Wielu jest wezwanych, lecz nieliczni są wybrani
Szukałem na ziemi wielu ludzi, by stali się Moimi wyznawcami. Wśród wszystkich tych wyznawców są tacy, którzy służą jako kapłani, tacy, którzy przewodzą, tacy, którzy są synami Boga, tacy, którzy są ludem Bożym, oraz tacy, którzy świadczą usługi. Dzielę ich na kategorie według ich lojalności wobec Mnie. Kiedy wszyscy zostaną podzieleni według rodzaju – to znaczy, kiedy natura każdego typu człowieka zostanie obnażona – przydzielę każdy typ człowieka do właściwej mu kategorii i umieszczę każdy typ na odpowiednim dla niego miejscu, aby osiągnąć Mój cel, jakim jest zbawienie człowieka. Tych, których pragnę zbawić, wzywam z powrotem grupami i wprowadzam do Mojego domu, a następnie sprawiam, że wszyscy ci ludzie przyjmują Moje dzieło dni ostatecznych. Jednocześnie klasyfikuję ich wszystkich według kategorii, po czym nagradzam lub karzę każdego człowieka stosownie do tego, co uczynił. Takie są etapy Mojego dzieła.
Dzisiaj żyję na ziemi i żyję wśród ludzi. Ludzie doświadczają Mojego dzieła i obserwują, jak przemawiam, a wraz z tym obdarzam wszystkimi prawdami każdego z Moich wyznawców, aby mogli otrzymać ode Mnie życie i w ten sposób zyskać ścieżkę, którą będą podążać. Albowiem Ja jestem Bogiem, Dawcą życia. Podczas wielu lat Mojego dzieła człowiek wiele zyskał i wiele porzucił, a jednak wciąż mówię, że tak naprawdę we Mnie nie wierzy. Albowiem człowiek jedynie ustami uznaje, że jestem Bogiem, lecz nie zgadza się z prawdami, które wyrażam, a ponadto nie praktykuje prawd, których od niego wymagam. Innymi słowy, człowiek uznaje jedynie istnienie Boga, lecz nie uznaje istnienia prawdy; człowiek uznaje jedynie istnienie Boga, lecz nie uznaje istnienia życia; człowiek uznaje jedynie imię Boga, lecz nie uznaje Jego istoty. Brzydzę się nim z powodu jego gorliwości, ponieważ używa tylko ładnie brzmiących słów, aby Mnie zwodzić, i nikt nie oddaje Mi czci ze szczerym sercem. Wasze słowa kryją w sobie wabik węża i są skrajnie aroganckie, będąc istnym wyrazem archanioła. Co więcej, wasze uczynki są haniebnie żałosne i nędzne, a wasze wygórowane pragnienia i chciwe intencje rażą uszy. Wszyscy staliście się w domu Moim molami, przedmiotami Mojej wzgardy. Albowiem nikt z was nie miłuje prawdy; chcielibyście jedynie błogosławieństw i wstąpienia do nieba, by ujrzeć wspaniałą wizję Chrystusa sprawującego swą władzę na ziemi. Czyż jednak zastanawialiście się kiedykolwiek, jak ktoś taki jak wy, tak do cna zdeprawowany i niemający pojęcia, czym jest Bóg, mógłby zasługiwać na to, by za Bogiem podążyć? Jakże moglibyście wstąpić do nieba? Jakże moglibyście zasługiwać na to, by ujrzeć piękną scenę tej niemającej sobie równych i wspaniałej wizji? Wasze usta pełne są słów, które Mnie zwodzą, słów plugawych, słów zdrady wobec Mnie i arogancji. Nigdy nie wypowiedzieliście szczerych słów wobec Mnie, żadnych słów uświęconych ani słów doświadczania Mojego słowa i podporządkowania się Mnie. Jakaż jest ostatecznie wasza wiara? W waszych sercach nie ma nic prócz żądz i bogactw, a w waszych umysłach nic prócz rzeczy materialnych. Dzień w dzień kalkulujecie tylko, jak coś ode Mnie otrzymać. Dzień po dniu obliczacie, ile bogactw i rzeczy materialnych ode Mnie uzyskaliście. Dzień w dzień oczekujecie, że spotkają was coraz liczniejsze błogosławieństwa, byście mogli się radować większą ilością wyższych rzeczy, które mają sprawiać przyjemność. Tym, co w każdej chwili wypełnia wasze myśli, nie jestem Ja ani prawda, która ode Mnie pochodzi; wypełniają je wasi mężowie (lub żony), wasze dzieci, posiłki i stroje. Myślicie o tym, jak osiągać coraz większe i wyższe przyjemności. Ale nawet jeśli napychacie swoje żołądki do przesytu, czyż wciąż nie jesteście tylko trupami? Nawet jeśli stroicie się w tak piękne szaty, czyż wciąż nie jesteście tylko chodzącymi trupami pozbawionymi witalności? Harujecie ze względu na swoje żołądki do tego stopnia, że wasze włosy siwieją, a jednak żaden z was nie poświęca ani jednego włosa dla Mojego dzieła. Nieustannie pędzicie, nadwyrężając swoje ciała i łamiąc sobie głowy dla własnego ciała oraz dla swoich synów i córek – a jednak żaden z was nie wykazuje żadnej troski ani zaniepokojenia o Moje intencje. Co wciąż spodziewacie się ode Mnie uzyskać?
W Mojej pracy nigdy się nie spieszę. Niezależnie od tego, jak człowiek podąża za Mną, dokonuję Mojego dzieła zgodnie z Moimi krokami i zgodnie z Moim planem. Dlatego, chociaż jesteście tak bardzo zbuntowani przeciwko Mnie, nadal nie przerywam Mojego dzieła i wciąż wypowiadam słowa, które zamierzam wypowiedzieć. Wszystkich tych, których predestynowałem, wzywam do Mojego domu, aby to właśnie oni słuchali, jak mówię. Następnie wszystkich tych, którzy podporządkowują się Moim słowom i pragną Moich słów, sprowadzam przed Mój tron; wszystkich zaś tych, którzy zdradzają Moje słowa, którzy nie okazują Mi posłuszeństwa ani Mi się nie podporządkowują i którzy otwarcie Mi się opierają, odsuwam na bok, by oczekiwali na swoją ostateczną karę. Wszyscy ludzie żyją pośród skażenia i żyją pod kontrolą złego, toteż niewielu spośród tych, którzy podążają za Mną, pragnie prawdy. To znaczy, że większość ludzi nie oddaje Mi czci szczerym sercem ani nie oddaje Mi czci w prawdzie, lecz posługuje się skażeniem i buntowniczością oraz używa podstępnych środków, aby zdobyć Moje zaufanie. Dlatego mówię: Wielu jest wezwanych, lecz nieliczni są wybrani. Wszyscy ci, którzy są wezwani, to ludzie, którzy zostali skrajnie skażeni, i wszyscy oni są ludźmi żyjącymi w tym samym wieku, lecz ci, którzy są wybrani, to tylko ta część, która wierzy w prawdę i ją uznaje, oraz ta część, która prawdę praktykuje. Ludzie ci stanowią jedynie bardzo niewielką część i pośród nich zyskam więcej chwały. Czy patrząc na siebie przez pryzmat tych słów, wiecie, czy znajdujecie się pośród wybranych? Jaki będzie wasz wynik?
Jak powiedziałem, tych, którzy za Mną podążają, jest wielu, ale tych, którzy Mnie prawdziwie miłują, jest niewielu. Być może niektórzy powiedzą: „Czy zapłaciłbym tak wysoką cenę, gdybym Cię nie miłował? Czy podążałbym aż do tego momentu, gdybym Cię nie miłował?”. Zgoda, masz wiele powodów, a twoja miłość jest bardzo wielka, ale gdzie jest istota twojej miłości do Mnie? „Miłość”, jak to się nazywa, odnosi się do uczucia, które jest czyste i nieskalane i w ramach którego używasz swojego serca, by kochać, czuć i okazywać troskę. W miłości nie ma warunków, nie ma barier ani nie ma odległości. W miłości nie ma podejrzeń, nie ma fałszu ani nie ma przebiegłości. W miłości nie ma transakcji ani nie ma żadnych zanieczyszczeń. Jeśli jest w tobie miłość, nie będziesz oszukiwał, skarżył się, zdradzał, buntował się, domagał, nie będziesz też próbował niczego zdobyć ani zyskać pewnej ilości czegoś. Jeśli jest w tobie miłość, z ochotą oddasz siebie i chętnie będziesz znosił trudności, będziesz zgodny ze Mną i wyrzekniesz się dla Mnie wszystkiego, co posiadasz, wyrzekając się swojej rodziny, perspektyw, młodości i małżeństwa. W przeciwnym razie twoja miłość w ogóle nie byłaby miłością, lecz fałszem i zdradą! Jaka jest twoja miłość? Czy jest prawdziwa? Czy fałszywa? Czego się wyrzekłeś? Co złożyłeś w ofierze? Ile miłości od ciebie otrzymałem? Potrafisz to stwierdzić? Wasze serca przepełnione są złem, zdradą i fałszem – więc jak wiele jest nieczystości w waszej miłości? Myślicie, że wyrzekliście się już dla Mnie wystarczająco dużo; myślicie, że wasza miłość do Mnie jest już wystarczająca. Dlaczego więc wasze słowa i czyny zawsze zawierają w sobie buntowniczość i fałsz? Podążacie za Mną, a jednak nie uznajecie Mojego słowa. Czy to jest miłość? Podążacie za Mną, a jednak Mnie odrzucacie. Czy to jest miłość? Podążacie za Mną, a jednak Mi nie ufacie. Czy to jest miłość? Podążacie za Mną, a jednak nie potraficie zaakceptować Mojego istnienia. Czy to jest miłość? Podążacie za Mną, a jednak nie traktujecie Mnie tak, jak przystało na to, kim jestem, i na każdym kroku wszystko Mi utrudniacie. Czy to jest miłość? Podążacie za Mną, a jednak w każdej sprawie próbujecie Mnie oszukać i zwieść. Czy to jest miłość? Służycie Mi, a jednak nie czujecie przede Mną lęku. Czy to jest miłość? Sprzeciwiacie Mi się pod każdym względem i we wszystkich sprawach. Czy cokolwiek z tego jest miłością? Poświęciliście wiele, to prawda, a jednak nigdy nie praktykowaliście tego, czego od was wymagam. Czy to może być miłość? Dokładny rachunek pokazuje, że nie ma w was ani cienia miłości do Mnie. Po tylu latach trwania Mojego dzieła i tylu słowach, w jakie was zaopatrzyłem – ile tak naprawdę zyskaliście? Czy wszystko to nie zasługuje na staranne przypomnienie? Napominam was: ci, których do siebie wzywam, to nie ci, którzy nigdy nie ulegli zepsuciu; jest raczej tak, że ci, których wybieram, to ci, którzy kochają Mnie prawdziwie. Dlatego musicie zważać na swoje słowa i czyny, badając własne intencje i myśli, tak by nie przekroczyć granicy. W czasie dni ostatecznych starajcie się ze wszystkich sił ofiarować Mi swoją miłość, bo w przeciwnym razie Mój gniew nigdy was nie opuści!