Wszystkich szukających prawdy prosimy o kontakt.

Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni

Pełne kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

0 wyników wyszukiwania

Nie znaleziono wyników

965 Kiedy człowiek naprawdę pozna samego siebie, może się jedynie znienawidzić

Dlaczego wiele osób postępuje zgodnie ze swoimi cielesnymi preferencjami? Jest tak, ponieważ uważają się za całkiem dobrych; czują, że racja jest po ich stronie, a ich działania są uzasadnione, że nie mają żadnych wad, a nawet że mają całkowitą słuszność. Mogą zatem działać przy założeniu, że sprawiedliwość jest po ich stronie. Kiedy ktoś rozpoznaje, jaka jest jego prawdziwa natura – jak jest podła, nikczemna i żałosna – wtedy staje się mniej dumny z siebie, już nie tak szalenie arogancki i zadowolony z siebie jak wcześniej. Taka osoba czuje, „Muszę rzetelnie i w realistyczny sposób praktykować słowo Boga. Jeśli tego nie zrobię, wówczas nie spełnię standardu bycia człowiekiem i będzie mi wstyd żyć w obecności Boga”. Naprawdę postrzega siebie jako kogoś rzeczywiście nieistotnego i bezwartościowego. Łatwo jest mu wtedy urzeczywistniać prawdę i będzie się wydawał kimś, kto jest w pewnym stopniu taki, jaki powinien być człowiek. Ludzie są w stanie porzucić cielesność tylko wtedy, gdy naprawdę nienawidzą siebie samych. Jeśli nie będą się nienawidzić, nie będą w stanie jej porzucić.

Prawdziwa nienawiść do siebie obejmuje kilka rzeczy: po pierwsze, poznanie własnej natury, a po drugie, postrzeganie siebie jako osoby roszczeniowej i żałosnej, bardzo małej i nieistotnej, oraz zdawanie sobie sprawy, że posiada się żałosną i brudną duszę. Gdy ktoś w pełni zobaczy, kim naprawdę jest, i osiągnie ten rezultat, wówczas naprawdę zdobędzie wiedzę o sobie i można powiedzieć, że w pełni siebie poznał. Dopiero wtedy można naprawdę znienawidzić siebie, posunąć się nawet do przeklęcia siebie i naprawdę poczuć, że zostało się głęboko zepsutym przez szatana, do tego stopnia, że nie przypomina się nawet istoty ludzkiej. Pewnego dnia, gdy w oczy zajrzy groźba śmierci, taka osoba pomyśli sobie: „To sprawiedliwa kara Boża. Bóg jest rzeczywiście sprawiedliwy. Rzeczywiście powinienem umrzeć!”. W tym momencie nie będzie się skarżyła, ani tym bardziej obwiniała Boga, czując po prostu, że jest tak żałosna, tak brudna i zepsuta, że Bóg powinien ją zgładzić, a dusza taka jak jej nie nadaje się do życia na ziemi. W tym momencie osoba ta nie opiera się Bogu, a tym bardziej nie zdradza Boga ani nie narzeka na Niego.

Na podstawie rozdziału

„Wiedza o sobie jest przede wszystkim wiedzą o ludzkiej naturze”

w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

Wstecz:Zrozum samego siebie stosownie do słów Boga

Dalej:Porażka jest najlepszą okazją do poznania samego siebie

Powiązane treści

  • Skoro Bóg zbawia człowieka, zbawi go w pełni

    Ⅰ Skoro Bóg stworzył człowieka, powiedzie go; skoro go zbawia, zbawi i pozyska go w pełni; skoro wskazuje drogę, powiedzie go w wyznaczone miejsce. Sk…

  • Bądź kimś, kto przyjmuje prawdę

    Ⅰ Wybierzcie własną ścieżkę, nie odrzucajcie prawdy i nie bluźnijcie przeciwko Duchowi Świętemu. Nie bądźcie nieświadomi ani aroganccy. Bądźcie posłus…

  • Pieśń o słodkiej miłości

    I W moim sercu skrywa się Twoja miłość. Która zbliża mnie do Ciebie w najmilszy sposób. Praca w służbie Twemu sercu uczyniła me serce lepszym. Służę C…

  • Bóg i ludzkość cieszą się ze zjednoczenia

    Ⅰ Bóg rozpoczął dzieło swe we wszechświecie. Tam ludzie obudzili się i zgromadzili wokół niego. Gdy w nich "krąży" Bóg, zrywają szatana więź, więź wie…