„Słowa Boże dla całego wszechświata: Hymn Królestwa” | Fragment 59

Lud wiwatuje na Moją cześć, wychwala Mnie lud; wszystkie usta wzywają imienia jedynego, prawdziwego Boga, wszyscy ludzie wznoszą swe oczy, by oglądać Moje czyny. Królestwo zstępuje na świat, Moja osoba jest obfita i szczodra. Któż by się z tego nie radował? Któż by z tego powodu nie tańczył z radości? O, Syjonie! Wznieś swój tryumfalny sztandar ku Mojej chwale! Śpiewaj swą tryumfalną pieśń zwycięstwa, by rozgłaszać Moje święte imię! Wszelkie stworzenie aż po krańce ziemi! Spiesz, by się oczyścić, abyś mogło stać się ofiarą dla Mnie! Gwiazdy na niebie! Powróćcie teraz na wasze miejsca, by ukazać Moją potęgę na firmamencie! Nadstawiam ucha ku głosom ludu na ziemi, wylewającego nieskończoną miłość i cześć dla Mnie w pieśni! W tym dniu, gdy całe stworzenie powraca do życia, Ja zstępuję na ludzki świat. W tym właśnie momencie przepięknie rozkwitają kwiaty, wszelkie ptactwo śpiewa jednym głosem, wszystkie rzeczy nie posiadają się wręcz z radości! Na odgłos hołdu dla Mego królestwa, królestwo szatana obraca się w pył, unicestwione pośród rozbrzmiewającego potężnym echem hymnu królestwa, aby już nigdy więcej się nie podźwignąć!

Któż na ziemi śmie powstać i stawić opór? Zstępując na ziemię, przynoszę palący ogień, przynoszę gniew, przynoszę wszelakie klęski. Ziemskie królestwa są teraz Moim królestwem! W górze, na niebie, chmury strzępią się i kłębią; pod niebem jeziora i rzeki wzbierają i radośnie szemrzą porywającą melodię. Odpoczywające zwierzęta wychodzą ze swych legowisk, Ja zaś budzę ze snu wszystkie ludy. Oto nadszedł wreszcie dzień, którego oczekiwały niezliczone rzesze ludzi! Teraz zaś wznoszą na Moją cześć najpiękniejsze pieśni!

W tym pięknym momencie, w tym radosnym czasie,

chwała Ma wszędzie rozbrzmiewa echem, tak w niebiosach, jak i na ziemi. Któż by się tym nie zachwycił?

Czyjeż serce nie odczułoby ulgi?

Któż by nie zapłakał na taki widok?

Nieboskłon nie jest tym samym nieboskłonem, teraz jest nieboskłonem królestwa.

Ziemia nie jest tą ziemią, którą była, ale teraz jest ziemią świętą.

Oto, po obfitym deszczu, plugawy, stary świat został całkowicie odnowiony.

Góry się odmieniają… Odmieniają się wody…

Ludzie także się odmieniają… Odmieniają się wszystkie rzeczy…

Ach, wy góry milczące! Powstańcie i tańczcie dla Mnie!

Ach wy, wody spokojne! Płyńcie dalej śmiało!

I wy, ludzie, śniący swoje sny! Zbudźcie się i ruszajcie za Mną!

Oto przybyłem… Ja jestem Królem…

Cała ludzkość na własne oczy ujrzy Me oblicze, cała na własne uszy usłyszy Mój głos.

Wszyscy ludzie sami doświadczą życia w Mym królestwie…

Jakże słodko… Jak pięknie…

Niezapomniane… Nie do zapomnienia…

W palącym ogniu Mego gniewu wielki, czerwony smok się szamocze;

przed sądem Mego majestatu diabły ukazują swą prawdziwą postać;

na Me srogie słowa wszyscy ludzie odczuwają głęboki wstyd, a nie mają gdzie się schować.

Przypominają sobie teraz, jak dawniej ze Mnie drwili i Mnie wyśmiewali.

Nie przepuszczali żadnej okazji, aby się popisać, ani też żadnej, by Mi się przeciwstawić.

A dziś, któż z nich nie płacze? Któż nie odczuwa skruchy?

Cały wszechświat jest pełen łez…

Pełen odgłosów radości… Pełen śmiechu…

Niezrównana radość… Radość niemająca sobie równych …

Lekki deszcz stuka… Gęsty śnieg prószy…

W ludziach smutek miesza się z radością… Jedni się śmieją…

Drudzy płaczą… A inni wiwatują…

Jakby wszyscy zapomnieli… Czy to pochmurna i deszczowa wiosna,

kwitnące kwiatami lato, jesień obfitych żniw,

czy mroźna zima skuta lodem – nikt nie wie…

Na niebie dryfują chmury, na ziemi kipią oceany.

Synowie machają rękami… Ludzie poruszają stopami w tańcu…

Aniołowie pracują… Aniołowie stróżują…

Ludzie na ziemi krzątają się pilnie, wszystkie stworzenia na ziemi się mnożą.

fragment księgi „Słowo ukazuje się w ciele”

Hymn Królestwa (I) Królestwo zstępuje na ziemię

Аа… Аа… Аа… Аа… Królestwo Boże zstąpiło na ziemię (zstąpiło na ziemię) w osobie Boga, w bogactwie i pełni. Jak można tym nie cieszyć się (nie cieszyć się)? Jak więc można stać, jak można nie zatańczyć? Podnieś więc Syjonie sztandar zwycięstwa i uczcij Boga. Zwycięstwa zaśpiewaj pieśń, Jego święte imię głoś na świecie! Ludzie chwalą Go z radością, wywyższają Boże imię wciąż. Oczy ich zwrócone są na Jego dzieła. Królestwo Boże na ziemię zstąpiło już.

Wszelkie stworzenia na ziemi, obmyjcie się, ofiarę Bogu złóżcie. Gwiazdy wróćcie do domów swych na niebie. Na nieboskłonie ukażcie wielkość Boga. Głosy z ziemi podnoszą się, by śpiewać Mu dziś z miłością. Bezgranicznie oddają cześć. Bóg pochyla się i słucha ich! Ludzie chwalą Go z radością, wywyższają Boże imię wciąż. Oczy ich zwrócone są na Jego dzieła. Królestwo Boże na ziemię zstąpiło już.

Gdy wszystko zostaje ożywione, Bóg w osobie swej zstępuje na ziemię. Kwiaty z radością kwitną, ptaki śpiewają! Wszystko już wokoło cieszy się! Na dźwięk królestwa Bożego, imperium szatana upada, zdeptane, już nie podniesie się, zniszczone wobec hymnu pochwalnego. Ludzie chwalą Go z radością, wywyższają Boże imię wciąż. Oczy ich zwrócone są na Jego dzieła. Królestwo Boże na ziemię zstąpiło już.

Ⅳ Któż ośmieli się sprzeciwić i powstać? Gdy Bóg przybywa, wśród ludzi się pojawia, przynosi ruinę i gniew i klęski wszystkie. Teraz świat stał się Jego królestwem. Obłoki się kłębią, falują po niebie, rzeki, jeziora śpiewają Mu. Zwierzęta się budzą i wychodzą z nor. Każdego człowieka budzi Bóg ze snu. Wyczekiwany nadszedł dzień. Wszyscy oddają Bogu cześć, śpiewając Jemu najpiękniejszą pieśń! Ludzie chwalą Go z radością, wywyższają Boże imię wciąż. Oczy ich zwrócone są na Jego dzieła. Królestwo Boże na ziemię. Królestwo Boże na ziemię zstąpiło już.

ze śpiewnika „Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni”

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści