I

Źródłową przyczyną sprzeciwu i buntu człowieka wobec Boga jest zepsucie przez szatana. Z powodu zepsucia przez szatana sumienie człowieka stało się odrętwiałe, on sam stał się moralnie zepsuty, jego myśli są zwyrodniałe, a mentalność zacofana. Pierwotnie, zanim został zepsuty przez szatana, człowiek podporządkowywał się Bogu oraz Jego słowom, kiedy je usłyszał. Człowiek pierwotnie posiadał zdrowy rozum i sumienie oraz zwykłe człowieczeństwo. Po tym, jak został zdeprawowany przez szatana, jego pierwotny rozum, jego sumienie i człowieczeństwo odrętwiały i zostały zniszczone przez szatana. W efekcie człowiek utracił swoje podporządkowanie wobec Boga i miłość do Niego.

II

Rozum człowieka stał się anormalny, jego usposobienie stało się podobne do zwierzęcego, a jego buntowniczość wobec Boga jest coraz większa i coraz poważniejsza. Jednakże człowiek nie wie o tym ani tego nie rozumie, jedynie uporczywie sprzeciwia się i buntuje. Przejawy usposobienia człowieka są wyrazami jego rozumu, wnikliwości i sumienia. Ponieważ jego rozum i wnikliwość są wybrakowane, a sumienie stało się całkowicie otępiałe, jego usposobienie jest zbuntowane przeciwko Bogu. Jeżeli rozum i wnikliwość człowieka nie mogą się zmienić, to nie ma mowy o zmianie usposobienia ani o zgodności z Bożymi intencjami. Jeśli człowiekowi brakuje zdrowego rozumu, to nie może on służyć Bogu ani nie nadaje się do tego, by Bóg się nim posłużył.

III

„Normalny rozum” odnosi się do podporządkowania i lojalności wobec Boga, do pragnienia Boga, do absolutności wobec Boga i do posiadania sumienia wobec Boga. Odnosi się do bycia w jedności z Bogiem w sercu i umyśle oraz do unikania rozmyślnego sprzeciwiania się Mu. Po zepsuciu przez szatana człowiek stworzył sobie pojęcia na temat Boga, nie ma też lojalności wobec Boga ani Go nie pragnie, nie wspominając już o sumieniu wobec Boga. Człowiek rozmyślnie przeciwstawia się Bogu i Go osądza, a nawet obrzuca Go inwektywami za Jego plecami. Człowiek osądza Boga za Jego plecami, mimo że doskonale wie, iż Bóg jest Bogiem. Człowiek w żadnym razie nie ma zamiaru podporządkowywać się Bogu, a jedynie stawia Mu wciąż żądania i kieruje ku Niemu prośby. Tacy ludzie – z anormalnym rozumem – nie potrafią dostrzec własnego godnego pogardy zachowania czy żałować własnych aktów buntu. Jeśli ludzie potrafią poznać siebie, wówczas odzyskują nieco rozumu. Im bardziej ludzie buntują się przeciwko Bogu, a przy tym nie znają siebie samych, tym bardziej brakuje im zdrowego rozumu.

Brak zmiany usposobienia oznacza wrogość wobec Boga, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło