VII Klasyczne słowa na temat wiedzy o samym, jedynym Bogu

38. Świętość Boga z głębi waszych serc, że jest ona nieskażoną istotą Boga, bezinteresowną miłością Boga, że wszystko, co Bóg daje człowiekowi, jest bezinteresowne, i uświadomicie sobie, że świętość Boża jest nieskazitelna i nieposzlakowana. Istota Boga to nie tylko słowa, których używa, aby pokazać swoją tożsamość, ale zamiast tego Bóg używa swojej istoty, aby cicho i szczerze postępować z każdym człowiekiem. Innymi słowy, istota Boga nie jest pusta, ani nie jest teoretyczna czy doktrynalna, a na pewno nie jest rodzajem wiedzy. To nie jest rodzaj edukacji dla człowieka, ale zamiast tego jest prawdziwym objawieniem własnych działań Boga i jest objawioną istotą tego, co Bóg ma i czym jest.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VI” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

39. Nie zobaczysz, że Bóg ma podobne poglądy do ludzkich, nie zobaczysz także, żeby On używał ludzkich punktów widzenia, ich wiedzy, ich nauki lub ich filozofii albo wyobraźni człowieka do postępowania w różnych sprawach. Zamiast tego wszystko, co Bóg robi, i wszystko, co objawia, jest związane z prawdą. Oznacza to, że każde słowo, które powiedział, i każde działanie, które podjął, dotyczy prawdy. Ta prawda nie jest jakąś bezpodstawną fantazją; ta prawda i te słowa są wyrażane przez Boga dzięki Bożej istocie i Jego życiu. Ponieważ te słowa i istota wszystkiego, co Bóg uczynił, są prawdą, możemy powiedzieć, że Boża istota jest święta. Innymi słowy, wszystko, co Bóg mówi i czyni, przynosi życie i światło ludziom; pozwala ludziom widzieć pozytywne rzeczy i rzeczywistość tych pozytywnych rzeczy, a także wskazuje ludzkości drogę, by mogła podążać właściwą ścieżką. Te rzeczy są ustalone z powodu Bożej istoty i są one określone z powodu istoty Jego świętości.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny V” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

40. Do czego odnosi się świętość Boga, o której mówię? Zastanówcie się nad tym przez chwilę. Czy prawdomówność Boga jest Jego świętością? Czy wierność Boga jest Jego świętością? Czy bezinteresowność Boga jest Jego świętością? Czy pokora Boga jest Jego świętością? Czy miłość Boga do człowieka jest Jego świętością? Bóg darmo obdarowuje człowieka prawdą i życiem – czy to jest Jego świętością? (Tak.) Wszystko to, co Bóg objawia, jest wyjątkowe; nie istnieje w skażonej ludzkości ani nie można tego tam zobaczyć. Nie można dostrzec jej najmniejszego śladu w procesie skażenia człowieka przez szatana, ani w skażonym usposobieniu szatana, ani w istocie i naturze szatana. Wszystko to, co Bóg ma i czym jest, jest wyjątkowe i tylko sam Bóg ma tego rodzaju istotę, tylko sam Bóg posiada tego rodzaju istotę. (…) Istotą świętości jest prawdziwa miłość, ale przede wszystkim jest to istota prawdy, sprawiedliwości i światła. Słowo „święty” jest właściwe tylko wtedy, gdy jest stosowane do Boga; nic w stworzeniu nie może być godne nazywania świętym. Człowiek musi to zrozumieć.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VI” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

41. „A Bóg Jahwe nakazał człowiekowi, mówiąc: z każdego drzewa w ogrodzie możesz swobodnie jeść: ale co do drzewa poznania dobra i zła, nie wolno ci z niego jeść; bo w dniu, w którym zjesz z niego, na pewno umrzesz”. Co zawiera Boże przykazanie dla człowieka w tym fragmencie? Po pierwsze, Bóg mówi człowiekowi, co może jeść, a mianowicie owoce różnych drzew. Nie ma niebezpieczeństwa i trucizny, wszystkie można jeść i jeść do woli, bez obaw. To jedna część. Druga część to ostrzeżenie. Ostrzeżenie to mówi człowiekowi o drzewie, z którego nie może jeść owocu – nie wolno mu jeść owocu z drzewa poznania dobra i zła. Co się stanie, jeśli zje? Bóg powiedział człowiekowi: jeśli to zjesz, z pewnością umrzesz. Czy te słowa są bezpośrednie? Gdyby Bóg ci to powiedział, ale nie rozumiałbyś powodu, to czy potraktowałbyś to jako regułę lub rozkaz do przestrzegania? Należy jej przestrzegać, prawda? Ale niezależnie od tego, czy człowiek jest w stanie jej przestrzegać, czy też nie, słowa Boże są jednoznaczne. Bóg bardzo wyraźnie powiedział człowiekowi, co może jeść, a czego nie może, i co się stanie, jeśli zje to, czego nie powinien jeść. Czy dostrzegłeś coś z usposobienia Bożego w tych krótkich słowach, które Bóg wypowiedział? Czy te słowa Boga są prawdziwe? Czy zawierają jakieś oszustwo? Czy są fałszywe? Czy zawierają groźbę? (Nie.) Bóg uczciwie, zgodnie z prawdą i szczerze powiedział człowiekowi, co może jeść i czego nie może jeść, w jasny i prosty sposób. Czy w tych słowach jest jakieś ukryte znaczenie? Czy te słowa są bezpośrednie? Czy istnieje potrzeba domysłów? (Nie.) Nie ma potrzeby zgadywać. Ich znaczenie jest oczywiste na pierwszy rzut oka, i rozumiesz zaraz po przeczytaniu. Są krystalicznie jasne. Co znaczy, że to, co Bóg chce powiedzieć i co chce wyrazić, pochodzi z Jego serca. To, co Bóg wyraża, jest czyste, proste i jasne. Nie ma ukrytych motywów ani ukrytych znaczeń. Przemówił bezpośrednio do człowieka, mówiąc mu, co może jeść, a czego nie może jeść. To znaczy, że poprzez te słowa Boga człowiek może zobaczyć, że serce Boże jest przejrzyste, że serce Boże jest prawdziwe. Nie ma tu absolutnie żadnego fałszu; nikt nie mówi ci, że nie możesz jeść tego, co jest jadalne ani nie mówi ci „zrób to i zobacz co się stanie” z rzeczami, których nie możesz jeść. Bóg nie to ma na myśli. Cokolwiek Bóg myśli w swoim sercu, jest tym, co mówi.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IV” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

42. Bóg stworzył człowieka i od tego czasu przewodzi życiu ludzkości. Czy to dając ludziom błogosławieństwo, dając im prawa i przykazania, czy określając różne reguły życia – czy wiecie, jaki cel przyświecał Bogu w tych wszystkich rzeczach? Po pierwsze, czy możecie z całą pewnością powiedzieć, że wszystko, co Bóg robi, jest dla dobra ludzkości? Możecie pomyśleć, że to zdanie jest stosunkowo szerokie i puste, ale mówiąc konkretnie, czy wszystko, co Bóg robi, nie jest prowadzeniem człowieka do normalnego życia? Niezależnie od tego, czy chodzi o zachowywanie przez człowieka Jego reguł lub Jego praw, celem Boga jest to, aby człowiek nie czcił szatana, nie był przez niego krzywdzony. Ma to podstawowe znaczenie i zostało uczynione na samym początku. Na samym początku, kiedy człowiek nie rozumiał woli Bożej, Bóg wprowadził kilka prostych praw i zasad i ustanowił przepisy, które obejmowały każdy możliwy aspekt. Przepisy te są bardzo proste, ale zawierają w sobie wolę Bożą. Bóg ceni ludzkość jak skarb, troszczy się o nią i bardzo ją kocha. Czy to prawda? (Tak.) Czy możemy więc powiedzieć, że Jego serce jest święte? Czy możemy powiedzieć, że Jego serce jest czyste? (Tak.) Czy Bóg ma jakieś ukryte zamiary? (Nie.) Czy Jego cel jest prawy i pozytywny? (Tak.) Bez względu na to, jakie przepisy Bóg wprowadził, w trakcie Jego dzieła wszystkie one mają pozytywny wpływ na człowieka i prowadzą go. Czy są więc w umyśle Bożym jakieś egoistyczne myśli? Czy Bóg ma jakieś dodatkowe cele, jeśli chodzi o człowieka, czy też chce wykorzystać człowieka w jakiś sposób? (Nie.) Wcale nie. Bóg postępuje tak, jak mówi, i On również myśli w ten sposób w swoim sercu. Nie ma mieszanego celu, nie ma egoistycznych myśli. On nie robi nic dla siebie, ale robi absolutnie wszystko dla człowieka, bez żadnych osobistych celów. Chociaż ma plany i intencje dla człowieka, nie robi nic dla siebie. Wszystko, co On czyni, jest czynione wyłącznie dla ludzkości, aby chronić ludzkość, aby powstrzymać ludzkość od zejścia na manowce. Czyż to serce nie jest więc cenne? Czy widzisz w szatanie nawet najdrobniejszą nutę tego drogocennego serca? (Nie.) Nie można w szatanie dostrzec nawet odrobiny tego serca. Wszystko, co Bóg czyni jest objawiane w sposób naturalny. Patrząc na sposób działania Boga, jak On działa? Czy Bóg bierze prawa i swoje słowa i przywiązuje je mocno do głów wszystkich ludzi, jak zaklęcie złotej obręczy[a], narzucając je każdemu człowiekowi? Czy On działa w ten sposób? (Nie.) W jaki sposób Bóg wykonuje swoje dzieło? (On nas prowadzi. Doradza nam i zachęca nas.) Czy On grozi? Czy mówi w sposób wymijający? (Nie.) Kiedy nie rozumiesz prawdy, jak Bóg cię prowadzi? (Oświeca mnie.) Oświeca ciebie, mówiąc ci wyraźnie, że coś nie jest zgodne z prawdą i co powinieneś zrobić. Jaki rodzaj więzi z Bogiem odczuwasz z uwagi na sposoby Jego działania? Czy sprawiają, że czujesz, że Bóg jest poza twoim zasięgiem? (Nie.) Co więc czujesz w związku z nimi? Bóg jest tobie szczególnie bliski, nie ma między wami dystansu. Kiedy Bóg prowadzi cię, kiedy dba o ciebie, pomaga i wspiera cię, czujesz, że Bóg jest życzliwy, godny szacunku, czujesz Jego piękno, Jego ciepło. Ale kiedy Bóg wytyka twoje zepsucie, lub kiedy osądza i dyscyplinuje cię za bunt przeciw Niemu, jakiego sposobu Bóg używa? Czy On napomina cię słowami? Czy dyscyplinuje cię poprzez twoje otoczenie i poprzez ludzi, sprawy i rzeczy? (Tak.) Jaki poziom osiąga to dyscyplinowanie? Czy osiąga ono taki sam poziom, jak gdy szatan szkodzi człowiekowi? (Nie, osiąga poziom, który człowiek może znieść.) Bóg działa w sposób łagodny, kochający, delikatny i troskliwy, w sposób, który jest szczególnie wyważony i właściwy. Jego metody nie powodują, że czujesz intensywne emocje, takie jak: „Bóg musi pozwolić mi to zrobić” lub „Bóg musi pozwolić mi tamto zrobić”. Bóg nigdy nie daje ci tak intensywnej mentalności ani tak intensywnych odczuć, że byłoby to nie do zniesienia. Czyż nie jest to słuszne? Nawet jeśli przyjmujesz Boże słowa sądu i karcenia, co wtedy czujesz? Kiedy czujesz autorytet i moc Boga, co wtedy czujesz? Czy czujesz, że Bóg jest boski i nietykalny? (Tak.) Czy w takich momentach czujesz się zdystansowany od Boga? Czy Bóg cię przeraża? Nie, zamiast tego czujesz szacunek nacechowany bojaźnią Bożą. Czy ludzie nie odczuwają tego wszystkiego dzięki Bożemu dziełu? (Tak.) Czy mieliby więc te uczucia, gdyby to szatan pracował nad człowiekiem? (Nie.) Bóg używa swoich słów, swojej prawdy i swego życia, aby nieustannie zaopatrywać człowieka, aby go wspierać. Kiedy człowiek jest słaby, kiedy człowiek czuje się przygnębiony, Bóg z pewnością nie mówi surowo, mówiąc: „Weź się w garść. Dlaczego czujesz przygnębienie? Dlaczego jesteś słaby? Jaka jest tego przyczyna? Jesteś taki słaby i zawsze przygnębiony. Po co żyć? Po prostu umrzyj!” Czy Bóg działa w ten sposób? (Nie.) Czy Bóg ma władzę, aby działać w ten sposób? (Tak.) Ale Bóg nie postępuje w ten sposób. Powodem, dla którego Bóg nie postępuje w ten sposób, jest Jego istota, istota świętości Boga. Jego miłość do człowieka, Jego traktowanie człowieka jak skarb i troszczenie się o niego nie może być jasno wyrażone w jednym lub dwóch zdaniach. Nie jest to coś, co jest wynikiem chlubienia się człowieka, ale coś, co Bóg w rzeczywistości ujawnia; jest to objawienie Bożej istoty. Czy wszystkie te sposoby działania Boga pozwalają człowiekowi dostrzec świętość Boga? We wszystkich metodach działania Boga, włączając w to dobre intencje Boga, włączając w to wpływ, jaki Bóg chce osiągnąć na człowieka, włączając w to różne sposoby, jakimi Bóg posługuje się, pracując nad człowiekiem, rodzaj pracy, jaką wykonuje, co chce, aby człowiek zrozumiał – czy widziałeś jakiekolwiek zło lub przebiegłość w dobrych intencjach Boga? (Nie.) Zatem czy we wszystkim co Bóg czyni, wszystkim, co Bóg mówi, wszystkim, co myśli w swoim sercu, jak również całą istotę Boga, którą On objawia, czy możemy Boga nazywać świętym? (Tak.) Czy ktokolwiek kiedykolwiek widział tę świętość na świecie lub w sobie? Czy poza Bogiem widziałeś to kiedykolwiek w jakimś człowieku lub w szatanie? (Nie.) Z tego, o czym do tej pory rozmawialiśmy, czy możemy nazywać Boga wyjątkowym, samym świętym Bogiem? (Tak.) Wszystko, co Bóg daje człowiekowi, w tym słowa Boże, różne sposoby pracy Boga nad człowiekiem, co Bóg mówi człowiekowi, o czym Bóg przypomina człowiekowi, co doradza i do czego zachęca, wszystko to pochodzi z jednej istoty: wszystko to wywodzi się ze świętości Boga. Gdyby nie było takiego świętego Boga, żaden człowiek nie mógłby zająć Jego miejsca, aby wykonywać Jego dzieło.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IV” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

43. W związku z Jego obecnym dziełem w dniach ostatecznych, Bóg nie udziela już tylko łaski i błogosławieństw człowiekowi, jak to czynił na początku, ani nie nakłania ludzi do dalszych działań. Co człowiek zobaczył ze wszystkich aspektów Bożego dzieła na tym jego etapie, którego doświadczył? Zobaczył Bożą miłość, sąd Boży i karcenie. W tym czasie Bóg ponadto zaopatruje, wspiera, oświeca i prowadzi człowieka, tak aby stopniowo poznał Jego intencje, poznał słowa, które On wypowiada, i prawdę, którą obdarza człowieka. Kiedy człowiek jest słaby, kiedy jest zniechęcony, kiedy nie ma gdzie się zwrócić, Bóg użyje swych słów, aby go pocieszyć, doradzić i zachęcić, tak aby człowiek słabej postawy mógł stopniowo znaleźć swoją siłę, przyjąć pozytywną postawę i stać się chętny do współpracy z Bogiem. Ale kiedy człowiek nie słucha Boga lub opiera się Mu lub ujawnia własne skażenie, Bóg nie okaże miłosierdzia w chłostaniu go i dyscyplinowaniu. Jednak głupocie, niewiedzy, słabości i niedojrzałości człowieka Bóg okaże tolerancję i cierpliwość. W ten sposób, poprzez całe dzieło, jakie Bóg wykonuje dla człowieka, człowiek stopniowo dojrzewa, dorasta i poznaje intencje Boga, poznaje część prawdy, wie, co jest pozytywne, a co negatywne, wie, czym jest zło i czym jest ciemność. Bóg nie zawsze chłosta i dyscyplinuje człowieka, ani też nie zawsze okazuje tolerancję i cierpliwość. Raczej zaopatruje On każdą osobę na różne sposoby, na różnych etapach i w zależności od ich postawy i charakteru. Czyni wiele dla człowieka i robi to wielkim kosztem; człowiek nie dostrzega nic z tego kosztu ani z tego, co Bóg robi, ale wszystko, co robi, jest w rzeczywistości realizowane wobec każdego człowieka z osobna. Miłość Boża jest rzeczywista: dzięki łasce Bożej człowiek unika jednej katastrofy za drugą, podczas gdy wobec słabości człowieka Bóg okazuje za każdym razem tolerancję. Sąd i karcenie od Boga pozwala ludziom stopniowo poznać skażenie człowieka i jego szatańską istotę. To, co Bóg zapewnia, Jego oświecenie dla człowieka i Jego przewodnictwo pozwalają ludzkości poznawać coraz więcej istoty prawdy i coraz lepiej wiedzieć, czego ludzie potrzebują, jaką drogą powinni podążać, po co żyją, wartość i znaczenie ich życia oraz jak podążać drogą naprzód. Wszystko to, co Bóg czyni, jest nierozerwalnie związane z Jego jedynym pierwotnym celem. Jaki jest zatem ten cel? Dlaczego Bóg używa tych sposobów, aby wykonywać swoje dzieło w człowieku? Jaki wynik chce On osiągnąć? Innymi słowy, co chce On widzieć w człowieku i co chce od niego uzyskać? Bóg chce, aby serce człowieka mogło się odrodzić. Te sposoby, których On używa do pracy nad człowiekiem, mają na celu nieustanne budzenie serca człowieka, obudzenie jego ducha, aby sobie uświadomił, skąd pochodzi, kto go prowadzi, wspiera i zaopatruje i kto pozwolił człowiekowi żyć do tej pory; mają one człowiekowi uświadomić, kto jest Stwórcą, kogo powinien czcić, jaką drogą powinien podążać i w jaki sposób człowiek powinien stanąć przed Bogiem; służą one stopniowemu ożywianiu serca człowieka, aby człowiek poznał serce Boże, zrozumiał je i wielką troskę i myśl, jaka kryje się za Jego dziełem zbawienia człowieka. Kiedy serce człowieka odradza się, nie chce on już żyć w zdegenerowanym, skażonym usposobieniu, ale zamiast tego chce dążyć do prawdy, zadowalając Boga. Kiedy serce człowieka się przebudzi, jest w stanie całkowicie zerwać z szatanem, już nie doznawać od niego krzywdy, oszustw, ani nie być pod jego kontrolą. Zamiast tego człowiek może współpracować z Bożym dziełem i słowami Boga w pozytywny sposób, aby zadowolić serce Boga, osiągając w ten sposób bojaźń Bożą i unikanie zła. To jest pierwotny cel Bożego dzieła.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VI” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

44. W ciągu całego swojego długiego życia zasadniczo każdy człowiek napotkał wiele niebezpiecznych sytuacji i doświadczył wielu pokus. To dlatego, że szatan jest tuż obok ciebie, stale ma cię na oku. Podoba mu się, kiedy spada na ciebie katastrofa, kiedy cię spotykają kataklizmy, kiedy nic ci nie wychodzi, i podoba mu się, kiedy jesteś złapany w szatańską sieć. Jeśli chodzi o Boga, On chroni cię nieustannie, chroniąc cię przed jednym nieszczęściem po drugim i przed jedną katastrofą po drugiej. Dlatego mówię, że wszystko, co człowiek ma – pokój i radość, błogosławieństwa i osobiste bezpieczeństwo – jest w rzeczywistości pod Bożą kontrolą, a On prowadzi i decyduje o losach każdego człowieka. Ale czy Bóg ma zawyżone pojęcie o swoim stanowisku, jak to niektórzy mówią? Mówiąc tobie: „Ja jestem największy ze wszystkich, to ja wam przewodzę, wszyscy musicie błagać Mnie o miłosierdzie, a nieposłuszeństwo będzie karane śmiercią”. Czy Bóg kiedykolwiek w ten sposób groził ludzkości? (Nie.) Czy kiedykolwiek powiedział: „Ludzkość jest skażona, więc nie ma znaczenia, jak ją traktuję, jakiekolwiek arbitralne traktowanie będzie dobre; nie muszę dla nich bardzo dobrze planować i przygotowywać spraw”. Czy Bóg tak myśli? Czy Bóg tak postępował? (Nie.) Przeciwnie, Boskie traktowanie każdego człowieka jest szczere i odpowiedzialne, nawet bardziej odpowiedzialne niż postępowanie człowieka wobec siebie samego. Czy tak nie jest? Bóg nie mówi daremnie, ani nie stoi wyniośle, wywyższając się, ani nie zadowala się oszukiwaniem ludzi. Zamiast tego uczciwie i cicho robi to, co sam musi robić. Te rzeczy przynoszą człowiekowi błogosławieństwa, pokój i radość. Pokojowo i szczęśliwie przyprowadzają one człowieka przed oblicze Boga i do Jego; następnie ludzie ci żyją przed Bogiem i przyjmują Boże zbawienie z właściwym rozumem i myśleniem. Czy Bóg kiedykolwiek był dwulicowy wobec człowieka w swoim dziele? Czy kiedykolwiek okazywał fałszywą życzliwość, oszukując człowieka kilkoma uprzejmościami, a następnie odwrócił się do niego plecami? (Nie.) Czy Bóg kiedykolwiek powiedział jedno, a potem zrobił drugie? Czy Bóg kiedykolwiek składał puste obietnice i chwalił się, mówiąc ci, że może to zrobić dla ciebie lub pomóc ci to zrobić, a następnie zniknął? (Nie.) W Bogu nie ma oszustwa, nie ma fałszu. Bóg jest wierny i wszystko, co robi, jest prawdziwe. Jest on Jedynym, na którym ludzie mogą polegać i Bogiem, któremu ludzie mogą powierzyć swoje życie i wszystko inne. Ponieważ w Bogu nie ma oszustwa, czy możemy powiedzieć, że Bóg jest najszczerszy? (Tak.) Oczywiście, że możemy, prawda? Chociaż, mówiąc o tym słowie teraz, po zastosowaniu do Boga jest ono zbyt słabe i zbyt ludzkie, nie możemy nic z tym zrobić, ponieważ są to ograniczenia ludzkiego języka. Nazywanie Boga szczerym jest tu nieco niestosowne, ale na razie będziemy używać tego słowa. Bóg jest wierny i szczery. Co zatem rozumiemy przez mówienie o tych aspektach? Czy mamy na myśli różnice między Bogiem a człowiekiem i różnice między Bogiem a szatanem? Możemy to powiedzieć. Człowiek nie widzi bowiem jednego śladu szatańskiego, skażonego usposobienia w Bogu. Czy mam rację w tych słowach? Czy usłyszę na to „Amen”? (Amen!) Nie widzimy żadnego zła szatana ujawnionego w Bogu. Wszystko, co Bóg czyni i ujawnia, jest w pełni pożyteczne i pomocne dla człowieka, jest czynione w całości po to, aby zapewnić człowiekowi utrzymanie, jest pełne życia i daje człowiekowi drogę, po której ma kroczyć, i kierunek, który powinien obrać. Bóg nie jest skażony, a ponadto, patrząc teraz na wszystko, co robi Bóg, czy możemy powiedzieć, że Bóg jest święty? (Tak.) Ponieważ Bóg nie ma nic ze skażenia ludzkości ani niczego podobnego do skażonego usposobienia ludzkości lub identycznego z nim, ani istoty szatana, z tego punktu widzenia możemy powiedzieć, że Bóg jest święty. Bóg nie objawia skażenia, a objawienie Jego własnej istoty w Jego dziele jest potwierdzeniem, którego potrzebujemy, że Bóg sam jest święty. Czy to dostrzegacie? Aby poznać świętą istotę Boga, na razie przyjrzyjmy się tym dwóm aspektom: 1) W Bogu nie ma skażonego usposobienia; 2) istota Bożego dzieła w człowieku pozwala człowiekowi dostrzec samą istotę Boga, a ta istota jest całkowicie pozytywna. Albowiem rzeczy, które każdy aspekt Bożego dzieła przynosi człowiekowi, są wyłącznie pozytywne. Po pierwsze, Bóg wymaga od człowieka uczciwości – czyż nie jest to pozytywne? Bóg daje człowiekowi mądrość – czyż nie jest to pozytywne? Bóg sprawia, że człowiek może rozróżniać między dobrem a złem – czyż nie jest to pozytywne? On pozwala człowiekowi zrozumieć znaczenie i wartość ludzkiego życia – czyż nie jest to pozytywne? On pozwala człowiekowi wejrzeć w istotę ludzi, zdarzeń i rzeczy zgodnie z prawdą – czyż nie jest to pozytywne? (Tak, jest pozytywne.) Skutkiem tego wszystkiego jest to, że człowiek nie jest już oszukiwany przez szatana, nie jest już dłużej skrzywdzony przez szatana ani kontrolowany przez niego. Innymi słowy, pozwala to ludziom na całkowite uwolnienie się od skażenia szatana, a stąd na stopniowe podążanie drogą bojaźni Bożej i unikania zła.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VI” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

45. Teraz wasze percepcyjne zrozumienie Bożej istoty nadal wymaga długiego czasu, aby ją poznać, potwierdzić, odczuć i doświadczyć, aż pewnego dnia poznacie świętość Boga z głębi waszych serc, że jest ona nieskażoną istotą Boga, bezinteresowną miłością Boga, że wszystko, co Bóg daje człowiekowi, jest bezinteresowne, i uświadomicie sobie, że świętość Boża jest nieskazitelna i nieposzlakowana. Istota Boga to nie tylko słowa, których używa, aby pokazać swoją tożsamość, ale zamiast tego Bóg używa swojej istoty, aby cicho i szczerze postępować z każdym człowiekiem. Innymi słowy, istota Boga nie jest pusta, ani nie jest teoretyczna czy doktrynalna, a na pewno nie jest rodzajem wiedzy. To nie jest rodzaj edukacji dla człowieka, ale zamiast tego jest prawdziwym objawieniem własnych działań Boga i jest objawioną istotą tego, co Bóg ma i czym jest. Człowiek powinien znać i rozumieć tę istotę, ponieważ wszystko, co robi Bóg, i każde słowo, które mówi, ma wielką wartość i znaczenie dla każdego człowieka. Kiedy dojdziesz do zrozumienia świętości Boga, możesz naprawdę uwierzyć w Boga; kiedy dojdziesz do zrozumienia świętości Boga, możesz naprawdę zrozumieć prawdziwe znaczenie słów „Sam Bóg, Jedyny”. Nie będziesz już wyobrażał sobie, że możesz chodzić innymi drogami i nie będziesz już chciał zdradzić wszystkiego, co Bóg dla ciebie przygotował. Ponieważ istota Boga jest święta, oznacza to, że wyłącznie przez Boga jesteś w stanie kroczyć jasną, właściwą drogą przez życie. Tylko poprzez Boga możesz poznać sens życia, tylko poprzez Boga możesz urzeczywistniać prawdziwe człowieczeństwo, posiąść prawdę, znać prawdę, i tylko poprzez Boga możesz uzyskać życie z prawdy. Tylko Sam Bóg może pomóc ci uniknąć zła i uratować cię od krzywd i kontroli szatana. Nic oprócz Boga nie może uratować cię od morza cierpienia, abyś nie musiał już się trudzić. O tym decyduje istota Boga. Tylko Sam Bóg zbawia cię tak bezinteresownie, tylko Bóg ostatecznie odpowiada za twoją przyszłość, za twoje przeznaczenie oraz życie i to On organizuje wszystko dla ciebie. Tego nic stworzonego ani niestworzonego nie jest w stanie osiągnąć. Ponieważ nic stworzonego ani niestworzonego nie posiada takiej istoty Boga jak ta, żadna osoba ani rzecz nie jest zdolna zbawić cię i poprowadzić cię. Takie jest znaczenie istoty Bożej dla człowieka.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VI” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Przypis:

a. „Zaklęcie złotej obręczy” odnosi się do słynnej chińskiej powieści „Podróż na zachód”, w której mnich Xuanzang używa zaklęcia, aby uzyskać kontrolę nad Małpim Królem, za pomocą złotej obręczy umieszczonej na głowie Małpiego Króla, którą można magicznie zacisnąć, wywołując ból głowy nie do zniesienia. Później stało się to metaforą podporządkowywania sobie ludzi.

Wstecz: (II) Słowa na temat sprawiedliwego usposobienia Boga

Dalej: (IV) Słowa na temat Boga jako źródła życia wszystkich rzeczy

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

Wiek Królestwa to Wiek Słowa

W Wieku Królestwa Bóg używa słowa do wprowadzenia do nowego wieku, aby zmienić środki, jakimi dokonuje swojego dzieła, i by dokonać dzieła...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce