I

Młodzi ludzie nie powinni być pozbawieni aspiracji ani determinacji do jasnego rozeznawania spraw oraz do poszukiwania sprawiedliwości i prawdy... Młodzi ludzie nie powinni być pełni fałszu ani patrzeć na innych w dyskryminujący sposób i nie powinni popełniać destrukcyjnych, odrażających czynów. Nie powinno im brakować aspiracji, zapału i energicznego ducha dążenia do rozwoju; nie powinni być zniechęceni swoimi perspektywami ani tracić nadziei w życiu czy wiary w przyszłość. Powinni mieć wytrwałość, by podążać drogą prawdy, którą teraz wybrali – aby zrealizować swoje pragnienie poświęcenia dla Mnie swojego całego życia.

II

Nie powinno im brakować prawdy ani nie powinni kryć hipokryzji i niesprawiedliwości, lecz powinni niewzruszenie trwać przy właściwym poglądzie. Nie powinni dryfować z prądem, lecz raczej posiadać ducha śmiałości, by poświęcać się i walczyć o sprawiedliwość i prawdę. Młodzi ludzie powinni mieć odwagę nie poddawać się opresji mocy ciemności i przekształcać znaczenie swojego istnienia. Młodzi ludzie nie powinni biernie wszystkiego znosić, lecz raczej powinni mieć w sobie ducha szczerości i otwartości, a także wybaczenia wobec swoich braci i sióstr.

III

Młodym ludziom nie powinno brakować determinacji do jasnego rozeznawania różnych spraw oraz do poszukiwania sprawiedliwości i prawdy. Powinniście dążyć do wszystkiego, co piękne i dobre, i powinniście pozyskać rzeczywistość wszelkich pozytywnych rzeczy. Co więcej, powinniście być odpowiedzialni za własne życie – nie wolno wam tego lekceważyć. Spotkanie Mnie po przyjściu na ten świat jest dla ludzi rzadkością, jak również rzadkością jest możliwość poszukiwania i zyskania prawdy. Czemu nie mielibyście cenić tego pięknego czasu jako właściwej ścieżki, którą należy dążyć w tym życiu?

Słowa do młodych i starych, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło