216 Powinniśmy zawsze być cisi przed Bogiem
Ⅰ
W obliczu porażki, szukajmy prawdy;
poznajmy Bożą wolę, a będziemy mieli siłę.
Mówmy Mu często, czego nam brak,
zawsze dzielmy się Jego prawdą.
Próby przychodzą, przyjmujmy je;
siedźmy w ciszy przed Bogiem.
Czytajmy Jego słowo, poznawajmy Jego prawdy,
naprawiajmy nasze występki.
Nasza dusza się raduje i wielbimy Go.
Trwajmy w ciszy przed Bogiem, rozmyślajmy nad sobą.
Nie wolno nam zranić Bożego serca
naszym buntem i troską o ciało.
Trwajmy w ciszy przez Bogiem, trwajmy w ciszy przez Bogiem.
Żyjmy jak człowiek według Jego prawdy.
Trwajmy przy świadectwie w naszych próbach, byśmy mogli Go zadowolić.
Trwajmy w ciszy przed Bogiem.
Trwajmy w ciszy i rozmyślajmy przed Bogiem.
Ⅱ
Mimo że popełniamy wykroczenia,
powinniśmy starać się kochać Boga.
Jeśli odczuwamy skruchę,
z pewnością zyskamy Jego miłosierdzie.
Musimy dążyć do prawdy
i nieść świadectwo o Bogu.
Oto nasz obowiązek, który musimy wykonywać.
Nasza dusza się raduje i wielbimy Go.
Trwajmy w ciszy przed Bogiem, rozmyślajmy nad sobą.
Nie wolno nam zranić Bożego serca
naszym buntem i troską o ciało.
Trwajmy w ciszy przez Bogiem, trwajmy w ciszy przez Bogiem.
Żyjmy jak człowiek według Jego prawdy.
Trwajmy przy świadectwie w naszych próbach, byśmy mogli Go zadowolić.
Trwajmy w ciszy przed Bogiem.
Trwajmy w ciszy i rozmyślajmy przed Bogiem.
Żyjmy jak człowiek według Jego prawdy.
Trwajmy przy świadectwie w naszych próbach, byśmy mogli Go zadowolić.
Trwajmy w ciszy przed Bogiem.
Trwajmy w ciszy i rozmyślajmy przed Bogiem.
Trwajmy w ciszy przed Bogiem.
Trwajmy w ciszy i rozmyślajmy przed Bogiem.
