41. Czym są złe uczynki? Jakie są przejawy złych uczynków?

Ważne słowa Boga:

Jaki jest ten standard, według którego czyny człowieka są oceniane jako dobre bądź złe? Zależy to od tego, czy w swoich myślach, wyrażaniu się i działaniach, posiadasz świadectwo wcielania prawdy w życie i urzeczywistniania rzeczywistości prawdy. Jeśli nie masz tej rzeczywistości lub tego nie urzeczywistniasz, to bez wątpienia jesteś złoczyńcą.

z rozdziału „Możesz uzyskać prawdę oddawszy swoje prawdziwe serce Bogu” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

Jeśli zawsze żyjesz według ciała i zawsze zaspokajasz swoje własne egoistyczne pragnienia, nie posiadasz rzeczywistości prawdy. To jest oznaka kogoś, kto przynosi Bogu wstyd. Powiesz: „Nic nie zrobiłem – jak przyniosłem Bogu wstyd?”. W swoich myślach i wyobrażeniach, w intencjach, celach i motywacji twoich działań oraz w konsekwencjach tego, co zrobiłeś – pod każdym względem dajesz satysfakcję szatanowi, jesteś jego pośmiewiskiem i pozwalasz mu, żeby coś na ciebie miał. Nawet w niewielkim stopniu nie posiadasz świadectwa, które powinieneś mieć jako chrześcijanin. We wszystkim hańbisz imię Boga i nie masz prawdziwego świadectwa. Czy Bóg będzie pamiętać o tym, co zrobiłeś? Ostatecznie jaki wniosek wyciągnie Bóg odnośnie twoich działań i obowiązku, jaki wypełniałeś? Czyż coś nie ma z tego wynikać, jakieś oświadczenie? W Biblii Pan Jezus mówi: „Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość”. Dlaczego Pan Jezus tak powiedział? Dlaczego ci, którzy uzdrawiają chorych i wypędzają diabły w imieniu Pana, którzy podróżują, by głosić w imieniu Pana, stali się złoczyńcami? Kim są ci złoczyńcy? Czy to ci, którzy nie wierzą w Boga? Oni wszyscy wierzą w Boga i podążają za Bogiem. Oni także rezygnują z rzeczy dla Boga, ponoszą koszty na rzecz Boga i wypełniają swój obowiązek. Jednak w pełnieniu swego obowiązku brak im oddania i świadectwa, więc stało się ono czynieniem zła. To dlatego Pan Jezus powiedział: „Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość”.

z rozdziału „Możesz uzyskać prawdę oddawszy swoje prawdziwe serce Bogu” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

Teraz dostrzegasz te wszystkie czyny Boże, jednak wciąż opierasz się i jesteś buntowniczy, nie potrafisz się podporządkować; ukrywasz wiele spraw w swoim wnętrzu i czynisz, co zechcesz; podążasz za własnymi żądzami i upodobaniami – to jest buntownicze; to jest opór. Wiara w Boga realizowana dla ciała, dla czyichś żądz, własnych upodobań, dla świata i dla szatana jest nieczysta; jest pełna oporu i buntownicza. Istnieją teraz różne rodzaje wiary: niektórzy poszukują schronienia przed katastrofą, inni chcą uzyskać błogosławieństwa, podczas gdy inni pragną zrozumieć tajemnice, a jeszcze inni zdobyć jakieś pieniądze. To wszystko są formy oporu; wszystkie są bluźnierstwem! Powiedzieć, że ktoś się sprzeciwia lub buntuje – czyż to nie odnosi się do tych kwestii? Wiele ludzi obecnie narzeka, wylewa żale lub wydaje wyroki. To wszystko są rzeczy dokonywane przez niegodziwców; stanowią ludzki opór i buntowniczość; tacy ludzie są opętani i opanowani przez szatana.

z rozdziału „Powinieneś wiedzieć, jak rozwijała się cała ludzkość po dzień dzisiejszy” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Ci spośród braci i sióstr, którzy zawsze dają upust swemu negatywizmowi, są sługami szatana i przeszkadzają kościołowi. Ci ludzie muszą pewnego dnia zostać wydaleni i wykluczeni. W wierze w Boga, jeśli ludzie nie mają w sobie serca, które czci Boga, jeśli nie mają serca, które jest posłuszne Bogu, to nie tylko nie będą w stanie wykonywać żadnej pracy dla Boga, lecz przeciwnie, staną się ludźmi, którzy przeszkadzają dziełu Bożemu i którzy przeciwstawiają się Bogu. Kiedy ktoś, kto wierzy w Boga, nie jest posłuszny Bogu lub nie czci Boga, lecz przeciwstawia Mu się, jest to największa hańba wierzącego. Jeśli mowa i postępowanie wierzącego jest zawsze tak swobodne i nieskrępowane jak niewierzącego, to ten wierzący jest w jeszcze większym stopniu zły niż niewierzący; jest typowym demonem. Ci w kościele, którzy dają upust swej trującej mowie, ci spośród braci i sióstr, którzy szerzą plotki, podżegają do dysharmonii i tworzą kliki, powinni byli zostać wyrzuceni z kościoła. Ale ponieważ nastała teraz inna era Bożego dzieła, ludzie ci zostali ograniczeni, ponieważ są skazani na bycie obiektami wykluczenia. Ci, którzy zostali zepsuci przez szatana, wszyscy mają zepsute usposobienie. Ale podczas gdy niektórzy ludzie mają tylko zepsute usposobienie, są inni, którzy nie są tacy, dlatego że nie tylko mają zepsute szatańskie usposobienia, ale ich natura jest również złośliwa do skrajności. Wszystko, co taka osoba czyni i mówi, nie tylko wyraża jej zepsute szatańskie usposobienie – sama jest prawdziwym diabłem, szatanem.

z rozdziału „Ostrzeżenie dla tych, którzy nie praktykują prawdy” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Każdy kościół ma ludzi, którzy przeszkadzają kościołowi, którzy zakłócają dzieło Boże. Ci ludzie są szatanem maskującym się w rodzinie Bożej. Ten typ osoby jest szczególnie dobry w podszywaniu się, w przychodzeniu z szacunkiem przede Mnie, w potakiwaniu i kłanianiu się, w zachowywaniu się jak parszywe psy, poświęcając swoje „wszystko”, aby osiągnąć swoje własne cele, ale pokazując swoje brzydkie oblicze przed braćmi i siostrami. Kiedy widzą kogoś, kto praktykuje prawdę, atakują i wykluczają go, a gdy widzą kogoś potężniejszego niż oni sami, schlebiają mu i nadskakują, i zachowują się jak tyrani w kościele. Można powiedzieć, że większość kościołów ma tego typu „miejscowego nikczemnego węża”, tego typu „pieska kanapowego” w swym obrębie. Skradają się razem, mrugając i potajemnie wysyłając sygnały sobie nawzajem, a żaden z nich nie praktykuje prawdy. Ten, kto ma najwięcej jadu, jest „głównym demonem” i każdy, kto ma największy prestiż, prowadzi ich, podnosząc ich chorągiew wysoko. Ci ludzie szaleją w kościele, szerząc swoją negatywność, uwalniając śmierć, robiąc, co im się podoba, mówiąc, co im się podoba, nikt nie śmie ich powstrzymać, bo pełni są szatańskich usposobień. Gdy tylko zaczną powodować zakłócenia, do kościoła wchodzi powietrze śmierci. (…) Jeśli w kościele jest kilka miejscowych złowrogich węży i kilka małych „much”, które podążają za nimi, nie mając żadnego rozeznania, jeśli ci z kościoła nadal nie mogą odrzucić więzów i manipulacji tych węży po tym, jak zobaczyli prawdę, to ci głupcy zostaną w końcu usunięci. Choć te małe muchy mogły nie zrobić nic strasznego, są jeszcze bardziej przebiegłe, jeszcze bardziej śliskie i wymykające się – wszyscy tacy jak one zostaną usunięci. Nikt nie zostanie!

z rozdziału „Ostrzeżenie dla tych, którzy nie praktykują prawdy” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Wasze podstępy, arogancja, chciwość, rozbuchane żądania, zdrady, nieposłuszeństwo – której z tych rzeczy miałbym nie zauważyć? Targujecie się ze Mną, oszukujecie Mnie, obrażacie Mnie, okłamujecie Mnie, stawiacie Mi wymagania, wymuszacie na Mnie poświęcenie – jak takie nikczemności miałyby uniknąć Mojej kary? Zło, które czynicie jest dowodem waszej nieprzyjaźni ze Mną oraz dowodem waszej niezgodności ze Mną. Każdy z was jest przekonany o swojej zgodności ze Mną, ale skoro tak jest, to do kogo odnoszą się te niepodważalne dowody? Jesteście przekonani o swojej pełnej szczerości i lojalności wobec Mnie. Myślicie, że jesteście tacy życzliwi i współczujący, że tyle dla Mnie poświęciliście. Myślicie, że zrobiliście dla Mnie wystarczająco dużo. Jednak, czy kiedykolwiek odnieśliście te przekonania do swojego zachowania? Twierdzę, że jesteście ogromnie aroganccy, ogromnie chciwi, ogromnie powierzchowni. Sztuczki, którymi Mnie omamiacie są wielce sprytne i macie wiele godnych pogardy intencji oraz metod. Wasza lojalność jest zbyt wątła, wasza szczerość – zbyt licha, a wasze sumienie – prawie nieistniejące. W waszych sercach jest zbyt wiele nikczemności, a nikt nie jest od niej wolny, nawet Ja. Odcinacie się ode Mnie dla swoich dzieci, dla współmałżonka, dla własnego przetrwania. Zamiast dbać o Mnie, dbacie o swoje rodziny, swoje dzieci, swój status, swoją przyszłość i swoje wynagrodzenie. Kiedy ostatnio myśleliście o Mnie mówiąc coś lub zajmując się czymś? Kiedy na zewnątrz robi się zimno, myślicie o dzieciach, mężu, żonie lub rodzicach. Kiedy robi się ciepło, w waszych myślach nadal nie ma miejsca dla Mnie. Kiedy wykonujesz swoje obowiązki, myślisz o własnych korzyściach, swoim własnym bezpieczeństwie i o członkach swojej rodziny. Kiedy ostatnio zrobiłeś coś dla Mnie? Kiedy ostatnio myślałeś o Mnie? Kiedy ostatnio poświęciłeś się, jakimkolwiek kosztem, dla Mnie i Mojego dzieła? Gdzie są dowody na twoją zgodność ze Mną? Gdzie jest twoja rzeczywista lojalność wobec Mnie? Gdzie jest twoje rzeczywiste posłuszeństwo wobec Mnie? Kiedy twoje intencje nie miały na celu uzyskania ode Mnie błogosławieństwa? Oszukujecie i zwodzicie Mnie, igracie z prawdą i ukrywacie jej istnienie, zdradzając jej istotę. Stawiacie siebie w takiej nieprzyjaźni ze Mną, więc co czeka was w przyszłości? Dążycie jedynie do zgodności z niejasnym Bogiem i szukacie niejasnych wierzeń, ale nie jesteście jednak zgodni z Chrystusem. Czy wasze złe uczynki nie zasłużą na tę samą karę, na jaką zasługują źli ludzie?

z rozdziału „Powinieneś dążyć do zgodności z Chrystusem” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Możliwe, że przez wszystkie lata wierzenia w Boga nigdy nikogo nie przekląłeś ani nie popełniłeś złego uczynku, jednak w twojej relacji z Chrystusem nie możesz mówić prawdy, działać zgodnie z prawdą, czy przestrzegać słowa Chrystusa; powiadam zatem, że jesteś najbardziej przebiegły i złowrogi na świecie. Jeśli jesteś szczególnie zgodny i lojalny wobec swoich krewnych, przyjaciół, żony (lub męża), synów i córek, a także rodziców i nigdy nie wykorzystujesz innych, aczkolwiek nie możesz postępować zgodnie ani żyć w pokoju z Chrystusem, wówczas, nawet jeśli oddasz wszystko bliźnim lub opiekujesz się dobrze ojcem, matką, czy domostwem, wciąż powiadam, że jesteś nikczemny i też przebiegły. Nie myśl sobie, że postępujesz zgodnie z Chrystusem, jeśli postępujesz zgodnie z człowiekiem czy spełniasz dobre uczynki. Czy wierzysz, że twoja uprzejmość może skraść błogosławieństwo Niebios? Czy uważasz, że dobre uczynki zastąpią twoje posłuszeństwo?

z rozdziału „Ci, którzy nie są zgodni z Chrystusem, z pewnością są przeciwnikami Boga” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Nie ulituję się więcej nad tymi, którzy nie dają Mi ani joty lojalności w chwilach udręki, bo Moja łaska jest ograniczona. Co więcej, nie lubuję się w nikim, kto Mnie kiedyś zdradził, a jeszcze mniej utożsamiam się z tymi, którzy wyprzedają dobra swoich przyjaciół. Oto jest Moje usposobienie, bez względu na to, kim taka osoba może być.

z rozdziału „Przygotuj dostatecznie wiele dobrych uczynków dla swego przeznaczenia” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Każdy z was wspiął się na najwyższe wyżyny tłumów; wstąpiliście na nie, aby być przodkami licznych zastępów. Jesteście niezwykle arbitralni i dostajecie szału wśród wszystkich robaków szukających miejsca wytchnienia, próbując pożerać robaki mniejsze od was. Jesteście złośliwi i złowrodzy w waszych sercach, bardziej nawet niż te duchy, które opadły na dno morza. Żyjecie na dnie gnoju, przeszkadzając robakom od góry do dołu tak, że nie cieszą się pokojem, walcząc między sobą przez chwilę, by następnie się uspokoić. Nie znacie własnego statusu, ale nadal walczycie w gnoju. Co możecie zyskać na tej walce? Jeśli naprawdę mieliście serce pełne szacunku dla Mnie, jak możecie walczyć między sobą za Moimi plecami? Niezależnie od tego, jak wysoki jest twój status, czyż nadal nie jesteś małym śmierdzącym robakiem w gnoju? Czy urosną tobie skrzydła i staniesz się gołębicą na niebie? Wy, śmierdzące małe robaki, kradniecie ofiary ołtarza Mnie, Jahwe; czy postępując w ten sposób możecie uratować swoje zrujnowane, podupadłe reputacje, aby stać się wybranym ludem Izraela? Jesteście bezwstydnymi nędznikami!

z rozdziału „Kiedy spadające liście wrócą do swoich korzeni, będziesz żałował wszelkiego zła, które popełniłeś” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Przykłady i wyimki z kazań i rozmów wspólnoty:

Jakie są przejawy popełniania wszelkiego rodzaju nikczemnych uczynków? Pierwszy przejaw ma miejsce w domu Bożym, gdy ktoś osądza Boga oraz osądza Jego dzieło. Składa się na niego to, że często posiada się pojęcia na temat Boga oraz człowieka, przez którego działa Duch Święty. Niektórzy ludzie posuwają się do tego, że żywią wrogość, wszędzie szerzą negatywne podejście oraz pojęcia na temat Boga i rozsiewają plotki na temat Boga i człowieka, przez którego działa Duch Święty, aby zwieść wybranych ludzi Boga oraz zakłócić dzieło Bożego domu. Są to najgorsze uczynki. Są to czyny, które w największym stopniu zakłócają wejście w życie wybranych ludzi Boga oraz dzieło Bożego domu i wyrządzają im największą szkodę. Dlatego właśnie są to najgorsze uczynki. Wszyscy, którzy są w stanie popełnić takie rodzaje złych uczynków, są tymi, którzy dopuszczają się wszelkich rodzajów nikczemnych czynów. Drugi przejaw polega na tym, że pewni przywódcy w Bożym domu nie zważają na Bożą wolę i nie wykonują podstawowej pracy, jaką Bóg im powierza. Zamiast tego pracują po to, by nieść o sobie świadectwo oraz utrzymać swój status. Obsadzają stanowiska przywódcze na wszystkich szczeblach domu Bożego swoimi zaufanymi współpracownikami i pomocnikami. Taka osoba to także ktoś, kto popełnia wszelkie rodzaje nikczemnych czynów. Nie zapewniają oni niczego tym, którzy szczerze dążą do prawdy oraz posiadają dzieło Ducha Świętego, umieszczają natomiast na ważnych stanowiskach pracy swoich wspólników, zaufanych pomocników oraz pochlebców. Czy nie jest to tworzenie przeszkód i trudności na ścieżce wejścia w życie wybranych ludzi Boga? Tacy ludzie są więc również tymi, którzy popełniają wszelkie rodzaje nikczemnych czynów. Boży dom wywyższa ich i pozwala im być przywódcami, ale oni niosą świadectwo o samych sobie, popisują się i w ogóle nie niosą świadectwa o Bogu ani o tym, co Bóg ma i czym jest. Nie przekazują oni prawdy Bożego słowa ani nie prowadzą ludzi do wejścia w prawdę. Zawsze pracują po to, aby zachować swój własny status, zawsze przemawiają ze względu na własny status i własną reputację, zachowują ten status pośród wybranych ludzi Boga i w sercu przywództwa. Takie osoby to antychryści. Ludzie, którzy są antychrystami, popełniają wszelkie rodzaje nikczemnych uczynków. Trzeci przejaw polega na tym, że ktoś wypełnia swoje obowiązki bez żadnego poświęcenia się Bogu, zawsze niedbale, podążając przy tym za swym ciałem oraz osobistymi upodobaniami. W rezultacie tacy ludzie sprowadzają mnóstwo kłopotów na dzieło domu Bożego i sprawiają, że dom Boży ponosi wielkie straty finansowe. Tacy ludzie również dopuszczają się wszelkich rodzajów nikczemnych uczynków. Czwarty przejaw polega na tym, że wszyscy ci, którzy nie dążą do prawdy, a jednak przeszkadzają innym w dążeniu do niej, którzy zawsze rozsiewają wkoło negatywizm, którzy zawsze szerzą błędne poglądy niewierzących lub osób religijnych, aby przeszkadzać wybranym ludziom Boga, także są osobami, które popełniają wszelkie rodzaje nikczemnych uczynków.

z książki „Kazania i rozmowy na temat wejścia w życie”

Trzydzieści złych czynów przeszkadzających w Bożym dziele oraz je zakłócających, a także bezpośrednio sprzeciwiających się Bogu:

1. Nieumiejętność pełnego skupienia przy wykonywaniu swego obowiązku w kościele, a w zamian za to angażowanie się w powodowane zazdrością dysputy i walki o status, które doprowadzają do chaosu w życiu kościoła – to zły uczynek.

2. Sianie niezgody, tworzenie frakcji oraz powodowanie zakłóceń, które mają swój rezultat w rozłamach wewnątrz kościoła i poważnie zaburzają pracę kościoła – to zły uczynek.

3. Niekochanie prawdy, podatność na intrygi oraz tworzenie konfliktów, wywoływanie rozdźwięków między ludźmi oraz zakłócanie życia kościelnego – to zły uczynek.

4. Kłamanie, oszukiwanie oraz zwodzenie ludzi, częste zniekształcanie faktów oraz mieszanie zła z dobrem, by wzbudzić chaos – to zły uczynek.

5. Propagowanie błędnych przekonań oraz herezji, by zwodzić ludzi, aby nie byli w stanie dążyć do prawdy, aby brakowało im ścieżki i by wiązali się z szatanem oraz demonami – to zły uczynek.

6. Propagowanie negatywizmu oraz śmierci, propagowanie pojęć, aby zwieść ludzi, zakłócając życie kościoła i sprawiając, że ludzie stają się zimni oraz odchodzą od Boga – to zły uczynek.

7. Jeśli jasno zdajesz sobie sprawę, że nie posiadasz rzeczywistości prawdy, że nie posiadasz dobrego człowieczeństwa, a jednak uporczywie rywalizujesz o pozycje przywódcze, tym samym doprowadzając do chaosu – to jest to zły uczynek.

8. Zachowywanie się inaczej twarzą w twarz z osobą, a inaczej za jej plecami, symulowanie podporządkowania się przy jednoczesnym działaniu przeciwnym, zwodząc zarówno tych, którzy plasują się nad tobą, jak i pod tobą, a także stosowanie obłudnych taktyk, by zwodzić innych – to zły uczynek.

9. Nieumiejętność omawiania tematu prawdy, aby rozwiązać problemy, czepianie się słabości innych, aby dać im nauczkę, protekcjonalne besztanie innych – to zły uczynek.

10. Czepianie się występków przywódców oraz pracowników, niewłaściwe traktowanie ich oraz wpływanie na ich zwykłą pracę – to zły uczynek.

11. Wśród działań podejmowanych przeciwko fałszywym przywódcom oraz pracownikom, naprawianie ich, próby wysłania ich ku zagładzie, nie dając im okazji do pokuty oraz wywoływanie paniki u innych – to zły uczynek.

12. Bycie nieodpowiedzialnym przywódcą lub bezczynnym pracownikiem, podczas gdy niegodziwi powodują zakłócenia w kościele, nie dając rady zabezpieczyć dzieła kościoła – to zły uczynek.

13. Niewykonywanie swego obowiązku rozwiązywania praktycznych problemów w zgodzie z organizacją dzieła, oraz pozwalanie niegodziwcom na zakłócanie spokoju kościoła – to zły uczynek.

14. Poważne naruszenie organizacji dzieła oraz wykonywanie rzeczy na swój sposób, naleganie na sprzeciwianie się prawdzie aż do końca, czynienie szkody Bożym wybranym ludziom – to zły uczynek.

15. Jeśli przywódcy oraz pracownicy nie praktykują prawdy, ale biegają w amoku i nie przyjmują nadzoru ani krytyki Bożych ludzi wybranych – to zły uczynek.

16. Jeśli przywódcy i pracownicy robią to, co im się podoba, oraz wybierają i wykorzystują tych, którym brakuje rzeczywistości prawdy, a także nie są w stanie wykonać praktycznej pracy, doprowadzając ludzi do strasznych skutków – to zły uczynek.

17. Wieczne prześlizgiwanie się przez swój obowiązek bez najmniejszych efektów, przynoszenie więcej szkody niż pożytku oraz wpływanie w poważny sposób na dzieło kościoła – to zły uczynek.

18. Niepraktykowanie prawdy samemu, lecz atakowanie innych oraz powstrzymywanie ich przed wykonywaniem obowiązku oraz przygotowywaniem dobrych uczynków – to zły uczynek.

19. Odmowa przyjmowania rozprawiania się oraz przycinania, brak jakiegokolwiek posłuszeństwa, zakłócanie spokoju kościoła poprzez tyranizujące zachowanie oraz robienie tego, co się chce, bez umiaru – to zły uczynek.

20. Konsekwentne wynoszenie się oraz niesienie świadectwa sobie, dawanie fałszywego świadectwa oraz popisywanie się, by pozyskać podziw innych, jest sklasyfikowane jako zwodzenie ludzi – to zły uczynek.

21. Ciągłe utrzymywanie kontaktów ze złymi i niegodziwymi ludźmi oraz zmawianie się z nimi, ciągłe zabieganie o własne interesy i zakłócanie dzieła kościoła – to zły uczynek.

22. Podążanie za niegodziwymi ludźmi, ślepo powodując kłopoty, zakłócając dzieło kościoła i wpływając na życie kościoła, a także niepokutowanie aż do końca – to zły uczynek.

23. Wieczne pielęgnowanie ambicji oraz szukanie statusu, częste propagowanie pojęć, by zwieść innych oraz rywalizowanie o władzę za pomocą różnych środków – to zły uczynek.

24. Używanie niecnych sztuczek, by rozprzestrzeniać ewangelię, znieważanie Bożego imienia, wywieranie straszliwego wpływu i wywoływanie odrazy u innych – to zły uczynek.

25. Niedbanie o tych, którzy zostali pozyskani poprzez ewangelizację, zachowywanie się w sposób nieodpowiedzialny i znaczące wpływanie na dzieło ewangelii – to zły uczynek.

26. Kradzież darów, chciwe pławienie się w luksusie, niewykonywanie praktycznej pracy oraz poważne wstrzymywanie dzieła kościoła – to zły uczynek.

27. Sprzeniewierzanie kościelnych datków na cele charytatywne oraz funduszy pomocy, używanie pieniędzy domu Bożego bez skrupułów, uleganie korupcji i degenerację ze straszliwymi skutkami – to zły uczynek.

28. Nie odpowiedzialność jeśli chodzi o zabezpieczanie darów dla domu Bożego, przekazywanie darów fałszywym przywódcom, antychrystom oraz wielkiemu, czerwonemu smokowi – to zły uczynek.

29. Zdradzanie kościoła, zdradzanie braci i sióstr, a nawet ofiarowanie usług szatanowi, monitorowanie oraz śledzenie przywódców i pracowników – to zły uczynek.

30. Gdy ktoś konsekwentnie jest wyuzdany, niegodziwy, angażuje się w rozwiązłość heteroseksualną bądź homoseksualizm, zakłócając życie kościoła i mając straszliwy wpływ – to zły uczynek.

z książki „Organizacja dzieła Kościoła Boga Wszechmogącego”

Wstecz: 40. Czym są dobre uczynki? Jakie są przejawy dobrych uczynków?

Dalej: 42. Jakich ludzi Bóg zbawia? Jakich ludzi eliminuje?

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

3. Jakie są różnice między dziełem Boga wcielonego a dziełem Ducha?

Zbawienie człowieka przez Boga nie dokonuje się bezpośrednio poprzez Ducha lub pod postacią Ducha, gdyż człowiek nie może dotknąć ani zobaczyć Jego Ducha i nie może się do Niego zbliżyć. Gdyby On spróbował zbawić człowieka bezpośrednio poprzez Ducha, człowiek nie byłby w stanie dostąpić Jego zbawienia.

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce