I

Niechaj Bóg nas oświeci, abyśmy wszyscy poznali Jego cudowność, kochali naszego Boga w głębi naszych serc i wyrażali miłość, jaką wszyscy żywimy do Boga, każdy ze swojego miejsca. Oby Bóg obdarzył nas niezłomnymi sercami, pełnymi szczerej miłości do Niego – na to właśnie Bóg ma nadzieję. My, którzy urodziliśmy się w tej plugawej krainie, głęboko ucierpieliśmy z powodu prześladowań ze strony wielkiego czerwonego smoka i w ten sposób zrodziła się w nas nienawiść do niego. Blokuje on nasze serca miłujące Boga i kusi nas do zachłanności na przyszłe perspektywy. Kusi nas do zniechęcenia i opierania się Bogu. To właśnie wielki czerwony smok sprowadzał nas na manowce, deprawował i niszczył aż po dziś dzień, do tego stopnia, że nie jesteśmy w stanie z całego serca odpłacić Bogu za Jego miłość i choć w sercach chcemy miłować Boga, to nie kontrolujemy własnych działań i kompletnie brakuje nam sił.

II

My, którzy urodziliśmy się w tej plugawej krainie, głęboko ucierpieliśmy z powodu prześladowań ze strony wielkiego czerwonego smoka. Wszyscy jesteśmy jego ofiarami. Z tego powodu nienawidzimy go do szpiku kości i możemy jedynie czekać, aż Bóg go zniszczy. Powinniśmy powziąć postanowienie, by podążać za wolą Bożą – by Go kochać. To jest ścieżka, którą powinniśmy kroczyć. Tak właśnie powinniśmy spędzić nasze życie. Musimy uczynić podążanie za wolą Bożą naszym celem i urzeczywistniać pełne sensu, promienne i olśniewające życie. W ten sposób będziemy mogli umrzeć bez żalu – tylko jeśli będziemy tak postępować, poczujemy w sercach spełnienie. W ten sposób będziemy mogli umrzeć bez żalu – tylko jeśli będziemy tak postępować, poczujemy w sercach spełnienie. Niechaj Bóg nas oświeci, abyśmy wszyscy poznali Jego cudowność, kochali naszego Boga w głębi naszych serc i wyrażali miłość, jaką wszyscy żywimy do Boga, każdy ze swojego miejsca. Oby Bóg obdarzył nas niezłomnymi sercami, pełnymi szczerej miłości do Niego.

Ścieżka… (2), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło