Ostatecznie Wiek Królestwa różni się od czasów minionych. Nie dotyczy on tego, jak postępuje ludzkość; jest raczej tak, że zstąpiłem na ziemię, by osobiście dokonać Mojego dzieła, które jest czymś, czego ludzie nie są w stanie sobie wyobrazić ani wykonać. Przez tak wiele lat, od chwili stworzenia świata, dzieło dotyczyło jedynie budowania kościoła, ale nigdy nie słyszano o budowaniu królestwa. Chociaż mówię o tym osobiście, czy jest ktoś, kto zna tego istotę? Kiedyś zstąpiłem do świata ludzi, doświadczyłem ich cierpienia i obserwowałem je, lecz uczyniłem to, nie wypełniając celu Mojego wcielenia. Gdy rozpoczęła się budowa królestwa, Moje wcielone ciało formalnie zaczęło pełnić misję; oznacza to, że Władca królestwa formalnie przejął swą suwerenną władzę. Na podstawie tego widać wyraźnie, że zstąpienie królestwa do ludzkiego świata nie sprowadza się jedynie do swojego aspektu dosłownego – w jeszcze większym stopniu posiada ono wymiar praktyczny, jest to jeden z aspektów znaczenia wyrażenia „rzeczywistość praktyki”. Ludzie nigdy nie ujrzeli ani jednego z Moich czynów ani nie usłyszeli ani jednej z Moich wypowiedzi. Nawet gdyby ujrzeli Moje czyny, to co by odkryli? A gdyby usłyszeli Moje słowa, co by zrozumieli? Wszyscy ludzie na świecie żyją objęci Moim miłosierdziem i Moją miłującą dobrocią, ale cała ludzkość podlega też Mojemu sądowi i wyznaczonym przeze Mnie próbom. Okazywałem ludziom miłosierdzie i miłującą dobroć, nawet gdy wszyscy byli do pewnego stopnia zepsuci; wymierzyłem im karcenie, nawet gdy wszyscy poddali Mi się przed Moim tronem. Czy istnieje jednak jakikolwiek człowiek, który nie podlega cierpieniu i uszlachetnianiu, które zesłałem? Tak wielu ludzi po omacku ​​szuka światła w ciemnościach i tak wielu z wielkim trudem zmaga się pośród swoich prób. Hiob miał wiarę, ale czy nie szukał dla siebie drogi wyjścia? Chociaż Mój lud może wytrwać w obliczu prób, czy istnieje ktoś, kto, nie wypowiadając tego głośno, w głębi serca również posiada wiarę? Czy nie jest raczej tak, że ludzie twierdzą, iż mają wiarę, a równocześnie żywią wątpliwości w sercu? Nie istnieją ludzie, którzy wytrwali w próbie lub którzy autentycznie podporządkowują się, gdy są jej poddawani. Gdybym nie zakrył Mojego oblicza, aby uniknąć patrzenia na ten świat, cała ludzkość upadłaby pod Moim palącym wzrokiem, ponieważ nie domagam się od niej niczego.

Kiedy rozbrzmiewa salwa królestwa – czyli dokładnie wtedy, gdy rozlega się huk siedmiu gromów – dźwięk ten wstrząsa niebem i ziemią, gwałtownie porusza firmamentem i wprawia w drżenie struny serc wszystkich ludzi. Hymn królestwa oficjalnie rozbrzmiewa w kraju wielkiego czerwonego smoka, udowadniając, że zniszczyłem ten kraj i ustanowiłem Moje królestwo. Co ważniejsze, Moje królestwo jest ustanowione na ziemi. W tym momencie Moi aniołowie zaczynają być rozsyłani, by przemierzać wszystkie kraje świata, aby mogli być pasterzami Moich synów i Mojego ludu; ma to również spełnić wymogi kolejnego etapu Mojego dzieła. Ja jednak osobiście przybywam w miejsce, gdzie spoczywa zwinięty w kłąb wielki czerwony smok, i „zmagam się” z nim. Kiedy wszyscy ludzie poznają Mnie w ciele i będą w stanie dostrzec Moje uczynki w ciele, legowisko wielkiego czerwonego smoka zamieni się w popiół i zniknie bez śladu. Ponieważ jako lud Mojego królestwa do szpiku kości nienawidzicie wielkiego czerwonego smoka, musicie zadowolić Moje serce swoimi czynami i w ten sposób okryć smoka hańbą. Czy macie autentyczne poczucie, że wielki czerwony smok jest nienawistny? Czy naprawdę czujecie, że jest wrogiem Władcy królestwa? Czy naprawdę wierzycie, że możecie nieść o Mnie wspaniałe świadectwo? Czy wy naprawdę macie na tyle wiary, by móc pokonać wielkiego czerwonego smoka? Tego właśnie od was wymagam; wszystko, czego potrzebuję, to abyście mogli osiągnąć ten etap. Czy będziecie w stanie to zrobić? Czy wierzycie, że możecie to osiągnąć? Co tak naprawdę ludzie mogą w ogóle zdziałać? Czyż nie jest tak, że to Ja sam tego dokonuję? Dlaczego mówię, że osobiście stawiam się na miejsce, w którym toczy się bój? Chcę waszej wiary, a nie waszych uczynków. Wszyscy ludzie są niezdolni do tego, by pojąć Moje słowa w sposób bezpośredni, a zamiast tego po prostu spoglądają na nie z ukosa. Czy pomogło wam to zrealizować wasze cele? Czy w ten sposób poznaliście Mnie? Szczerze mówiąc, nikt spośród ludzi na ziemi nie jest w stanie spojrzeć Mi prosto w twarz, nikt nie jest w stanie pojąć znaczenia Moich słów w nieskażony sposób. Dlatego też zainicjowałem na ziemi bezprecedensowy projekt, aby zrealizować Moje cele oraz aby Mój prawdziwy obraz mógł zająć miejsce w sercach ludzi. W ten sposób zakończę epokę, w której pojęcia sprawują władzę nad ludźmi.

Dziś nie tylko zstępuję na kraj wielkiego czerwonego smoka, lecz także kieruję oblicze ku całemu wszechświatowi, sprawiając, że trzęsie się całe empireum. Czy gdziekolwiek istnieje chociaż jedno miejsce, które nie podlega Mojemu osądowi? Czyż jest choć jedno miejsce, które nie istnieje pośród kataklizmów, jakie na nie zsyłam? Wszędzie, dokąd się udaję, rozsiewam najróżniejsze „ziarna katastrofy”. Jest to jeden ze sposobów Mojego działania i bez wątpienia stanowi akt zbawienia dla ludzkości, a to, co im okazuję, jest wciąż wyrazem Mojej miłującej dobroci. Pozwolę jeszcze większej liczbie ludzi na to, by Mnie poznali i Mnie ujrzeli, a w ten sposób bali się Boga, którego nie mogli widzieć przez tak wiele lat, a który właśnie teraz jest realny. Z jakiego powodu stworzyłem świat? Dlaczego całkowicie nie unicestwiłem ludzkości, kiedy została poddana zepsuciu? Z jakiego powodu cała ludzkość żyje pośród katastrof? W jakim celu osobiście przyoblekłem się w ciało? Gdy wykonuję Moje dzieło, ludzkość poznaje smak nie tylko goryczy, lecz także słodyczy. Kto spośród wszystkich ludzi na świecie nie żyje w Mojej łasce? Gdybym nie obdarzył ludzi materialnymi błogosławieństwami, któż na świecie osiągnąłby dobrobyt? Czy może tak być, że umożliwienie wam osiągnięcia statusu Mojego ludu jest w rzeczy samej błogosławieństwem? Gdybyście nie byli Moim ludem, ale raczej posługującymi, czy nie żylibyście wciąż pod Moim błogosławieństwem? Nikt z was nie jest w stanie uchwycić źródła Moich słów. Ludzie nie cenią sobie tytułów, które im nadałem. Tak wielu z nich, z racji przyznania im tytułu „posługującego”, żywi w sercu żal, a tak wielu, z racji posiadania tytułu „Mojego ludu”, rozwija w sercu miłość do Mnie. Nikt nie powinien próbować Mnie zwieść; Moim wzrokiem wnikam w głąb wszystkiego! Kto z was chętnie przyjmuje, kto wśród was zupełnie się podporządkowuje? Jeśli nie rozbrzmiałaby salwa królestwa, czy naprawdę bylibyście w stanie do końca się podporządkować? To, do czego ludzie są zdolni w działaniu i myśleniu, oraz jak daleko są w stanie się posunąć – wszystko to predestynowałem już dawno temu.

Zdecydowana większość ludzi przyjmuje Mój płomień w świetle Mojego oblicza. Zdecydowana większość ludzi, zachęcana przeze Mnie, mobilizuje się i z determinacją dąży do celu. Kiedy siły szatana atakują Mój lud, jestem tam, aby stawić im opór; kiedy szatańskie intrygi pustoszą życie Mego ludu, zmuszam szatana do ucieczki w popłochu – a gdy już przepadnie, to nigdy więcej nie powróci. Na ziemi wszelkiego rodzaju złe duchy nieustannie szukają miejsca do odpoczynku; bez końca poszukują trupów tych, których mogą pożreć. Mój ludu! Musisz pozostawać pod Moją opieką i ochroną. Nigdy nie bądź rozwiązły! Nigdy nie zachowuj się lekkomyślnie! Powinieneś ofiarować swą lojalność w Moim domu i tylko dzięki lojalności możesz wyprowadzić kontratak przeciwko intrygom diabłów. W żadnym wypadku nie możesz zachowywać się tak, jak zachowywałeś się w przeszłości, robiąc jedno przed Moim obliczem, a drugie za Moimi plecami; jeśli postępujesz w ten sposób, to jesteś nie do uratowania. Czyż nie wypowiedziałem już wystarczająco dużo takich słów? Właśnie dlatego, że stara natura ludzkości nie daje się naprawić, musiałem raz za razem o tym ludziom przypominać. Nie popadajcie w znudzenie! To, co mówię, mówię wyłącznie przez wzgląd na wasze przeznaczenie! Brudne i plugawe miejsce jest właśnie tym, czego potrzebuje szatan; im bardziej beznadziejnie niereformowalni i rozwiąźli jesteście, odmawiając zachowania wstrzemięźliwości, tym bardziej wszelkiego rodzaju duchy nieczyste skorzystają z każdej okazji, by do was przeniknąć. Jeśli dotarliście do tego punktu, wasza lojalność będzie jedynie czczą paplaniną, pozbawioną jakiejkolwiek rzeczywistości, a wasza determinacja zostanie pożarta przez nieczyste duchy i przekształcona w bunt oraz szatańskie intrygi, które mają na celu zakłócenie Mojego dzieła, przez co możecie zostać przeze Mnie powaleni w jakimkolwiek miejscu i o jakiejkolwiek porze. Nikt nie rozumie powagi tej sytuacji; wszyscy puszczają to mimo uszu i nie zachowują żadnej ostrożności. Nie pamiętam tego, co uczyniono w przeszłości; czy rzeczywiście nadal czekasz na to, że po raz kolejny „nie będę o tym pamiętać”, żeby w ten sposób okazać ci pobłażliwość? Chociaż ludzie Mi się sprzeciwili, nie będę miał im tego za złe, ponieważ ich postawa jest zbyt niedojrzała, a więc nie postawiłem im wygórowanych wymagań. Wszystko, czego oczekuję, to aby nie byli rozwiąźli i zachowali wstrzemięźliwość. Czy to możliwe, że spełnienie tego jednego warunku przekracza wasze możliwości? Większość ludzi czeka na Mnie, abym odsłonił jeszcze więcej tajemnic, którymi mogliby karmić oczy. Nawet jednak gdybyś potrafił zrozumieć wszystkie tajemnice niebios, to co z tego? Czy wzrosłaby dzięki nim twoja miłość do Mnie? Czy rozpaliłyby one twoją miłość do Mnie? Nie lekceważę ludzi ani nie wydaję na nich wyroku lekkomyślnie. Gdyby to nie była rzeczywista sytuacja ludzi, nigdy nie koronowałbym ich tak pochopnie takimi określeniami. Pomyślcie o przeszłości: jak wiele razy was oczerniłem? Jak wiele razy was nie doceniłem? Jak wiele razy poddawałem was dogłębnemu badaniu, nie uwzględniając waszej rzeczywistej sytuacji? Jak wiele razy Moim wypowiedziom nie udało się całkowicie was przekonać? Jak wiele razy przemawiałem i nie znalazło to w was żywego oddźwięku? Kto z was czytał Moje słowa bez strachu i drżenia, głęboko bojąc się, że strącę go do bezdennej otchłani? Któż nie przechodzi prób wynikających z Moich słów? Moje wypowiedzi mają autorytet, ale nie chodzi o pochopne osądzanie ludzi, a raczej o to, że – z powodu ich rzeczywistych okoliczności – nieustannie ujawniam ludziom znaczenie, które nieodłącznie wiąże się z Moimi słowami. Czy rzeczywiście istnieje ktoś, kto jest w stanie poznać Moją wszechmoc na podstawie Moich słów? Czy jest ktoś, kto jest w stanie pojąć szczere złoto Moich słów? Wypowiedziałem już niezliczone słowa – czy ktokolwiek kiedyś je docenił?

3 marca 1992 r.