302 Boża litość nad ludzkością

W księdze Jonasza 4:10-11 odnotowano, co następuje:

„Wtedy rzekł Jahwe:

»Żałowałeś tykwy, nad którą się nie trudziłeś, ani nie sprawiłeś, że urosła;

bo urosła w jedną noc i w jedną noc uschła,

a ja nie miałbym oszczędzić Niniwy, tego wielkiego miasta,

w którym jest więcej niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi,

którzy nie odróżniają swej prawicy od lewicy,

a także dużo bydła?«”

1 Z perspektywy semantycznej słowo „żałować” interpretować można na różne sposoby: po pierwsze, oznacza ono miłość i ochronę, uczucie tkliwości wobec czegoś; po drugie, może ono znaczyć wielką miłość do kogoś; a wreszcie – zarówno niezdolność zranienia kogoś, jak i nieznośność takiego aktu. Krótko mówiąc, słowo to implikuje czuły afekt i miłość, jak również niezdolność rezygnacji z kogoś czy z czegoś; oznacza ono miłosierdzie i wyrozumiałość Boga wobec człowieka. Chociaż Bóg posłużył się tutaj słowem będącym w powszechnym użyciu przez ludzi, objawia nam ono głos serca Boga i Jego postawę wobec ludzkości.

2 Chociaz miasto Niniwa pełne było ludzi tak zdeprawowanych, złych i oddających się przemocy jak mieszkańcy Sodomy, okazana przez nich skrucha sprawiła, że Bóg odmienił swoje serce i postanowił ich oszczędzić. Ponieważ ich reakcja na słowa Boga i Jego pouczenia ukazały postawę skrajnie odmienną niż postawa mieszkańców Sodomy i ponieważ uczciwie podporządkowali się Bogu i uczciwie okazali skruchę za grzechy, wykazując się ponadto prawdziwymi i szczerymi działaniami, Bóg po raz kolejny użalił się nad nimi i tym uczuciem ich obdarzył.

3 Boża nagroda i Boże współczucie dla ludzkości są niemożliwe do podrobienia; nikt nie posiada Bożego miłosierdzia, Bożej wyrozumiałości, ani nie żywi wobec ludzkości uczuć tak szczerych jak uczucia żywione przez Boga. Tylko Stwórca ma litość nad tą ludzkością. Tylko Stwórca posiada współczucie dla ludzkości. Tylko Stwórca okazuje owej ludzkości czułość i miłość. I podobnie tylko sam Stwórca ludzkości może okazać miłosierdzie, całe zaś swe stworzenie może otoczyć troską.

Na podstawie rozdziału „Sam Bóg, Jedyny II”

w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Wstecz: 300 Skoro Bóg zbawia człowieka, zbawi go w pełni

Dalej: 303 Realność i piękno Boga

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

66 Czas

I Samotna dusza z dala przybywa, sprawdza przyszłość, przeszłości szuka, żmudnie trudzi się i goni za snem. Nie wie skąd przychodzi, ani...

220 Jak szukać śladów Boga

Ⅰ Skoro szukamy śladów Boga, musimy szukać, szukać Jego woli. Szukać Bożych słów i wypowiedzi Boga. Szukać Bożych wypowiedzi słów. Bo gdzie...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce