Wszystkich szukających prawdy prosimy o kontakt.

Słowo ukazuje się w ciele

Pełne kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

0 wyników wyszukiwania

Nie znaleziono wyników

Wprowadzenie

„Wypowiedzi Boga do Całego Wszechświata” to drugi zbiór wypowiedzi Chrystusa, w których przybiera tożsamość Samego Boga. Obejmują one okres od 20 lutego 1992 r. do 1 czerwca 1992 r. i składają się na 47 wypowiedzi. Sposób przekazu, treść i perspektywa Bożych słów w nich zawarta różnią się całkowicie od „Słowa Ducha Świętego do Kościołów”. Publikacja „Słowa Ducha Świętego do Kościołów” przedstawia zewnętrzne zachowanie człowieka i jego proste duchowe życie, a także nakierowuje je na właściwy tor. Wreszcie kończy się „próbą posługujących”. Jednakże „Wypowiedzi Boga do Całego Wszechświata” rozpoczyna się od kresu tożsamości ludzi jako posługujących i zaczątku ich życia w charakterze ludu Bożego. Prowadzi ludzi przez drugi szczyt Bożej pracy, w trakcie którego przechodzą przez próbę jeziora ognia, próbę śmierci oraz czas kochania Boga. Te kilka etapów w pełni wystawia na pokaz ludzką brzydotę przed Bogiem oraz jej prawdziwą twarz. Wreszcie Bóg kończy wypowiedzią, w której rozstaje się z człowiekiem, wieńcząc tym samym wszystkie etapy podboju pierwszej grupy ludzi dla tego Bożego wcielenia.

W „Wypowiedzi Boga do Całego Wszechświata” Bóg wyraża swe słowa z perspektywy Ducha. Sposób, w jaki przemawia, jest nieosiągalny dla stworzonej ludzkości. Ponadto słownictwo i styl, w jakim wypowiada swe słowa, są piękne i wzruszające. Żadna forma ludzkiej literatury nie mogłaby ich zastąpić. Słowa, za pomocą których eksponuje ludzkie wnętrze, są precyzyjne, niepodważalne żadną filozofią i nakłaniają wszystkich ludzi do uległości. Jak ostry miecz – słowa, którymi osądza człowieka, przebijają się aż do czeluści ludzkiej duszy, nie pozostawiając śmiertelnikom żadnego miejsca, w którym mogliby się ukryć. Słowa, za pomocą których pociesza ludzi, niosą miłosierdzie i czułą uprzejmość, są ciepłe jak pełne miłości objęcia matki, sprawiając, że człowiek czuje się tak bezpieczny jak nigdy wcześniej. Główną cechą charakterystyczną tych wypowiedzi jest to, że w trakcie tego etapu Bóg nie przemawia, używając tożsamości Jahwe lub Jezusa Chrystusa ani Chrystusa dni ostatecznych. W zamian za to, używając swej wrodzonej tożsamości Stwórcy, mówi i uczy wszystkich tych, którzy za Nim idą i dopiero zaczynają Go naśladować. Nie będzie nadużyciem stwierdzenie, że tu, pierwszy raz od chwili stworzenia, Bóg zwrócił się do całego rodzaju ludzkiego. Nigdy wcześniej Bóg nie przemawiał do stworzonej ludzkości w sposób tak szczegółowy i tak systematyczny. Oczywiście był to też pierwszy raz, gdy powiedział całemu rodzajowi ludzkiemu tak wiele oraz poświęcił na to tak długi okres czasu. Nie ma to precedensu. Co więcej, wypowiedzi te były pierwszymi słowami wypowiedzianymi przez Boga do ludzi, w których ich obnażył, ukierunkował, osądził i przemówił im do serca – a tak zatem były to zarazem pierwsze wypowiedzi, w których Bóg pozwolił ludziom poznać swe kroki, miejsce, w którym spoczywa, Boże usposobienie, to, co Bóg posiada i kim jest, Boże myśli oraz Bożą troskę o rodzaj ludzki. Można powiedzieć, że od czasów stworzenia były to pierwsze wypowiedzi, które Bóg skierował do rodzaju ludzkiego z trzeciego nieba, a także że był to pierwszy raz, gdy Bóg użył swej wrodzonej tożsamości, żeby pojawić się i za pomocą słów wyrazić głos swego serca dla ludzkości.

Wypowiedzi są wnikliwe i niezgłębione. Nie są proste do zrozumienia ani też nie można pojąć ich źródeł oraz celów Bożych słów. Dlatego Chrystus dodał objaśnienie po każdej wypowiedzi, używając języka, który jest prosty do zrozumienia dla człowieka i przynosi jasność odnośnie większej części wypowiedzi. W połączeniu z samymi wypowiedziami sprawiają, że każdej osobie łatwiej jest pojąć i poznać Boże słowa. Słowa te zostały ujęte w załączniku do „Wypowiedzi Boga do Całego Wszechświata”. Chrystus dostarcza w nich wyjaśnień, używając najprostszych do zrozumienia sformułowań. Połączenie tych dwóch, to doskonałe zespolenie boskości i Boga w człowieczeństwie. Choć w załączniku Bóg przemawia z perspektywy trzeciej osoby, nikt nie może zaprzeczyć, iż słowa te zostały wypowiedziane osobiście przez Boga, bowiem żaden człowiek nie mógłby jasno wyjaśnić słów Bożych. Tylko Sam Bóg może objaśnić źródła i cele swych wypowiedzi. Zatem choć Bóg przemawia, używając różnych środków, cele Jego dzieła ani zamysł Jego planu nigdy się nie zmieniają.

Choć „Wypowiedzi Boga do Całego Wszechświata” kończy się wypowiedzią, w której Bóg rozstaje się z człowiekiem, to tak naprawdę jest to moment, gdy Boże dzieło podboju i zbawienia ludzi, a także Jego praca udoskonalania ludzi zostały oficjalnie odkryte. Dlatego rzeczą bardziej dla nas odpowiednią jest uznać „Wypowiedzi Boga do Całego Wszechświata” jako proroctwo dzieła Bożego w dniach ostatecznych. Bowiem dopiero wtedy wcielony syn człowieczy oficjalnie zacznie pracować i przemawiać, używając tożsamości Chrystusa, przechadzając się pomiędzy kościołami i dostarczając życie, podlewając oraz pasąc cały swój lud – co dało podstawy wielu wypowiedziom zawartym w „Słowa Chrystusa Przechadzającego się pośród Kościołów”.

Wstecz:Wypowiedź dwudziesta pierwsza

Dalej:Wypowiedź piąta

Może także ci się spodobać