I

Wszyscy ci, którzy ustami uznają Boga wcielonego, a jednak nie potrafią praktykować prawdy podporządkowania się Mu – ostatecznie zostaną wyeliminowani i zniszczeni. Co więcej, wszyscy ci, którzy ustami uznają Boga widzialnego, a także jedzą i piją prawdę wyrażoną przez Niego, a mimo to dążą do Boga niejasnego i niewidzialnego, tym bardziej staną się obiektami zniszczenia. Żaden z tych ludzi nie będzie w stanie pozostać aż do czasu odpoczynku, który nadejdzie po zakończeniu Bożego dzieła; do czasu odpoczynku nie może też pozostać ani jedna osoba podobna do takich ludzi. Ludzie, którzy są z demonów, to ci, którzy nie praktykują prawdy; ich istotą jest opór i bunt przeciwko Bogu, i nie zamierzają w najmniejszym stopniu być Mu poddani. Wszyscy tacy ludzie zostaną zniszczeni.

II

To, czy masz prawdę i czy stawiasz opór wobec Boga, zależy od twojej istoty, a nie od twojego wyglądu lub twoich sporadycznych wypowiedzi i działań. Istota każdego człowieka przesądza, czy zostanie on zniszczony, czy nie; jest to determinowane na podstawie istoty przejawiającej się w jego postępowaniu i dążeniu do prawdy. Wśród wszystkich ludzi, którzy pracują i wykonują taką samą ilość pracy, ci, którzy mają dobrą istotę człowieczeństwa i posiadają prawdę, są tymi, którym będzie wolno pozostać, natomiast ci, którzy mają złą istotę człowieczeństwa i sprzeciwiają się Bogu widzialnemu, są tymi, którzy zostaną zniszczeni. Każde z Bożych dzieł czy słów odnoszących się do przeznaczenia ludzkości zajmie się nią w sposób odpowiedni, wedle istoty poszczególnych ludzi; nie będzie najmniejszego błędu i tym bardziej nie będzie ani jednej pomyłki. Tylko wtedy, gdy ludzie wykonują dzieło, ich uczucia lub myśli zostają w nie wplecione. Dzieło, które Bóg wykonuje, jest najbardziej odpowiednie; absolutnie nie wnosi On fałszywych oskarżeń przeciwko żadnej istocie stworzonej.

Bóg i człowiek wejdą razem do odpoczynku, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło