Aplikacja Kościoła Boga Wszechmogącego

Słuchaj głosu Boga i powitaj powrót Pana Jezusa!

Wszystkich szukających prawdy prosimy o kontakt.

Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni

Pełne kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

0 wyników wyszukiwania

Nie znaleziono wyników

862 Gniew Boga jest przejawem Jego sprawiedliwego usposobienia

1 Chociaż wybuch Bożego gniewu to jeden z aspektów i wyraz Jego usposobienia do sprawiedliwości, Jego gniew w żadnym razie nie jest bezkrytyczny, jeśli chodzi o cel, i nie jest pozbawiony zasad. Przeciwnie, Bóg nie jest skory do gniewu, nie ujawnia go pochopnie, podobnie jak swego majestatu. Co więcej, gniew Boga jest odpowiednio kontrolowany i opanowywany – nie można go porównać z ludzkim wybuchem wściekłości lub napadem furii. Samym wyraźnie widać, że uwolnienie Bożego gniewu nie jest bynajmniej wyrazem lub ujściem dla Jego nastroju. Gniew Boży nie jest olbrzymim wybuchem wściekłości, tak jak u człowieka. Bóg nie uwalnia swojego gniewu dlatego, że nie potrafi go kontrolować ani dlatego, że Jego złość osiągnęła punkt krytyczny i musi znaleźć ujście. Wprost przeciwnie, gniew Boga to wyraz Jego sprawiedliwego usposobienia i autentyczny wyraz Jego sprawiedliwego usposobienia to symboliczne objawienie Jego świętej istoty.

2 Bóg jest gniewem, nie toleruje obrazy – co nie oznacza jednak, że gniew Boga nie rozróżnia okoliczności lub nie kieruje się zasadami. To właśnie zepsuta ludzkość ma niekwestionowany patent na przypadkowe, nieplanowane wybuchy gniewu, w których nie zważa się na konkretną sytuację. Człowiek wybuchnie gniewem i da upust emocjom, aby bronić istnienia grzechu, a te działania są sposobami wyrażania ludzkiego niezadowolenia. Działania te przepełnione są plugastwem; są przepełnione spiskami i intrygami; wypełnione są po brzegi ludzkim zepsuciem i złem, rozszalałymi ambicjami i pożądaniami. Kiedy sprawiedliwość sprzeciwia się złu, człowiek nie rozpala się gniewem, by jej bronić. Wręcz przeciwnie, kiedy siły sprawiedliwości są zagrożone, prześladowane i atakowane, człowiek lekceważy to, unika konfrontacji, wycofuje się. Jednak w obliczu sił zła człowiek im schlebia, kłania się i przytakuje. Dlatego ludzkie dawanie upustu emocjom toruje drogę siłom zła, stanowi wyraz bezmyślnego i niemożliwego do zatrzymania nikczemnego postępowania człowieka cielesnego.

Na podstawie rozdziału „Sam Bóg, Jedyny II”

w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Wstecz:Bóg utrzymuje człowieka w istnieniu swoim sprawiedliwym usposobieniem

Dalej:Ludzie dni ostatecznych nigdy nie widzieli Bożego gniewu

Powiązane treści

  • Bądź kimś, kto przyjmuje prawdę

    Ⅰ Wybierz własną ścieżkę, nie odrzucaj prawdy i nie bluźnij przeciwko Duchowi Świętemu. Nie bądź nieświadomy ani arogancki. Bądź posłuszny prowadzeniu…

  • Bóg pragnie szczerego serca człowieka

    Ⅰ Ludzie dziś nie cenią Boga, On nie ma miejsca wewnątrz ich serc. W nadchodzących dniach, dniach cierpienia czy potrafią dowieść, dowieść Mu miłości …

  • Bóg wytyczył ścieżki, którymi musi podążać człowiek

    Ⅰ Ścieżka, którą prowadzi nas Bóg, nie może prosto w górę wieść. To kręta droga pełna wybojów. Im bardziej kamienista ścieżka, jak mówi do nas On, ty…

  • Symbol Bożego usposobienia

    Ⅰ Usposobienie Boga obejmuje miłość i pociechę dane ludziom, i Jego nienawiść, i dokładne zrozumienie ludzi. Usposobienie Boga. Usposobienie Boga, to…