1

Dlaczego się nie przebudziłem? Po prostu postawiłem wszystko na dążenie do statusu i reputacji. Skupiałem się tylko na pracy i głoszeniu, ale nie praktykowałem Bożych słów ani ich nie doświadczałem. Dlaczego się nie przebudziłem? Pracowałem ciężko tylko dla nagród. Pełen wygórowanych pragnień i potrzeb, byłem bardzo samolubny i podły. Boże słowa tak wiele razy mnie wzywały, a ja utwardzałem swoje serce i przymykałem na to oko. Moje serce pełne było samolubnych pragnień, więc jakże mogłem zwrócić uwagę na Twoje napomnienia? O Boże! Moje postępki tak głęboko Cię zraniły? Jakże śmiałbym błagać Cię o miłosierdzie i wyrozumiałość? Nie mogę znieść patrzenia na to, co minęło, na całą moją buntowniczość i brzydotę. Byłem arogancki, zarozumiały, swawolny i nierozważny. Dawałem wolną rękę mojemu szatańskiemu usposobieniu. Moje wykroczenia nawiedzają moje sumienie. Jak mogę nadrobić stracony czas?

2

Dopiero teraz uświadomiłem sobie, jak obłudna i fałszywa była moja pobożność. Tak wiele razy przysięgałem dozgonną miłość, lecz nie potrafiłem wytrwać w próbie. Tak wiele razy pokutowałem i modliłem się, mówiąc, że zacznę od nowa, a było to kłamstwo. Tylko dzięki sądowi wyraźnie zobaczyłem, że bez praktykowania prawdy wszystko obraca się wniwecz. Ciężkie próby, które przeszedłem, były moją pokutą; zacząłem nienawidzić swojego głębokiego zepsucia i tego, że brak mi człowieczeństwa. Pełen wyrzutów sumienia padam przed Bogiem. Zacznę od nowa, by przynieść pociechę Bożemu sercu. O Boże! Moje postępki tak głęboko Cię zraniły? Jakże śmiałbym błagać Cię o miłosierdzie i wyrozumiałość? Tak wiele wspomnień i wylanych łez! Nie mogę znieść myśli, że mógłbym Cię znów zawieść. Pragnę oddać się w Twoje ręce, być posłusznym Twoim ustaleniom i rządom. Postanawiam praktykować prawdę, bez względu na zawiłości czekającej mnie drogi. Jestem zdeterminowany, by podążać za Tobą aż do końca!