I

W Bożym świetle ludzie znów widzą światło.

W Bożym słowie znajdują radość.

Bóg nadchodzi ze Wschodu,

a światłość Jego chwały, obejmuje każdy naród,

wszystko jest objęte światłem, nic nie pozostaje w ciemności.

Rozkoszą jest życie w królestwie z Bogiem.

Wody tańcem sławią życie ludzkie.

Góry udzielają ludziom obfitości Bożej.

Wszyscy ludzie się zmagają, ciężko pracują,

okazując lojalność w królestwie.

W królestwie nie ma już buntu ani nie ma sprzeciwu.

Niebo i ziemia są współzależne, Bóg i człowiek wspólnie

cieszą się życiem.

W tym czasie formalnie zaczyna niebiańskie życie Bóg,

nie ma szatana, odpoczynek dla ludzi.

II

W całym wszechświecie wybrańcy Boga żyją w Jego chwale,

błogosławieństwo bez miar,

już nie między ludźmi, lecz z Bogiem.

Ludzie znosili zło szatana,

poznali słodycz i gorycz życia.

Jak się teraz nie radować Bożym światłem?

Jak można dać przeminąć tak pięknej chwili?

Ludzie, śpiewajcie, tańczcie dla Boga!

Dajcie swe szczere serca Mu!

Teraz uderzajcie w bębny i grajcie dla Boga!

Bóg rozpromienia świat radością,

ujawnia ludziom swe oblicze.

Bóg zagrzmi i przeniknie cały wszechświat.

Bóg króluje pośród swego ludu.

III

Unosi się na niebiosach,

Bóg z ludem swym chodzi, gromadzą się przy Nim.

I gromadzą się wokół swego Boga, radość ludzkich serc.

Wybrzmiewa w pieśniach,

co wstrząsają całym wszechświatem.

Nie ma już mgły ani błota w świecie,

nie zbiera się już tutaj brudna woda.

Święci ludzie z całego świata!

Bogu ukazują prawdziwą twarz.

Są to święci ludzie czyści niczym kryształ.

Bóg miłuje ich i raduje się nimi.

Wszystko odżyło,

święci służą Bogu, w niebie, w Jego ciepłych objęciach.

Nie ma już płaczu i niepokoju.

Bogu oddali się, święci wracają do domu Boga,

żyją teraz w swej ojczyźnie,

tu będą kochać Go na zawsze, niezmiennie, niezmiennie.

Koniec łez i smutków, a gdzie jest ciało?

Nie ma ziemi, niebo na wieki.

Bóg ukazuje się wszystkim i wielbią Go.

To życie, to piękno, na zawsze.

To jest życie w królestwie, w królestwie.

To jest życie w królestwie.

ze śpiewnika „Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni”