Aplikacja Kościoła Boga Wszechmogącego

Słuchaj głosu Boga i powitaj powrót Pana Jezusa!

Wszystkich szukających prawdy prosimy o kontakt.

Słowo ukazuje się w ciele

Pełne kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

0 wyników wyszukiwania

Nie znaleziono wyników

Rozdział 2

W związku z przyjęciem nowego podejścia będą nowe kroki w Moim dziele. Jako że odbywa się to w królestwie, sprawię rzeczy bezpośrednio przez boską naturę, kierując każdym krokiem tej drogi, precyzyjnie aż do najdrobniejszego szczegółu i całkowicie bez zafałszowania ludzkimi intencjami. Poniższe słowa zarysowują sposoby rzeczywistego praktykowania: jako że osiągnęli oni tytuł „ludu” przez ciężkie trudy i oczyszczenie oraz jako że są ludem Mojego królestwa, muszę utrzymywać wobec nich surowe wymagania, które są wyższe niż metody Mojego dzieła dla poprzednich pokoleń. Nie jest to tylko rzeczywistość słów, ale co jeszcze ważniejsze, jest to rzeczywistość praktykowania, a to musi być osiągnięte najpierw. We wszystkich słowach i czynach muszą oni zachować standardy wymagane od ludu królestwa, a każdy winowajca będzie natychmiast usunięty, by uniknąć zhańbienia Mojego imienia. Ci jednakże nieświadomi, którzy nie potrafią widzieć jasno i nie potrafią zrozumieć, są wyjątkiem. W budowaniu Mojego królestwa zwracajcie uwagę na to, by jeść i pić wypowiadane przeze Mnie słowa, rozumieć Moją mądrość i umacniać się przez Moje dzieło. Ktokolwiek poświęca uwagę słowom księgi, która nie jest Moja, jest dla Mnie całkowicie niepożądany; to jest nierządnica, która jest względem Mnie bezczelna. Będąc apostołem, nie można pozostawać w domu zbyt długo. Jeśli ktoś nie może tego zrealizować, porzucę go i więcej nie będę się nim posługiwał. Nie zmuszam go. Ponieważ apostołowie nie przebywają długo w domu, to właśnie dzięki długiemu przebywaniu w kościele zdobywają pouczenie. Apostołowie muszą uczestniczyć przynajmniej w co drugim zgromadzeniu. Tak też zgromadzenia współpracowników muszą stać się regularne (zgromadzenia współpracowników obejmują wszystkie zgromadzenia przywódców kościoła i wszystkie zgromadzenia świętych, którzy mają jasne rozumienie). Przynajmniej niektórzy z was muszą uczestniczyć w każdym zgromadzeniu, zaś apostołowie tylko zwracają uwagę na to, by czuwać nad kościołami. Wymagania stawiane wcześniej względem świętych stały się głębsze. Co do tych, którzy popełnili wykroczenia, zanim złożyłem świadectwo Mojemu imieniu, dzięki ich oddaniu dla Mnie będę się nimi wciąż posługiwał po wystawieniu na próbę. Co do tych jednakże, którzy znowu popełniają wykroczenia po Moim świadectwie i są zdecydowani rozpocząć nowy rozdział w życiu, tacy ludzie tylko pozostają w kościele. Mimo to oni nie mogą być niedbali i rozwiąźli, ale raczej muszą być bardziej ograniczani niż inni. Co do tych, którzy nie poprawią swego postępowania po tym, jak wypowiem się Moim głosem, Mój Duch natychmiast ich opuści, a kościół będzie miał prawo wykonać Mój sąd i zmusić ich do opuszczenia kościoła. To jest bezwzględne i nie może być dodatkowego miejsca na rozważanie. Jeśli ktoś załamie się podczas próby, czyli odejdzie, nikt nie powinien zwracać żadnej uwagi na taką osobę, aby uniknąć wystawiania Mnie na próbę i nie pozwolić szatanowi wejść do kościoła w szaleństwie. To jest Mój sąd dotyczący takiej osoby. Ktokolwiek popełnia niesprawiedliwość i działa opierając się na swych uczuciach, ten również nie będzie zaliczony do Mojego ludu, a nie tylko ten, kto uciekł. Inną funkcją apostołów jest skupienie na rozpowszechnianiu ewangelii. Święci mogą oczywiście także wykonywać to dzieło, ale muszą być w tym mądrzy i powstrzymać się przed powodowaniem kłopotów. Powyższe słowa odnoszą się do aktualnych sposobów praktykowania. Również, w ramach przypomnienia, musicie zwracać uwagę na to, żeby wasze kazania były głębsze, aby wszyscy mogli wejść w rzeczywistość Moich słów. Musicie ściśle podążać za Moimi słowami i sprawić, by wszyscy ludzie je wyraźnie i jednoznacznie zrozumieli. To jest najbardziej zasadnicze. Ci z Moich ludzi, którzy skrywają myśli o zdradzie, muszą być usunięci i nie można im zezwolić, by długo pozostawali w Moim domu, aby nie znieważyli Mojego imienia.

21 lutego 1992 r.

Wstecz:Rozdział 1

Dalej:Rozdział 3

Powiązane treści