Jak należy podchodzić do Biblii w wierze w Boga? Jest to kwestia zasadnicza. Dlaczego ją omawiamy? Ponieważ w przyszłości na szeroką skalę będziesz głosić ewangelię i szerzyć dzieło Wieku Królestwa i nie wystarczy wówczas umieć tylko dzielić się twoją wiedzą o dzisiejszym dziele Bożym. Aby szerzyć dzieło Boże, ważniejsze jest, byś potrafił przeanalizować dawne pojęcia ludzi z dziedziny religii oraz ich stary system wierzeń i praktyk religijnych oraz w pełni ich przekonać, a osiągnięcie tego celu wiąże się z Biblią. Od wielu lat tradycyjną praktyką religijną (w kręgu chrześcijaństwa, jednej z trzech głównych religii świata) jest czytanie Biblii; odstępstwo od Biblii nie jest wiarą w Pana; odstępstwo od Biblii jest heterodoksją i herezją, a nawet gdy ludzie czytają inne książki, ich podstawą musi być wykładnia Biblii. Oznacza to, że jeśli wierzysz w Pana, musisz czytać Biblię, a poza Biblią nie wolno ci otaczać czcią żadnej książki, która nie zawiera w sobie biblijnej wykładni. Jeśli bowiem tak robisz, zdradzasz Boga. Od kiedy istnieje Biblia, wiara ludzi w Pana jest wiarą w Biblię. Zamiast mówić, że ludzie wierzą w Pana, lepiej powiedzieć, że wierzą w Biblię; zamiast mówić, że zaczęli czytać Biblię, lepiej powiedzieć, że zaczęli wierzyć w Biblię, a zamiast mówić, że powrócili do Pana, lepiej byłoby powiedzieć, że powrócili do Biblii. Ludzie czczą zatem Biblię tak, jakby była Bogiem i traktują ją tak, jakby była ich życiodajną krwią, a jej utrata była równa utracie życia. Stawiają Biblię tak wysoko, jak Boga, a są nawet tacy, którzy umieszczają ją wyżej od Boga. Jeśli ludzie pozbawieni są działania Ducha Świętego, jeśli nie odczuwają obecności Boga, mogą żyć dalej, ale gdy tylko utracą Biblię lub utracą słynne rozdziały i powiedzenia z Biblii, jest tak, jakby stracili życie. A kiedy tylko uwierzą w Pana, zaczynają czytać Biblię i uczyć się jej na pamięć, a im więcej Biblii są w stanie zapamiętać, tym bardziej dowodzi to, że kochają Pana, a ich wiara jest wielka. Wszyscy ci, którzy przeczytali Biblię i potrafią o niej rozmawiać z innymi, są najlepszymi braćmi i siostrami. Przez wszystkie te lata wiara i lojalność ludzi wobec Pana mierzone były tym, do jakiego stopnia rozumieją oni Biblię. Większość ludzi po prostu nie rozumie, dlaczego mają wierzyć w Boga ani jak mają w Niego wierzyć, i ogranicza się jedynie do poszukiwania na ślepo wskazówek, pozwalających im rozszyfrować rozdziały Biblii. Ludzie nigdy nie podążali za kierunkiem działania Ducha Świętego; przez cały czas wciąż tylko rozpaczliwie studiowali i badali Biblię, i nikt nigdy nie znalazł nowszego dzieła Ducha Świętego poza Biblią. Nikt nie jest w stanie odejść od Biblii, ani też nikt nie odważył się na odstępstwo od niej. Ludzie badali Biblię przez wszystkie te lata, wymyślili do niej wiele objaśnień i włożyli w to ogrom wysiłku. Mają też na temat Biblii wiele odmiennych opinii, o których debatują bez końca, do tego stopnia, że dziś istnieje ponad dwa tysiące różnych wyznań. Wszyscy chcą znaleźć w Biblii jakieś ponadprzeciętne wyjaśnienia lub głębsze tajemnice, chcą ją zgłębić i odnaleźć w niej tło dzieła Jahwe w Izraelu, tło dzieła Jezusa w Judei, albo jeszcze inne tajemnice, których nikt inny nie zna. Podejście ludzi do Biblii naznaczone jest obsesją i wiarą, i nikt nie potrafi zupełnie jasno spojrzeć na prawdziwą historię stojącą za Biblią lub na esencję Biblii. Nawet w dniu dzisiejszym w oczach ludzi Biblię wciąż otacza nieopisana aura cudowności. Mają oni wręcz coraz większą obsesję na jej punkcie i pokładają w niej coraz większą wiarę. Dziś każdy pragnie odnaleźć w niej proroctwa dotyczące dzieła dni ostatecznych, chce odkryć, jakie dzieło Bóg wykonuje w dniach ostatecznych i jakie znaki wskazują na nadejście tych dni. W ten sposób uwielbienie ludzi dla Biblii staje się bardziej żarliwe, a im bliżej do dni ostatecznych, tym więcej ślepego zaufania pokładają w jej proroctwach, zwłaszcza tych dotyczących dni ostatecznych. Mając taką ślepą wiarę w Biblię, i pokładając w niej takie zaufanie, nie odczuwają pragnienia poszukiwania dzieła Ducha Świętego. Wedle ich ludzkich pojęć, tylko Biblia jest w stanie sprowadzić na nich działanie Ducha Świętego, tylko w Biblii odnaleźć można ślady Boga, tylko w Biblii ukryte są tajemnice dzieła Bożego i tylko Biblia – a nie inne książki czy ludzie – może wyjaśnić wszystko, co wiąże się z Bogiem i całością Jego dzieła; Biblia może sprowadzić dzieło niebios na ziemię i jest w stanie zarówno rozpoczynać, jak i kończyć epoki. Mając takie wyobrażenia, ludzie nie są skłonni szukać dzieła Ducha Świętego. Dlatego bez względu na to, jak wielką pomocą była Biblia dla ludzi w przeszłości, stała się ona przeszkodą dla najnowszego dzieła Boga. Bez Biblii ludzie mogliby szukać śladów Boga gdzie indziej, jednak dziś Jego ślady zostały „zamknięte” w Biblii, a szerzenie Jego najnowszego dzieła stało się po prostu dwukrotnie trudniejsze i wymaga ogromnego wysiłku. Wszystko to z powodu słynnych rozdziałów i powiedzeń z Biblii, a także licznych biblijnych proroctw. Biblia stała się w umysłach ludzi bożkiem, stała się łamigłówką w ich mózgach i po prostu nie są w stanie uwierzyć, że Bóg może działać poza Biblią, nie są w stanie uwierzyć, że ludzie mogą znaleźć Boga poza nią, a tym bardziej nie są w stanie uwierzyć, że Bóg mógłby odstąpić od Biblii w swoim ostatecznym dziele i zacząć coś nowego. Jest to dla ludzi nie do pomyślenia; nie mogą w to uwierzyć ani nawet sobie tego wyobrazić. Biblia stała się wielką przeszkodą w przyjmowaniu przez ludzi nowszego dzieła Boga i utrudnieniem w szerzeniu nowszego dzieła Boga. Zatem jeśli nie zrozumiecie prawdziwej historii stojącej za Biblią, nie będziecie w stanie skutecznie i na szeroką skalę głosić ewangelii ani nie będziecie w stanie na szeroką skalę świadczyć o nowym dziele. Choć dzisiaj nie czytacie Biblii, nadal darzycie ją ogromną sympatią, co oznacza, że może nie dzierżycie jej w swoich dłoniach, ale wiele z waszych wyobrażeń pochodzi właśnie z niej. Nie rozumiecie pochodzenia Biblii ani prawdziwej historii poprzednich dwóch etapów Bożego dzieła. Choć nie czytacie Biblii często, musicie ją zrozumieć, musicie zdobyć o niej właściwą wiedzę i tylko w ten sposób będziecie w stanie dowiedzieć się, na czym polega obejmujący sześć tysięcy lat Boży plan zarządzania. Użyjecie tych rzeczy, aby przekonać ludzi, aby sprawić, by uznali, że ten strumień jest prawdziwą drogą i że ścieżka, którą dziś kroczycie, jest ścieżką prawdy, że wytycza ją Duch Święty i że nie została utarta przez żadnego człowieka.

Gdy Bóg dokonał już dzieła Wieku Prawa, stworzony został Stary Testament i wtedy to właśnie ludzie zaczęli czytać Biblię. Gdy Jezus przyszedł na świat, wypełnił dzieło Wieku Łaski, a Jego apostołowie spisali Nowy Testament. W ten sposób powstały Stary i Nowy Testament, i aż do dnia dzisiejszego wszyscy ci, którzy wierzą w Boga, czytają Biblię. Biblia jest książką historyczną. Oczywiście, zawiera ona również niektóre przepowiednie proroków, a przepowiednie takie w żadnym wypadku nie są historią. Biblia składa się z kilku części: są w niej nie tylko same proroctwa, sam opis dzieła Jahwe czy same tylko listy Pawła. Musisz wiedzieć, z ilu części składa się Biblia. W skład Starego Testamentu wchodzi Księga Rodzaju, Wyjścia…, a także księgi proroctw spisane przez proroków. Stary Testament kończy się na Księdze Malachiasza. Stanowi on zapis dzieła Wieku Prawa, którym kierował Jahwe. Od Księgi Rodzaju po Księgę Malachiasza ciągnie się obszerny opis całego dzieła Wieku Prawa. Innymi słowy Stary Testament zawiera zapis wszystkiego, czego doświadczyli ludzie, którymi kierował Jahwe w Wieku Prawa. Podczas starotestamentowego Wieku Prawa Jahwe wzbudził wielu proroków, by głosili w Jego imieniu proroctwa, udzielali wskazówek różnym plemionom i narodom oraz przepowiadali dzieło, które Jahwe miał wykonać. Wszyscy ci ludzie, którzy zostali wzbudzeni, otrzymali od Jahwe Ducha proroctwa. Mogli oglądać wizje zsyłane im przez Jahwe i słyszeć Jego głos, a tym samym zostali przez Niego natchnieni i spisywali proroctwa. Dziełem, które wykonali, było wyrażanie głosu Jahwe, wypowiadanie Jego proroctwa, a dzieło Jahwe w owym czasie polegało po prostu na prowadzeniu ludzi za pomocą Ducha. Jahwe nie stał się ciałem, a ludzie nigdy nie widzieli Jego oblicza. Dlatego wzbudził On wielu proroków, którzy mieli czynić Jego dzieło, i dał im przepowiednie, które przekazali każdemu plemieniu i rodowi Izraela. Ich dzieło polegało na głoszeniu proroctw, a niektórzy z nich zapisali polecenia, jakie dawał im Jahwe, aby pokazać je innym. Jahwe wzbudził tych ludzi, aby głosili proroctwa i przepowiadali przyszłe dzieło lub dzieło, jakie pozostało jeszcze do wykonania w owym czasie, tak aby ludzie mogli ujrzeć cudowność i mądrość Jahwe. Te księgi proroctw były zupełnie inne od pozostałych ksiąg Biblii: były to słowa wypowiedziane lub napisane przez tych, którym dany był Duch proroctwa – przez tych, którzy otrzymali od Jahwe wizje lub usłyszeli Jego głos. Oprócz tych właśnie ksiąg, cała reszta Starego Testamentu składa się z zapisków sporządzonych przez ludzi po tym, jak Jahwe ukończył swe dzieło. Księgi te nie mogą zastąpić przepowiedni proroków wzbudzonych przez Jahwe; na przykład nie można porównać Księgi Rodzaju i Księgi Wyjścia do Księgi Izajasza i Księgi Daniela. Proroctwa zostały wypowiedziane przed wykonaniem dzieła; pozostałe zaś księgi spisano już po jego zakończeniu – gdyż to właśnie byli w stanie zrobić ludzie. Prorocy tamtych czasów byli natchnieni przez Jahwe i głosili pewne proroctwa, wypowiedzieli wiele słów i przepowiedzieli różne rzeczy dotyczące Wieku Łaski, jak również zagładę świata w dniach ostatecznych, czyli dzieło, którego Jahwe dopiero zamierzał dokonać. Wszystkie pozostałe księgi stanowią zapis dzieła wypełnionego przez Jahwe w Izraelu. Tak więc, kiedy czytasz Biblię, czytasz głównie o tym, czego Jahwe dokonał w Izraelu; biblijny Stary Testament opisuje przede wszystkim dzieła Jahwe – jak prowadził Izrael, jak posłużył się Mojżeszem, by wyprowadzić Izraelitów z Egiptu, uwolnić ich z pęt faraona i poprowadzić na pustynię, potem czytamy o ich wejściu do Kanaanu i – w dalszej kolejności – ich życiu w Kanaanie. Wszystko składa się z zapisów dzieła Jahwe, którego dokonywał w całym Izraelu. Wszystko, co zapisano w Starym Testamencie, to dzieło Jahwe w Izraelu – to znaczy dzieło, którego Jahwe dokonał na ziemi, na której stworzył Adama i Ewę. Od czasu, gdy Bóg oficjalnie zaczął prowadzić ludzi na ziemi po Noem, wszystko, co zapisano w Starym Testamencie, jest dziełem Izraela. A dlaczego nie ma tam zapisów o dziełach poza Izraelem? Ponieważ ziemia Izraela jest kolebką ludzkości i na początku nie było innych narodów poza Izraelem, a Jahwe nie działał w żadnym innym miejscu. W ten sposób to, co zapisano w Biblii w Starym Testamencie, jest wyłącznie dziełem Boga w ówczesnym Izraelu. Słowa wypowiedziane przez proroków – Izajasza, Daniela, Jeremiasza i Ezechiela – przepowiadają inne Jego dzieła na ziemi, przepowiadają dzieło samego Boga Jahwe. To przyszło całkowicie od Boga, było to dzieło Ducha Świętego, a poza tymi księgami prorockimi wszystko inne jest zapisem doświadczeń ludzi z okresu ówczesnego dzieła Jahwe.

Dzieło stworzenia miało miejsce, zanim pojawiła się ludzkość, lecz Księga Rodzaju powstała dopiero wtedy, gdy ludzkość już istniała; była to księga napisana przez Mojżesza w Wieku Prawa. To tak jak wydarzenia, które dzisiaj mają miejsce wśród was: po tym, jak się wydarzą, zapisujecie je, aby pokazać je ludziom w przyszłości, a dla ludzi z przyszłości to, co zapisałeś, jest rzeczą, która wydarzyła się w przeszłości – mogą to czytać jedynie jako historię. Rzeczy zapisane w Starym Testamencie to dzieło Jahwe w Izraelu, a to, co zapisano w Nowym Testamencie, to dzieło Jezusa w Wieku Łaski; dokumentują one dzieło dokonane przez Boga w dwóch różnych wiekach. Stary Testament dokumentuje dzieło Boga w Wieku Prawa, dlatego Stary Testament jest księgą historyczną. Nowy Testament jest produktem dzieła Wieku Łaski, a kiedy rozpoczęło się nowe dzieło, Nowy Testament również stał się nieaktualny, więc on również jest księgą historyczną. Oczywiście Nowy Testament nie jest tak systematyczny jak Stary Testament, ani nie zapisano w nim aż tylu rzeczy. Wszystkie liczne słowa wypowiedziane przez Jahwe są zapisane w biblijnym Starym Testamencie, podczas gdy w czterech Ewangeliach zapisano tylko niektóre ze słów Jezusa. Oczywiście Jezus również dokonał wielu dzieł, ale nie zostały one szczegółowo opisane. W Nowym Testamencie zapisano mniej, ponieważ Jezus dokonał mniej dzieł. Ilość dzieł, które wykonał w ciągu trzech i pół roku na ziemi, oraz dzieła apostołów, były znacznie mniej liczne niż dzieła Jahwe. I z tego powodu w Nowym Testamencie jest mniej ksiąg niż w Starym Testamencie.

Jakiego rodzaju księgą jest Biblia? Stary Testament omawia dzieło Boże z okresu Wieku Prawa. Biblijny Stary Testament stanowi zapis całego dzieła Jahwe w czasie Wieku Prawa i Jego dzieła stworzenia. W całości dokumentuje dzieło dokonane przez Jahwe, którego opis kończy się na księdze Malachiasza. Stary Testament opisuje dwa dzieła dokonane przez Boga: jednym z nich jest dzieło stworzenia, a drugim nadanie ludziom praw. Jedno i drugie było dziełem Jahwe. Wiek Prawa reprezentuje dzieło dokonywane pod imieniem Boga Jahwe; jest to całość dzieła wykonanego głównie pod imieniem Jahwe. Tak więc Stary Testament opisuje dzieło Jahwe. Nowy Testament opisuje dzieło Jezusa, dzieło, które było wykonywane przede wszystkim pod Jego imieniem. Znaczenie imienia Jezusa i dzieła, które On wykonał, zostało zapisane głównie w Nowym Testamencie. Podczas starotestamentowego Wieku Prawa Jahwe zbudował w Izraelu świątynię i ołtarz, kierował życiem Izraelitów na ziemi, dowodząc w ten sposób, że byli oni Jego narodem wybranym, pierwszą grupą ludzi, których wybrał na ziemi i którzy byli zgodni z Jego intencjami, oraz pierwszą grupą, której osobiście przewodził. Dwanaście plemion Izraela było pierwszymi wybrańcami Jahwe, tak więc zawsze wykonywał On pośród nich swoje dzieło, aż do zakończenia dzieła Jahwe w Wieku Prawa. Drugim etapem dzieła było ujęte w Nowym Testamencie dzieło Wieku Łaski, które zostało przeprowadzone pośród narodu żydowskiego, jednego z dwunastu plemion Izraela. Zasięg tego dzieła był mniejszy, ponieważ Jezus był Bogiem, który stał się ciałem. Jezus działał wyłącznie na obszarze Judei i tylko przez trzy i pół roku. Dlatego to, co zapisano w Nowym Testamencie, w żaden sposób nie może równać się z ilością pracy opisanej w Starym Testamencie. Dzieło Jezusa w Wieku Łaski udokumentowane jest przede wszystkim w czterech Ewangeliach. Ścieżka, którą podążali ludzie Wieku Łaski, była ścieżką najbardziej powierzchownych zmian w ich życiowym usposobieniu, z których większość zapisana jest w listach. Listy pokazują, w jaki sposób działał wówczas Duch Święty. (Oczywiście bez względu na to, czy Paweł był karcony czy doświadczany cierpieniem, to w dziele, które wykonywał, otrzymywał wskazówki od Ducha Świętego, gdyż był kimś, kim w owym czasie Duch Święty się posługiwał. Duch Święty posługiwał się również Piotrem, ale ten nie wykonał tyle dzieła, co Paweł. Mimo że dzieło Pawła naznaczone było ludzką nieczystością, na podstawie jego listów można się przekonać, w jaki sposób działał wówczas Duch Święty. Ścieżka, którą prowadził Paweł swoich współwyznawców, była właściwa i prawidłowa i była to ścieżka, którą kroczył Duch Święty).

Jeśli chcesz ujrzeć dzieło Wieku Prawa i zobaczyć, jak Izraelici podążali drogą Jahwe, musisz przeczytać Stary Testament. Jeśli chcesz zrozumieć dzieło Wieku Łaski, musisz przeczytać Nowy Testament. Jak jednak widzisz dzieło dni ostatecznych? Musisz dzisiaj zaakceptować przewodnictwo Boga i wkroczyć w Jego dzisiejsze dzieło, albowiem jest to dzieło nowe i nikt nie zapisał go wcześniej w Biblii. Dziś Bóg stał się ciałem i znalazł sobie innych wybrańców w Chinach. Działa pośród tych ludzi, kontynuując swoje dzieło na ziemi i kontynuując na podstawie dzieła Wieku Łaski. Dzisiejsze dzieło jest ścieżką, którą człowiek nigdy nie podążał i drogą, której nikt nigdy nie widział. Jest to dzieło, które nie było wykonywane nigdy wcześniej – jest to najnowsze dzieło Boga na ziemi. Dzieło, które nigdy wcześniej nie było wykonywane, nie jest więc historią, ponieważ teraźniejszość trwa w tej właśnie chwili i jeszcze nie stała się przeszłością. Ludzie nie wiedzą, że Bóg dokonał większego i nowszego dzieła na ziemi, w dodatku poza Izraelem, i że dzieło to przekroczyło ramy Izraela i przepowiedni proroków, że jest to nowe i cudowne dzieło wykraczające poza proroctwa i nowsze dzieło poza Izraelem oraz dzieło, którego ludzie nie są w stanie zgłębić ani sobie wyobrazić. W jaki sposób Biblia mogłaby zawierać wyraźny opis takiego dzieła? Któż byłby w stanie zawczasu zapisać każdy detal obecnego dzieła, niczego nie pomijając? Kto mógłby zapisać to wspanialsze, mądrzejsze dzieło, które rzuca wyzwanie konwencji, w owej księdze tak starej, że zdążyła już pokryć się pleśnią? Obecne dzieło nie jest historią i dlatego jeśli chcesz kroczyć nową ścieżką dnia dzisiejszego, musisz odejść od Biblii, musisz wyjść poza księgi prorockie lub historyczne w Biblii. Tylko wtedy będziesz w stanie właściwie kroczyć nową ścieżką i tylko wtedy będziesz w stanie wkroczyć w nową sferę i nowe dzieło. Musisz zrozumieć, dlaczego dzisiaj mówi ci się, żebyś nie czytał Biblii, dlaczego istnieje inne dzieło, które jest oddzielone od Biblii, dlaczego Bóg nie szuka nowszej, bardziej szczegółowej praktyki w Biblii i dlaczego zamiast tego wszystkiego istnieje potężniejsze dzieło poza Biblią. To wszystko powinniście zrozumieć. Musisz znać różnicę między starym a nowym dziełem i chociaż nie czytasz Biblii, musisz być w stanie poddać ją analizie; jeśli tak nie będzie, nadal będziesz czcić Biblię i trudno będzie ci wkroczyć w nowe dzieło i przejść nowe zmiany. Po co studiować tamtą niską, przestarzałą drogę, skoro istnieje droga wyższa? Skoro istnieją nowsze słowa i nowsze dzieło, po co wciąż żyć pośród starych zapisów historycznych? Nowe słowa mogą cię zaopatrzyć, co dowodzi, że jest to nowe dzieło; stare zapisy nie mogą cię nasycić ani zaspokoić twoich obecnych potrzeb, co dowodzi, że są one historią, a nie obecnym dziełem. Najwyższa droga to najnowsze dzieło, a przy nowym dziele droga z przeszłości – bez względu na to, jak wzniosła była – jest tylko historią, na którą ludzie spoglądają, patrząc wstecz i chociaż ma ona wartość jako punkt odniesienia, nadal jest to stara droga. Mimo że stara droga jest zapisana w „świętej księdze”, jest historią; mimo że nie ma ani jednej strony, która by ją opisywała w „świętej księdze”, nowa droga jest teraźniejszością. Ta droga może cię zbawić i ta droga może cię zmienić, gdyż jest to dzieło Ducha Świętego.

Wszyscy musicie zrozumieć Biblię – ta praca jest absolutnie nieodzowna! Dziś nie trzeba czytać Biblii, gdyż nie ma w niej nic nowego, a wszystko w niej jest stare. Biblia jest książką historyczną, a gdybyś jadł i pił Stary Testament podczas Wieku Łaski i gdybyś wcielał wtedy w życie to, co było wymagane w starotestamentowych czasach, to Jezus by cię odrzucił i potępił; gdybyś odnosił Stary Testament do dzieła Jezusa, byłbyś faryzeuszem. Jeśli dzisiaj będziesz łączyć Stary i Nowy Testament, aby je razem jeść i pić oraz praktykować, to dzisiejszy Bóg także cię potępi i pozostaniesz daleko w tyle za dzisiejszym dziełem Ducha Świętego! Jeśli bowiem jesz i pijesz Stary Testament i Nowy Testament, to jesteś poza strumieniem Ducha Świętego! W czasach swej działalności Jezus prowadził Żydów i wszystkich tych, którzy za Nim podążali, stosownie do tego, jak w owym czasie działał w Nim Duch Święty. Nie traktował Biblii jako podstawy tego, co czynił, lecz przemawiał zgodnie ze swym dziełem. Nie zwracał uwagi na to, co mówi Biblia ani nie szukał w niej ścieżki, którą miałby poprowadzić swoich wiernych. Już od samego początku, gdy tylko zaczął działać, głosił drogę skruchy – słowo, o którym nie było absolutnie żadnej wzmianki w licznych proroctwach Starego Testamentu. Nie tylko nie postępował zgodnie z Biblią, ale także wytyczył nowszą ścieżkę i wykonał nowsze dzieło. Kiedy głosił, nigdy nie powoływał się na Biblię. W Wieku Prawa nikt nigdy nie był w stanie dokonać Jego cudów uzdrawiania chorych i wypędzania demonów. Podobnie Jego dzieło, Jego nauki oraz autorytet i moc Jego słowa przewyższały jakiegokolwiek człowieka w Wieku Prawa. Jezus po prostu wykonywał swoje nowsze dzieło i choć wielu ludzi potępiało Go, posługując się Biblią – a nawet użyło Starego Testamentu, by Go ukrzyżować – Jego dzieło przewyższało Stary Testament; jeśli tak nie było, dlaczego ludzie przybili Go do krzyża? Czyż nie dlatego, że w Starym Testamencie nie było mowy o Jego naukach oraz Jego mocy uzdrawiania chorych i wypędzania demonów? Jego dzieło miało na celu wytyczenie nowszej ścieżki, a nie celowe wszczynanie walki z Biblią czy celową rezygnację ze Starego Testamentu. Przybył po prostu, aby wypełnić swoją misję, aby przynieść nowe dzieło tym, którzy Go pragnęli i szukali. Nie przybył, aby wyjaśniać Stary Testament ani podtrzymywać jego dzieło. Celem Jego dzieła nie było umożliwianie dalszego rozwoju Wieku Prawa. Nie dbał o to, czy Jego dzieło opiera się na Biblii, lecz po prostu przybył, aby wykonać dzieło, które miał wykonać, dlatego nie objaśniał proroctw Starego Testamentu ani nie działał zgodnie ze słowami starotestamentowego Wieku Prawa. Ignorował to, co mówił Stary Testament, nie dbał o to, czy jest zgodny z Jego dziełem czy nie, i nie troszczył się o to, co inni wiedzieli o Jego dziele ani jak je potępiali. Po prostu nadal wykonywał dzieło, które miał wykonać, mimo że wielu ludzi odwoływało się do przepowiedni starotestamentowych proroków, aby Go potępić. Ludziom zaś wydawało się, że Jego dzieło nie ma żadnych podstaw, a znaczna jego część stała w sprzeczności z zapisami Starego Testamentu. Czyż nie była to niedorzeczność ze strony człowieka? Czy Bóg musi do swojego dzieła zastosować reguły? I czy Bóg musi działać zgodnie z przepowiedniami proroków? Kto wszak jest większy: Bóg czy Biblia? Dlaczego Bóg musi działać zgodnie z tym, co w niej zapisano? Czyżby Bóg nie miał prawa wykraczać poza jej ramy? Czy Bóg nie może odejść od Biblii i wykonywać innego dzieła? Dlaczego Jezus i Jego uczniowie nie przestrzegali szabatu? Skoro Jezus miałby zachowywać szabat i praktykować zgodnie z przykazaniami Starego Testamentu, to dlaczego go nie przestrzegał po swoim przyjściu, a zamiast tego umywał stopy, nakrywał głowę, łamał chleb i pił wino? Czyż nie jest to nieobecne w przykazaniach Starego Testamentu? Jeśli Jezus postępował zgodnie ze Starym Testamentem, to dlaczego zerwał z jego przepisami? Powinieneś wiedzieć, co było pierwsze, Bóg czy Biblia! Czyż Bóg, będąc Panem szabatu, nie może być również Panem Biblii?

Praca wykonana przez Jezusa w czasach Nowego Testamentu zapoczątkowała nowe dzieło. Nie postępował On według dzieła Starego Testamentu ani nie stosował słów wypowiedzianych przez Jahwe w Starym Testamencie. Wykonywał swe własne dzieło, a dzieło to było nowsze i przewyższało prawo. Dlatego powiedział: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”. Zgodnie więc z tym, czego On dokonał, wiele przepisów zostało naruszonych. W ów szabat, kiedy to poprowadził uczniów przez pole obsiane zbożem, a oni zrywali kłosy i jedli ziarna, nie zachowywał szabatu i powiedział: „Syn Człowieczy jest też Panem szabatu”. W owym czasie, zgodnie z prawami Izraelitów, każdy, kto nie zachowywał szabatu, miał być ukamienowany. Jezus jednak ani nie wchodził do świątyni, ani nie zachowywał szabatu, a Jego dzieło nie zostało wykonane przez Jahwe w starotestamentowych czasach. W ten sposób dzieło dokonane przez Jezusa przekroczyło prawo Starego Testamentu, przewyższyło je, a On nie kierował się Starym Testamentem, wykonując swe dzieło. W Wieku Łaski Jezus nie działał zgodnie z prawem Starego Testamentu i zerwał już z tymi przepisami. Izraelici jednak wciąż kurczowo trzymali się Pisma i potępili Jezusa – czyż nie było to wyparcie się Jego dzieła? Dzisiaj świat religijny również kurczowo trzyma się Biblii, a niektórzy ludzie mówią: „Biblia jest świętą księgą i należy ją czytać”. Inni twierdzą: „Bez względu na czas, nie można się obyć bez Bożego dzieła. Stary Testament jest Bożym przymierzem z Izraelitami i nie można go porzucić, a szabatu należy zawsze przestrzegać!”. Czyż oni nie są zbyt absurdalni? Dlaczego Jezus nie zachowywał szabatu? Czyżby grzeszył? Kto potrafi w pełni zrozumieć tę kwestię? Bez względu na to, jak pilnie ludzie będą czytać Biblię, nie da się poznać dzieła Bożego przy użyciu ludzkiej zdolności pojmowania. Nie dość, że nie zdobędą w ten sposób czystej wiedzy o Bogu, to jeszcze ich pojęcia ulegną dalszemu wypaczeniu do tego stopnia, że ludzie ci zaczną sprzeciwiać się Bogu. Gdyby nie dzisiejsze wcielenie Boga, ludzie popadliby w ruinę przez własne pojęcia i pomarliby pośród Bożego karcenia.