Szerzę Moje dzieło wśród pogańskich narodów. Moje chwalebne światło rozbłyska po całym wszechświecie; wszyscy rozproszeni wszędzie ludzie niosą w sobie Moje intencje i wszyscy oni kierowani są Moją ręką, wypełniając zadania, jakie im wyznaczyłem. Od tej chwili wkroczyłem w nowy wiek, wprowadzając wszystkich ludzi do innego świata. Kiedy wróciłem do Mojego „kraju rodzinnego”, rozpocząłem kolejną już część dzieła przewidzianą w Mym pierwotnym planie, aby człowiek mógł pogłębić swoją wiedzę o Mnie. Postrzegam wszechświat w całości i widzę, że^[a] jest to odpowiedni czas dla Mojego dzieła, więc spieszę się wszędzie, dokonując Mojego nowego dzieła na człowieku. W końcu jest to nowy wiek, a Ja rozpocząłem nowe dzieło, wprowadzając w nowy wiek więcej nowych ludzi i odrzucając więcej tych, których wyeliminuję. W kraju wielkiego czerwonego smoka wykonałem etap dzieła niezgłębionego dla istot ludzkich, sprawiając, że chwieją się one na wietrze, po czym wiele z nich cicho odpływa w jego powiewach. Naprawdę to jest owo „klepisko”, które wkrótce oczyszczę; tego właśnie pragnę i taki jest także Mój plan. Gdy bowiem Ja dokonywałem dzieła, wkradło się wielu złych, ale nie spieszę się bynajmniej, aby ich przegnać. Zamiast tego rozproszę ich, kiedy nadejdzie odpowiedni czas. Potem dopiero będę źródłem życia, pozwalając tym, którzy naprawdę Mnie miłują, otrzymać ode Mnie owoc drzewa figowego i woń lilii. W kraju, gdzie przebywa szatan, w tej krainie prochu, nie ma już czystego złota, tylko piasek, zatem natrafiwszy na takie okoliczności, wykonuję taki etap dzieła. Powinieneś wiedzieć, że tym, co pozyskuję, jest czyste, rafinowane złoto, a nie piasek. Jakże mogliby źli przebywać nadal w Moim domu? Jak mógłbym tolerować lisy pasożytujące w Moim raju? Używam wszelkich środków, aby je przepędzić. Dopóki nie objawią się Moje intencje, nikt nie jest świadom tego, co zamierzam uczynić. Korzystając z tej sposobności, przepędzam tych złych ludzi, a oni są zmuszeni zejść Mi z oczu. Tak właśnie czynię ze złymi, ale nadejdzie jeszcze dzień, w którym będą świadczyć usługi dla Mnie. Pragnienie błogosławieństw jest u ludzi zdecydowanie zbyt silne; dlatego odwracam się i okazuję Moje chwalebne oblicze poganom, aby wszyscy ludzie mogli żyć we własnym świecie i osądzać samych siebie, podczas gdy Ja nadal wypowiadam słowa, które mam wypowiedzieć, i zapewniam im to, czego potrzebują. Kiedy ludzie się opamiętają, Moje dzieło będzie już od dawna przeze Mnie rozpowszechnione. Wyrażę wtedy wobec nich Moje intencje i rozpocznę drugą część Mojego dzieła na nich, pozwalając, aby wszyscy ludzie podążali za Mną krok w krok, tak aby współpracować z Moim dziełem, i pozwalając im robić wszystko, co w ich mocy, aby mogli wykonywać wraz ze Mną dzieło, które muszę wykonać.

Nikt nie wierzy, że ujrzy Moją chwałę, a Ja nikogo do tego nie przymuszam, lecz raczej usuwam Moją chwałę spośród rodzaju ludzkiego i zabieram ją do innego świata. Kiedy ludzie znów poczują wyrzuty sumienia, wezmę Moją chwałę i pokażę ją jeszcze większej liczbie ludzi wiary. Oto jest zasada, zgodnie z którą działam. Jest bowiem czas, kiedy Moja chwała opuszcza Kanaan, i jest też czas, kiedy Moja chwała opuszcza Moich wybrańców. Co więcej, jest czas, kiedy Moja chwała opuszcza całą ziemię, sprawiając, że ziemię okrywa mrok i pogrąża ją w ciemnościach. Nawet ziemia Kanaan nie ujrzy światła słonecznego; wszyscy ludzie stracą wiarę, ale nikt nie zdoła znieść tego, że miałby porzucić woń ziemi Kanaan. Dopiero gdy przejdę do nowego nieba i nowej ziemi, objawię drugą część Mojej chwały najpierw w ziemi Kanaan, sprawiając, że nad całą ziemią spowitą nieprzeniknioną ciemnością zajaśnieje promyk światła, tak aby cała ziemia przyszła do światła. Celem jest to, by ludzie na całej ziemi mogli przyjść i czerpać z mocy światła, a to pozwoli Mojej chwale wzrosnąć jeszcze bardziej i ukazać się na nowo każdemu narodowi, i celem jest to, by cała ludzkość mogła sobie uświadomić, że dawno temu przyszedłem do świata ludzi i dawno temu zabrałem Moją chwałę z Izraela na Wschód, albowiem chwała Moja lśni od Wschodu i została przeniesiona z Wieku Łaski do dnia dzisiejszego. Ale to właśnie z Izraela wyszedłem i stamtąd przybyłem na Wschód. Dopiero gdy światło Wschodu stopniowo zajaśnieje białym blaskiem, ciemność na całej ziemi zacznie się zmieniać w światło i dopiero wtedy człowiek odkryje, że dawno temu wyszedłem z Izraela i wznoszę się na nowo na Wschodzie. Nie mogłoby być tak, że zstąpiwszy niegdyś do Izraela i opuściwszy go potem, znów narodziłbym się w Izraelu, ponieważ Moje dzieło prowadzi cały wszechświat, a co więcej, błyskawica nadchodzi ze Wschodu i jaśnieje aż po Zachód. Z tego powodu zstąpiłem na Wschodzie i przyniosłem Kanaan swoim wybrańcom na Wschodzie. Przyprowadzę swoich wybrańców z całej ziemi do ziemi Kanaan i dlatego nadal obwieszczam swoje wypowiedzi w ziemi Kanaan, aby panować nad całym wszechświatem. W tej chwili na całej ziemi nie ma światła. Z wyjątkiem tych z Kanaanu wszystkim ludziom grożą zimno i głód. Dałem Moją chwałę Izraelowi, a następnie mu ją odebrałem, wskutek czego przywiodłem na Wschód Izraelitów, a także przywiodłem na Wschód wszystkich ludzi, sprowadziłem ich wszystkich do światła, aby mogli się z nim ponownie zjednoczyć i być z nim połączeni i by już dłużej nie szukali. Sprawię, że wszyscy, którzy poszukują, będą mogli ponownie ujrzeć światło, ujrzeć chwałę, jaką miałem w Izraelu, dostrzec, że już dawno zstąpiłem na białym obłoku pomiędzy ludzi, ujrzeć skupiska białych obłoków i ujrzeć obfite kiście owoców. Co więcej, sprawię, że będą mogli oglądać Jahwe, Boga Izraela, oglądać „Mistrza” Żydów, oglądać wyczekiwanego Mesjasza oraz oglądać pełny obraz Mnie, Tego, który na przestrzeni wieków był prześladowany przez królów. Będę pracował nad całym wszechświatem i wykonam wielkie dzieło, ukazując człowiekowi w dniach ostatecznych całą Moją chwałę ukazując człowiekowi w dniach ostatecznych wszystkie Moje uczynki, a także ukazując pełnię Mojego chwalebnego oblicza tym, którzy czekali na Mnie całymi latami, tym, którzy pragnęli, abym przyszedł na białym obłoku, Izraelowi, który pragnął, bym ukazał się ponownie, i całej ludzkości, która Mnie prześladuje, tak aby wszyscy wiedzieli, że już dawno zabrałem chwałę Moją i przeniosłem ją na Wschód, że już jej nie ma w Judei, bowiem nadeszły już dni ostateczne!

W całym wszechświecie wykonuję Moje dzieło, a na Wschodzie bez końca dobywa się dudnienie piorunów, wstrząsając wszystkimi narodami i wyznaniami. To Moje wypowiedzi wprowadziły wszystkich ludzi w teraźniejszość. Sprawiam, że wszyscy ludzie zostają podbici przez Moje wypowiedzi, wpadają do tego strumienia i poddają Mi się, ponieważ już dawno zabrałem chwałę swoją z całej ziemi i objawiłem ją na nowo na Wschodzie. Któż nie pragnie ujrzeć Mojej chwały? Któż nie oczekuje z niecierpliwością Mojego powrotu? Któż nie jest spragniony Mojego ponownego pojawienia się? Któż nie łaknie Mojego piękna? Któż nie przyszedłby do światła? Któż nie ujrzałby bogactwa Kanaanu? Któż nie pragnie powrotu Odkupiciela? Któż nie podziwia Tego, który posiada wielką moc? Moje wypowiedzi krzewione będą na całej ziemi; wypowiem i mówić będę jeszcze więcej słów Moim wybrańcom, niczym potężne grzmoty, wstrząsające górami i rzekami. Wypowiadam Moje słowa do całego wszechświata i do ludzkości. Stąd też słowa pochodzące z Moich ust stały się skarbem człowieka i wszyscy ludzie cenią sobie Moje słowa. Błyskawica jaśnieje ze Wschodu aż po Zachód. Słowa Moje są takie, że człowiek nie chce się z nimi rozstać, są także dla niego nieprzeniknione, a jeszcze bardziej wywołują w nim radość. Niczym nowo narodzone niemowlęta, wszyscy ludzie czują się szczęśliwi i radośni i świętują Moje przyjście. Za pomocą Moich wypowiedzi sprowadzę wszystkich ludzi przed Moje oblicze. Od tej chwili oficjalnie wkroczę pośród ludzkość i sprawię, że przyjdą złożyć Mi hołd. Za sprawą chwały, którą emanuję, i dzięki słowom wydobywającym się z Moich ust, wszyscy ludzie przyjdą przed Moje oblicze i zobaczą, że błyskawica jaśnieje ze Wschodu, że Ja również zstąpiłem na „Górę Oliwną” na Wschodzie, że już dawno temu przybyłem na ziemię oraz że nie jestem już Synem Żydów, lecz Błyskawicą ze Wschodu. Dawno już bowiem powstałem z martwych i odszedłem od ludzi, a następnie pojawiłem się ponownie w chwale pośród nich. Ja jestem Tym, który był czczony niezliczone wieki temu, i Ja jestem również niemowlęciem porzuconym przez Izraelitów niezliczone wieki temu. Co więcej, jestem wszechchwalebnym Bogiem Wszechmogącym obecnego wieku! Niechaj wszyscy przyjdą przed Mój tron i zobaczą Moje chwalebne oblicze, usłyszą Moje wypowiedzi i ujrzą Moje uczynki. Oto jest cała Moja intencja; oto zakończenie i punkt kulminacyjny Mojego planu, jak również cel Mojego zarządzania: aby niezliczone narody składały Mi hołd, niezliczone usta Mnie wyznawały, niezliczeni ludzie pokładali we Mnie swoją ufność, a niezliczeni Moi wybrańcy Mi się poddawali!

Przypisy:

a. Tekst oryginalny nie zawiera wyrażenia „widzę, że”.