Co to znaczy zostać udoskonalonym? Co oznacza zostać podbitym? Jakie kryteria muszą spełnić ludzie, żeby zostać podbitymi, a jakie, żeby zostać udoskonalonymi? Zarówno podbój, jak i doskonalenie mają na celu uczynienie człowieka pełnym, aby mógł on zostać przywrócony do swojej oryginalnej postaci i uwolniony od swoich szatańskich, skażonych skłonności oraz wpływu szatana. Podbój ten ma miejsce na wczesnym etapie procesu pracy nad człowiekiem i stanowi pierwszy etap dzieła. Doskonalenie to krok drugi i jest to dzieło końcowe. Wszyscy ludzie muszą przejść przez proces bycia podbijanymi, w przeciwnym wypadku nie byliby w stanie poznać Boga ani nie byliby świadomi, że Bóg istnieje, co oznacza, że nie mogliby uznać Boga. A jeżeli ludzie nie uznają Boga, niemożliwe jest, aby zostali przez Boga uczynieni pełnymi, ponieważ nie spełniają koniecznych do tego kryteriów. Jeśli nawet nie uznajesz Boga, to jak możesz Go poznać? I jak możesz Go poszukiwać? Nie będziesz też w stanie nieść o Nim świadectwa, a tym bardziej nie będziesz miał wiary, która by Go zadowoliła. A zatem dla każdego, kto chce być uczyniony pełnym, pierwszym krokiem musi być przejście przez dzieło podboju. Jest to pierwszy warunek. Zarówno podbój, jak i doskonalenie służą jednak pracy nad ludźmi i zmienieniu ich, każde z nich jest składową dzieła zarządzania człowiekiem. Są to dwa kroki do uczynienia kogoś doskonałym i oba są niezbędne. To prawda, że „bycie podbitym” nie brzmi zbyt miło, ale w rzeczywistości proces podbijania kogoś jest procesem jego zmieniania. Kiedy już zostaniesz podbity, być może całkowicie nie odrzucisz swoich skażonych skłonności, ale będziesz je znał. Poprzez dzieło podboju poznasz swoje podłe człowieczeństwo, a także dużą część swojej własnej buntowniczości. Chociaż nie będziesz w stanie odrzucić ani zmienić tych rzeczy w krótkim okresie trwania dzieła podboju, poznasz je, a to położy fundament pod twoje udoskonalenie. Dlatego też zarówno podbój, jak i doskonalenie są dokonywane po to, by zmienić ludzi, uwolnić ich od ich skażonych, szatańskich skłonności, aby mogli w pełni oddać się Bogu. Tyle tylko, że bycie podbitym jest pierwszym krokiem w zmianie ludzkich skłonności, a także pierwszym krokiem do pełnego oddania się ludzi Bogu, i jest to krok niższy niż etap bycia udoskonalonym. Usposobienie życiowe osoby podbitej zmienia się o wiele mniej niż osoby udoskonalonej. „Bycie podbitym” i „bycie udoskonalonym” są określane inaczej, ponieważ są to różne fazy dzieła i ponieważ wymagają od ludzi przestrzegania innych standardów; podbój wymaga od ludzi niższych, podczas gdy doskonalenie wymaga od nich wyższych. Udoskonaleni to ludzie sprawiedliwi, zostali uświęceni; są krystalizacją dzieła zarządzania ludzkością, czyli produktami końcowymi. Chociaż nie są ludźmi doskonałymi, są osobami, które dążą do prowadzenia sensownego życia. Z kolei podbici jedynie słownie uznają istnienie Boga i uznają tylko, że Bóg stał się ciałem, że Słowo ukazuje się w ciele i że Bóg zstąpił na ziemię, aby dokonać dzieła osądzania i karcenia. Ponadto uznają, że Boży sąd i Boże karcenie oraz Boże ciosy i uszlachetnianie są dla człowieka korzystne. Dopiero co zaczęli w pewnym stopniu przypominać człowieka. Mają pewne zrozumienie życia, ale nadal pozostaje ono dla nich mgliste. Innymi słowy, dopiero zaczynają posiadać odrobinę człowieczeństwa. Takie są rezultaty bycia podbitym. Kiedy ludzie wkraczają na ścieżkę prowadzącą do udoskonalenia, ich dawne skłonności mogą się zmienić. Co więcej, ich życie dalej się rozwija i stopniowo wkraczają coraz głębiej w prawdę. Są w stanie brzydzić się światem i wszystkimi tymi, którzy nie dążą do prawdy. W szczególności nie tylko brzydzą się sobą, ale co więcej, sami siebie dobrze znają. Chcą żyć zgodnie z prawdą, za swój cel obierają dążenie do prawdy i nie chcą żyć wewnątrz własnych myśli. Odczuwają obrzydzenie do ludzkiego przekonania o własnej wyższości oraz do ludzkiej wyniosłości i próżności, mówią z wielkim poczuciem przyzwoitości, w obliczu różnych spraw posiadają rozeznanie i mądrość oraz są lojalni wobec Boga i podporządkowują się Mu. Jeżeli doświadczają karcenia i sądu, nie tylko nie stają się zniechęceni i słabi, ale są za to Boże karcenie i sąd wdzięczni, uważając, że karcenie i sąd Boga są im niezbędne, że dają im ochronę. Nie dążą do wiary pokoju i radości ani nie szukają sposobu, by napełnić żołądek. Nie dążą również do zdobycia tymczasowych przyjemności ciała. To właśnie posiadają osoby udoskonalane. Po tym, jak ludzie zostają podbici, uznają, że Bóg istnieje, ale ta świadomość manifestuje się w nich na ograniczone sposoby. Co właściwie oznacza stwierdzenie, że słowo ukazuje się w ciele? Co oznacza wcielenie? Co uczynił wcielony Bóg? Jaki jest cel i znaczenie Jego dzieła? Po doświadczeniu tak wielkiej ilości Jego dzieła, po doświadczeniu Jego czynów dokonanych w ciele – co uzyskałeś? Dopiero po zrozumieniu tych wszystkich spraw będziesz kimś, kto został podbity. Jeśli jedynie mówisz, że uznajesz istnienie Boga, ale nie porzucasz tego, co powinieneś porzucić, ani nie potrafisz zrezygnować z cielesnych przyjemności, kiedy nadchodzi czas, by z nich zrezygnować, a zamiast tego nadal pożądasz cielesnych wygód tak jak zawsze, i jeśli nie jesteś w stanie wyzbyć się uprzedzeń wobec braci i sióstr oraz nie płacisz żadnej ceny za wprowadzanie w życie wielu prostych praktyk, to dowodzi to, że jeszcze nie zostałeś podbity. W takim przypadku, nawet jeśli jest wiele rzeczy, które rozumiesz, wszystko to pójdzie na marne. Podbici to ludzie, którzy osiągnęli pewne wstępne zmiany i wstępne wejście. Doświadczanie Bożego sądu i karcenia daje ludziom wstępną wiedzę o Bogu i wstępne zrozumienie prawdy. Możesz nie być w stanie w pełni wejść w rzeczywistość wielu głębszych, bardziej szczegółowych prawd, ale potrafisz wprowadzać w życie wiele prawd podstawowych, takich jak te dotyczące twoich cielesnych przyjemności lub twojego osobistego statusu w twoim rzeczywistym życiu. Wszystko to jest oczywiście rezultatem osiąganym w ludziach podczas procesu bycia podbijanym. U podbitych można również dostrzec zmiany w usposobieniu; na przykład to, jak się ubierają i na kogo się kreują oraz jak żyją – wszystko to może ulec zmianie. Zmienia się ich sposób patrzenia na wiarę w Boga, mają jasność co do celów swoich dążeń i mają silniejsze postanowienia. Podczas dzieła podboju odpowiednie zmiany zachodzą również w ich usposobieniu życiowym. Są to zmiany, ale są one płytkie, wstępne i o wiele mniejsze, niż zmiany w usposobieniu i celu dążeń tych, którzy zostali udoskonaleni. Jeżeli w trakcie bycia podbijanym czyjeś usposobienie wcale się nie zmienia i nie zdobywa on żadnej prawdy, to taka osoba jest śmieciem i jest kompletnie bezużyteczna! Ludzie, którzy nie zostali podbici, nie mogą zostać udoskonaleni! Jeśli ktoś dąży jedynie do tego, by zostać podbitym, nie może być uczyniony pełnym, nawet jeśli w jego usposobieniu doszło do odpowiednich zmian podczas dzieła podboju. Taka osoba utraci także wstępne prawdy, które zdobyła. Istnieje ogromna różnica pomiędzy zmianą w skłonnościach osób, które zostały podbite, a tych, które zostały udoskonalone. Bycie podbitym jest jednak pierwszym krokiem zmiany, jest jej podstawą. Brak tej początkowej zmiany jest dowodem na to, że faktycznie wcale nie zna się Boga, ponieważ ta wiedza pochodzi z sądu, a taki sąd jest głównym elementem dzieła podboju. Dlatego też wszyscy, którzy mają zostać udoskonaleni, muszą najpierw zostać podbici; w przeciwnym razie nie ma możliwości, aby zostali udoskonaleni.

Mówisz, że uznajesz wcielenie Boga i uznajesz pojawienie się słowa w ciele, jednak robisz pewne rzeczy za Jego plecami, rzeczy, które są niezgodne z Jego nakazami, a w sercu nie odczuwasz przed Nim lęku. Czy to jest uznawanie Boga? Uznajesz to, co On mówi, jednak nie wprowadzasz w życie nawet tego, co mógłbyś wprowadzić, ani nie przestrzegasz Jego Słowa. Czy to jest uznawanie Boga? I chociaż Go uznajesz, żywisz w sercu nieufność wobec Niego, a nigdy lęk. Jeśli widziałeś i uznałeś Jego dzieło oraz wiesz, że ta osoba to Bóg, a mimo to pozostajesz obojętny i całkowicie niezmieniony, to jesteś osobą, która wciąż nie została podbita. Ci, którzy zostali podbici, muszą robić wszystko, co w ich mocy. I chociaż nie są w stanie wejść w wyższe prawdy, a prawdy te ich przerastają, to w swoich sercach ludzie ci pragną to osiągnąć. Ponieważ istnieją granice tego, co potrafią pojąć, istnieją również granice i limity tego, co są w stanie praktykować. Muszą jednak przynajmniej robić wszystko, co w ich mocy. Jeśli potrafisz to osiągnąć, to jest to rezultat, który został zrealizowany dzięki dziełu podboju. Załóżmy, że mówisz: „Biorąc pod uwagę, że On potrafi wypowiedzieć tak wiele słów, których człowiek nie potrafi, to jeśli On nie jest Bogiem, to kto Nim jest?”. Posiadanie tego rodzaju zrozumienia nie oznacza, że uznajesz Boga. Jeśli uznajesz Boga, musisz to wykazać swoimi rzeczywistymi działaniami. Jeśli przewodzisz kościołowi, a jednocześnie nie praktykujesz sprawiedliwości, jeśli pragniesz pieniędzy i bogactwa i zawsze przywłaszczasz sobie pieniądze kościoła – czy to jest uznawanie, że istnieje Bóg? Bóg jest wszechmogący i godny strachu. Jak możesz się nie bać, jeżeli naprawdę uznajesz istnienie Boga? Jeżeli potrafisz popełniać tak odrażające czyny, to czy naprawdę Go uznajesz? Czy to w Boga wierzysz? To, w co wierzysz, to jakiś niejasny bóg, i dlatego się nie boisz! Wszyscy ci, którzy naprawdę uznają i znają Boga, czują przed Nim lęk i nie mają odwagi cokolwiek zrobić, co Mu się sprzeciwia lub pogwałca ich sumienie; boją się zwłaszcza robić cokolwiek, o czym wiedzą, że jest sprzeczne z Bożymi intencjami. Jedynie takie postępowanie można określić mianem uznawania istnienia Boga. Co powinieneś zrobić, gdy twoi rodzice próbują cię powstrzymać przed wiarą w Boga? Jak powinnaś kochać Boga, jeśli twój niewierzący mąż jest dla ciebie dobry? I jak powinnaś kochać Boga, kiedy bracia i siostry brzydzą się tobą? Jeśli Go uznasz, wówczas we wszystkich tych sprawach będziesz działać właściwie i urzeczywistniać prawdę. Jeśli nie udaje ci się podjąć konkretnego działania, a jedynie mówisz, że uznajesz istnienie Boga, to jesteś tylko gadułą! Mówisz, że w Niego wierzysz i Go uznajesz, ale w jaki sposób Go uznajesz? W jaki sposób w Niego wierzysz? Czy lękasz się Go w swoim sercu? Czy się Go boisz? Czy w gębi duszy masz miłujące Go serce? Kiedy cierpisz i nie ma nikogo, na kim mógłbyś się oprzeć, czujesz, że Bóg jest godzien miłości, ale potem o wszystkim zapominasz. To nie jest kochanie Boga ani wiara w Niego! Co ostatecznie Bóg pragnie, aby człowiek osiągnął? Wszystkie stany, które wymieniłem, takie jak duma z tego, że jest się kimś ważnym, poczucie, że szybko pojmujesz różne kwestie, ograniczanie innych, patrzenie na nich z góry, ocenianie ludzi na podstawie wyglądu, zastraszanie ludzi łagodnych, łakomienie się na kościelne fundusze i tak dalej – dopiero gdy wszystkie te szatańskie skażone skłonności zostaną częściowo usunięte, to, że zostałeś podbity, stanie się widoczne.

Dzieło podboju dokonywane w was, ludziach, ma najgłębsze znaczenie: pod jednym względem, celem tego dzieła jest udoskonalenie grupy ludzi, czyli udoskonalenie ich, aby stali się grupą zwycięzców, pierwszą grupą ludzi uczynionych pełnymi, pierwszymi owocami. Pod drugim względem, celem jest umożliwienie istotom stworzonym cieszenia się miłością Boga, otrzymania pełnego i najwspanialszego Bożego zbawienia, pozwolenie człowiekowi, by mógł cieszyć się nie tylko miłosierdziem i łaskawością, ale także, co ważniejsze, karceniem i sądem. Od stworzenia świata po dziś dzień, wszystko, co Bóg uczynił w swym dziele, wyraża miłość wolną od jakiejkolwiek nienawiści do człowieka. Nawet sąd i karcenie, które zobaczyłeś, także są miłością, miłością bardziej prawdziwą i rzeczywistą, miłością, która prowadzi ludzi na właściwą ścieżkę życia. Pod trzecim względem celem jest niesienie świadectwa wobec szatana. A pod kolejnym względem celem jest także położenie fundamentów pod przyszłą ewangelizację. Całe dzieło, które Bóg wykonał, ma na celu poprowadzenie ludzi na właściwą drogę życia po to, by mogli wieść normalne ludzkie życie, ponieważ ludzie nie wiedzą, jak żyć, i bez tego przewodnictwa będziesz jedynie w stanie wieść życie puste; twoje życie będzie bezwartościowe i bezsensowne i będziesz absolutnie niezdolny do tego, by być normalną osobą. Takie jest najgłębsze znaczenie podboju człowieka. Wszyscy jesteście potomkami Moaba; wykonywane na was dzieło podboju jest waszym wielkim zbawieniem. Wszyscy żyjecie w kraju grzechu i wyuzdania, wszyscy jesteście grzeszni i wyuzdani. Dziś możecie nie tylko ujrzeć Boga, ale, co ważniejsze, otrzymaliście karcenie i sąd, otrzymaliście owo najgłębsze zbawienie, czyli otrzymaliście największą miłość Boga. Wszystko, co czyni Bóg, jest prawdziwą miłością do was. Nie ma On żadnych złych intencji. To z powodu waszych grzechów On was osądza, abyście mogli zastanowić się nad sobą i dostąpić tego wspaniałego zbawienia. Całe to dzieło jest dokonywane w celu uczynienia człowieka pełnym. Od początku do końca Bóg robi wszystko, co w Jego mocy, aby zbawić człowieka, i po prostu nie pragnie całkowicie zniszczyć ludzi, których stworzył własnymi rękami. Dziś przyszedł On pomiędzy was, aby wykonywać dzieło; czyż nie jest to tym bardziej zbawienie? Gdyby was nienawidził, czy nadal dokonywałby dzieła na taką skalę, aby osobiście was prowadzić? Dlaczego miałby tak cierpieć? Bóg was nie nienawidzi ani nie ma wobec was żadnych złych intencji. Powinniście wiedzieć, że miłość Boga jest najbardziej rzeczywista. Tylko dlatego, że ludzie są buntowniczy, musi On ich zbawiać poprzez sąd; w przeciwnym razie ich zbawienie nadal byłoby niemożliwe. Ponieważ nie wiecie, jak żyć, i nie jesteście świadomi tego, jak żyć, i ponieważ żyjecie w tym wyuzdanym i grzesznym kraju i sami jesteście wyuzdanymi i plugawymi demonami, On nie może znieść tego, że będziecie staczać się coraz niżej, nie może znieść patrzenia na to, jak żyjecie w tym plugawym kraju tak jak teraz, do woli deptani przez szatana, i nie może znieść tego, że wpadniecie do Hadesu. On pragnie jedynie pozyskać tę grupę ludzi i całkowicie was zbawić. Taki jest główny cel dokonywania na was dzieła podboju – jest nim zbawienie. Jeśli nie potrafisz dostrzec, że wszystko, co jest na tobie wykonywane, to miłość i zbawienie, jeśli myślisz, że to tylko metoda, sposób na dręczenie człowieka i coś niewiarygodnego, to równie dobrze możesz wracać do swojego świata, by znosić ból i trudy! Jeśli jesteś gotów cieszyć się w tym strumieniu tym sądem i tym ogromnym zbawieniem, wszystkimi tymi błogosławieństwami, których nie można znaleźć nigdzie w ludzkim świecie, oraz tą miłością, to bądź posłuszny: pozostań w tym strumieniu, aby przyjąć dzieło podboju, tak byś mógł zostać udoskonalonym. Dziś z powodu Bożego sądu znosisz odrobinę bólu i uszlachetniania, ale znoszenie tego bólu ma swoją wartość i swoje znaczenie. Chociaż dla człowieka Boże karcenie i sąd są uszlachetnianiem, bezlitosnym obnażaniem i czymś, co przeprowadza się w celu ukarania go za jego grzechy i ukarania jego ciała, żaden element tego dzieła nie ma na celu potępienia jego ciała i zniszczenia go. Surowe obnażanie przez słowo ma na celu jedynie poprowadzenie cię na właściwą ścieżkę. Osobiście doświadczyliście tak wiele z tego dzieła i, co jasne, nie sprowadziło was ono na złą ścieżkę! Wszystko to ma na celu sprawienie, byś urzeczywistniał zwykłe człowieczeństwo, i wszystko to jest osiągalne dla twojego zwykłego człowieczeństwa. Każdy krok Bożego dzieła opiera się na twoich potrzebach, jest dostosowany do twoich słabości i do twojej faktycznej postawy i nie nakłada się na was żadnego ciężaru nie do uniesienia. Dziś nie jest to dla ciebie jasne i czujesz, jakbym był dla ciebie surowy, i zawsze wierzysz, że powodem, dla którego każdego dnia cię karcę, osądzam i robię ci wyrzuty, jest to, że cię nienawidzę. Ale chociaż to, co otrzymujesz, to karcenie i sąd, w rzeczywistości jest to miłość do ciebie i jest to największa ochrona. Jeśli nie potrafisz pojąć głębszego znaczenia tego dzieła, nie będziesz mógł dalej go doświadczać. Powinieneś czerpać pocieszenie z tego zbawienia. Nie wzbraniaj się przed opamiętaniem. Skoro zaszedłeś tak daleko, znaczenie dzieła podboju powinno być dla ciebie jasne i nie powinieneś już mieć na ten temat takich czy innych opinii!