, poruszane tematy bądź formę Mojej wypowiedzi, czy słuchacie nagrań dźwiękowych kazań, czy też czytacie tekst – czy Ja stosuję jakiekolwiek metody używane przez szatana do kuszenia ludzi? (Nie). Przyjrzyjcie się uważnie wszystkiemu, co powiedziałem. W każdym fragmencie, bez względu na jego długość, omawiany jest jakiś aspekt prawdy; wszystko to powiązane jest z prawdą. Ponieważ wszystko to powiązane jest z prawdą, w całości jest to zaopatrywanie dla was, to, czego potrzebujecie, jest to związane z życiem, które macie zyskać, oraz z waszą przyszłością i waszym przeznaczeniem. Dlatego z Mojej strony nie ma ani krztyny niedbałości. Jeśli wy sami nigdy nie traktujecie słów Bożych poważnie, to można tylko powiedzieć, że jesteście głupi. Dlaczego mówię, że jesteście głupi? Bo wasza postawa jest tak niedojrzała, że prawda znajduje się poza waszym zasięgiem, a wasze zrozumienie ma odchylenia i bardzo przypomina zrozumienie właściwe dziecku. Dlatego nie jest przesadą traktowanie was jak trzylatków. To nie jest brak szacunku ani patrzenie na was z góry; chodzi raczej o to, że wasza rzeczywista postawa jest zbyt niedojrzała i w ogóle nie macie żadnego rozeznania. Czy te słowa są trafne? (Tak).

Czy rozumiecie nieco lepiej temat przed chwilą omówiony – jak Bóg wcielony nie kusi ludzi? (Tak). Rzeczy, które omówiłem, są zasadniczo poruszane w kontekście tego, jak Bóg wcielony mówi i działa – czyli w kontekście faktów dotyczących tego, jak Bóg wcielony mówi i działa, oraz w kontekście żmudnych zamysłów Boga. To pozwala ludziom dostrzec, że w tym, co mówi Bóg, w Jego dziele i w Jego istocie nie ma żadnego pierwiastka kuszenia ludzi, który odnaleźć można w zepsutych ludziach lub w szatanie i diabłach, ani nie ma też żadnej takiej intencji. Ile zatem wiecie o Bogu wcielonym, tej osobie o zwyczajnym wyglądzie? I jakie fakty mogą dowieść, że człowieczeństwo i boska istota Boga wcielonego są jednością, że sobie wzajemnie nie zaprzeczają ani się z sobą nie kłócą, że pozostają w zgodzie i że u Boga wcielonego też nie ma przejawów kuszenia ludzi, przejawów widocznych u szatana lub u zepsutej ludzkości? Ile wiecie na temat tego aspektu? Albo które przejawy właściwe Bogu wcielonemu pozwoliły wam to dostrzec? To może być coś, czego większość ludzi jeszcze nie rozumie, zgadza się? W związku z tym muszę wam to przedstawić szczegółowo; uciążliwe jest dla mnie to, że stale przedstawiam sprawy w taki sposób. Tak naprawdę, gdy wchodzę z wami w styczność i interakcje, czy to online, czy w prawdziwym życiu, możecie odkryć przejawy właściwe Bogu wcielonego w tym zakresie, jeśli się skupicie i uważnie je uchwycicie. Ale wy jesteście mało spostrzegawczy, a ponadto macie poczucie, że nie jest to ważna kwestia. Nikt z was nie zwraca uwagi na tę sprawę, więc nie jesteście w stanie ich odkryć. Zresztą nieważne, czy zwracacie uwagę, czy nie, musimy to omówić, bo ten aspekt wiąże się z prawdą dotyczącą poznania Boga. Patrząc na to, że Bóg wcielony nie kusi, przez pryzmat Jego interakcji z ludźmi, pierwszą rzeczą, jaką powinieneś zrozumieć, jest to, że nie próbuję wyciągać od was informacji, gdy z wami rozmawiam lub załatwiam sprawy. Pogawędka to po prostu pogawędka; od razu przechodzę do rzeczy, jestem bezpośredni i mówię zawsze to, co myślę. Nawet jeśli czasem, przez wzgląd na twoją słabość lub po to, by oszczędzić twoje ego, bo twoja postawa jest niedojrzała i jesteś stosunkowo kruchy, stosuję jakieś mądre metody, mówiąc do ciebie, i tak nie próbuję wyciągać od ciebie informacji ani nie kuszę cię, żebyś coś powiedział. Jeśli chcesz mówić, to mów; jeśli nie chcesz o czymś mówić, nie będę próbował cię o to wypytywać. Nie będę próbował wyciągać od ciebie informacji. Jeśli będę chciał się dowiedzieć, co się dzieje z pewnymi ludźmi, zapytam o nich wprost: „Jak się miewa wasz przywódca kościoła? Od ilu lat wierzy w Boga siostra, która z tobą współpracuje? Czy ma fundament w swojej wierze w Boga? Czy twoim zdaniem jest ona kimś, kto dąży do prawdy? Czy w waszej współpracy pojawiły się jakieś problemy?”. Posłuchajcie tych pytań – czy ze swej natury są one wyciąganiem informacji od ludzi? (Nie). Jeśli nie chcesz czegoś powiedzieć, nie będę cię do tego zmuszał. Nie będę się uciekał do żadnych taktyk czy forteli, żeby cię skusić, ani nie będę robił wszystkiego, co możliwe, by wydobyć na światło dzienne to, co masz w sercu. Nie mam takiej inklinacji, nie interesuje Mnie takie działanie i nigdy bym tak nie postąpił. Jeśli chcesz mówić bez zatajania niczego – bez względu na to, czy to, co mówisz, jest stosunkowo obiektywne, czy też stronnicze w sposób osobisty, możesz to powiedzieć tak, jak tylko chcesz – po wysłuchaniu cię przeprowadzę konkretną analizę. Jednak z Mojej perspektywy mówię do ciebie bardzo bezpośrednio. Dosłowne znaczenie tego, co mówię, jest zawsze dokładnie tym, co staram się przekazać. Jeśli chcę się czegoś dowiedzieć, pytam o to wprost. Jeśli stale owijasz w bawełnę i nie mówisz wprost, siląc się na gry słowne lub manipulacje względem Mnie, po prostu nie będę się z tobą zadawał. Lubię bezpośredniość. Nie lubię gier słownych i do trików też się nie uciekam. Nie będę nigdy próbował wszelkich środków, by polować na informacje. Przypuśćmy, że chcę poznać czyjąś sytuację, na przykład: od ilu lat ten ktoś wierzy w Boga, czy wierzy w Boga prawdziwie, jakie jest jego pojmowanie prawdy, czy wykonuje obowiązki na pełny etat albo czy warto byłoby go szkolić – jeśli potrzebuję się tego dowiedzieć ze względu na pracę, zapytam o to wprost. Nie pytam natomiast o konkrety dotyczące prywatnych spraw takiego kogoś albo o to, co robi za kulisami w swoim prywatnym życiu. Chcę dowiedzieć się czegoś o twoich dążeniach, o twoim nastawieniu do prawdy i do twoich obowiązków, a także, gdyby cię wybrano na przywódcę, o tym, jaka jest twoja determinacja, jakie jest twoje brzemię i człowieczeństwo oraz jak wielka jest twoja wiara – tego właśnie chcę się dowiedzieć. Jeśli chodzi o twoje prywatne sprawy, na przykład o to, ile zarabiasz na miesiąc, jakich ohydnych rzeczy się dopuściłeś, z którymi osobami przeciwnej płci flirtujesz albo kogo zwiodłeś lub oszukałeś, to naprawdę nie chcę niczego o tym wiedzieć i nigdy o to nie pytam. Niektórzy ludzie mówią Mi, że kiedyś popełnili występki z udziałem osób przeciwnej płci. Ja mówię: „Nie chcę nic słyszeć na ten temat. Idź i pomódl się do Boga w odosobnieniu. Jeśli Bóg ci wybaczy, twoje serce zostanie poruszone. Jeśli Bóg ci nie wybaczy, to módl się dalej. Mi o tym nie mów; nie chcę słuchać o tych rzeczach”. Gdy się z wami spotykam, głównie mówię o sprawach związanych z wiarą w Boga, pracą kościoła, życiowejściem lub problemach z twoim osobistym stanem, o które pytasz. Głównie są to te kwestie i okazjonalnie mówię też co nieco o sprawach na świecie. Bez względu na to, jaki temat omawiamy, Ja tylko wyrażam swoje osobiste zapatrywania i opinie na dany temat; ty możesz sobie myśleć i mówić, co ci się podoba. Możesz mówić wszystko, co chcesz powiedzieć, i możesz mówić tyle, ile chcesz powiedzieć. Jeśli czujesz, że nie ma potrzeby mieć się przede Mną na baczności, możesz powiedzieć wszystko, na co tylko masz ochotę. Jeśli w swoim sercu masz się przede Mną na baczności i jesteś względem Mnie podejrzliwy, bojąc się, że dowiem się o twojej przeszłości lub wyjawię twoje tajemnice, i nie chcesz mówić zbyt wiele, to nie będę cię zmuszał; daję ci swobodę. To jest Moja zasada co do interakcji z ludźmi. Nigdy nie będę imał się wszelkich możliwych środków, by znaleźć kogoś, od kogo potajemnie dowiem się czegoś o tobie, tylko dlatego, że jesteś skryty, ani nie będę stosował różnych metod wobec ciebie bezpośrednio, by wyciągnąć od ciebie informacje, sprawiając, że sam to wszystko powiesz. Ja takich rzeczy nie robię. Nigdy nie wymagam, żeby ktoś sam z siebie coś Mi wyjawił. Nie musisz niczego Mi wyjawiać; nie stawiam ci takiego wymagania. Nawet jeśli coś Mi wyjawiasz, nie szczędząc szczegółów, jest wciąż jedna rzecz, której nie możesz uniknąć: musisz dążyć do prawdy. To nie jest tak, że gdy Mi się do wszystkiego przyznasz, to stajesz się uczciwym człowiekiem, nie musisz już dążyć do prawdy i będą ci oszczędzone karcenie oraz sąd. Bez względu na to, co robisz, będę cię traktował tak, jak powinieneś być traktowany, na Mój własny sposób. Jeśli jednak rozmawiamy lub wymieniamy uwagi, a ty chcesz coś przede Mną ukryć, manipulować Mną, stosować gry słowne lub bawić się ze Mną w kotka i myszkę, to Ja w żadnym razie nie stosuję żadnych metod ani sposobów, by wyciągnąć od ciebie informacje, by zwabić cię w pułapkę, tak byś coś powiedział, albo sprawić, że coś wyjawisz. Czy to rozumiecie? (Tak).

Jeśli chodzi o ten aspekt, a mianowicie, że Bóg nie wyciąga informacji od ludzi, jest coś, co do czego musicie mieć jasność. Rozumienie ludzkości przez Boga nie opiera się na konkretnych przejawach, na jej praktyce życia lub na jej sposobach życia w prawdziwym życiu ani też nie opiera się na tym, że ludzie jakieś rzeczy zrobili. Na czym zatem opiera się rozumienie ludzkości przez Boga i Jego nastawienie do niej, gdy już ją zrozumiał? Opierają się one na zrozumieniu przez Boga naturoistoty szatana. Toteż rozumienie ludzkości przez Boga jest takie, że rozumie On, iż ludzie mają skażone skłonności, rozumie ich zepsutą istotę i rozumie, jak są deprawowani i mamieni przez szatana, a także to, jakie niedorzeczne myśli i zapatrywania szatan im wpaja, i to rozumienie jest wystarczające. To wystarczy, by cię osądzać i karcić, i to wystarczy, by zaopatrywać cię w prawdę i życie po to, aby cię zbawić. Dlatego nie myśl, że gdy stykasz się lub rozmawiasz ze Mną, musisz Mi coś wyjawić. Niektórzy mówią: „Czy nie powiedziałeś, że stykając się z Tobą, musimy przede wszystkim być otwarci i uczciwi?”. Bycie otwartym i uczciwym to nastawienie; nie jest to równoznaczne z wyjawianiem rzeczy. Nie oznacza to, że musisz wszystko Mi wyjawiać i z wszystkiego się jasno przede Mną tłumaczyć, bo jesteś zepsutym człowiekiem i grzesznikiem. To nie jest konieczne; nie odczuwam takiej potrzeby i Moje nastawienie do ciebie nie jest takie. Mylisz się, jeśli myślisz, że bycie otwartym i uczciwym wobec Mnie oznacza, że musisz Mi wszystko wyjawiać; jest to z twojej strony opaczne rozumienie. Czy to rozumiesz? (Tak). Toteż nawet jeśli jest wiele rzeczy i wiele słów, które trudno byłoby ci powiedzieć Mi prosto w twarz i których nie chcesz mówić, to nie znaczy, że nie jesteś otwarty i uczciwy; zależy to po prostu od twojego nastawienia. Jeśli są sprawy, o których krępujesz się mówić lub o których nie chcesz mówić, gdy wokół jest dużo ludzi, to nie musisz tego robić. W żadnym razie nie wolno ci zakładać, że Ja naprawdę chcę poznać informacje na twój temat lub twoje tajemnice. W żadnym razie nie wolno ci opacznie tego rozumieć – Ja nic nie chcę o tych rzeczach wiedzieć. Nie chcę wiedzieć, jaki byłeś w przeszłości, ani nie chcę wiedzieć, jaki będziesz w przyszłości; obchodzi Mnie tylko to, jaki jesteś teraz. Czy jesteś teraz kimś, kto dąży do prawdy, jak dużo prawdy obecnie rozumiesz, czy masz życiowejście każdego dnia, czy wkroczyłeś w prawdy, w które należy wkroczyć w prawdziwym życiu – na przykład bycie uczciwym człowiekiem, wykonywanie obowiązków z oddaniem, podporządkowywanie się Bogu oraz szukanie prawdozasad we wszystkich sprawach – tylko te kwestie Mnie obchodzą. Dlatego w żadnym razie nie wolno wam w waszych sercach mieć żadnych obaw w związku ze Mną ani nie musicie się zamartwiać, mówiąc: „Czy aby być uczciwym człowiekiem, muszę wszystko Ci jasno wytłumaczyć i pozwolić Ci wszystkiego się dowiedzieć? Jeśli czegoś nie powiem, czy będziesz imał się wszelkich możliwych sposobów, by wyciągnąć ode mnie informacje i skusić mnie do mówienia?”. Moja odpowiedź brzmi: nie. Gdy gawędzimy, rozmawiamy, załatwiamy sprawy i stykamy się ze sobą, wystarczy, żebyśmy się wzajemnie traktowali ze szczerym i uczciwym nastawieniem i podejściem, nie próbując od nikogo wyciągać informacji. Wyciąganie informacji od ludzi to powszechna sztuczka stosowana w interakcjach między zepsutymi ludźmi i sposób załatwiania spraw, do którego oni nagminnie się uciekają. Niektórzy bardzo się interesują prywatnymi sprawami innych ludzi lub tym, co inni robią za kulisami, zwłaszcza gdy idzie o to, jak inni ich postrzegają i oceniają, czy inni myślą, że oni są wyniośli, czy mało znaczący, szlachetni, czy marni, i tak dalej. Dlatego często, aby się tego wszystkiego dowiedzieć, stosują metodą wyciągania informacji od ludzi. Szczerze mówią, Mnie te sprawy w ogóle nie interesują. Nie myślcie o Mnie jak o zwyczajnej osobie, z którą macie styczność. Nigdy nie zaprzątałem sobie głowy tym, czy posiadam status w waszych sercach – nieważne, czy uważacie Mnie za szlachetnego, czy marnego, wyniosłego, czy mało znaczącego, Ja o to nie dbam. Dlatego gdy się ze Mną stykacie i rozmawiacie, nie żywcie takich obaw. Gdy zepsuci ludzie z kimkolwiek się stykają, zawsze się zastanawiają: „Jaki faktycznie posiadam status w sercach innych ludzi? Czy tak naprawdę robię na nich dobre, czy złe wrażenie?”. Niektórzy też się stale zastanawiają: „Co mogę z tego mieć, że się z nimi stykam? Jaką korzyść mogę wynieść? Jaką pozycję mogę zajmować w tej grupie? Czy inni będą darzyć mnie uznaniem?”. Ludzie ciągle myślą o takich rzeczach i zaprzątają sobie nimi głowy. Ja nigdy nie zadaję takich pytań i nie próbuję dowiadywać się na temat spraw innych ludzi. Ludzie zawsze lubią dopytywać się o te sprawy. Jest to naturalny przejaw szatańskich skażonych skłonności, a także wspólna cecha zepsutych ludzi. Z jednej strony ludzie bardzo lubią dopytywać się o prywatne sprawy innych i wyjątkowo się nimi interesują; z drugiej strony bardzo chcą wiedzieć, jaką mają pozycję i jaką wartość w sercach innych ludzi. Zwłaszcza niektórzy przywódcy i pracownicy lub ludzie mający jakieś dary i talenty oraz trochę prestiżu w kościele zwracają wielką uwagę na swój status w sercach innych i na swoją rangę w grupie; większość ludzi przykłada do tego wielką wagę. Czasem zadają innym szczegółowe pytania – ich intencją i celem nie jest rozwiązanie problemów, ale dowiedzenie się, czy inni mają o nich wysokie mniemanie i czy darzą ich czcią. To pokazuje, że przykładają wielką wagę do miejsca, jakie mają w sercach innych ludzi. Jaki pożytek z tego, że się wie takie rzeczy? Jeśli inni ludzie mają o tobie wysokie mniemanie, jakie ma to znaczenie? Czy to może zastąpić twoje dążenie do prawdy? Jeśli inni patrzą na ciebie z góry, czy się zniechęcisz i przestaniesz wierzyć w Boga? Jaki wpływ może mieć na ciebie to, że inni darzą cię wielkim uznaniem? Czy może cię to napędzać lub motywować? Nie ma to w ogóle żadnego wpływu. Są też źli ludzie, którzy stale wyszukują informacje na temat innych, pytają o to, co inni mówią o nich za ich plecami i jak ich postrzegają, aby dowiedzieć się, kto najbardziej im się przeciwstawia i jest ich wrogiem, a nawet używają różnych metod, by wyciągnąć od innych prawdę. Niektórzy nie potrafią oprzeć się ich kuszeniu i ostatecznie wyjawiają prawdę, dając się nabrać. Wtedy źli ludzie robią wszystko, co możliwe, by przypuścić atak i się na nich zemścić, gnębiąc ich i wykluczając we wszelkiego rodzaju scenariuszach, tłamsząc ich tak bardzo, że się to dla nich przytłaczające, zadając im takie katusze, że woleliby śmierć, jak gdyby spadła na nich jakaś wielka katastrofa. Nawet gdy modlą się do Boga, nie są w stanie poczuć Jego przewodnictwa; nie ma nikogo, kto by im pomógł, i są przyparci do muru przez złych ludzi. Ostatecznie tracą wiarę. Sądzą, że nawet wierząc w Boga, mogą i tak napotkać złych ludzi oraz doznawać z ich strony prześladować i męczarni; czują, że wiara w Boga jest zbyt trudna i nie chcą już dłużej wierzyć. Tych złych ludzi nie jest łatwo się pozbyć. Obrażenie złego człowieka jest jaką ukąszenie przez skorpiona; nie jesteś w stanie się go pozbyć ani uciec, a nie masz wiary, by samemu z nim walczyć, więc ostatecznie jesteś przez niego gnębiony. Ta zepsuta ludzkość – czy to diabły, które są z szatana, czy też ludzie ze skażonymi skłonnościami – ma tę tendencję i tę istotę. Ponieważ ludzie mają skażone skłonności, każdy boryka się z tym problemem w większym lub mniejszym stopniu; wszyscy próbują wyciągać informacje od innych przez wzgląd na swoją reputację, swój status i swoje interesy oraz potrafią nawet wywodzić ludzi w pole, by ich gnębić. Widzisz, w pierwszych latach po ustanowieniu Chińskiej Republiki Ludowej, gdy Partia Komunistyczna chciała poddać represjom prawicowców, mówiła ludziom: „Rozwój narodowy wymaga ludzi utalentowanych. Jeśli macie jakieś opinie o Partii lub genialne pomysły dotyczące rozwoju narodowe, podzielcie się nimi publicznie. Nikt nie będzie obwiniany, słowa każdego z was będą uznane za przestrogę. Musicie wszyscy zaoferować poradę!”. W rezultacie niektórzy słysząc to, powiedzieli: „Och, kraj jest w ruinie i oczekuje na odbudowę; potrzebuje ludzi utalentowanych, takich jak my. Skoro kraj docenia tak bardzo ludzi utalentowanych, musimy powiedzieć prawdę”. Wszyscy ci intelektualiści i wysoko postawieni ludzie powiedzieli prawdę, myśląc, że nic złego się nie stanie. Widzisz, szatan posługuje się miło brzmiącymi słowami, by skusić ludzi do mówienia prawdy. Gdy ludzie mają opuszczoną gardę, mówią wszystko, co im leży na sercu, i w efekcie wpadają w pułapkę szatana. Szatan mówi: „Dobrze! Teraz was przyłapałem i mam podstawę, by was ukarać!”. Od razu Partia Komunistyczna ruszyła z kampanią antyprawicową i okrzyknęła prawicowcami wszystkich tych, którzy powiedzieli prawdę, oraz poddała represjom tych intelektualistów i wysoko postawionych ludzi. Później rozpoczęła się rewolucja kulturalna – wszyscy znani i zdolni ludzie zostali wtrąceni do „obory” i zmuszeni do noszenia plakietek identyfikujących ich jako „popleczników kapitalizmu” i „kontrrewolucjonistów”. W rezultacie wielu ludzi cierpiało straszne katusze. Widzisz, szatan nie rozumie istoty człowieka. Sam nie kroczy właściwą ścieżką i nie wie, co ludzie myślą w swoich sercach. Po prostu kusi ich, by mówili prawdę, a potem ich przyłapuje i potępia, brutalnie zamęczając ich na śmierć. Bóg stworzył ludzkość. Ludzkość została zdeprawowana przez szatana, stając się na każdym kroku coraz bardziej zepsutą. Czujne oczy Boga widziały to wszystko; On rozumie to aż nazbyt dobrze, więc wybiera właściwy czas, by przyjść i zbawić ludzi. Bóg nie wdaje się w dyskusję z ludźmi i niczego z nimi nie konsultuje. Gdy przychodzi Boży czas, On staje się ciałem i przychodzi pośród ludzi, by wyrażać prawdę oraz obnażać skażone skłonności ludzi i wszystkich ich rozmaite problemy. Obnażając problemy ludzi, pozwala im na to, by usłyszeli głos Boga, stanęli przed Jego obliczem i poznali samych siebie. Następnie Bóg zaopatruje ludzi w prawdę, by mogli kroczyć właściwą ścieżką. Za pomocą tej metody i tego podejścia Bóg zbawia ludzkość. Szatan jednak stale robi, co tylko możliwe, by zwodzić i deprawować ludzkość. Nie obchodzi go, co ludzie myślą, na co mają nadzieję lub czego im brakuje; chce po prostu skusić ludzi do grzechu oraz do porzucenia i zdradzenia Boga. Przeszkadza ludziom w czytaniu słów Bożych i w stanięciu przed obliczem Boga. Szatan stale chce mamić i kusić ludzi; kusi ich do czynienia zła i do opuszczenia gardy, aby wtedy, gdy już w ogóle nie będą mieli się przed nim baczności, uwierzyli, że jest szczery i prostolinijny, i by zwrócili się ku niemu i jemu zawierzyli. Następnie, po wyzbyciu się wszelkiej ostrożności, pozwalają się mu omamić i zdeprawować oraz zostają przez niego w całości pochłonięci, zgadza się? (Tak). Bóg zna istotę ludzkości; zna jej skażone skłonności; i zna źródłową przyczynę jej buntu przeciwko Bogu i sprzeciwu wobec Niego. Dlatego, nie musząc rozumieć, co konkretnie myślałeś lub robiłeś za kulisami ani jakich prywatnych spraw nie wyjawiłeś, On jest w pełni zdolny do zdemaskowania twojej naturoistoty, do obnażenia twoich skażonych skłonności i twojej naturoistoty oraz do wydobycia ich na światło dzienne, na tej podstawie sprawiając, że jesteś całkowicie chętny, by przyjąć Boże zbawienie. Bóg sprawia, że poznajesz swoją istotę, po to, byś mógł prawdziwie okazać skruchę, podporządkować się Bogu i ku Niemu się zwrócić – w żadnym razie nie chodzi o to, by cię dręczyć, zniechęcać i degenerować. Powinieneś zrozumieć żmudne zamysły Boga. On czuje się za ciebie odpowiedzialny i troszczy się o ciebie, więc robi te rzeczy z wielką mądrością i w sposób bardzo metodyczny, w pełni mając na ciebie wzgląd. Każdy Jego krok wynika z troski o ciebie; każdy krok jest drobiazgowo przygotowywany i planowany. Choć nie jest to zgodne z ludzkimi pojęciami, ludzie są w stanie ostatecznie poczuć żmudne zamysły Boga.

Bóg nie jest ani trochę niedbały, gdy idzie o zbawienie ludzi; On ma żmudne zamysły i poświęca tej sprawie całą swoją krew serdeczną. Na bazie obnażenia zepsutej istoty ludzi, omawiając rozmaite problemy, daje ludziom możliwość, by lepiej zrozumieli swoje własne problemy i swoją własną naturoistotę. Następnie zaopatruje cię w pozytywnym sensie, pozwalając ci zrozumieć, czym jest prawda, czym jest niedorzeczność, co jest słuszne, a co jest niesłuszne, co jest pozytywne, a co jest negatywne, i następnie wkraczać stopniowo na właściwą ścieżkę. Widzisz, wszystko, co Bóg dla ciebie robi, ma na celu zbawienie cię. Sądząc po całym tym dziele dokonywanym przez Boga wcielonego, Jego punkt wyjściowy, czy to postrzegany z perspektywy Jego człowieczeństwa, czy z perspektywy Jego boskości, jest spójny z punktem wyjściowym Stwórcy. Dlatego gdy ten wcielony Syn Człowieczy styka się i przebywa z wami, też ma to nastawienie i Jego celem jest wprowadzenie was na właściwą drogę wiary w Boga i wspieranie was we wkroczeniu na ścieżkę zbawienia. Toteż gdy stykam się i rozmawiam z wami, nie próbuję wyciągać od was informacji – ten problem nigdy nie występuje. Jeśli zadaję wam jakieś pytania, to jest po prostu zadawanie pytań; nigdy nie stosuję metody polegającej na wyciąganiu od was informacji, żeby was skusić do zrobienia czegoś, czego nie chcecie zrobić. To nigdy nie ma miejsca. Czy teraz rozumiecie? (Tak). Z drugiej strony nigdy nie obchodzi Mnie to, jak się na Mnie skrycie zapatrujecie, ani nigdy bym nie pomyślał: „Gdy widzicie, że jestem stosunkowo niski, że Mój wygląd jest zwyczajny i że tak mówię i taki mam ton głosu, czy to spowoduje, że wyrobicie sobie jakieś pojęcia? Jakie miejsce zajmuję w waszych sercach?”. Nigdy się o to nie dopytuję i gdy mam z wami styczność, nigdy nie stosuję żadnych metod, by nie wprost dopytywać się o to, jak Mnie postrzegacie; nie obchodzą Mnie te sprawy. Dlaczego Mnie nie obchodzą? Bo ich nie cenię. Bycie szlachetnym, imponującym, posiadanie statusu, posiadanie wielkiej wartości, bycie unikatowym, wielkim i posiadanie prestiżu – nic Mnie to nie obchodzi. Jakie to ma znaczenie, czy ktoś ma prestiż, czy nie? Co to może zastąpić? Nawet jeśli nie wyrobiliście sobie żadnych pojęć na Mój temat i potraficie okazać Mi całkowite posłuszeństwo, co z tego? Czy to by oznaczało, że mógłbym mówić lub działać mniej niż teraz? To wszystko niczego nie zastępuje. To oczywiście jest drugorzędne; zasadnicze jest to, że Mnie osobiście te rzeczy nie obchodzą. Nie wiem, dlaczego Mnie nie obchodzą; po prostu nie lubią zaprzątać sobie nimi głowy. Gdy robię coś dla was, czy chodzi o sprawy w waszym życiu, sprawy dotyczące waszego życiowejścia lub sprawy dotyczące waszego przeznaczenia i waszej przyszłości, czy też chodzi o wypowiadanie słów lub robienie konkretnych rzeczy, nigdy się nie zastanawiam: „Czy jest ktokolwiek, kto jest Mi głęboko wdzięczny za kulisami? Czy jest ktokolwiek, kto wylega łzy wdzięczności? Czy ktokolwiek pamięta Moją dobroć w podzięce za te rzeczy?”. Naprawdę nie zaprzątam sobie głowy takimi rzeczami i nie próbuję się niczego na ich temat dowiedzieć. Z jednej strony, gdy się gromadzimy na Moje omówienie, nigdy nie pytam o te rzeczy; z drugiej strony, gdy omawiam z wami pracę, też o te rzeczy nie pytam. Bez względu na to, z którym zespołem się spotykam, po prostu pytam: „Jak wam idzie ostatnimi czasy? Czy są jakieś problemy, których nie potraficie rozwiązać? Czy jesteście w stanie uchwycić zasady, gdy wykonujecie wasze obowiązki?”. Po prostu rozmawiam o tych sprawach. Nie dbam o to, jaki wpływ pośród was wywierają Moje słowa i to, co robię, ilu ludzi jest Mi wdzięcznych, ilu nie jest albo jak mogę się poprawić w tej pracy, żeby więcej ludzi czuło wdzięczność; Ja takich rzeczy nie robię. Dowiaduję się, jak radzicie sobie z obowiązkami oraz wskazuję na wasze problemy i odchylenia, dopilnowując, byście je rozwiązali i skorygowali, tak aby móc dobrze wykonywać pracę. Jeśli niektórzy tego nie doceniają albo nie kupują, nic na to nie poradzę; ile mogę, tyle robię. W waszym codziennym życiu zrobiłem, co mogłem, by o was zadbać i wam pomóc. Jeśli kilka osób odczuwa niezadowolenie, nic nie mogę zrobić; po prostu ich osobiste wymagania są zbyt wygórowane. Ja tylko raz po raz podkreślam, jakich zasad dom Boży przestrzega, czyniąc to, i jaki ma w tym cel, i to wystarczy. Gdy dokądś idę i widzę ludzi prowadzących omówienie, rozprawiających o tym, co Bóg mówi i robi, od razu wychodzę. Nie podsłuchuję. Nie odczuwam ciekawości i się nie zastanawiam: „Co wy o Mnie mówicie? Czy mówicie o Mnie źle? Czy mówicie o Mnie coś, co opiera się na pojęciach? Jeśli tak, to zrobię wszystko, co możliwe, by cię zgnębić i sprowadzić do parteru”. Ja takich rzeczy nie robię; możecie mówić, co wam się podoba. Nauka poznawania Boga zabiera dużo czasu; nie dzieje się to z dnia na dzień. To, czy wasze omówienie poznania Boga jest skażone pojęciami, czy też jest waszym autentycznym rozumieniem, nie wiąże się z tym, co słuszne bądź niesłuszne; wiąże się jedynie z tym, czy jest w zbieżności z prawdą. Toteż jeśli wasze omówienie jakiegoś tematu zawiera wypaczenia, mogę je dla was skorygować. Jeśli pojawiają się jakieś pojęcia i wyobrażenia, możemy je omówić. Jeśli to, co omawiacie, jest w całości właściwe i zbiega się z prawdą, ale jest tylko trochę płytkie, to po prostu zyskujcie poznanie stopniowo.

Czy teraz rozumiecie ten aspekt – to, że Bóg nie wyciąga informacji od ludzi? (Tak). Nie wyciągam informacji od ludzi, czyli gdy rozmawiam i komunikuję się z wami, robię to z pozycji zwyczajnego człowieka. Nie jestem dominujący ani protekcjonalny i cię nie tłamszę. Moja zasada dotycząca interakcji z tobą jest następująca: rozmawiam z tobą szczerze i prosto z serca, bez kuszenia ani wyciągania od ciebie informacji. Innymi słowy, nie zastawiam na ciebie pułapek ani nie mówię rzeczy pokrętnych. Chodzi o to, że jeśli coś nie jest głównym tematem, mogę wygłosić ogólne, podsumowujące stwierdzenie i przejść dalej, nie wdając się w szczegóły, ale nie będzie to też pokrętne. Oznacza to, że słowa, które wypowiadam, nie kuszą was do tego, by zwrócić myśli w niewłaściwym kierunku, by grzeszyć, by się zdegenerować, by wyrobić sobie pojęcia na temat Boga, by opacznie Go rozumieć i mieć się przed Nim na baczności, nie mówiąc już o tym, że Moje słowa nie budzą w tobie sceptycznego nastawienia względem jakiegoś aspektu prawdy. W tym, co mówię, nie słów takich, które wypowiedział szatan: „Jeśli zjecie, raczej nie umrzecie” – to „raczej nie” jest kusicielskie w swej naturze. Gdy do was mówię, nie używam żadnych kusicielskich słów, takich jak „raczej nie”. Możecie sprawdzić, czy są jakiekolwiek tego typu słowa we wszystkich omówionych przeze Mnie treściach. Są słowa, których prawdopodobnie nie możecie być pewni lub których nie rozumiecie dokładnie, a mianowicie słowa takie jak „być może” i „przypuszczalnie”. Możecie nie zdawać sobie sprawy z Moich zasad lub powodów, dla których używam takich słów. Mam powód, dla którego używam takich słów. Chodzi o to, że rozmaite aspekty prawdy, które omawiamy, nie są skierowane do jednego typu osoby ani do jakiejś konkretnej osoby, lecz skierowane są do wszystkich ludzi podążających za Bogiem i przyjmujących słowa Boże. Mówię „do wszystkich” i to obejmuje stany, w jakich znajdują się wszelkiego rodzaju różni ludzie. Inaczej mówiąc, ten sam problem obejmuje stany wielu typów ludzi w różnych warunkach i różnych okolicznościach, więc wyrazić to można jedynie za pomocą słów „być może” i „przypuszczalnie”. Co oznaczają te słowa? Oznaczają, że być może znajdujesz się w tym stanie, być może znajdujesz się w innymi stanie, być może jesteś w takim środowisku, a być jesteś w innym środowisku. Jednak to „być może” nie ma przekazywać niepewności; oznacza to raczej, że to, co jest mówione, dotyczy jedynie niektórych ludzi. Te słowa, „być może” i „przypuszczalnie”, nie mają kusicielskiego sensu słów „raczej nie” wypowiedzianych przez szatana; używam tych słów, by zapewnić zindywidualizowane omówienie, pomagając ci rozpoznać, w jakim jesteś wstanie i w jakim środowisku. Właśnie dlatego, że staję przed tak wieloma grupami ludzi i rozmaite stany, w jakich ludzie się znajdują, są tak złożone, mogę jedynie wyrażać się za pomocą „być może” i „przypuszczalnie”, a potem pozwolić was dostrzec, gdzie wy pasujecie. Czy rozumiecie tę kwestię? (Tak). Skoro zatem już ją rozumiecie, przejdźmy do następnego tematu.

Jest jeszcze jeden temat związany z tym, że Bóg wcielony nie kusi ludzi, a mianowicie: On nie podżega ludzi – On nigdy nie będzie cię podżegał, żebyś coś zrobił. Za tym podżeganiem, o którym tu mowa, kryją się rzeczy niesprawiedliwie, niesłuszne lub niedorzeczne albo złe uczynki, które sprawiają, że robisz się zwyrodniały, stawiasz opór Bogu i odwracasz się od właściwej ścieżki. Gdy Bóg wcielony rozmawia, styka się i przebywa z wami oraz was prowadzi, słowa, które wypowiada, i dzieło, którego dokonuje, są w całości nakierowane na to, by przyprowadzić was przed oblicze Boga i przywieść na właściwą ścieżkę. Każde słowo, jakie On wypowiada, służy temu, byście lepiej zrozumieli prawdę dotyczącą faktów, byście mogli poznać ludzi, wydarzenia i spraw z prawidłowego punktu widzenia i prawidłowej pozycji oraz byście potrafili trafniej zrozumieć intencje Boga i standardy, jakich spełnienia On wymaga. Ani jedno słowo wypowiadane przez Boga nie was podżegać do sprzeciwiania się Bogu albo do wytoczenia walki szatanowi, dokonując przy tym bezsensownych poświęceń. Gdy idzie o to, jak ludzie powinni traktować Boga, intencją Boga jest to, by ludzie potrafili się Mu podporządkować i traktować Go z perspektywy istoty stworzonej. Bez względu na to, co się wydarza, przede wszystkim ludzie powinni mieć nastawienie polegające na przyjmowaniu wszystkiego jako pochodzącego od Boga i na podporządkowywaniu się Bogu z perspektywy istoty stworzonej. Tak przedstawia się to pod kątem pełnego obrazu; oczywiście jest to również cel przyświecający wszystkim Moim słowom i zasada, której przestrzegania od was wymagam. Co do tego, jak traktujecie szatana, świat, wrogie siły prześladujące was lub kogokolwiek innego, kto was prześladuje, zasada, której przestrzegania od was wymagam, to kierowanie się mądrością. Dokładnie tak, jak powiedział Pan Jezus: „Bądźcie więc roztropni jak węże i niewinni jak gołębice” (Mt 10:16). Musisz podporządkowywać się Bogu jak gołębica i wykazywać się mądrością węża w tym, jak traktujesz ten świat, tych, którzy są twoimi wrogami, złych ludzi, potężne wrogie siły i potężne reżimy, które są wrogie Bogu. Mówiąc bardziej praktycznie, gdy idzie o napotykanie złych ludzi i antychrystów w kościele lub gdy idzie o konfrontowanie się z zewnętrznymi wrogimi siłami, omówiliśmy konkretne mądre rady i sposoby ich traktowania. Te sposoby ich traktowania i konkretne zasady praktyki z jednej strony pomagają ci wiedzieć dokładniej, jak postępować i jakich zasad przestrzegać, by być zgodnym z intencjami Boga, co jest ważne. Z drugiej strony mają one was chronić – zapewnić wam osobiste bezpieczeństwo i chronić was przed ulegnięciem pokusie, przed byciem skuszonymi przez szatana, byciem przyłapanymi przez szatana i byciem porwanymi przez szatana, a także przed popadnięciem w trudne sytuacje, ulegnięciem zniechęceniu i słabości oraz przed brakiem wiary, by podążać za Bogiem, w wyniku nękania i kontrolowania was przez wrogie siły – krótko mówiąc, chodzi o to, by chronić was w każdy możliwy sposób. Uczę was mądrości i drogi, jaką powinniście kroczyć, po to, by umożliwić wam solidne trzymanie się waszego właściwego miejsca, udane wykonanie obowiązków, jakie Bóg wam powierzył, w sposób spełniający standardy oraz dobre kroczenie tą ścieżką. Jeśli ulegniesz pokusie, wpadniesz w rozmaite tarapaty lub szatan cię usidli lub okrąży albo staniesz przed trudnymi sytuacjami lub w obliczu zagrożenia życia, to nie będzie ci łatwo wykonać obowiązki, jakie Bóg ci powierzył, ani dążyć do prawdy, by dostąpić zbawienia. To, czy dostąpisz zbawienia, będzie wielką niewiadomą, znakiem zapytania – stanie się to dla ciebie problemem. Mówię wam zatem, byście byli niewinni jak gołębice i roztropni jak węże. Bycie roztropnym jak węże jest bardzo ważne; pozwala ci to traktować z mądrością i zasadami rozmaitych złych ludzi, antychrystów, rozmaite niedorzeczności i herezje oraz rozmaite siły prześladujące cię i gnębiące, byś mógł bezpiecznie i z powodzeniem dotrzeć do końca ścieżki i mieć nadzieję na dostąpienie zbawienia. Toteż na ogół, gdy dom Boży napotyka sprawy pociągające za sobą kontakty z zewnętrznym światem, powierza je braciom i siostrom wykazującym się mądrością i doświadczeniem w rzeczywistym świecie. Co do tych, którzy są młodzi i mają niedojrzałą postawę, albo tych, którzy są głupi i nie mają doświadczenia w rzeczywistym świecie, albo nawet co do niektórych ludzi z zamętem w głowie, nie zachęcamy ich, by załatwiali takie sprawy, i dom Boży im takich spraw nie powierzy. Niektórzy ludzie na pozór wydają się odważni i zdolni, ale tak naprawdę całkiem brak im mądrości. Jak to się nazywa, gdy komuś brakuje mądrości, a nie brakuje śmiałości? Nazywa się to brawurą; mówiąc potocznie, ktoś taki to narwaniec. Jeśli pójdzie on załatwić sprawy wymagające kontaktów ze światem zewnętrznym, problemy na pewno się pojawią. Gdy więc chodzi o sprawy wymagające kontaktów ze światem zewnętrznym i jeśli kościół musi się nimi zająć, znajdujemy do tego odpowiednich ludzi. To podejście jest bardzo dobre. Czy jest to człowiek, którym posługuje się Duch Święty, czy też Ja, nigdy nie polecamy wam wychodzić na ulice, żeby demonstrować i protestować, a tym bardziej nie wymagamy od was, żeby propagowali prawa polityczne lub głosili ewangelię jakimś sławnym ludziom; dom Boży nigdy czegoś takiego nie robi. Czy widziałeś kiedykolwiek, żeby dom Boży robił takie ustalenia dotyczące pracy? (Nie). Nawet jeśli chodzi o głoszenie ewangelii, to jest ona głoszona tym w świecie religijnym, którzy łakną prawdy; nie ma potrzeby zwracać uwagi na faryzeuszy i tych, którzy najadają się chlebem do syta. Dom Boży nigdy nie podżega was, byście ryzykowali, ani nie pozwala wam ulegać pokusie lub wpadać w sidła szatana; innymi słowy, nie wpycha was w ognistą otchłań, ale robi wszystko, co możliwe, by chronić was, korzystając z możliwości i zasobów aktualnie dostępnych dla domu Bożego. Widzisz, czyż nie tak właśnie dom Boży postępuje? (Tak). Na przykład, jeśli wybuchnie pożar, trzeba wezwać strażaków do jego ugaszenia, a bracia i siostry powinni się szybko ewakuować; bezpieczniej jest zostawić zawodowcom walkę z pożarem. To ma was chronić przed podejmowaniem ryzyka, uleganiem pokusie i wpadnięciem w sidła szatana. Na podobnej zasadzie Bóg pozwala na pojawienie się w kościele rozmaitych negatywnych postaci takich jak antychryści, źli ludzie i niedowiarkowie. Moje omówienia mają pomóc wam nauczyć się rozeznawać co do nich, potem uczę was, jakich metod używać w ich traktowaniu, i na koniec dom Boży ustanawia zarządzenia administracyjne dotyczące sposobu obchodzenia się z tymi ludźmi, klasyfikując ich według rodzaju i usuwając antychrystów, złych ludzi, niedowiarków i tych, co powodują zakłócenia i niepokoje, po jasnym rozeznaniu się co do nich, byście mogli wykonywać swoje obowiązki ze spokojnym umysłem. Powiedzcie Mi: jak dom Boży sobie radzi z tym elementem pracy? (Dobrze sobie radzi). Po dobrym wykonaniu tej pracy nie ma już ludzi powodujących zakłócenia i niepokoje w kościołach w różnych krajach i życie kościoła napełnia się spokojem. Gdy tylko źli ludzie zostają usunięci, w kościele od razy zaczyna panować spokój. Serca większości ludzi uspokajają się, mogą oni się normalnie gromadzić, porządek życia kościoła się normalizuje i różne rodzaje pracy mogą też być realizowane normalnie. Jeśli więc spojrzeć na to z tej perspektywy, czy prawda sprawuje władzę w domu Bożym? (Tak). Dom Boży wykonuje tę pracę, by pozwolić większości ludzi, którzy chcą dążyć do prawdy, którzy potrafią przyjmować prawdę i którzy mają odrobinę szczerości w podejściu do obowiązków, wykonywać obowiązki, słuchać kazań i dążyć do prawdy ze spokojnym umysłem – tak to wygląda od strony pracy kościoła. Dodatkowo, jeśli chodzi o Mnie, gdy mam z wami styczność i załatwiam sprawy, czyż nie jest tak, że wszystko, co wam zapewniam, ma na celu waszą maksymalną ochronę? (Jest tak). Czy podżegałem was, byście robili rzeczy, jakie robią źli ludzie, lub kroczyli ścieżką, jaką kroczą źli ludzie? (Nie). Z jednej strony zaopatruję was w prawdę, byście mogli zrozumieć prawdozasady, przejrzeć rzeczy na wylot, rozeznać się co do różnych rodzajów ludzi, traktować różnych złych ludzi z mądrością i trzymać się od nich z daleka. Z drugiej strony, gdy napotykacie zagrożenia, mówię wam, jak sobie z nimi radzić. Mówię wam, jak – na fundamencie podporządkowania się Bożym rozporządzeniom – nie ulec pokusie szatana i nie wpaść w jego sidła, oraz mówię wam, żebyście nie byli głupi, a jeśli widzicie coś, co doprowadzi do nieszczęścia, żebyście trzymali się z daleka i omijali to szerokim łukiem. Nigdy was nie podburzam, nie podżegam ani nie zachęcam, żebyście szli w niebezpieczne miejsca; mówię raczej, że jeśli w mieście, gdzie teraz mieszkacie, jest niebezpiecznie i będziecie tam prześladowani, to powinniście uciec do innego miasta. Widzisz, czy w ten sposób nie masz ścieżki praktyki? (Mam). Nigdy nie powiedziałem: „KPCh gnębi i nęka nas tak bardzo, a ta ludzkość jest tak nikczemna, że nie może nas tolerować, więc musimy z nimi walczyć! Wyjdźcie na ulice z hasłami i transparentami, by demonstrować, i obnażcie ciemność i zło tego świata!”. Nigdy czegoś takiego nie mówiłem ani was o coś takiego nie prosiłem. Powiedziałem tak dużo tylko po to, by pomóc wam przyjąć prawdę i do niej dążyć, a także często mówię wam, że bez względu na to, gdzie mieszkacie, musicie postępować stosownie do reguł, działać sumiennie, przestrzegać prawa i nie wolno wam pozwolić, by niewierzący na czymś was przyłapali, ani nie wolno wam robić problemów. Nie bierzemy udziału w polityce niewierzących ani nie antagonizujemy władz rządowych. Po prostu wykonujemy swoje obowiązki, robiąc to dobrze i kończąc pracę, którą powinniśmy wykonać, bez przyciągania uwagi, dając dobre świadectwo o Bogu. To jest rzecz absolutnie konieczna; nie ma potrzeby, byśmy zajmowali się czymkolwiek innym. Czy nie to właśnie wam powiedziałem? (Tak). Dążymy do poznania tego świata, do poznania złych trendów i do poznania skażonej istoty zepsutej ludzkości nie po to, by iść pod prąd lub przeciwstawiać się jakiemukolwiek krajowi czy rządowi, ale po to, by lepiej zrozumieć prawdę i jeszcze bardziej utwierdzić się w tym, że słowa Boże są prawdą. Poznajemy te rzeczy po to, aby móc podporządkować się Bogu, wkroczyć na właściwą ścieżkę i przyjąć Boże zbawienie. Ciemność świata nie ma z nami nic wspólnego – pożegnaliśmy się z nim, czyż nie? Czy macie jasność co do tego aspektu, że Bóg nie podżega ludzi? (Tak). Omawiam z wami ten aspekt – to, że Bóg nie podżega ludzi – głównie po to, by powiedzieć wam, że we wszystkim, co robicie, musicie jasno wiedzieć, jakie są zasady waszych działań. Cokolwiek robicie, nie ulegajcie impulsywności ani chwilowej odwadze, by walczyć z ludźmi lub żądać wyjaśnienia; musicie raczej trzymać się zasad we wszystkim, co robicie, i starać się podążać drogą Boga, starać się postępować zgodnie z prawdozasadami i intencjami Boga oraz postępować zgodnie z intencjami Boga. Czy macie jasność co do tego aspektu? (Tak). To, co czyni i przejawia Bóg wcielony, nie służy do podżegania was; ten aspekt również powinniście poznać. Oczywiście gdy już go poznacie, powinniście być bardziej pewni tego, jaką ścieżką powinniście kroczyć i jaką drogą podążać, a nie tylko mieć doktrynalną wiedzę na ten temat i na tym poprzestać.

W zakresie tematu dotyczącego tego, że Bóg wcielony nie kusi ludzi, mieści się kolejny konkretny przejaw, a mianowicie taki, że On nie podburza ludzi. Istnieją podobieństwa między tym, że On nie podburza ludzi, a tym, że ich nie podżega. Nie będę się zagłębiał w te podobieństwa, ale krótko omówię różnice. Rozeznając się co do różnych rodzajów ludzi w kościele – co dotyczy rozeznawania się co do antychrystów, złych ludzi i różnych ludzi zakłócających i zaburzających pracę domu Bożego – z jednej strony musicie mieć rozeznanie co do charakteru tych ludzi i musicie ich odrzucić. Dodatkowo dom Boży ma odpowiednie sposoby obchodzenia się z tymi ludźmi. Przede wszystkim powinniście znać skażone skłonności i skażoną istotę różnych rodzajów ludzi oraz móc poznać istotę ludzi. Gdy już poznasz to wszystko, powinieneś nie być kimś tego typu, nie powinieneś robić tego rodzaju rzeczy i powinieneś też dostrzec u siebie stany i przejawy – jak również konkretne intencje, pobudki i zapatrywania kryjące się za twoimi działaniami – które są takie same jak u nich, i się ich wyzbyć. Celem rozeznawania się co do takich ludzi nie jest podburzanie jednej grupy ludzi do zaatakowania innej grupy ludzi ani nie jest nim angażowanie się w walki frakcyjne; czy ta kwestia jest jasna? (Tak). Widzisz, gdy omawiamy niektóre sposoby zachowania i przejawy widoczne u antychrystów i złych ludzi podczas formalnych zgromadzeń, nigdy nie wymieniamy imion i nazwisk ludzi; mówimy jedynie o tym, co przejawiają, a następnie obnażamy i analizujemy istotę niektórych ich sposób zachowania i zapatrywań, by na koniec scharakteryzować ich istotę. Co do celu i intencji omówienia, chodzi o to, by pomóc wam być w stanie poznać i wyraźnie dostrzec prawdziwe oblicze szatana i jego istotę oraz by pomóc wam wyraźniej sobie uświadomić, jakiego rodzaju ludzi Bóg miłuje, a jakiego rodzaju ludzie budzą w Nim odrazę. Dodatkowo chodzi o to, byście osobiście sobie uświadomili, jaką ścieżką należy kroczyć. Powinniście mieć się na baczności przed tym rodzajem ludzi, w których Bóg nie ma upodobania, i musicie odrzucić ich niewłaściwe sposoby postępowania oraz powinniście też wyzbyć się ich niedorzecznych myśli i zapatrywań. Celem naszego omawiania tych kwestii jest po pierwsze to, by nie podburzać was do atakowania takich ludzi. Nawet jeśli poprzez omówienie ludzie zyskują rozeznanie co do nich, zaczynają w sercach odczuwać do nich niechęć i stają się zdolni do tego, by ich odrzucić i się z nimi nie zadawać, takie omówienie nie ma podburzać ludzi do czegokolwiek. Innymi słowy, omawianie tych kwestii i tematów nie ma nic wspólnego z kampaniami obliczonymi na dręczenie ludzi lub z walkami stronnictw i frakcji w niewierzącym świecie. Ludzie angażują się w walki frakcyjne przez wzgląd na władzę, pragnienie i osobiste interesy. My tymczasem omawiamy, demaskujemy i rozeznajemy się co do niektórych ludzi w ten sposób, byś mógł lepiej zrozumieć prawdę. Celem takiego omówienia jest przyprowadzenie cię przed oblicze Boga i sprawienie, że będziesz kroczył właściwą ścieżką, rozeznawał się co do rzeczy pozytywnych i negatywnych oraz bardziej rozwinął zdolność odróżniania tego, co słuszne, od tego, co niesłuszne. Co do tego, kto zostanie zdemaskowany poprzez takie omówienie, jeśli potrafi odczuć wyrzuty i ma skruszone serce, to Bóg go przyjmuje bez względu na to, czy ludzie go przyjmują. Co to znaczy, że Bóg go przyjmuje? Znaczy to, iż Bóg przyjmuje jego skruchę; jeśli on okazuje skruchę, Bóg go nie potępi. Jednak dość rzadko się zdarza, że ludzie okazują skruchę, zgadza się? (Tak). Jeśli dopuścili się zła i popełnili występki, też powinniśmy im pomóc. Nie możemy całkowicie skreślać takich ludzi, decydować, że są beznadziejni i nie można dawać im więcej szans, a następnie usuwać ich z kościoła; nigdy nie stosowaliśmy takiego podejścia. Dom Boży ustanowił kościoły pełnoetatowe, kościoły na część etatu, zwykłe kościoły i grupy B; jeśli ludzie nie okażą się całkowicie beznadziejni, dostaną szanse na okazanie skruchy. Nawet jeśli wielu ludzi przejawiało to samo, co antychryści i wielki czerwony smok – czyli te przejawy są tego samego rodzaju – ich też po prostu nie usunęliśmy. Jedyny wyjątek stanowią antychryści, których sytuacja jest wyjątkowo poważny, którzy zwiedli wielu braci i sióstr oraz doprowadzili do takich strat w pracy kościoła, które są zbyt poważne, by wyceniać je w jakiejkolwiek formie pieniężnej – tacy ludzie są wprost uznawani za antychrystów i wydalani. Pomijając te najpoważniejsze sytuacje, wszystkim innym dajemy szanse na okazanie skruchy i nie uznajemy ich wprost za tych, którzy pójdą na zatracenie. Dajemy im szanse dlatego, że każdy przyjmuje dzieło Boże w dniach ostatecznych po raz pierwszy – to nie jest tak, że oni doświadczali dzieła Bożego przez wiele lat, wysłuchali tak wielu kazań i popełnili liczne występki, a i tak dostają szanse. Jak to zatem jest? Wielu ludzi po raz pierwszy dopuszcza się zła lub robi to niechcący albo są też inne powody stojące za ich działaniami. Bez względu na to, ile jest powodów, tak naprawdę, biorąc pod uwagę rzeczywistą sytuację, oni nie powinni byli dopuścić się zła. Jednak dom Boży wciąż daje ludziom wolną rękę i szanse na okazanie skruchy, a także raz za razem przygląda się temu, co przejawiają. Niektórzy nie okazują skruchy po dopuszczeniu się zła, więc od odsyłani z kościołów pełnoetatowych lub kościołów na część etatu do zwykłych kościołów lub grup B. Jeśli w grupie B nadal nie okazują skruchy, wciąż czyniąc zło i powodując niepokoje, ostatecznie zostają usunięci z kościoła. Każdy, kto jest usuwany, jest usuwany dlatego, że dopuścił się wszelkiego rodzaju złych uczynków i przez wiele lat nie okazał skruchy. Może winić tylko samego siebie za to, że nie przyjął prawdy, bo dom Boży dał mu kilka szans na okazanie skruchy, a on ich nie docenił, pozwalając im przejść mu koło nosa; nie może winić za to nikogo innego. Krótko to ujmując, w jakim celu mówię o tych sprawach? Bez względu na to, co do jakich ludzi się rozeznajemy lub podejmujemy decyzje, cel takich działań nie jest podburzanie ludzi do powstania i dręczenia ich ani podburzanie ludzi do udziału w walkach frakcji czy gangów. Chodzi raczej o to, by pomóc ludziom nauczyć się rozeznawać, przenikać istotę różnych rodzajów ludzi, a następnie wymierzyć zasłużoną karę i odpłatę złym ludziom, tak aby ci, którzy zostali skrzywdzeni, mogli wyciągnąć naukę z bycia świadkami złych uczynków tych ludzi, wiedzieli, jak się rozeznawać co d ludzi, i zrozumieli aspekt prawdy. Dlatego gdy omawiam z wami to, co konkretnie przejawiają ludzie czyniący zło, nie chodzi o to, by was podburzyć do nienawiści wobec nich, a potem pozyskać was, byście we Mnie wierzyli i bardziej Mi ufali; to nie jest Mój cel. Co więcej, omawiam z wami tylko ich sposoby postępowania, które przejawiają w widoczny sposób; nie mówiłem wam o wielu konkretnych przejawach potajemnych, z jakimi w ich przypadku mamy do czynienia. Choć czasami, gdy gawędzę z niektórymi spośród was i ten temat się pojawia, mówię trochę więcej. Moim celem nie jest podburzanie was lub sprawienie, że powstaniecie i na nich doniesiecie, lecz to, by pomóc wam nauczyć się rozeznawać co do ludzi zgodnie z prawdą i poznać dokładnie zasady stosowane przez dom Boży w zakresie traktowania ludzi. Te zasady są uczciwe i sprawiedliwe; nie chodzi w nich o dręczenie ludzi – Moim celem jest pomóc ci zrozumieć to w twoim sercu. W ten sposób nawet jeśli odwołuję się do bardziej konkretnych szczegółów, nie chodzi o to, by cię podburzać; jeśli rzeczywiście masz rozeznanie co do demaskowanej osoby, to tyle ci wystarczy. Niektórzy są bardzo popędliwi i zawsze chcą walczyć. Ja mówię, że to niewłaściwe – załatwiaj sprawy bezstronnie i traktuj ludzi zgodnie z zasadami; nie ma potrzeby wszczynać walki. Jeśli ktoś okazał skruchę, wybaczymy mu i będziemy go traktować jak członka kościoła. Jeśli jednak ktoś będzie wciąż trzymał się swoich pierwotnych niewłaściwych sposobów postępowania, w ogóle nie okazując skruchy, i wciąż będzie próbował się usprawiedliwiać i zrehabilitować, wykłócając się przy każdej okazji, a nawet ferując wyroki i rozpowiadając coś za plecami ludzi, to potraktujemy go jak wroga, nigdy nie będziemy się z nim zadawać i na zawsze zabronimy mu wstępu do kościoła. Czy to jest właściwe postępowanie? (Tak). Czy nie widzicie – od początku do końca, we wszystkich tych sposobach postępowania – że każdy krok przestrzega prawdozasad i że ludzie są traktowani zgodnie z właściwymi zasadami? Czy którekolwiek z tych podejść mają w sobie aktywny element ludzkiej woli? Czy biorą się z popędliwości? (Nie). Czy emocje lub uczucia odgrywają tu jakąkolwiek rolę? (Nie). Czy podejście polegające na dręczeniu ludzi jest kiedykolwiek stosowane? Czy kiedykolwiek celem jest ochrona czyjegoś statusu, reputacji kościoła, czyjejś godności albo Mojej godności i Mojego wizerunku? (Nie). Nigdy tak nie jest.

Bez względu na to, o jaki rodzaj osoby lub o jakiego konkretnego człowieka chodzi, robimy tak, że przekazujemy sprawę kościołowi, który takiego kogoś potraktuje zgodnie z zasadami. W większości przypadków w sprawy takie zaangażowani są bracia i siostry z grup decyzyjnych. Jeśli potrzebny jest udział większej liczby braci i sióstr, to sprawa jest przekazywana także do innych przywódców lub braci i sióstr w różnych kościołach, aby mogli dobrze ją zrozumieć, a następnie zagłosować i wyrazić swoje opinie. Na koniec bracia i siostry decydują, jak obejść się z daną osobą. Ta władza jest przekazywana kościołowi oraz braciom i siostrom; jakkolwiek kościół załatwi daną sprawę, odbędzie się to zgodnie z waszą decyzją. Jakie są zatem zasady, wedle których bracia i siostry traktują różnego rodzaju ludzi? Ludzie są oceniani zgodnie z zasadami omawiamy w ciągu tych wszystkich lata przeze Mnie i przez człowieka, którym posługuje się Duch Święty. Po załatwieniu sprawy zgłosicie Zwierzchnictwu, co się stało. Ja się temu przyjrzę, a następnie to samo uczyni człowiek, którym posługuje się Duch Święty; obaj to sprawdzimy. Czasem widzę, że poradziliście sobie z sytuacją stosunkowo właściwie, a czasem rezultat niezbyt odpowiada temu, co zamierzyłem. Niektóre osoby są traktowane surowiej, niż zamierzyłem, a inne, rzecz jasna, są traktowane lżej, niż zamierzyłem. Ja jednak nigdy nie robię żadnych sugestii; szanuję wasze decyzję i przekazuję tę władzę wam i kościołowi. Dlaczego wam ją przekazuję? Słuchaliście kazań i omówień przez tak wiele lat – wierzę, że większość z was ma kryterium oceny złych ludzi i złych uczynków popełnionych przez tych, którzy szkodzą interesom domu Bożego oraz interesom braci i sióstr. Jeśli chodzi o to, jak traktować te osoby, ponad osiemdziesiąt procent ludzi powinno mieć w swoich sercach skalę i wiedzieć, jak je oceniać i odpowiednio je traktować. Nawet jeśli występują drobne odchylenia w takim traktowaniu ze strony niektórych przywódców i pracowników, ogólny kierunek nie będzie niewłaściwy; to jest pewne. Na czym się to opiera? Na tym, że zrozumieliście słowa, które do was wypowiedziałem, oraz zapatrywania, których was uczyłem i którymi was zaopatrywałem przez te wszystkie lata; wiecie, co robić, a Ja w was wierzę. Dlatego, sądząc po tych sytuacjach, bez względu na to, u jakiego rodzaju osoby występują przejawy omawiane i obnażane przez dom Boży lub jakiego rodzaju osoby dotyczą jego decyzje, w żadnym razie nie ma to nic wspólnego z tego typu podburzaniem, o jakim się mówi w niewierzącym świecie. Bez względu na to, jakiego rodzaju osoby lub jakiej konkretnej osoby dotyczą decyzje domu Bożego, takie jej traktowanie nigdy nie jest kampanią; raczej jest tak, że źli ludzie, którzy czynią zło, sprzeciwiają się Bogu i stawiają Mu opór, zostaną niechybnie zdemaskowani. Jest to nieuchronny rezultat. Na dodatek, z perspektywy Boga, tak oto Bóg przygotowuje lekcje i okoliczności – raz za razem – dla każdej osoby dążącej do prawdy i dla każdej osoby podążającej za Nim. Jest to dla ciebie sposobność, byś poznał dzieło Boże i rozeznał się co do złych ludzi, a także twoja powtarzalna praktyka prawd, które pojąłeś i zrozumiałeś. Przyjmowanie tego, co się dzieje, od Boga oznacza wyciąganie nauki; to jest aż tak proste. Te sytuacje są dla ciebie doskonałymi okazjami do wyciągnięcia nauki i rozeznania się co do złych ludzi. Gdyby Bóg nie postawił na twojej drodze tych złych ludzi i antychrystów oraz nie pozwolił ci na własne oczy ujrzeć, jak ci źli ludzie czynią zło i sprzeciwiają się Bogu, to te Moje wieloletnie omówienia dotyczące rozeznania się co do złych ludzi i antychrystów mogłyby być dla ciebie jedynie swego rodzaju doktryną. Miałbyś poczucie, że w kościele nie ma ludzi aż tak złych, i w twoim sercu te słowa zawsze byłyby opatrzone znakiem zapytania. Choć byś im nie zaprzeczał, zawsze traktowałbyś je jako swego rodzaju doktrynę. Jeśli jednak faktycznie pojawiają się źli ludzie i antychryści oraz rzeczywiste przykłady maja miejsce, to autentycznie zdasz sobie sprawę: „Czyli to w ten sposób szatan traktuje Boga. Czyli szatan i antychryści aż taką niechęć czują do prawdy i aż tak bardzo prawdy nienawidzą. Czyli szatan i diabły są aż tak nikczemni, fałszywi i zachłanni oraz w ten sposób sprzeciwiają się Bogu. Bóg mówi, ze szatan nigdy nie przyjmuje prawdy i że odczuwa do niej niechęć i jej nienawidzi; teraz to ujrzałem na własne oczy. Ci źli ludzi i antychryści zatwardziale kłamią. Nawet mając fakty przed oczami, wciąż próbują się wykłócać; oni naprawdę są żywymi szatanami! Szatani tak naprawdę nigdy nie zmieniają swojej natury!”. Bóg stawia na twojej drodze tych ludzi, te wydarzenia i te sprawy, by pomóc ci wyciągnąć naukę. Czy to jest jasne? (Tak). Dlatego bez względu na to, których ludzi dom Boży usuwa i co do których podejmuje decyzje, i bez względu na to, kogo demaskuje i co do kogo się rozeznaje, natura tego jest inna niż natura wewnętrznych walk lub kampanii dowolnej grupy czy siły w świecie. Przynajmniej to z Bożych rozporządzeń wynika wszystko to, co dzieje się w domu Bożym. Gdy przychodzi czas, Bóg aranżuje te sytuacje, by pozwolić złych ludziom pojawić się i działać, a potem sprawia, że zostają obnażeni i zdemaskowani, tak by lud Boży mógł wyciągnąć z tego naukę. Gdy widzą oni, co się dzieje, omawiają to. Poprzez omówienie wszyscy zyskują coraz większe poznanie i rozeznanie oraz coraz bardziej czują, że źli ludzie nie miłują prawdy, że wręcz czują do niej niechęć i jej nienawidzą oraz że są żywymi szatanami. Teraz widzą wyraźnie naturoistotę złych ludzi, bo są dostępne rzeczywiste przykłady. Wszystko, co w tym względzie robi dom Boży, jest tym, czego wszyscy wybrańcy Boży muszą doświadczyć w ramach zbawiania ludzi przez Boga. Patrząc całościowo, wszystko to są Boże rozporządzenia, więc nie jest to kampania. Gdy te rzeczy się dzieją, słowa, które do was mówię, są takie same jak w każdym innym kazaniu czy omówieniu dla was przeznaczonym – są rodzajem zaopatrywania. Innymi słowy, Bóg aranżuje coś takiego w ramach większego środowiska – a jaką rolę Ja tu odgrywam? Ja po prostu wyciągam do was pomocną dłoń. Gdy nie macie wyraźnego obrazu lub poznania tej sprawy, omawiam prawdę, by wam pomóc, doradzić i udzielić wskazówek. Jakich wskazówek udzielam? Takich, które umożliwiają wam wyraźne dostrzeżenie sedna danej sprawy i istoty danego problemu. Dzięki kilku prostym wskazówkom i podpowiedziom od razu zyskujecie jasność i wiecie, co się dzieje. Dzięki tej niewielkiej pomocy łatwo zdajecie egzamin, jakim była ta sprawa, tak jak sobie tego życzyliście, i udzielacie Bogu zadowalającej odpowiedzi. Macie rozeznanie co do tej złej osoby, już nie oddajecie jej czci, już nie dajecie się jej zwodzić i już nie wierzycie w diabelskie słowa przez nią wypowiadane. Doskonale wiecie, kim ona jest: zatwardziale kłamie, nigdy nie przyjmuje prawdy i jest diabłem. Ta sprawa jest skończona. Wcześniej oddawaliście jej cześć w dość dużym stopniu i czuliście, że jest ona kimś, kto szczerze pragnie Boga. Teraz się co do niej rozeznaliście i ustaliliście, że tego rodzaju osoba nie może dostąpić zbawienia i jest wrogiem Boga. Bez względu na to, co się dzieje w kościele lub do jakich rzeczy dochodzi w waszej pracy, poprzez całe dzieło, jakiego dokonuję, i wszystkie słowa, jakie wypowiadam, po prostu nieustannie ciągnę was i wlokę za sobą, robiąc, co w Mojej mocy, by przyprowadzić was przed oblicze Boga i wprowadzić na właściwą ścieżkę oraz pomóc wam zrozumieć i zyskać prawdę, byście nie byli już głupi czy ślepi oraz byście nie ulegali już popędliwości ani nie trzymali się waszych starych pojęć w tym, jak podchodzicie do jakichkolwiek ludzi, wydarzeń i spraw. Bez względu na to, jakie rezultaty przyniosą w was cel i zamysł Mojego mówienia, krótko mówiąc, mam tylko jeden cel i kierunek, czyli przyprowadzić was przed oblicze Boga i umożliwić wam zajęcie waszego właściwego miejsca jako istoty stworzone. Dlatego nie jest to podburzanie. Podburzanie wiąże się z knowaniami i celami ludzkiej woli, osiągającej swoje cele za kulisami poprzez skłanianie innych do podjęcia ryzyka. Czy zatem tym, co Ja robię, jest podburzanie was? (Nie). Gdy zyskaliście prawdę i wyciągnęliście jakąś naukę, jestem zadowolony; nie mam żadnych innych intencji. Czy robię to przez wzgląd na swoje samolubne interesy? (Nie). Wręcz przeciwnie – muszę zapłacić cenę, namyślić się i długo mówić, by prowadzić z wami niestrudzone omówienia, robiąc wszystko, co możliwe, by jasno wytłumaczyć wam każdą kluczową kwestię. Na przykład, jeśli jakaś sprawa dotyczy dziesięciu kluczowych kwestii, a ja opuszczę trzy lub pięć z nich, dużo przegapicie. Jeśli tylko pokrótce omówię te dziesięć kluczowych kwestii, to ludzie o małym potencjale zyskają jeszcze mniej; by ludzie o dużym potencjale coś zyskali, te kwestie muszą też być jasno omówione, a w przypadku ludzi o małym potencjale trzeba je omawiać wielokrotnie, by oni je zrozumieli. Dlatego muszę jasno wytłumaczyć wszystkie dziesięć kluczowych kwestii, by wszyscy, rozmawiając i komunikując się między sobą podczas zgromadzeń, stopniowo zyskali wszystkie dziesięć. Dom Boży jest dużą rodziną. Żadna pojedyncza osoba nie jest w stanie w całości zjeść i wypić wszystkich prawd. Każdy musi dzielić się z innymi; musicie stale czytać modlitewnie słowa Boże, dzielić się nimi między sobą i wspólnie je omawiać. Tylko w ten sposób możecie zrozumieć więcej i zrozumieć to bardziej kompleksowo. Toteż życie kościelne jest niezbędne i nie dacie sobie rady bez wspólnego omawiania i dzielenia się. Być może zyskać trzy, cztery lub pięć z tych kluczowych kwestii, gdy je omawiałem, a później, poprzez wzajemne dzielenie się z innymi, możesz zyskać siedem lub osiem. Po kilku kolejnych latach inni też się dzielą i, być może, w miarę jak twoje zyski się kumulują dzień za dniem i miesiąc za miesiącem, zyskasz w końcu wszystkie dziesięć kluczowych kwestii. Tym sposobem Moje słowa nie są wypowiadane na próżno, zgadza się? (Tak). Wy zatem zyskujecie prawdę i wasza postawa dojrzewa – a co Ja z tego mam? Czy liczę na to, że ugotujecie Mi coś smacznego? Albo kupicie Mi ładne ubrania? A może duży dom? Ja nie cenię sobie tych rzeczy. To jest tak jak z Dawidem, który chciał zbudować świątynię dla Boga – czy powiedziałbyś, że o to właśnie Bogu chodziło? Podówczas ludzie tak naprawdę nie rozumieli intencji Boga; w rzeczywistości byli dość głupi. Choć Bóg o to nie prosił, widząc, że Dawid ma takie serce, Bóg przyjął to i milcząco wyraził zgodę. W kontekście tamtego wieku postawa ludzi taka właśnie była; Bóg nie stawiał ludziom wysokich wymagań. Gdyby coś takiego miało się dziś wydarzyć, ludzie okazaliby się wierutnymi głupcami, czyniąc to, i w ogóle nie byłoby to zgodne z prawdozasadami.

Nigdy nie wypowiada słów podburzających ani nie robię rzeczy, które podburzają ludzi. Choć nienawidzę złych ludzi i antychrystów, nie podburzam wszystkich, by powstali, znienawidzili ich i odrzucili. Wszystkie słowa, które wypowiadam, mają umożliwić ludziom zrozumienie prawdy i wyraźne dostrzeżenie prawdy dotyczącej faktów, więc nie można tego nazwać podburzaniem. Bez względu na to, jaki aspekt prawdy omawiam, musicie traktować go prawidłowo i być w stanie prawidłowo go pojąć. Po prostu tak wykonywana jest praca kościoła. Ja niestrudzenie omawiam prawdę i zaopatruję w nią oraz niestrudzenie dzielę się Moim poznaniem prawdy i wglądem w nią, Moimi zapatrywaniami na rozmaite rzeczy, Moim poznaniem różnych rodzajów ludzi oraz Moim ich postrzeganiem i nastawieniem do nich. Moim ostatecznym celem w takim niestrudzonym omawianiu jest umożliwienie wam zrozumienia prawdy i wkroczenia w prawdorzeczywistość. Czy zatem osiągnąłem ten rezultat? Czy dzieło Boże osiągnęło ten rezultat? (Tak). Jest część ludzi, którzy stale boją się, że ich wiara jest błędna; dają się nabrać na bezpodstawne plotki szatana, myśląc, że zostali zwiedzeni i że Ten, w którego wierzą, nie jest Bogiem, ale osobą. Mówisz, że zostałeś zwiedziony, ale czy słowa, które czytasz, nie są słowami Bożymi? Czy słowa Boże nie są prawdą? Czy to nie prawda jest omawiana na zgromadzeniach domu Bożego? Czy możesz zyskać prawdę, wierząc w osobę? Która praca wykonywana przez dom Boży cię zwodzi? Na jakiej podstawie stwierdzasz, że zostałeś zwiedziony? Zostałeś zwiedziony, tylko jeśli to, w co wierzysz, nie jest prawdą. Jeśli to, w co wierzysz, jest prawdą, nie możesz powiedzieć, że zostałeś zwiedziony. Nawet jeśli nie zyskałeś prawdy, nie można powiedzieć, że zostałeś zwiedziony; można jedynie powiedzieć, że nie dążysz do prawdy, że nie jesteś prawą osobą i że sam siebie skrzywdziłeś. Wierzyłeś w Pana przez wiele lat bez zyskiwania prawdy – na czym zatem polegał problem? Bez wątpienia oddawałeś cześć duchownym i podążałeś za ludźmi; to właśnie w rzeczywistości oznacza bycie zwiedzionym. Dom Boży wszystkich traktuje sprawiedliwie. Jeśli chcesz wykonywać swoje obowiązki, dom Boży powierza ci obowiązki, a także pokrywa twoje koszty życia, nie dzieląc z tobą włosa na czworo. Czy nie jest to wywyższenie przez Boga? Czy nie otrzymujesz specjalnych względów? (Otrzymuję). Jaki jest zatem cel powierzenia ci obowiązków? Chodzi o to, byś ty, jako istota stworzona, mógł wejść w trwałą i stabilną relację ze Stwórcą podczas wykonywania swoich obowiązków. Na tym fundamencie Bóg zaopatruje cię w prawdę oraz stawia cię w różnych sytuacjach, byś wyciągnął z nich naukę. Ponadto dom Boży nieustanie omawia z tobą prawdę i zasady dotyczące wykonywania różnych obowiązków. Czy Bóg wkłada dużo namysłu w pomaganie ludziom w zyskaniu prawdy? Czy dom Boży wykonuje dużo pracy w tym celu? (Tak). Z tego wszystkiego ludzie czerpią największe korzyści. Nie dążysz do prawdy, ale jedynie do sławy, zysku i statusu, a mimo to mówisz, że poniosłeś stratę. Czy nie odwracasz kota ogonem, gdy tak mówisz? Czy masz choć krztynę sumienia, skoro tak mówisz? Niektórzy twierdzą: „Wykonywanie obowiązków w domu Bożym jest takie trudne; praca, którą trzeba zrobić, nie ma końca!”. Twoja wydajność przy wykonywaniu obowiązków jest taka niska, więc powinieneś zabrać się do roboty. Zawsze chcesz jeść za darmo, nie wykonując żadnej pracy; nie jest to zgodne z zasadami. Niektórzy zawsze chcą jeść za darmo i nie wykonywać żadnej pracy; jaki jest tu problem? Czy ci ludzie nie są obżartuchami? W swoich poprzednich życia musieli umrzeć z głodu! Przyszli do domu Bożego, chcąc tylko jeść za darmo. Ludzie posiadający sumienie i rozum nie chcą czegoś takiego. Jeśli dom Boży pozwala im najeść się do syta, potrafią odwdzięczyć się za Bożą łaskę i miłość oraz potrafią dobrze wykonywać swoje obowiązki, nie uchylając się od trudów czy zmęczenia. Ludzie pozbawieni sumienia i rozumu, zawsze chcą jeść za darmo. Są przerażeni, że wykonanie niewielkiej pracy może narazić ich na straty, więc jedzą więcej, by wykorzystać dom Boży. Czy tacy ludzie umieją dobrze wykonywać swoje obowiązki? Myślę, że prędzej czy później zostaną wyeliminowani. Niektórzy też mówią: „Praca w domu Bożym jest taka męcząca!”. No cóż, brakuje ci sił. Jeśli nie pracujesz i nie wykonujesz swoich obowiązków, to będziesz musiał wrócić do świata, by zarabiać na życie – czy tam praca nie będzie męcząca? Czy chcesz jeść za darmo w domu Bożym? Dom Boży to nie jest dom opieki ani instytucja charytatywna. Jeśli stale chcesz jeść za darmo, czy nie jesteś pozbawiony sumienia? Nie wchodźmy już nawet w to, ile dom Boży wydał na wasze jedzenie, ubrania i codzienne koszty – tylko jeśli chodzi o prawdę, którą zyskaliście, za co moglibyście ją kupić? Za złoto albo diamenty? Nie ma czegoś takiego, za co moglibyście ją kupić; prawda jest bezcenna. Czy zaopatrując was w prawdę, prosiłem was choćby o jeden grosz? (Nie). Ile Mojej krwi serdecznej muszę poświęcać, głosząc wam kazania? Które z Moich omówień prawdy nie pozwoliło wam czegoś zyskać? Które zgromadzenie było stratą waszego czasu i waszej energii? (Żadne). Potraktowałem was aż nadto w porządku. Ilekroć wygłaszam kazanie, pozwalam wam coś zyskać. Gdy wdaję się z wami w luźną pogawędkę, to nawet jeśli opowiadam dowcip, wszystko to ma pomóc wam zrozumieć prawdę. Toteż mówię bez ustanku, byście mogli stać się zdolnymi do zrozumienia prawdy. Mimo to niektórzy wciąż mówią, że są zwodzeni, wierząc w Boga. Czy są zwodzeni? (Nie). Jedno jest pewne, jeśli chodzi o tych, którzy mówią, że są zwodzeni: nie są owieczkami Bożymi. Nie będąc nimi, nie są w stanie cieszyć się błogosławieństwem zrozumienia prawdy. Powinni cierpieć katusze grzechu i żyć w bólu, z szatanem dręczącym ich wedle woli i wciąż ich deprawującym, a następnie powinni pójść na zatracenie razem z nim; to jest przeznaczenie, na jakie zasługują. Nie będąc owieczkami Bożymi, nie są w stanie cieszyć się tym błogosławieństwem. Gdy tylko czytają słowa Boże, nie są w stanie tego znieść ani sobie z tym poradzić w swoich sercach, tak samo jak niektórzy ludzie, którym przypadł w udziale zły los i którzy nie potrafią znieść błogosławieństw; jeśli mają aż nazbyt dobre życie, umrą młodo. Powiedzcie Mi: gromadzę się z wami na mówienia przez tak wiele lat – czy kiedykolwiek prosiłem was o choćby jeden grosz? (Nie). Niektórzy próbowali osobiście dać mi kilkaset juanów, prosząc, bym kupił sobie jakieś prozdrowotne suplementy. Powiedziałem: „Nie potrzebuję tego, mam wystarczająco dużo. Zatrzymaj pieniądze albo sprawdź, czego potrzebuje kościół, i kup coś dla niego albo sprawdź, kto z braci i sióstr potrzebuje pieniędzy na codzienne wydatki lub podróż, i przekaż te pieniądze. Nie ma potrzeby, żebyś Mi je dawał”. Są też ludzie, którzy osobiście wręczają mi jakieś dobra, a Ja zawsze odmawiam. Od początku aż do teraz nigdy nie wziąłem od nikogo ani jednego grosza i żadnej rzeczy. Niektórzy ofiarowują Mi jakieś przedmioty, a ja przeważnie odmawiam ich przyjęcia. Jeśli rzeczywiście jest to coś, czego potrzebuję, to przyjmę trochę, a potem muszę też wyrazić swoją wdzięczność. Nigdy nie żądałem od nikogo żadnych przedmiotów osobistego użytku. Nie poprosiłbym cię, żebyś Mi coś takiego dał albo przysłał, tylko dlatego, że nosisz ładne ubrania lub dobrze się odżywiasz, a Ja to widzę; nigdy o nic takiego nie prosiłem. Od tak wielu lat gromadzę się z wami na omówienia za darmo. Nie prosiłem was nawet o jednego centa ani nie prosiłem, byście przekazali choćby jeden grosz. Ponadto nigdy nie mówimy o składaniu datków podczas naszych zgromadzeń i omówień. Dlatego nie wiem, dlaczego niektórzy ludzie, którzy przyjęli ten etap dzieła i wierzą od tak wielu lat, mogą wciąż mówić, że zostali zwiedzeni. Jak zostałeś zwiedziony? Czy wyłudzono od ciebie pieniądze albo podstępem zaciągnięto cię do łóżka? Nic z tych rzeczy. Jak zatem scharakteryzujecie kogoś, kto jest w stanie mówić takie rzeczy? (Jest niedowiarkiem). Jest niedowiarkiem. Nie jest owieczką Bożą; jest diabłem, więc wypluwa z siebie jadowite oszczerstwa.

Zawsze omawiamy prawdę, gdy się gromadzimy, i po wieloletnim omawianiu w końcu poznaliście podstawy. Widzę obecnie, że w wielu świadectwach pochodzących z doświadczenia ludzie dzielą się doświadczeniami i poznaniem dotyczącymi rozmaitych rzeczy, jakie napotykają w życiu, zwłaszcza podczas wykonywania obowiązków. Wszyscy coś zyskali, jeśli chodzi o prawdę, i wzrośli w życiu. To pokazuje, że często słuchając Moich słów i kazań, rozwinęliście w sobie właściwe myśli i zapatrywania oraz podzieliliście się autentycznym poznaniem pochodzącym z doświadczenia; to Mnie cieszy najbardziej. Zachęcam was do dalszego pisania świadectw opartych na doświadczeniu. Nawet jeśli twoje zrozumienie jest płytkie, zapisz je, o ile jest choćby trochę do rzeczy; im więcej będziesz pisać, tym głębsze stanie się twoje zrozumienie. W taki właśnie sposób ludzie poznają prawdę, rozumieją prawdę i doświadczają prawdy. Im poważniej będziesz do tego podchodził i im większą wagę będziesz do tego przykładał w swoim sercu, tym bardziej określone będą twoje myśli i zapatrywania w ramach twojego zrozumienia prawdy. Im bardziej określone będą twoje myśli i zapatrywania, tym więcej treści będzie w tym, co napiszesz, i tym lepiej będziesz w stanie to wyrazić na piśmie. Jeśli jednak tylko rozważasz sprawy podświadomie lub myślisz o nich w prosty sposób, nie rozwiniesz w sobie określonych myśli czy zapatrywań. Siedząc nad kartką papieru, będziesz czuć: „Mam zrozumienie – czemu nie potrafię go przelać na papier?”. Nie potrafisz, bo nie masz żadnych myśli ani zapatrywań i nie wiesz, jak pisać. Bez myśli i zapatrywań twój tekst będzie pozbawiony wyrazu, kierunku i celu, a ty nie będziesz w stanie określić sedna swojego artykułu. Jeśli nie wiesz i nie umiesz określić, jaki jest cel pisania artykułu, jakie rezultaty masz nadzieję osiągnąć, jakie są powiązane prawdozasady, które zrozumiałeś, i jaka jest powiązana prawda, którą zrozumiałeś, to nie będziesz w stanie zacząć pisać. Jeśli potrafisz te rzeczy określić, jeśli wiesz, czym w rzeczywistości jest prawda, gdzie są twoje niedorzeczności i wypaczenia, co udało ci się odmienić i co zyskałeś teraz poprzez zrozumienie prawdy – jeśli masz jasność co do tych wszystkich kwestii, będziesz w stanie przelać je na papier. Wielu ludzi coś już zyskało pod tym względem, o czym świadczą te artykuły ze świadectwami opartymi na doświadczeniu, które zostały udostępnione przez dom Boży. Część ludzi zaczęła już mieć konkretne życiowejście i, rzecz jasna, część ludzi coś konkretnego już zyskała, jeśli chodzi o prawdę. Można z całą pewnością powiedzieć, że w przypadku tej części ludzi, która coś zyskała, jeśli chodzi o prawdę, niektóre prawdozasady stały się już ich życiem w nich. To jest bardzo dobry początek, a także wspaniałe zjawisko. Można powiedzieć, że te zyski są efektem osiągniętym wskutek tego, że nasze omówienie różnych aspektów prawdy stawało się coraz bardziej szczegółowe i konkretne przez te wszystkie lata. Jaki jest cel podawania tego przykładu? Ma on powiedzieć wam, że wysłuchawszy Moich kazań i omówień przez tak wiele lat, na podstawie prawd, które jesteście w stanie zrozumieć, czy to na poziomie doktryny, czy na poziomie praktyki, nie powinniście już myśleć, że dom Boży jest tak zwaną „ludzką grupą”. Bez względu na to, jaki aspekt prawdy jest omawiany, jaką konkretną kwestię próbujesz poznać albo jakie szczególne zachowanie i incydenty związane ze złymi ludźmi są omawiane, nie powinieneś już oceniać ich za pomocą myśli i zapatrywań niewierzących. Powinieneś raczej przyjmować je od Boga, starać się wyciągnąć naukę, traktować je poważnie, a następnie uważnie się zastanawiać i uczyć się prawd, które powinny być zrozumiane w tym zakresie. Musisz zapamiętać to: czy jest to Moje omówienie, omówienie człowieka, którym posługuje się Duch Święty, czy też omówienie braci i sióstr poniżej, jeśli rzeczywiście dotyczy jakiegoś typu złej osoby, co do której ludzie powinni się rozeznać, albo rodzaju nauki, jaką ludzie powinni wyciągnąć, o ile tylko dotyczy prawdy i o ile jest to aspekt prawdy, który powinieneś zrozumieć i uchwycić, powinieneś traktować to prawidłowo i brać na poważnie. Nawet jeśli działania kilku osób są poniekąd radykalne i uporczywe, jeśli tylko ty nie postępujesz w ten sposób, to w porządku. Skup się na prawdzie, wkładaj wysiłek w prawdę, znaj istotę faktów w danej sprawie, znaj negatywne postaci i rozeznaj się co do nich, przyjmuj to, co pozytywne, i praktykuj zgodnie z pozytywną ścieżką – tak czyniąc, osiągniesz pożądany efekt i będziesz w stanie zebrać plon. Nie powinieneś do tego pochodzić z zapatrywaniami niewierzących, stale myśląc: „Omawiając demaskowanie i usuwanie złych ludzi, dom Boży uruchamia kampanię; podburza i kusi nas do robienia pewnych rzeczy. Boję się, że gdybym zdemaskował złych ludzi, to bym się sparzył i wpakował się w tarapaty”. Nie ma potrzeby się o to martwić; w domu Bożym prawda rządzi niepodzielnie. Jeśli wierzysz, że Bóg sprawuje suwerenną władzę, że Bóg jest wszechmocny i że Bóg jest sprawiedliwy, to powinieneś mieć właściwe pojmowanie tej sprawy i właściwe do niej nastawienie oraz starać się zebrać plon prawdy w obliczu każdej sprawy i tych szczególnych incydentów, zamiast robić, co w twojej mocy, by chronić siebie i zapewnić sobie przetrwanie poprzez postępowanie jak obserwator lub niedowiarek. Czy rozumiesz? (Tak). Widzisz, czy te słowa, które wypowiadam, są dla was pomocne? (Tak). Jeśli chcesz być obserwatorem i żyć bojaźliwie, to twoja wiara w Boga jest zbyt mała; nie wierzysz w fakty Bożej sprawiedliwości i wszechmocy ani w fakt, że Bóg sprawuje suwerenną władzę nad wszystkim. Nawet jeśli nie można powiedzieć, że jesteś niedowiarkiem, to na pewno masz sceptyczne nastawienie; nie oddałeś serca Bogu i twoje serce nie jest względem Boga szczere. Jest to pewien typ osoby: jest bardzo zalękniona, a gdy kościół wykonuje pracę oczyszczania i musi zdemaskować antychrystów i złych ludzi, ona cofa się, uchyla i idzie na kompromis. Jest też innym typ niedowiarka, który w obliczu takich spraw myśli: „Dom Boży znów uruchamia kampanię. Nie będę brał w tym udziału. Nic nie powiem. A jeśli powiem coś niewłaściwego i zostanę wydalony? Nikogo nie zdemaskuję i z nikogo nie zrobię sobie wroga. Muszę tylko chronić siebie; muszą zapewnić sobie przetrwanie. Nie widzę niczyich złych uczynków, nie słyszę niczyich niedorzecznych słów oraz nie jestem świadomy ani nie widzę tego, czy ktoś powoduje zakłócenia i niepokoje lub szkodzi interesom domu Bożego. Wszystko to nie ma ze mną nic wspólnego”. To jest zapatrywanie niedowiarka. Nie tylko nie strzeżesz interesów domu Bożego, ale także śmiejesz się z niego, jednocześnie robiąc, co możesz, by chronić siebie, zdradzając interesy domu Bożego. Jakiego rodzaju osobą jest taki ktoś w oczach Boga? Czy Bóg lubi takich ludzi? (Nie, w oczach Boga taki ktoś jest niewierzącym). Jeśli taki jesteś, Bóg traktuje cię jak niewierzącego. Być może wykonujesz swoje obowiązki, ale Bóg cię nie przyjmuje ani nie uznaje cię za swoją istotę stworzoną – to oznacza, że masz kłopoty. Nawet jeśli chronisz samego siebie dość dobrze, nic to nie da; musisz pozwolić Bogu, by cię chronił. Jeśli Bóg będzie cię chronił, nic ci nie będzie; jeśli Bóg będzie cię chronił, będziesz w stanie zyskać prawdę i Bożą akceptację. Powinieneś modlić się o Bożą ochronę oraz wypełniać obowiązek i powinność, jakie człowiek powinien wypełniać; nie próbuj chronić się na własną rękę. Jaką ty masz moc, że jesteś w stanie ochronić własne życie? Jaką ty masz moc, że jesteś w stanie uzyskać dobry wynik i dobre przeznaczenie? Nie masz takiej mocy; nie masz nad sobą kontroli. Jeśli jesteś mądry, powinieneś się oddać, zająć swoje właściwe miejsce jako istota stworzona w obliczu każdej sprawy, wypełniać swoją powinność i swój obowiązek oraz robić, co tylko możesz, by strzec interesów domu Bożego. Jeśli potrafisz wykonywać swoje obowiązki dobrze i z oddaniem oraz strzec interesów domu Bożego, zobacz, czy Bóg oddałby cię szatanowi, czy byś umarł i czy kościół by cię wydalił. Jeśli nawet co do tego nie potrafisz mieć pewności, to jesteś niedowiarkiem do szpiku kości; jesteś niewierzącym. Bóg nie zbawia ani nie doskonali niewierzących; On nie chce takich ludzi. Czy rozumiesz? (Tak). Gdy już masz takie myśli i zapatrywania, to w obliczu kolejnej dowolnej sprawy, nie stój z boku. Musisz traktować samego siebie jako członka tej dużej rodziny, którą jest dom Boży. Interesy domu Bożego obejmują interesy każdego brata i każdej siostry, a także twoje interesy. Gdy interesy domu Bożego ponoszą stratę, powinieneś sobie zdawać sprawę, że twoje interesy też ponoszą stratę. Powinieneś aktywnie się temu przeciwstawić i się co do tego rozeznać, a następnie porozmawiać z braćmi i siostrami, mając na celu ochronę interesów domu Bożego. To właśnie ludzie w domu Bożym powinni czynić i takim zachowaniem powinni się wykazywać; tak właśnie czynić powinien lud Boży i tak właśnie czynić powinni dobrzy żołnierze królestwa. Czy rozumiesz? (Tak).

W porządku, na tym zakończymy dzisiejsze omówienie. Do zobaczenia!

19 października 2024 r.

Wstecz: Jak dążyć do prawdy (27)

Dalej: Jak dążyć do prawdy (29)

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce

Połącz się z nami w Messengerze