1

Tak wiele razy ogarniało mnie zniechęcenie i płakałem z powodu straty prestiżu i pozycji.

Tyle razy próby ujawniały, że obchodzi mnie tylko to, jakie mam perspektywy, i ogarniał mnie smutek.

Tak wiele razy byłem uparty i buntowałem się, próbując pozbyć się Bożego sądu i nie mając wyrzutów sumienia.

Tak wiele razy postanawiałem odpokutować, a jednak świadomie czyniłem źle i pozwalałem, by pustoszył mnie grzech.

O Boże, sąd Twoich słów odsłania brzydotę mojej duszy,

jasno dostrzegam prawdę o moim zepsuciu i ogarnia mnie taki wstyd, że nigdzie nie mogę się skryć.

2

Uznałem, że niemożliwe jest, by mnie ocalić, ale Twoje słowa rozwiały moje błędne rozumienie.

Tak wiele razy ulegałem pokusom szatana, ale Ty w tajemnicy czuwałeś i chroniłeś mnie.

Tyle razy żywiłem błędne koncepcje i sprzeciwiałem Ci się, ale Ty zawsze okazywałeś mi wyrozumiałość i cierpliwość.

Nigdy nie pamiętałeś wszystkich moich występków i dawałeś mi szansę pokuty.

O Boże, jestem tak mało znaczący i skromny, a jednak Ty ciągle o mnie dbasz.

Jak mógłbym być godny miana człowieka, jeśli wciąż nie mogę odpłacić Ci za Twoją miłość?

3

Doświadczając Twojego sądu, prób, nagany i dyscypliny, w końcu znam Twoją miłość.

Chociaż cierpię wielki ból spowodowany oczyszczaniem, to jednak moje zepsute usposobienie zostaje obmyte.

Praktykując prawdę, słuchając Cię i żyjąc przed Tobą, czuję się swobodnie i spokojnie.

Stając się uczciwą osobą, która boi się Boga i stroni od zła, czuję się szczęśliwy.

O Boże, Twój sąd jest miłością i pozwolił mi dostąpić Twojego wspaniałego zbawienia.

Doświadczyłem Twojej szczerej miłości i pragnę Cię kochać i być Ci posłusznym na zawsze.